เข้าสู่ระบบธนินทร์ถอดเสื้อที่เพิ่งจะใส่เสร็จออกอย่างรวดเร็ว ทิ้งลงบนพื้นอย่างไม่ไยดีแล้วนั่งลงข้างเตียง พร้อมกับรวบร่างบางแสนงอนเข้ามาในอ้อมกอดอีกครั้ง "ผมขอโทษนะ... ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำให้พิมรู้สึกแบบนั้นเลย" ธนินทร์กระซิบเสียงแผ่วเบาอย่างรู้สึกผิด "ถ้าเลือกได้ผมก็ไม่ออกจากห้องไปไหนทั้งนั้น" ธนินทร์กล่าวอย่า
บทที่ 145 ให้น้องเค้าได้พักร่างบ้างนะแดดดี้ ร่างสูงใหญ่ทิ้งตัวลงนอนทับร่างของพิมพร้อมกอดรัดไว้แน่นอย่างหมดแรง การเอาพิม... นี่มันส์สุดยอดจริงๆ! ธนินทร์หอบหายใจอย่างหนัก ปลายจมูกซุกไซ้อยู่ข้างซอกคอหอมกรุ่นของพิม เหงื่อกาฬไหลซึมไปทั่วทั้งตัว ร่างหนาค่อยๆ เลื่อนกายออกจากร่างของพิมอย่างแผ่วเบา พลิกตัวน
“อืออ คุณธนินทร์ขาาา พิม อือออ~~~~” เสียงครางแผ่วเบาของพิมกระตุ้นให้ธนินทร์ยิ่งเร่งเร้าการรุกไล่ให้ร้อนแรงขึ้นกว่าเดิม เขาใช้ลิ้นตวัดเลียเข้าออกสลับกับการซุกไซ้ใบหน้าไปตามร่องก้นของเธอซ้ำๆ "อ่าาาาา อือออออ" เสียงครางหลุดลอดออกมาจากลำคอของพิมอย่างควบคุมไม่ได้ ร่างกายของเธออ่อนระทวยไปหมดจากความเสีย
บทที่ 144 ธนินทร์ผู้ป่วยติดเตียง NC++++ "อืออ" พิมครางเบาๆ แต่ก็ยังไม่ตื่นเต็มที่ ทว่าสิ่งที่ตื่นตัวอย่างชัดเจนคือ น้ำหวานที่เริ่มไหลเยิ้มออกมาจากหลืบเร้นลับ ตอบสนองต่อปลายนิ้วของธนินทร์ที่กรีดไล้ไปตามร่องนั้นอย่างจงใจปลุกเร้า ร่างสูงสัมผัสได้ถึงความเปียกชื้นที่ปลายนิ้วทันที! หัวใจของเขาเต้นระรัวอ
บทที่ 143 พิมไม่ไหวค่ะ "ไม่เอาแล้วนะคะ เช้านี้พอก่อน คุณต้องไปทำงาน ส่วนพิมจะนอนขี้เกียจ" พิมพูดพร้อมรอยยิ้มยั่ว ดวงตาแพรวพราวมองเขาซุกซนอย่างตั้งใจให้หมั่นเขี้ยว ธนินทร์หยุดมองเธอครู่หนึ่ง ก่อนรอยยิ้มเจ้าเล่ห์จะผุดขึ้นที่มุมปาก เขาก้มลงจูบซับเบาๆ บนหน้าผากนวล แต่แววตาคมกลับเต็มไปด้วยความงอแงและยอ
(เล่ม2)บทที่ 142 หน้าที่ของเมียธนินทร์โยนโทรศัพท์ลงบนเตียงอย่างไม่ไยดี ถอนหายใจเฮือกใหญ่พยายามสลัดความหงุดหงิดจากบทสนทนากับไอ้ชัชทิ้งไปให้หมด ตอนนี้ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าพิมอีกแล้วร่างสูงเดินกลับเข้าไปในห้องน้ำ ภาพของพิมที่กำลังล้างฟองแชมพูออกจากผมอยู่ใต้สายน้ำอุ่น ช่างเป็นภาพที่สวยงามและน่ามองที่ส







