วิศวะร้ายพ่ายรักยัยตัวป่วน

วิศวะร้ายพ่ายรักยัยตัวป่วน

last update최신 업데이트 : 2026-03-06
에:  Moondaytime참여
언어: Thai
goodnovel16goodnovel
10
1 평가. 1 리뷰
59챕터
7.9K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

เมื่อนำเมื่อนำชาสาวน้อยที่เวอร์จิ้นแต่เป็นคนขี้อ่อยดันมาเสียตัวให้กับหนุ่มวิศวะผู้ที่ขึ้นชื่อความกวนเรื่องยังไม่จบแค่นั้นเมื่อพ่อเลี้ยงของน้ำชายังจ้องจะจับเธอทำเมียทุกครั้งที่มีโอกาส

더 보기

1화

เวอร์จิ้น

Kalau tidak salah menghitung, ini adalah percobaan kedua entah ketiga kalinya. Meski berulang kali berusaha mengendalikan diri, menahan hasrat sepenuh hati dan memutus kontak saat titik aman sudah tidak didapat lagi, kenyataannya tidak sejalan dengan pikiran realistis tersebut.

Saat pakaian yang mereka kenakan tersibak lebih tinggi, atau saat denyut di ujung tubuh sudah tidak terkendali, harusnya mereka berhenti. Harusnya mereka pergi ke tempat yang menyenangkan, bukannya menepi ke tempat sepi, bukan merengsek ke tempat tidur dan merusak tatanannya yang rapi. Harusnya, mereka pergi jalan-jalan dan makan es krim, tapi ternyata ada yang lebih menyenangkan dan lebih disukai daripada sekadar es krim yang manis, dingin dan creamy.

Harusnya sepasang kekasih bisa tetap saling menyayangi tanpa perlu saling tumpang tindih. Harusnya mereka mengerjakan tugas kuliah di akhir minggu ini atau pergi jalan-jalan untuk menyegarkan diri, bukannya terjebak di ruangan berukuran 4x4 dan sibuk memacu adrenalin dalam versi terkini. Bukan sibuk memuaskan rasa penasaran sendiri, bukan terlena pada pengalaman baru yang belum pernah mereka cicipi. Dan sayangnya, mereka berdua adalah semua yang bukan.

Sayna bergetar hebat kala ujung terluar tubuhnya disentuh dengan amat dahsyat berkali-kali. Kemudian merasai ketika dirinya dipuja dan dibuai hingga syaraf dari ujung kepala hingga kaki merespons semua perlakuan terhadapnya kini. Yang tidak pernah dia duga, semua itu hanya usaha untuk membuatnya teralih. Belum tuntas debar dan getar menyenangkan itu dirasakan olehnya saat ini, Danish—orang yang berkuasa atasnya sejak tadi, mulai bergerak membenahi posisi.

Padahal dia berjanji akan melakukannya lain kali.

“Nish...”

“Shhh...” Suaranya berdesis lirih, terdengar liar, buas, tapi memelas dan memohon belas kasih. “Sabar sedikit,” ucapnya sembari mengecup dahi dan pipi, dan apa pun yang tergapai oleh bibirnya saat ini. “Maaf, ya...”

“Ah... Nish, please...” Sayna mengerang tertahan, suaranya terasa berat untuk dikeluarkan, tubuhnya sibuk melawan nyeri. Nyeri hebat yang sengaja dibuat-buat. “Sakit...”

“Maaf.” Danish mengecupnya sekali lagi lalu berhenti. Mereka terengah, Sayna merasa sayatan di ujung tubuhnya dihentikan untuk saat ini. Dia bertatapan dengan laki-laki yang berada di atasnya, begitu menawan, rupawan, kini tengah dalam versi terbaru yang sama sekali belum pernah dia pertontonkan.

Kulit mereka saling merapat, dan Sayna tahu seluruh dirinya habis tertutupi oleh sosok di atasnya kini. Jarinya bergerak memuja lelaki rupawan itu, menyentuh bagian-bagian yang begitu dia sukai, hingga orang yang tadi sudah cukup tenang seolah dibangkitkan lagi dari posisi mati suri. Danish membalas sentuhan atas dirinya lebih-lebih daripada tadi.

Sorot matanya berubah penuh intimidasi, dia bergerak menjelajah, berpindah-pindah, hingga menahan Sayna dan membungkamnya sementara sesuatu melesak di antara kedua kaki. Gadis itu menjerit, mengerang, dan pasrah pada akhirnya saat Danish melepas bibir mereka.

“Maaf, Say. Maaf, ya...” ucapnya untuk ke sekian kali, dan yang kali ini sama sekali tidak ada toleransi.

Meski Danish begitu memujanya, mengucap maaf berulang kali untuknya, tapi tindakannya bertentangan sekali. Dia membuat Sayna sakit dengan sengaja. Bahkan mulai abai pada suara erang dan jerit.

“Ahh... Danish... sakiiitttt...” Sayna menjerit. Ujung tubuhnya dihentak keras, rasanya amat sakit, ngilu sekaligus sesak dan terakumulasi menjadi nyeri yang hebat sekali.

Danish mengerang, dia menjatuhkan kepala ke sisi, ke sela antara leher dan bahunya, mengecup kulit di sana berulang-ulang, sementara Sayna merasakan sesak dan nyeri yang hebat sekali di area perut bawah—bagian dalam. Ini tidak menyenangkan. Tidak seperti yang orang-orang katakan selama ini.

“Maaf, ya. Masih sakit?” Danish membisiki telinganya sebelah kiri yang hanya dibalas dengan anggukan pelan. Dan Sayna kira, lelakinya akan berhenti untuk mengerti.

Ternyata tidak. Dia mulai melancarkan aksi yang lain, bergerak dan melesak lebih dalam lagi, menyatukan diri, yang menyebabkan Sayna sesak hingga tidak bisa bicara atau bereaksi. Erangannya tertahan di ujung dada.

“Tahan sedikit,” ucapnya lembut, pelan dan membujuk.

Sayna baru tahu kalau rasanya seperti ini. Sesak, perih dan nyeri menyerangnya bertubi-tubi. Dia bahkan tidak bisa bernapas dengan benar, perut bawah hingga diafragmanya masih menyesuaikan diri. Sesuatu melesak dan mengobrak-abriknya di sela-sela kaki hingga berulang kali.

Novel erotis sialan! Siapa pun yang menulisnya, itu semua pembohongan publik! Mana nikmat yang mereka deskripsikan itu? Mana sensasi luar biasa yang membuat banyak pasangan melakukannya lagi dan lagi? Saat ini Sayna bahkan merasa hampir mati. Ini adalah penganiayaan jenis baru, yang awalnya dimulai dengan bujuk dan rayu.

“Ah... Sayna...”

Sampai erangan itu mengganggu pendengaran dan mengalihkan pikirannya. Dia mulai membuka kelopak mata yang tertutup rapat sejak tadi, karena sibuk menghalau nyeri. Lalu bertatapan dengan kelopak mata sayu di atasnya, dan senyum pemujaan paling indah yang pernah dilihatnya.

Sayna merasa semua nyeri itu berangsur diangkat sedikit demi sedikit. Dia terhibur dengan penyebutan nama di telinganya berulang kali, dari orang yang paling disayanginya saat ini. Bulu kuduknya meremang saat mendengar pujian—panggilan penuh erangan itu. Sayna merasa pantas merasakan semua nyeri ini demi membuat orang yang tengah bersamanya bahagia.

“Sayna...”

Jemarinya bergerak naik ke kepala, mengusap tiap helai yang bisa dijangkaunya di sana. Lalu turun menelusuri area belakang tubuh, dan mendarat di pinggang untuk melingkarkan dan mengunci sepuluh jari di bagian punggung. Rasanya sakit dan ngilu, tapi Sayna bisa menahannya. Kecupan yang dia terima juga mulai terasa menuntut, jelas Danish ingin lebih, lebih dan lebih.

Dia harus bisa menahannya, demi membuat Danish bahagia.

Deru napas lelaki itu semakin tak terkendali, dan desakan di celah antar kedua kaki mereka makin membuat Sayna sesak, nyeri hingga tak bisa bersuara lagi. Jangankan mengerang, melenguh, untuk bernapas saja sudah sulit. Mungkin karena ini adalah yang pertama kali, atau mungkin karena Sayna merasa keberatan melepas statusnya sebagai perawan hari ini.

Momen ini amat berat, menyiksa dan sakit, tapi dia harus menikmati semua itu dalam hati demi orang yang sedang bersamanya saat ini. Pandangan Sayna mulai buram, kala Danish di atasnya menggila dan menggeram sembari menggumamkan namanya berulang-ulang. Tangan lelaki itu bergerak memanja dan memuja bagian inti dadanya, bibirnya menuntut lebih, dan erangan terpanjang sekaligus erangan terakhir datang bersama sesuatu yang menjalar hangat di dalam perutnya.

Denyut di sana luar biasa dan penyatuan mereka yang bergelora telah sempurna. Rasa hangat itu kemudian luruh, jatuh di sela-sela kaki. Rasa hangat itu menjalar hingga ke hati, dan ke mata Sayna yang telah buram serta berembun saat ini.

Dia sudah melakukan hal yang benar, bukan? Hubungan jarak jauh butuh perekat lebih, butuh sedikit sakit dan letih serta usaha lebih. Agar mereka tidak rapuh, agar perasaan mereka tidak gampang luruh dan jatuh, agar hubungan ini tidak cepat runtuh.

Sayna hanya menyerahkan keperawanan. Tidak perlu dibesar-besarkan.

*****

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기

리뷰

เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
สนุกๆๆๆๆ ติดตามนะคะ
2026-04-13 12:49:02
0
0
59 챕터
เวอร์จิ้น
ตอนที่ 1เวอร์จิ้นเสียงดนตรีในผับดังสนั่นแข่งกับไฟสลัวที่กะพริบตามจังหวะเบสกลุ่มนัวัยรุ่นลังนั่งล้อมโต๊ะไม้ยาวกลางร้าน ควันบุหรี่จาง ๆ ลอยคลุ้งปะปนกับกลิ่นแอลกอฮอล์ที่อบอวลอยู่รอบตัวไดม่อนนั่งเอนหลังบนโซฟาหนังสีดำ มือใหญ่หมุนแก้วเหล้าไปมาอย่างใจเย็น แสงไฟนีออนสีฟ้าสะท้อนบนใบหน้าคมสันชายหนุ่มไม่ได้พูดอะไรมากนัก แต่เพียงแค่ท่าทางนิ่ง ๆ ดวงตาคมเข้มที่จ้องมองตรงไปยังฟลอร์เต้นรำก็ทำให้ใครหลายคนเผลอมองซ้ำ“เห้ย ไอ้ม่อนสาว ๆ โต๊ะนั่นมองมึงไม่หยุดเลยว่ะ”เสียงหัวเราะของปอร์เช่เพื่อนซี้ตัวโย่งดังขึ้นเขายกแก้วชนกับเวย์ที่กำลังหัวเราะตาม ก่อนจะหันมาแซวไดม่อนต่อ“ดูท่าคงสนใจมึงไม่น้อยเลย”โต๊ะอีกฝั่งของผับ ไฟสลัวส่องกระทบแก้วค็อกเทลหลากสี เสียงหัวเราะคิกคักของกลุ่มสาว ๆ ดังแข่งกับเสียงเพลงน้ำชาสาวปีหนึ่งคณะบริหาร ใบหน้าหวานใสในชุดเดรสเรียบง่ายสีพาสเทล กำลังนั่งจิบม็อกเทลช้า ๆ ดวงตากลมโตแอบเหลือบไปทางโต๊ะชายหนุ่มกลุ่มหนึ่งที่ดูโดดเด่นกว่าทุกโต๊ะในร้าน“นี่น้ำชา....หนุ่ม ๆ โต๊ะนั้นหล่อไม่เบาเลย สนใจสักคนเปล่า”ลีน่าเพื่อนสาวจอมแซวสะกิดแขนเบา ๆ“จะบ้ารึไง....เห็นฉันไปคนแบบไหนกันเนี่ย”“นี่...ย
더 보기
วันนี้รับลูกค้ารึเปล่า
ตอนที่ 2วันนี้รับลูกค้ารึเปล่าแดดยามสายส่องลอดร่มไม้ใหญ่ตรงม้านั่งหินอ่อนหน้าตึกบริหารกลุ่มนักศึกษาปีหนึ่งนั่งจับกลุ่มกันอย่างสนุกสนาน มีเพียงน้ำชาที่ก้มมองแฟ้มในมือ เหม่อไปไกล ริมฝีปากเม้มเล็กน้อยทุกครั้งที่ภาพเมื่อคืนย้อนกลับมาลีน่าจ้องเพื่อนรักแล้วถอนหายใจ ก่อนจะเอ่ยขึ้น“นี่ เมื่อคืนยังไม่ได้เล่าเลยว่าเกิดอะไรขึ้น”แป้งหอมเสริมเสียงเบาแต่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม“ใช่ ไงสำเร็จเปล่า”“สำเร็จกับผีน่ะสิ ผลักฉันออกอย่างแรง ขายหน้ายังไม่หาย”“สวย ๆ อย่างเธอนี่นะจะโดนปฏิเสธ ไม่ใช่ม้าง”“จริง ๆ แต่ช่างเถอะหวังว่าจะไม่เจอกันอีกแล้วกัน”ยังไม่ทันที่เธอจะถอนหายใจจบ แป้งหอมก็หันขวับไปทางประตูตึก ก่อนจะเบิกตากว้างแล้วเอ่ยเสียงดังอย่างตื่นเต้น“เห็นทีจะไม่ได้แล้วล่ะ…นั่นไง เดินมานู้นแล้ว!”น้ำชาชะงักในทันที เธอเงยหน้าตามสายตาของเพื่อนอย่างเสียไม่ได้ แล้วหัวใจดวงเล็กก็เต้นแรงขึ้นมาทันทีร่างสูงในชุดช็อปสีเข้มก้าวเข้ามาช้า ๆ ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยความมั่นใจ ไหล่กว้าง ใบหน้าคมเข้มท่ามกลางแดดยามสายยิ่งทำให้เขาดูโดดเด่นจนใครหลายคนที่อยู่แถวนั้นเผลอหันมามองลีน่าแอบกระซิบข้างหู“เอาแล้วไง…พรหมลิขิตชัด ๆ”
더 보기
ไม่เห็นจะเก่งอย่างที่พูด NC
ตอนที่ 3ไม่เห็นจะเก่งอย่างที่พูด NCมือใหญ่เลื่อนลงต่ำ กอบกุมเรียวขาอ่อนของน้ำชาไว้ ก่อนจะค่อย ๆ เลิกชายกระโปรงเดรสขึ้นทีละน้อยผิวขาวนวลใต้แสงไฟสลัวค่อย ๆ ปรากฏต่อสายตาเขา ยิ่งทำให้ดวงตาคมเข้มฉายแวววาวโรจน์ยากเก็บซ่อนมือใหญ่ยกขึ้นจับคางเธอ บังคับให้เงยหน้ามอง ดวงตาคมกริบลุกวาวราวกับนักล่า ปลายนิ้วสากไล้จากคางลงมาตามลำคอจนถึงไหปลาร้า ความร้อนจากปลายนิ้วทำให้เธอสะท้านจนเสียงครางหลุดอีกครั้งมือหนาของกระชากสายเดี่ยวลงจนขาดเสียงดังเดรสซาตินร่นลงกองกับเอว เผยอกสวยที่ตั้งชันจนชายหนุ่มหลุดคำสบถ“แม่ง…”ชายหนุ่มก้มลงขบยอดอกปทุมของเธอผ่านเนื้อผ้าบางๆจ๊วบ…เสียงดูดดุนสลับกับเสียงครางหวานที่หลุดจากริมฝีปากของเธอปลายลิ้นร้อนไล้วนรอบยอดดอกที่อยู่ใต้บราพรางมืออีกข้างก็บีบแค้น ลิ้นร้อนลากวนก่อนดูดดึงแรงจนเกิดเสียง พร้อมรอยแดงที่ประทับเป็นสัญลักษณ์ของการครอบครอง“อ๊ะ…อื้ม…!”เธอเผลอแอ่นอกขึ้นรับสัมผัสอย่างห้ามไม่อยู่ มือจิกเบาะหนังจนเล็บแทบแตก ความร้อนซ่านทำให้สติละลายหมดสิ้นไดม่อนผละริมฝีปากจากอกชุ่มน้ำลาย เลียริมฝีปากตัวเองช้า ๆ ดวงตาคมวาวเหมือนสัตว์ร้าย นิ้วหนาลากจากหน้าท้องแบนราบลงสู่หว่างขา
더 보기
ลองยุ่งกับเธอดูสิ
ตอนที่ 4ลองยุ่งกับเธอดูสิรุ่งเช้าแสงแดดยามเช้าสาดลอดผ้าม่านเข้ามาในห้องเล็ก ๆ เสียงโทรศัพท์สั่นเบา ๆ บนโต๊ะทำให้น้ำชาขยับตัวจากที่นอนอย่างงัวเงียเธอลุกขึ้นมาเดินโซเซเข้าห้องน้ำ ล้างหน้าลวก ๆ ก่อนจะเงยหน้ามองกระจกบานใหญ่ตรงหน้า“กรี๊ดดดดดดด!!!”เสียงหวีดดังลั่น ริมฝีปากบางอ้าออกกว้าง ตากลมโตเบิกโพลงตรงต้นคอขาวเนียนมีรอยแดงเข้มชัดเจนหลายจุดเหมือนถูกจงใจประทับไว้“บะ…บ้าแล้ว!!!”น้ำชาทำตาโต ยกมือขึ้นลูบลน ๆ เหมือนคิดว่าจะลบออกได้“นี่มัน…นี่มันรอยดูดชัด ๆ เลย อีตาบ้านั่นทำอะไรเนี่ย!”หญิงสาวกัดริมฝีปากแน่น ใบหน้าขึ้นสีแดงเรื่อทั้งอายทั้งโกรธ ทั้งยังนึกถึงคำพูดเยาะเย้ยเมื่อคืน“อ่อนหัดขนาดนี้ มีอะไรให้น่าติดใจกัน” “ไอ้บ้าไดม่อน!”เธอสบถเสียงดัง แล้วล้มตัวฟุบหน้าลงบนอ่างล้างมือ มือเล็กปิดคอพัลวัน“ทำไงดีเนี่ยยยยยย”ตัดภาพมาที่มหาลัยแดดยามสายสาดลงมาบนลานกว้างหน้าอาคารเรียน นักศึกษาหลายกลุ่มนั่งจับกลุ่มคุยกันเสียงดังสลับเสียงหัวเราะน้ำชาเดินก้มหน้ามารอยบนคอโดนกลบด้วยเครื่องสำอางอย่างมิดชิด ก่อนจะทรุดนั่งลงบนม้านั่งข้าง ๆ เพื่อนสนิททันทีที่เธอนั่งลง เพื่อนทั้งสองก็หันมามองด้วยแววตากรุ
더 보기
เรื่องในอดีต
ตอนที่ 5เรื่องในอดีตวันต่อมาแดดยามสายลอดผ่านหน้าต่างกระจกบานใหญ่ ส่องลงบนบอร์ดกิจกรรมที่เต็มไปด้วยโปสเตอร์ซีดจางและภาพถ่ายจากรุ่นก่อน ๆ ที่ยังติดเรียงรายอยู่น้ำชายืนมองภาพเหล่านั้นนิ่ง ๆ สายตาค่อย ๆ ไหลไปตามแถวของใบหน้ารุ่นพี่หลายคนที่เคยสร้างชื่อเสียงให้คณะ จนกระทั่งสะดุดอยู่กับรูปผู้หญิงคนหนึ่งรุ่นพี่สาวหน้าตาจิ้มลิ้ม ยิ้มสดใสในชุดนักศึกษาที่เรียบร้อยสะอาดตา ใต้ภาพมีตัวหนังสือเล็ก ๆ เขียนกำกับว่า“ตัวแทนนิสิตดีเด่น” หญิงสาวมองค้างอยู่นานเหมือนถูกดึงดูด จนเพื่อนสนิทอย่าง ลีน่าเอียงหน้ามองตาม ก่อนจะถามขึ้นเบา ๆ“มองอะไรอยู่เหรอชา?”น้ำชาหลุดยิ้มบาง ๆ ในที่สุด“พี่คนนี้สวยจังเลยนะ…แถมเรียนเก่งจนได้ขึ้นบอร์ดมหาลัยอีกต่างหาก”“อื้อ...แต่ว่าเธอก็สวยเหมือนกัน”“แหม๋...ชมแบบนี้ต้องมีเรื่องอะไรแน่ ๆ”“เปล่าสักหน่อย”แป้งหอมเดินเข้ามาข้าง ๆ ก้มมองตามสายตาเพื่อน ก่อนจะเอ่ยเสียงเบาเหมือนกลัวคนอื่นได้ยิน“ได้ยินมานะ ว่าพี่เขาเสียแล้ว”“หา...ว่าไงนะ”“มานี่ เดี๋ยวฉันเล่าให้ฟัง ก่อนจะเข้ามาเรียนที่นี่ ฉันเคยอ่านเรื่องราวต่าง ๆ ของมหาลัยในกระทู้ แล้วก็บังเอิญไปสะดุดกับเรื่องหนึ่งเข้า…”คำพูดน
더 보기
ไม่ต้องห่วงฉันหรอก
ตอนที่ 6ไม่ต้องห่วงฉันหรอกช่วงค่ำลมกลางคืนพัดแรง ใบไม้แห้งปลิวกรอบแกรบไปตามทางเดินเงียบ ๆ หน้าอาคารสูงไดม่อนยืนพิงรถหรูสีดำ มือหนึ่งกอดอก อีกมือคีบบุหรี่ไว้ ปลายไฟแดงวาบเป็นจังหวะกับการสูดลึก ร่างสูงตระหง่านท่ามกลางแสงไฟถนนที่ส่องเงาให้ยิ่งดูโดดเด่นชายหนุ่มปล่อยควันออกช้า ๆ ก่อนสายตาคมจะเหลือบไปเห็นร่างเล็กที่เดินลงมาจากประตูคอนโดพอดีน้ำชาชะงักกึกทันทีที่เห็นเขา ใบหน้าขึ้นสีเล็กน้อยอย่างตกใจ ดวงตากลมโตมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า “พะ…พักอยู่ที่นี่เหมือนกันเหรอ?”เธอถามออกไปเสียงสั่นเล็กน้อยไดม่อนหัวเราะหึในลำคอ คิ้วเข้มเลิกขึ้นนิดหน่อย ริมฝีปากหยักกระตุกเป็นรอยยิ้มบาง ๆ“คอนโดเล็ก ๆ แบบนี้กูไม่มาอยู่หรอก”“นี่...แล้วมายืนเก๊กอะไรอยู่ตรงนี้ไม่ทราบ อ๋อหรือว่า....มีเด็กอยู่แถวนี้เหรอ”“เปล่า มาหามึง”“มาหาฉัน? มีธุระเหรอ”“แค่จะมาถามว่ามึงกับไอ้สายลมรู้จักกันได้ยังไง”“สายลมเหรอ?...อ๋อรู้จักกันที่ผับ”“นานยัง”“ยัง น่าจะหลังคุณ”“มันชอบมึงเหรอ”“ไม่รู้สิ ถามทำไม หึงฉันเหรอ”“เพ้อเจ้อ แค่อยากมาเตือน”“เตือนเรื่อง?”“ไอ้สายลมมันไม่ใช่คนดีอะไร มึงอยู่ห่าง ๆ มันไว้จะดีกว่า”“นี่พวกคุณรู้
더 보기
ขอเรียกแค่บนเตียง
ตอนที่ 7ขอเรียกแค่บนเตียงเสียงนกหวีดดังขึ้นพร้อมกับเสียงเชียร์รอบสนามที่เริ่มคึกคัก กลุ่มนักศึกษาทยอยเข้ามานั่งริมสนามเวย์หันไปพูดขึ้นพลางยืดตัวบิดขี้เกียจ“ได้ข่าวว่าไอ้สายลมมันจะลงแข่งด้วย”ไดม่อนยกมือเสยผม ล้วงกระเป๋ากางเกงเหมือนไม่ใส่ใจ“เรื่องของมันสิ”ปอร์เช่หัวเราะเบา ๆ“เออว่ะ…แต่ไอ้ไดมึงไม่สังเกตเหรอ ช่วงนี้มันโคตรจะวอแวน้องคนนั้นของมึงเลย”เวย์ยักคิ้วเป็นเชิงแซว“ดูก็รู้…คุยกันกระหนุงกระหนิงขนาดนั้น มันมีแผนอะไรรึเปล่าวะ”เสียงรอบสนามยังดังต่อเนื่อง แต่สำหรับไดม่อน โลกกลับเงียบลงเมื่อสายตาคมเหลือบไปเห็นภาพตรงหน้า สายลมกำลังยืนอยู่ข้างรั้วสนามบาส เอียงตัวคุยกับน้ำชาที่ยืนหัวเราะเบา ๆ อย่างผ่อนคลาย บรรยากาศระหว่างทั้งสองดูสนิทสนมจนคนมองจากไกล ๆ ยังสัมผัสได้เสียงนกหวีดสุดท้ายดังขึ้น การแข่งขันจบลงท่ามกลางเสียงเชียร์และเสียงปรบมือ นักศึกษาทยอยแยกย้ายออกจากขอบสนาม บรรยากาศคึกคักค่อย ๆ คลายลงไดม่อน ยืนพิงเสาเหล็กข้างสนาม ชุดช็อปสีเข้มชุ่มไปด้วยเหงื่อ มือใหญ่กอดอก สายตาคมจับจ้องไปอีกฝั่งโดยไม่พูดอะไรไม่กี่อึดใจสายลมก็เดินตรงมาทางนั้นเช่นกัน เขาใช้ผ้าขนหนูซับเหงื่อพลางหันมามอง
더 보기
ชอบคนหน้าอกบึ้ม
ตอนที่ 8ชอบคนหน้าอกบึ้มหลายวันผ่านไปแดดสายส่องลอดต้นไม้ใหญ่เป็นเงาลายบนพื้นหินอ่อนน้ำชานั่งคุยหัวเราะกับเพื่อนสนิททั้งสองคนอยู่หน้าตึก เสียงจอแจของนักศึกษารอบ ๆ ทำให้บรรยากาศดูคึกคักเหมือนทุกเช้ายังไม่ทันตั้งตัว ร่างสูงในชุดช็อปก็เดินเข้ามาพร้อมกับกลุ่มเพื่อน ไดม่อนล้วงกระเป๋ากางเกงก้าวมานั่งลงบนม้านั่งหินอ่อนด้านข้างที่ใกล้กันจนแทบจะได้ยินเสียงลมหายใจเวย์นั่งลงตามแล้วหันไปมอง สีหน้ากรุ่น ๆ ขำ ๆ“มึงนี่ทำไมหน้าดูไม่สดชื่นเลยวะ…เมื่อคืนไม่ได้นอนเหรอ?”ไดม่อนเอนหลัง กอดอกตอบเสียงเรียบ“เล่นเกมทั้งคืนอ่ะดิ”“เล่นเกม? หรือว่าไปซุกกับเด็กที่ไหนมามากกว่า”ปอร์เช่ หันมาถามอย่างออกรส“ได้ข่าวว่าน้องพลอย ดาว TikTok นั่นอ่ะ…กำลังจีบมึงอยู่หนิ ไม่ใช่เหรอ?”เสียงหัวเราะแว่วขึ้นจากรอบโต๊ะ แต่ไดม่อนเพียงเอนหลังพิง กอดอกตอบสั้น ๆ“ไม่ใช่สเปก”“แล้วสเปกมึงล่ะ…แบบไหนวะ”ไดม่อนปรายตามองออกไปเงียบ ๆ แต่หางตาคมกลับเหลือบไปทาง น้ำชาที่นั่งอยู่ใกล้ ๆ เพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่มุมปากจะยกยิ้มบาง“สเปกกูน่ะ…ต้องเรียบร้อย พูดน้อย แล้วที่สำคัญ.....ไฟหน้าต้องบึ้ม”เพื่อนสนิทหัวเราะโห่แซวกันสนั่น แต่เขายังพ
더 보기
มาดูแมว NC
ตอนที่ 9มาดูแมว NCเสียงของลูกบิดดังขึ้นพร้อมกับประตูไม้เนื้อดีสีเข้มที่เปิดออก เผยให้เห็นห้องพักหรูหราเกินกว่าจะเป็นเพียงที่อยู่อาศัยธรรมดาไดม่อนเดินนำเข้าไปในห้องกว้างที่ตกแต่งเรียบง่ายแต่กลับดูแพง ผนังด้านหนึ่งกรุด้วยไม้โอ๊กขัดมันตัดกับผนังอีกด้านที่เป็นกระจกใสขนาดใหญ่ เปิดรับวิวเมืองยามค่ำคืนที่พร่างพราวด้วยแสงไฟระยิบระยับน้ำชาเดินตามเข้ามาด้วยสีหน้าสงสัย“พามาที่นี่ทำไม”เธอถามน้ำเสียงขุ่นแต่ใบหน้ากลับแฝงรอยยิ้ม“ทำไม…กลัวเหรอ”“เปล่า”ชายหนุ่มถอดเสื้อช็อปพาดไว้บนโซฟา ก่อนพูดขึ้นเรียบ ๆ“แมวที่ห้องป่วย…ช่วยไปเล่นกับมันหน่อย”“หา?”น้ำชาตาโตด้วยความประหลาดใจ “คนอย่างคุณเนี่ยนะ…เลี้ยงแมว?”“ไม่ได้เหรอ”หญิงสาวเม้มปากแน่น ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ“เปล่า แปลกดี”น้ำชาก้าวเดินช้า ๆ มองรอบห้องอย่างสำรวจ เฟอร์นิเจอร์ถูกจัดไว้อย่างเป็นระเบียบหรูหราแต่กลับไม่มีวี่แววของสัตว์เลี้ยงที่เธอคาดไว้“แล้วไหนอ่ะ…แมวของคุณ”เธอหันกลับมาถามไดม่อนที่ยืนพิงกรอบประตูห้องครัว ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ สายตาคมกริบกวาดมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนตอบเสียงต่ำ“ไม่มีหรอก…แมว”มุมปากเขายกขึ้นน้อย ๆ ก่อนก้าวเข้
더 보기
อ่อนหัดจริงเปล่าNC
ตอนที่ 10อ่อนหัดจริงเปล่าNCไดม่อนคร่อมอยู่ระหว่างเรียวขาที่สั่นระริกของเธอ ดวงตาคมของเขายังเต็มไปด้วยความปรารถนา ลมหายใจร้อน เป่ารดผิวเนียนขาวที่ยังแดงระเรื่อ“ว่าฉันอ่อนหัด งั้นเธอก็เตรียมรับแรงกระแทกได้เลย”ชายหนุ่มพูดเสียงพร่า ดึงมือขึ้นปาดน้ำที่เกาะมุมปาก ก่อนจะเลียปลายลิ้นราวกับกำลังชิมรสสุดท้ายน้ำชายังหอบหายใจแรง มือข้างหนึ่งปิดปากตัวเองไว้เพื่อกลั้นเสียงครางที่หลุดออกมาไม่หยุดเขาขยับเข้ามาใกล้ แก่นกายร้อนจัดแตะไถไปตามร่องกลางที่ยังเปียกฉ่ำเพราะน้ำรัก ความแตกต่างของอุณหภูมิทำให้เธอสั่นวาบอีกครั้ง“อื้ม…ตรงนี้ยังแฉะอยู่เลย”ร่างสูงพูดเสียงต่ำพลางใช้ปลายถูวนบริเวณปุ่มเสียวช้า ๆ จนเธอแอ่นสะโพกหนีแทบไม่ทัน“พร้อมรึยัง”มุมปากหยักกระดกยิ้ม ก่อนจะจับต้นขาเธอทั้งสองข้างแล้วถ่างออกกว้างกว่าเดิมพั่บ!ชายหนุ่มขยับสะโพกเล็กน้อยแล้วกดปลายแก่นกายแหวกผ่านกลีบเนื้อช้า ๆ เสียงเฉอะแฉะดังชัดขณะที่ส่วนปลายค่อย ๆ จมเข้าไป ความแน่นตึงทำให้ทั้งคู่ครางพร้อมกัน“อื้อ…แน่นชิบ…”ไดม่อนกัดฟัน กดลึกขึ้นเรื่อย ๆ จนสุดลำ ความใหญ่ที่เต็มแน่นภายในทำให้น้ำชาต้องจิกเล็บลงบนหมอนเพื่อรับแรง“อื้อ....เจ็บอ่ะ”
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status