แชร์

ตอนที่57 ถูกใจนาง

ผู้เขียน: ไห่ถาง
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2025-06-23 17:21:04

หยางเฮ่อหลง ผละออกจากอกอิ่ม ก่อนจะรีบจัดการกับเสื้อผ้าของตนเอง เขาอยากที่จะสัมผัส กับกายหอมกรุ่นนี้ให้แนบชิดยิ่งขึ้น

“อย่าทำแบบนี้ ข้ามิใช่สตรีในหอสุรา”

เมื่อได้โอกาสที่จะร้องขอให้เขาปล่อยนางไป หญิงสาวจึงรีบกอดอกเอาไว้แน่น แล้วบอกแก่เขา ว่านางมิใช่หญิงคณิกา

“เจ้าคิดว่าข้าโง่หรือ สตรีในหอสุราล้วนมีเพื่อบุรุษ เจ้าอยากได้เงินเพิ่มใช่หรือไม่ มิต้องห่วง...ขอแค่ทำให้ข้าพอใจ ข้าจะให้มากกว่าที่เจ้าเคยได้ถึงสามเท่า”

หยางเฮ่อหลงหรือจะเชื่อ เพราะนี่คือมารยาที่หญิงในหอสุรา มักจะสรรหามาเพิ่มค่าตัว ซึ่งถ้าเขาพึงพอใจ ย่อมมิใช่ปัญหาที่เขาจะจ่ายให้แก่นาง

“ไม่นะ! ปล่อยข้า!”

หญิงสาวไม่อาจบอกชื่อแซ่ของตนเองได้ เพราะถ้าเมื่อไหร่ที่เรื่องนี้หลุดออกไป ศักดิ์ศรีที่นางทะนงมาตลอด คงไม่เหลือให้ได้อวดต่อหน้าใครอีกแล้ว

แคว่ก! เสียงกระโปรงของนางถูกฉีกขาดออกจากร่าง ประหนึ่งความอัปยศ ที่นางต้องแบกรับไปทั้งชีวิต ทำไมจึงเป็นเช่นนี้ไปได้เล่า ไยนางไม่เคยรู้มาก่อน ว่าหอสุราจะมีเรื่องแบบนี้ซุกซ่อนอยู่ มิใช่สถานที่เริงรมย์ที่ใครๆ ก็มาได้หรือ...หรือจำกัดแค่บุรุษเท่านั้นที่เข้ามาได้

หยางเฮ่อหลงยิ้มอย่างพอใจ เมื่อเรือนร่างที่
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • ภรรยาเปลี่ยนชะตา   ตอนที่140 ชู้

    กลางดึก ณ เรือนชูเฟย จวนอ๋องจิ้ง ความเงียบสงัด ทำให้เจ้าของเรือน นอนหลับสนิทอยู่บนเตียง ภายในห้องมีเพียงแสงเทียบริบหรี่ เพื่อมิให้เป็นการรบกวนการนอนของชูเฟย ร่างอวบอิ่มที่สวมเพียงชุดเนื้อบางเบา พลิกกายจนทำให้ผ้าห่มเลื่อนหลุดลงไปอยู่ที่เอว เผยให้เห็นสองแต่งตึง ที่ดันเนื้อผ้าออกมาอวดความใหญ่โต “อื้อ...ท่านอ๋อง...อื้อ” ชูเฟยครางออกมา เมื่อผิวเนื้อของนางถูกสัมผัส ก่อนที่นางจะเอียงใบหน้าเปิดให้สามี ได้ซุกไซ้ซอกคอขาวผ่องของนางได้อย่างสะดวก นานแค่ไหนแล้วที่สามีไม่เคยมาที่เรือนของนาง เมื่อถูกเขากระตุ้นด้วยมือที่หยาบกร้าน ก็ทำให้นางอ่อนระทวย ยิ่งกว่าขี้ผึ้งถูกไฟรน ผ้าห่มที่คลุมเพียงครึ่งร่าง ถูกกระชากออกพ้นกาย ชูเฟยยังคงหลับตาพริ้ม เพื่อรอรับการปรนเปรอจากสามี แม้จะรู้สึกว่าเขามีหนวดเครา นั่นคงเพราะมิได้โกนออก ด้วยโหมงานหนัก ตัวนางเองก็มิได้ไปหาเขาเท่าใดนัก เสียงครางดังจากเบาๆ เริ่มที่จะมีเสียงดังมากขึ้น นั่นทำให้คนที่ยืนมองทุกอย่างอยู่ในความมืด ยิ้มอย่างพอใจ ในเมื่อเคยเตือนแล้วยังรั้นที่จะทำ บทเรียนราคาแพงนี้ เขาก็จะมอบให้นาง ถือเส

  • ภรรยาเปลี่ยนชะตา   ตอนที่140 ชายสวมหน้ากาก

    ยามบ่ายสองวันถัดมา ณ เรือนไม้ไผ่ริมทะเลสาบตะวันตก ร่างสูงในชุดคลุมสีเข้ม ใบหน้าสวมทับด้วยหน้ากาก กำลังยืนทอดสายตามองไปยังฝูงนก ที่บินโฉบลงมาจับปลาในทะเลสาบ มันคือความงามที่ใช่ว่าใครจะมาเห็นได้บ่อยๆ นานแล้วที่เขาไม่ได้มาที่นี่ เรียกว่านับตั้งแต่คนกลุ่มหนึ่ง กลับมาถึงเมืองหลวง เขาก็ไม่เคยถูกเรียกมาที่นี่อีกเลย “เจ้าออกมาได้แล้วหรือ” ชายชราผู้มีใบหน้าอิ่มเอิบ ภายใต้หมวกปีกว้าง ได้เดินมาหยุดอยู่เบื้องหลังของชายหนุ่ม ซึ่งเขาได้หันกลับมา พร้อมทำความเคารพผู้มาใหม่ อย่างนอบน้อม “ข้ามีเวลาเพียงเล็กน้อยเท่านั้นขอรับ นายท่านมีสิ่งใดต้องการให้ข้าทำหรือขอรับ จึงได้เรียกข้าน้อยอกมาที่นี่” ชายหนุ่มเอ่ยถามชายชรา เมื่ออีกฝ่ายก้าวไปนั่งลง ยังเก้าอี้ไม้ไผ่ ที่วางเอาไว้เพื่อให้สามารถนั่งตกปลาได้ ชายหนุ่มก้าวไปเอาคันเบ็ด พร้อมกับเหยื่อมายื่นส่งให้แก่ชายชรา ซึ่งเป็นเรื่องปกติที่เขาจะทำในทุกครั้ง ที่ชายชรานัดพบเขา “บุตรชายข้ากลับมาแล้ว เจ้ารู้แล้วใช่หรือไม่” ชายชราใส่เหยื่อล่อปลา พร้อมกับเอ่ยถามชายหนุ่ม ด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ ทว่ากลับแฝงด้วยควา

  • ภรรยาเปลี่ยนชะตา   ตอนที่139 ออกจากเรือนข้า

    หยางเหยาเกอ ไม่ได้คิดใส่ใจ ความขุ่นเคืองที่อาสะใภ้มีต่อเขา เพราะครั้งนี้นางล้ำเส้นเขาจนเกินไป เรื่องครอบครัวนาง เขาหรือใครๆ ไม่เคยที่จะสอดมือเข้าไปยุ่งเกี่ยว แต่คราวนี้นางกล้าที่จะมาวุ่นวาย กับชีวิตแต่งงานของเขา มันคือสิ่งที่เกินขีดจำกัดที่เขามีให้“เจ้ากล้าสอนข้าหรือ! ฮึ! เจ้ายังคิดหรือว่าตอนนี้มารดาของเจ้า กลับมารักเจ้าแล้ว นางก็แค่รู้สึกผิด และยังชิงชังเจ้าอยู่ดี คนที่นางจะรักก็คือน้องชายของเจ้า หยางสวี่เหยา”ต้วนเจินจู ที่กำลังมีอารมณืที่เต็มไปด้วยโทสะ ยกเรื่องความรักที่มารดาของหยางเหยาเกอมีต่อบุตรชาย มนไม่เคยเท่าเทียมกันตั้งแต่หลานชายคนโตถือกำเนิด แล้วแบบนี้เจ้าคนไร้ค่านี่ ยังจะมาปากดีสอนนางอยู่อีกหรือ“ท่านอาสะใภ้! มิควรพูดเช่นนี้นะขอรับ”หยางสวี่เหยา กลัวพี่ชายจะหมางเมินต่อมารดาอีก เขาจึงเรียกอาสะใภ้เพื่อเตือนสตินาง มิให้พูดไปเรื่อยเช่นนี้ แต่เขาต้องเงียบเสียงลง เมื่อมือของพี่ชาย แตะที่แขนของเขาเป็นเชิงให้นิ่งเข้าไว้“นางจะรักหรือชังข้า นางจะรู้สึกอย่างไรต่อข้า คิดว่าข้าสนหรือ แต่สิ่งที่นางเหนือกว่าท่านคืออะไรรู้ไหม! นั่นคือมารดาของข้า ไม่สอดเรื่องผู้อื่น”หยางเหยาเกอ ตอบกลับด้

  • ภรรยาเปลี่ยนชะตา   ตอนที่138 อาสะใภ้

    ใช้เวลาไม่นาน สาวใช้ก็นำชุดข้าวมาเพิ่ม หยางเหยาเกอ จึงได้เอ่ยปากชวนให้ทุกคนลงมือกินข้าวกันได้แล้ว ลั่วคังอันจึงคีบอาหารใส่ในถ้วยให้แก่สามี จึงค่อยเริ่มกิน หลังจากญาติทั้งสองของสามีลงมือแล้ว ตามมารยาทอันพึงมีของผู้น้อย คำพูดเสียดแทงใจกัน สงบลงเมื่อมีอาหารอยู่ในปาก จะมีบ้างที่ถามไถ่กัน เพื่อมิให้บรรยากาศอึมครึมจนเกินไป ลั่วคังอันเลือกที่จะเงียบอย่างเดียวเท่านั้น เพราะไม่มีคำถามใด ที่เกี่ยวข้องกับนาง “เห็นทีข้าต้องขอตัวก่อนนะเจ้าคะ ข้ายังมีงานต้องสะสางอีกมากเจ้าค่ะ” จนกระทั้งมื้ออาหารได้สิ้นสุดลง ลั่วคังอันจึงได้เอ่ยขอตัว ที่จะไปทำงานของตนเองเสียที หากไม่ติดว่ากลัวสามีจะน้อยใจ นางคงไม่รั้งอยู่นานขนาดนี้ ชีวิตทหารกินข้าวมิได้ยืดเยื้อให้เสียเวลา รีบกินรีบเสร็จยิ่งในยามถูกรุกราน เรียกว่าไม่ได้กินได้นอนกันอย่างเต็มอิ่มเลย แต่วันนี้คือการกินข้าว ที่ไม่คล่องคอที่สุดแล้ว เพราะทุกคำที่เอ่ยออกมาของอาวสะใภ้ ล้วนไม่น่าฟังสักนิด “เพิ่งแต่งงาน ไยจึงขยันออกนอกบ้านนักเล่า หรือว่า...เบื่อหน่ายที่สามี ไม่อาจเอาใจเจ้าได้หรือ” ต้วนเจินจู เอ่ยออกมาพร้อมส่งสายตาไปยังร่างก

  • ภรรยาเปลี่ยนชะตา   ตอนที่137 ญาติ

    “แปลกดี...ปกติแล้วพวกเขา ไม่เคยไปไหนด้วยกันได้เลยสักครั้ง” ชายหนุ่มอดแปลกใจไม่ได้ ที่อยู่ๆ ครอบครัวของเขา ก็สามัคคีกันขึ้นมาเสียอย่างนั้น เพราะปกติแล้วท่าปู่กับท่านย่า มิใคร่จะร่วมทางกับมารดาของเขาเท่าใดนัก ต่างฝ่ายต่างก็เมินเฉยต่อกันมาตลอด แต่วันนี้ทุกคนนอกจากจะไม่มาหาเขาที่เรือน ยังไปไหว้พระด้วยกัน โดยไม่คิดจะชักชวน หรือบอกเขาสองคนสามีภรรยาเลยสักคำ “อ้าว! วันนี้คู่สามีภรรยา อยู่กินข้าวด้วยกันหรอกหรือ ข้านึกว่าเจ้าสาวหมาดๆ จะออกไปร่วมงานเลี้ยง เริงร่าอยู่นอกบ้านเสียอีก” ลั่วคังอันหันมองไปตามเสียง ซึ่งก็มิใช่เพียงนางแค่คนเดียว แต่ทุกคนก็หันไป คงเว้นแค่เพียงหยางเหยาเกอ เพราะมิว่าเขาจะหันไปหรือไม่ เขาก็มองไม่เห็นผู้มาใหม่อยู่ดี ทว่าเขาจดจำเสียงนั้นได้ อาสะใภ้ผู้ดูจะชอบวุ่นวาย กับชีวิตเขาและครอบครัวอยู่เสมอ วันนี้อะไรหอบให้นาง มาเยือนถึงเรือน พร้อมคำพูดเหน็บแนมเยี่ยงนี้ หรือจะเรื่องที่ภรรยาของเขา ออกไปร่วมงานเลี้ยงเมื่อวาน “ฮูหยินน้อยรอง มีสิ่งใดหรือขอรับ จึงมาที่เรือนของคุณชายใหญ่ขอรับ”พ่อบ้านโจว เอ่ยถามผู้มาเยือน โดยที่ไม่มีใครเชื้อเชิญ ซ้ำ

  • ภรรยาเปลี่ยนชะตา   ตอนที่136 เขินอายอะไรกัน

    สายวันถัดมา ณ จวนสกุลหยาง แม่ทัพสาวก้าวออกจากเรือน ก่อนจะยืนนิ่งค้างไปชั่วขณะ เมื่อหลายสายตามองมายังนาง ด้วยแววตาอันหลากหลาย ลั่วคังอันไม่รู้ว่าจะทำหน้าอย่างไร เมื่อเห็นรอยยิ้มของน้องชายสามี และสาวใช้ทั้งสองของนาง “พอดีข้าเพลียๆ เลยหลับนานไปหน่อย พวกเจ้าไม่มีอะไรทำหรืออย่างไร” แม่ทัพสาวเอ่ยถามคนทั้งสาม ก่อนจะรีบสาวเท้าก้าวลงบันไดหน้าเรือน มุ่งสู่หน้าจวน เพื่อไปสะสางงานที่ยังค้างคา ทว่าเพียงก้าวมาถึงประตูทางเข้าเรือน ก็ต้องยืนนิ่งอีกครั้ง เมื่อพ่อบ้านโจว เดินยิ้มกว้างตรงมาที่นาง “ฮูหยินน้อยตื่นแล้วหรือขอรับ อาหารเช้าเตรียมพร้อมแล้วที่ศาลาชมบัว อย่างไรฮูหยินน้อยเชิญด้านนั้นสักครู่นะขอรับ กินมื้อเช้ากับนายน้อยก่อนค่อยออกไปทำงาน” ลั่วคังอันตั้งใจจะปฏิเสธ ทว่าชายชรากลับผายมือให้แก่นางก่อนแล้ว แม่ทัพสาวจำต้องเปลี่ยนทศทาง เพื่อไม่ให้เป็นการเสียน้ำใจของพ่อบ้านโจว เมือ่เดินมาถึงศาลา ซึ่งตอนนี้สาวใช้ทั้งสองของนาง ก็ได้ติดตามมาด้วยเช่นกัน คงมีเพียงน้องชายสามี ที่มิได้มากับสาวใช้ทั้งสองนาง “คุณชายรองหยาง เข้าไปช่วยพาคุณชายใหญ่ ออกมากิน

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status