คุงพ่ออร่อยคนเดียวเลยค่ะ 4

“จับได้แล้ว มีแมวโขมยตัวอ้วนๆ มาแอบทำอะในห้องพ่อครับ”

เท่านั้นสาวๆ ของเขาก็ปล่อยโฮขึ้นพร้อมกัน “คุงพ่อใจร้าย ซื้อหมากฝรั่งมาแอบกิน ไม่คิดจะแบ่งลูกๆ เลย”

                แฝดพี่จับมือแฝดน้องแล้วร้องไห้โฮพร้อมๆ กัน “คุงพ่อหวงเก่งไปแล้วค่ะ ไหนบอกว่ามีอะไรให้แบ่งปันกันไงคะ”

                ยศสรันหน้าเจื่อนที่ถูกหาว่าหวงขนม ย่อตัวลงไปที่พื้นอยู่ในท่าคุกเข่า แล้วดึงร่างอวบๆ มากอดเอาไว้ “หยุดร้องก่อนครับเด็กๆ พ่อไม่ได้หวง แต่เจ้ากล่องพวกนี้ไม่ใช่ขนมครับ แล้วก็กินไม่ได้ด้วย”

                แม่หนูหญ้าหวานที่ฟังอยู่สะอื้นไห้ มองยศสรันอย่างเคลือบแคลง “ถ้าไม่ใช่หมากฝรั่ง แล้วเป็นอะไรเหรอคะคุงพ่อ” ถามขึ้นพร้อมกับเอียงคอมองหน้าดวงตากลมโตใสแจ๋วกำลังรอคอยคำตอบ ทว่า น้ำตาก็ไหลย้อยแก้มอ้วนๆ แดงระเรื่อด้วยเช่นกัน เพราะรู้สึกน้อยใจที่ถูกยึดขนมไป คนเป็นพ่อเห็นแล้วทั้งสงสาร ทั้งเอ็นดู จนต้องยื่นมือไปคว้าทิชชูเนื้อดีในกล่องสี่เหลี่ยมปักด้วยคริสตัลเรียบหรู เอามาเช็ดแก้มอ้วนๆ ที่เปื้อนน้ำตา

                “มันเอ่อ...มันไม่ใช่หมากฝรั่งแน่นอน มันเป็น...” คุณพ่อเลี้ยงเดี่ยวหน้าเจื่อนไปเล็กน้อย กำลังคิดหาคำตอบให้สาวน้อย แล้วรีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ “นี่ไม่ใช่หมากฝรั่งอย่างที่ลูกๆเข้าใจ มันเป็นของใช้สำหรับผู้ใหญ่ครับ”

                คิดว่าจะไม่ถามต่อแล้ว แต่ผิดคาด เมื่อลูกสาวอีกคนรีบแทรกเพราะยังไม่หายสงสัย “ใช้ยังไงเหรอคะคุงพ่อทำให้หนูดูหน่อยค่ะคุงพ่อ หนูอยากดู”                                           

                บางครั้งคนมีความรู้มากๆ พอเจอคำถามง่ายๆ ก็แทบไปไม่ถูก ยศสรันไม่รู้จะอธิบายให้เด็กฟังยังไงอย่างไรเกี่ยวกับถุงยางอนามัยเจ้าปัญหา ที่เพื่อนรักอย่างแมธธิวพาเมียของมันไปฮันนีมูนแล้วหวังดีซื้อถุงยางอนามัยที่บางที่สุดในโลกเพียง 0.01 มาฝากนับสิบกล่อง ทั้งที่เขาไม่ได้ร้องขอ เขาจึงให้เจสเอามาเก็บที่ห้องนอน ใครจะไปรู้ว่าแม่ลูกสาวจอมซนของเขาจะเข้ามาสำรวจแล้วจัดแจงแบ่งกันราวกับว่าเป็นขนม ชายหนุ่มยอมรับว่าการเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยวไม่ใช่เรื่องง่ายๆ แบบที่เขาเคยคิดมาก่อนที่จะมีพวกเธอ

                ยศสรันฉุกคิดขึ้นได้ เลยหาเรื่องเปลี่ยนความสนใจของเด็กๆ เขาเบนสายตามองไปที่โซฟาเบดริมหน้าต่างห้องนอน ซึ่งมีถุงสองใบวางอยู่ ก่อนหน้านี้เขาให้คุณเลขาฯ จัดหาชุดว่ายน้ำสไตล์เงือกน้อย ที่สองสาวขอร้องให้ซื้อให้ เลขาฯ ของเขาจึงนำมาให้หลังประชุมก่อนกลับบ้าน และเขาเป็นคนเอามาเก็บไว้ ตั้งใจจะเซอร์ไพรส์ลูกๆ คืนนี้

                “เรื่องของเจ้ากล่องนี้ เดี๋ยวโตก่อนหนูๆค่อยรู้ แต่ตอนนี้ชุดว่ายน้ำเงือกน้อยที่หนูๆ อยากได้อยู่นี่แล้ว ใครอยากเป็นเจ้าหญิงเงือกน้อยตามพ่อมาเร็วๆ”

                “หนูค่ะ/หนูค่ะ”

                เด็กก็คือเด็กวันยังค่ำ แม้น้ำตาจะยังเลอะแก้มไม่แห้งดี แต่พอได้ยินคำว่าชุดว่ายน้ำเงือกน้อยที่พวกแกอยากได้ หลังจากดูการ์ตูนเรื่องเจ้าหญิงเงือกวนไปวนมาหลายรอบ ก็ส่งเสียงร้องเย่ตามยศสรันไปดูชุดเงือกที่ทำจากผ้ายืดคุณภาพดี แต่งเกล็ดแต่งลาย บวกกับสีสันสดใส สองสาวหวีดร้องดีใจ แล้วตรงเข้ามาจุ๊บแก้มยศสรันอย่างประจบ หอมกันไม่หยุดจนเหมือนเขาถูกปลาตอดแก้มทั้งสองข้าง ยศสรันเอียงไหล่เพราะรู้สึกจั๊กจี้ ถึงแม้น้ำลายของสองสาวจะเลอะโหนกแก้มเต็มไปหมด แต่เขากลับชอบมากกว่าถูกสาวสวยมาจูบแก้ม พอเห็นพวกเธออารมณ์ดีได้จังหวะยศสรันจึงเอ่ยขึ้น

                “เอ่อ...ได้ชุดว่ายน้ำใหม่ คืนนี้คุณพ่อมีนัดกับอากร จะออกไปหาอากร คงไม่ได้ส่งลูกๆ เข้านอนนะครับ” เขาหยั่งเชิงดู เพราะปกติเขาต้องส่งพวกเธอเข้านอน ก่อนที่สองพี่เลี้ยงจะรับไม้ดูแลต่อ แต่แล้วจากที่คิดไว้ว่าสาวๆ ของเขาจะงอแงไม่ยอมให้ออกจากบ้าน  กลับกลายเป็นลืมเขาเสียแล้ว หลังจากเจอของถูกใจ ผู้หญิงก็คือผู้หญิงวันยังค่ำ

                “         “

                แม่ตัวแสบของเขาทั้งสองคนสนใจแต่ชุดเงือกน้อย ไม่สนใจพ่ออย่างเขาแล้ว

                “ไม่มีใครสนใจคุณพ่อเลยเหรอครับ” ยศสรันแสร้งทำเสียงอ่อยๆ เรียกร้องความสนใจจากพวกเธอ ที่กำลังเอาชุดทาบตัวแล้วหมุนไปมา ดูท่าทางจะชอบมาก แล้วเขาก็ได้ยินแฝดพี่พูดก่อนว่า

                “คุงพ่อไปได้เลยค่ะ พวกเรากินเก่งเลี้ยงง่าย ได้ชุดถูกใจแล้ว สบายใจได้ ไม่ดื้อ”

ส่วนคนน้องเงยหน้าจากชุดเงือกแสนสวยก่อนเอ่ยถาม “แต่หนูดื้อได้ไหมคะคุงพ่อ” หัวเราะคิกๆ ยิ่งหัวเราะดวงตาก็หยีหลงจนเหมือนอาหมวย

ยศสรันขมวดคิ้วขึ้นอย่างงงๆ มองความน่าเอ็นดูตรงหน้าด้วยความสงสัย “เอ...คุณพ่อก็ซื้อชุดที่หนูอยากได้ให้แล้ว ทำไมยังจะดื้ออีกล่ะครับ”

แม่หนูตัวอวบ คนที่หน้าเหมือนแม่ของแกยังกับแกะพิมพ์มา สะกิดแขนอวบๆ ของพี่สาวเพื่อให้สัญญาณ ก่อนจะทำท่าซารางเฮโยแล้วพูดว่า

“คุงพ่อจะได้บอกพวกเราว่า... รักนะเด็กดื้อไงคะ” พร้อมส่งสายตาออดอ้อน ทำตาปริบๆ ใส่ได้อย่างน่ารักน่าชัง

ยศรันทั้งขำทั้งถูกใจ ลูกสาวเขาแม้จะแสบซนเกินเด็กผู้หญิง แต่พวกเธอก็คือโลกทั้งใบที่สดใส สร้างสีสันให้เขาได้ตลอด

“งั้นเด็กคนไหนจะดื้อ มาๆ ให้คุณพ่อลงโทษซะดีๆ ลงโทษใครก่อนดีนะยี่หวา หรือ หญ้าหวานก่อนดี” เขาสอดส่ายสายตามองลูกสาวตัวน้อยที่แกล้งถอยหนี แต่สีหน้าพวกเธอกลัวเขาเสียที่ไหน

“คุงพ่อจับพวกเราให้ได้ก่อนสิคะ” แล้วก็พากันวิ่งหนีเมื่อเห็นคนเป็นพ่อเดินเข้าหา

วิธีลงโทษของเขาก็คือไล่จับเด็กอ้วนมาจูบแก้มเป็นการลงโทษ พวกเธอที่ถูกเขาไล่ต้อนจับตัวได้ก็ย่นคอหัวเราะคิกคักๆ เพราะจั๊กจี้ จนกระทั่งได้ยินเสียงพี่เลี้ยงของเธอเคาะประตู เขาจึงเอ่ยอนุญาตให้เข้ามาได้ ดูอาการแล้วพี่เลี้ยงทั้งสองคงจะตามหาพวกแกพักใหญ่ เขาส่งสองสาวให้พี่เลี้ยงพาไปลองชุด และกินไอศกีรม จากนั้นจึงสั่งให้เจสเตรียมตัวออกล่า...ไม่ใช่สิ เขาเลิกล่ามานานแล้ว แต่ถ้าเหยื่อน่ารับประทานก็ไม่แน่ สุดท้ายก็ไม่วายหยิบของขวัญที่เพื่อนซื้อมาฝากจากญี่ปุ่นติดไม้ติดมือไปสองกล่องกันไว้สำหรับนาทีฉุกเฉิน

ยศสรันจูงมือลูกสาวตัวน้อยไปส่งที่ห้องของแกที่มีประตูเชื่อมต่อกับห้องของเขา เขาให้ช่างมาทำพิเศษเพราะกลางดึกเขามักจะตื่นมาดูพวกเธอด้วยเกรงว่าใครคนหนึ่งจะเผลอนอนดิ้นไปถีบใครอีกคนจากนั้นทั้งคู่ก็จะตื่นมาทะเลาะกันว่าใครเป็นคนถีบก่อน เมื่อพาสาวๆ มาส่งถึงเตียง เขาก็จุ๊บหน้าผากกลมมนบอกราตรีสวัสดิ์เริ่มที่ยี่หวาและตามด้วยหญ้าหวาน

“พรุ่งนี้เจอกันนะครับสาวๆ ของพ่อ ฝันดีนะครับ”

จากนั้นสองสาวก็ยืนขึ้นบนที่นอนแขนอวบจับไหล่ยศสรัน เขย่งปลายเท้าขึ้นจูบแก้มคนเป็นพ่อคนละข้างเสียงดังจ๊วบๆ อย่างเท่าเทียมกัน

“หนูรักคุงพ่อค่ะ/หนูก็รักคุงพ่อค่ะ”

“คุณพ่อก็รักลูกๆ ครับ”

จากนั้นร่างอวบๆ ของสาวน้อยก็ถูงวงแขนกำยำโอบกอดเอาไว้ทั้งสองคนเขารักและถนอมพวกเธอยังกับไข่ในหินในความเป็นพ่อยศสรันเชื่อว่าตนเองทำได้ดีมากแต่ก็ยอมรับว่ายังมีบางอย่างที่พวกแกยังต้องการ การเติมเต็มจากแม่ เขาตัดสินใจแล้วว่าในไม่ช้าไม่นานสิ่งๆ นั้นที่เด็กต้องการกำลังจะกลับมาหาพวกแก แม่ที่เขาไล่ออกไปจากชีวิตเพราะครั้งหนึ่งเคยคิดว่า

‘ไม่จำเป็นต้องมีก็ได้’

 ในขณะที่พี่เลี้ยงอีกสองคนยืนมองภาพความอบอุ่นน่ารักของพ่อกับลูกแล้วหันมายิ้มให้กัน ก่อนจะเข้าไปดูแลเด็กๆ ต่อ ส่วนยศสรันถูกโทร.ตามตัวอีกครั้ง จากเพื่อนสนิทในแก๊งค์อีกคน เพราะตอนนี้ทุกคนรออยู่ที่ผับดังริมชายทะเลหัวหินขาดแต่เขาคนเดียว