เรียนหนังสือ

"จริงด้วยข้าอยากเรียนหนังสือนี่นา"

นางบอกจากความรู้สึกจริงๆ จิ่นฟานอวี้พยักหน้าตอบรับ เขาจะสอนนางในวันหยุดวันละสองชั่วยาม ฝึกอ่านอีกหนึ่งชั่วยามฝึกการฝึกเขียนอีกหนึ่งชั่วยาม

"อะไรนะ! ใช้เวลานานขนาดนั้นข้าต้องตายก่อนแน่ๆ"

นางบ่นกระปอดกระแปด เรื่องเรียนทฤษฎีนางไม่ค่อยชอบนักหากออกภาคปฏิบัติมีกี่วิชาก็เลือกเอาทั้งหมด

"เจ้าอยากอ่านออกเขียนได้ก็จำเป็นต้องเรียนให้มาก ยิ่งอยากเป็นเถ้าแก่ยิ่งต้องอ่านมากเขียนให้มาก"

เขายกเหตุผลผนวกกับความอยากเป็นเถ้าแก่ของนางขึ้นมาโน้มน้าว จางลี่อิงเถียงไม่ออกได้แต่ทำหน้ามุ่ยทำตามคำแนะนำของเขาเท่านั้น

วันแรกเริ่มในวันหยุดเรียนของจิ่นฟานอวี้ เขากางกระดาษออกสอนวิธีใช้พู่กันเขียนตัวอักษรเป็นตัวอย่างให้นางดู จางลี่อิงจ้องมองไม่วางตาพยายามจดจำการใช้พู่กันให้ได้มากที่สุด

"เขียนอย่างนี้"

จิ่นฟานอวี้เห็นนางทำผิดๆ ถูกๆ เขาจึงจับมือนางเขียนช้าๆ อยู่หลายรอบจนกระทั่งเริ่มเขียนได้เขาจึงนั่งลงอ่านตำราอยู่ข้างๆ คอยดูนางไปด้วย หากมองจากด้านนอกคล้ายว่าชายหญิงสองคนกำลังนั่งจีบกันอยู่เพราะท่าทางเอาใจใส่ของเขาบ่งบอกว่าอย่างนั้น เขาคอยจับมือของนางเป็นระยะในการหัดเขียนเพราะอักษรค่อน