ตอนที่ 14

เอื้องฟ้านิ่งไปชั่วขณะ ตอนนี้เธอสังเกตเห็นความแดงก่ำในดวงตาของเขา คล้ายกับว่าอยากร้องไห้แต่ร้องไม่ออก

ลมเหนือรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ เพราะไม่คิดว่าผู้หญิงที่ตัวเองเอ็นดูมาตั้งแต่เด็กจะเป็นต้นเหตุทำให้ปลายฝนเสียใจจนถึงวินาทีสุดท้ายของชีวิต

หากเป็นคนอื่น เขาคงจะตามจองล้างจองผลาญอย่างที่ตั้งใจไว้แต่แรก แต่พอรู้ว่าเป็นคนที่ตัวเองเคยมอบตุ๊กตาหมีให้ มันก็รู้สึกจุกในอกอย่างบอกไม่ถูก และมีแต่ความผิดหวังอัดแน่นอยู่ในใจ

“เอื้องไม่ต้องการเงินค่ะ เอื้องแค่อยากให้พี่ลมเหนือคนเดิมกลับมา ออกจากความเศร้าแล้วมาเริ่มต้นชีวิตใหม่กันนะคะ อย่าจมปลักอีกเลย”

“เธอเป็นใครถึงกล้ามาสั่งสอนฉัน!”

เสียงตวาดบวกกับแววตาที่แสดงถึงความโกรธดั่งไฟสุมขอน ทำให้คนฟังสะดุ้งตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ความร้อนผ่าวผุดขึ้นในดวงตาคู่สวยทันที แต่เธอไม่อยากให้เขาเห็นน้ำตาเท่าใดนัก จึงก้มหน้าหลบชั่วครู่

“คุณลมเหนือ ใจเย็นๆ ก่อนค่ะ มานั่งพักก่อน แล้วค่อยคุยกันดีๆ” ป้าน้อยบอกพร้อมลากวีลแชร์ออกมาจากห้อง

ชายหนุ่มยอมนั่งเพราะแม่บ้านเป็นคนเอ่ยปากขอเท่านั้น แต่ใจของเขาไม่ได้เย็นลงเลยสักนิด

“กินข้าวก่อนนะคะ ป้าเป็นห่วง” นางบอกพลางเข็นรถวีลแชร์ไปยังโต