ログインปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเสียงทุ้มคุ้นเคยของธนินทร์จะดังขึ้น ฟังดูทั้งห่วงและแฝงแววผิดหวัง “เอาหรอ... โอเค งั้นเดี๋ยวเจอกันบนเครื่องนะ” พิมกัดริมฝีปากเบา ๆ ก่อนตอบเพียงสั้น ๆ “ค่ะ...” แล้วกดตัดสาย เธอสูดลมหายใจลึก เก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋าและรีบเดินขึ้นเครื่อง ทันทีที่ประจำตำแหน่ง ทุกอย่างรอบตัวดูเ
บทที่ 270 การเจอกันครั้งสุดท้าย เมื่อพิมลงมาถึงล็อบบี้โรงแรมตอน 10:30 น. เธอก็พบกับทีมลูกเรือและทีมนักบินที่ยืนรออยู่ แต่สายตาของเธอกลับสะดุดเข้ากับร่างของน่านน้ำที่ยืนอยู่ไม่ไกล ใบหน้าของเขาดูบวมช้ำอย่างเห็นได้ชัดจากเหตุการณ์เมื่อคืน “พิม” น่านน้ำเอ่ยเรียกเสียงแผ่วเบา พิมเหลือบมองทีมลูกเรือที่เร
สุดท้าย... น่านน้ำทำได้เพียงเดินหันหลังกลับไปอย่างเงียบงัน ทิ้งไว้เพียงเงาหลังที่เปื้อนความพ่ายแพ้ และความเจ็บปวดที่บาดลึกในใจของทุกคน โดยเฉพาะพิม เมื่อทุกอย่างสงบลง ธนินทร์ยังคงกอดพิมไว้แน่น เขาสัมผัสได้ถึงแรงสั่นในร่างเล็กที่ยังไม่หยุด ธนินทร์ประคองใบหน้าของพิมขึ้นมา มองเข้าไปในดวงตาแดงก่ำที่ยัง
บทที่ 269 สุดจะกลั้น “กรี๊ดดด!! พี่น้ำ!! ปล่อยนะ!” เสียงของพิมดังลั่นด้วยความตกใจ เธอดิ้นรนสุดแรง ดวงตาเต็มไปด้วยความกลัวและไม่เชื่อว่าเขาจะกล้าทำถึงเพียงนี้ ภาพตรงหน้านั้น... คือจุดแตกของสติทั้งหมด ธนินทร์รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบดับวูบลงในพริบตา โทสะที่กักเก็บไว้ทะลักขึ้นจนแทบระเบิด เขาหันขวับกลับม
บทที่ 268 คนในอดีตที่ไม่จบไม่สิ้น “พิม...” เสียงเรียกชื่อแผ่วเบา แต่เต็มไปด้วยอารมณ์คั่งค้าง เขาหยุดอยู่ตรงหน้า ราวกับไม่อยากเชื่อว่าผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงนั้นคือคนเดียวกับที่เขาเคยรัก “พี่น้ำ...” พิมเสียงสั่น มือที่จับกับมือธนินทร์อยู่คลายออกโดยไม่รู้ตัว ธนินทร์รู้สึกถึงแรงสะดุ้งและแรงสั่นในฝ่ามือ
“หน้าที่ผม... อย่าแย่งผมทำ” เขากล่าวช้า ๆ ชัดถ้อยชัดคำ น้ำเสียงไม่ดังแต่หนักแน่นจนไม่มีช่องให้ปฏิเสธ เขาค่อยๆคลี่มือเธอออกอย่างอ่อนโยน แล้วหยิบบัตรเครดิตของตัวเองออกมาวางลงบนถาดหนังที่พนักงานเตรียมไว้ตรงหน้า จากนั้นเขาหันไปพูดกับพนักงานหญิงคนนั้นด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่เปี่ยมด้วยอำนาจ “Please add th
บทที่ 92 สิ้นสุดการรอคอย NC+++++++“อือมมมม พิม!” ธนินทร์ครางเสียงต่ำอย่างเสียวสะท้านตอนเสียบเข้าไปจนสุด"ถะ...ถุงยาง! อ่าาาาา" พิมสะดุ้งสุดตัว เสียงร้องขอถุงยางหลุดออกมาอย่างยากลำบาก ทันทีที่ธนินทร์กระแทกแกนกายเข้ามาในตัวเธอจนสุดลำ ความคับแน่นร้อนรุ่มทำให้ร่างบางสั่นสะท้านไปทั้งตัว เธอจำได้ว่าพวกเข
ร่างกายของเขาสะท้านเฮือกอีกครั้ง เมื่อพิมจับนิ้วชี้ของเขาและถามย้ำด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความท้าทาย คำพูดที่ว่า ‘ถ้าเหนื่อยก็พักก่อนก็ได้’ ยิ่งเป็นเหมือนเชื้อเพลิงที่สาดใส่ไฟปรารถนาของเขา ภาพแผ่นหลังที่เนียนละเอียดและสะโพกกลมกลึงที่บิดกายยั่วเย้าในแสงสลัวนั้น ช่างน่าหลงใหลเกินกว่าที่เขาจะปฏิเสธได้สั
บทที่98 ซิงค์น้ำที่สั่นสะเทือน NC++++พิมเดินนำธนินทร์เข้ามาในห้องน้ำที่กว้างขวางและมีแสงไฟสลัว เธอตรงไปยังกระจกบานใหญ่ที่สะท้อนภาพเรือนร่างของเธออย่างชัดเจน พิมยืนอยู่ตรงหน้ากระจกอย่างไม่เขินอาย เธอรู้ดีว่าเธอสวยและจ้องมองสบตากับธนินทร์ผ่านเงาสะท้อนในกระจกอย่างเชิญชวน พลางค่อยๆ ปลดผมที่มวยต่ำๆ นั้น
บทที่82 คู่เดทของผม ธนินทร์มองตามแผ่นหลังที่เปลือยเปล่าของพิมที่ก้าวลงจากรถไปอย่างช้าๆ คำพูดของเธอ ‘ยังไม่ทันได้ยั่วเลย’ ยังคงก้องอยู่ในหูของเขา พร้อมกับรอยยิ้มเย้ายวนที่เธอส่งให้ก่อนลงจากรถ ร่างสูงสบถในใจ เขารู้สึกเหมือนถูกท้าทายอย่างจัง เธอไม่เพียงแต่โต้ตอบเขาอย่างชาญฉลาด แต่ยังทิ้งความร้อนระอ







