LOGINวันนี้จะมาให้อีกตอนนะคะ พรุ่งนี้ตอนจบค่าาา
“เอ่อ... ขอโทษนะคะคุณก้องภพ หนูเป็นแค่เด็กเข้ามาชงเครื่องดื่มค่ะ ไม่ใช่เด็กนั่งดริ๊งก์... ถ้าหากคุณต้องการเด็กเอ็นเตอร์เทนมาดูแล เดี๋ยวหนูออกไปเรียกพี่ๆ ในร้านเข้ามาให้นะคะ” ไอรินเอ่ยปฏิเสธด้วยน้ำเสียงสุภาพที่สุดเท่าที่จะทำได้ พยายามบิดข้อมือออกจากการเกาะกุมอย่างแนบเนียนที่สุด!ทว่าก้องภพกลับไม่สนใจคำปฏิเสธนั้นเลยสักนิด ซ้ำยังหัวเราะหึในลำคออย่างนึกเอ็นดูท่าทางพยศนิดๆ ของเธอ ก่อนจะล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูท หยิบปึกธนบัตรสีเทาปึกหนาออกมาวางลงบนโต๊ะตรงหน้าเสียงดังปึ้ก!“ไม่ต้องเรียกใครทั้งนั้นแหละ พี่ถูกใจเรา... เอาไปสิ เท่านี้พอไหมสำหรับค่าตัวคืนนี้?” ก้องภพเอ่ยเสียงพร่า สายตาโลมเลียผิวขาวเนียนช่วงเนินอกของไอรินอย่างเปิดเผย พร้อมกับกระชับอ้อมแขนแน่นขึ้นอีก!ไอรินหน้าตึงเปรี๊ยะขึ้นมาทันที ความอดทนที่มีอยู่กำลังจะขาดผึง เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่จะยอมให้ใครเอาเงินมาฟาดหัวเพื่อซื้อศักดิ์ศรีง่ายๆ!“คุณก้องภพคะ ปล่อยหนู...”ปัง!!ยังไม่ทันที่ไอรินจะได้ลงมือจัดการด้วยตัวเอง เสียงแก้วเหล้ากระแทกลงบนโต๊ะกระจกอย่างแรงก็ดังสนั่นไปทั่วห้อง จนทั้งก้องภพและไอรินสะดุ้งโหยง!แจ็ค ที่นั่งนิ่งเงียบเก็บอาร
@N-Barตกค่ำ…เลานจ์บาร์สุดเอ็กซ์คลูซีฟของ น็อต พี่ชายแท้ๆ ของหนูนา เต็มไปด้วยนักธุรกิจหนุ่มและกลุ่มลูกค้าระดับไฮเอนด์ที่ต่างพากันมาสังสรรค์และเจรจาธุรกิจกันอย่างคึกคักคืนนี้ ไอริน สลัดคราบนักศึกษาสาว แล้วสวมชุดเดรสสายเดี่ยวผ้าซาตินสีดำสนิทดีไซน์เรียบหรูแต่แอบเซ็กซี่เล็กน้อย ขับผิวขาวเนียนละเอียดให้ดูโดดเด่นสะดุดตา ใบหน้าเรียวสวยถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางบางเบาแต่คมเฉี่ยว รับกับเรือนผมยาวสลวยที่ถูกม้วนลอนคลายๆ ดูสวยสง่าจนลูกค้าหลายโต๊ะแอบเหลียวมองตาม“ไอริน! ช่วยพี่หน่อยเถอะนะ เข้าไปดูห้อง VIP 3 ให้พี่ที” น็อตรีบเดินเข้ามาหาด้วยสีหน้าเคร่งเครียดอย่างขอร้อง“อ้าว ทำไมพี่น็อตไม่ให้เด็กในร้านเข้าไปดูแลล่ะคะ วันนี้ไอรินรับหน้าที่แค่โซนบาร์หน้าไม่ใช่เหรอ” ไอรินเลิกคิ้วถามอย่างแปลกใจ“พี่อยากได้คนเป็นงาน คล่องแคล่ว และไม่เลื้อยใส่แขกน่ะสิ! พอดีลูกค้าวีไอพีโต๊ะนี้เป็นคนระดับบิ๊กเบิ้ม แล้วเขาไม่ชอบให้ผู้หญิงเข้าไปยุ่งวุ่นวายหรือถึงเนื้อถึงตัว แค่เข้าไปคอยชงเหล้า เติมน้ำแข็ง ดูแลความเรียบร้อยก็พอ” พี่น็อตอธิบายรัวเร็วไอรินทำตาโตก่อนจะหลุดปากถามออกไปตามประสาคนตรงไปตรงมา “ลูกค้าเป็นเกย์เหรอคะ
ย้อนเวลากลับไปเมื่อหลายปีก่อน…@มหาวิทยาลัยเสียงพูดคุยจอแจของเหล่านักศึกษาดังระงมไปทั่วบริเวณหน้าคณะเรียน แต่ดูเหมือนบรรยากาศรอบตัวของ แจ็ค ลูกน้องมือขวาคนสนิทของเจ้าพ่อมาเฟีย จะโดดเด่นจนกลายเป็นจุดสนใจของคนรอบข้างเข้าอย่างจัง เพราะชุดสูทสีเข้มเนี้ยบกริบกับลุคนิ่งขรึมและแววตาคมกริบราวกับเหยี่ยวที่กำลังยืนถือแก้วกาแฟเย็นบรรดาสาวๆ และนักศึกษาในคณะต่างพากันแอบเหลือบมอง ส่งสายตาซุบซิบกระหนุงกระหนิงใส่ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่มามาดนิ่งคนนี้กันให้เพียบ จนเจ้าตัวเริ่มรู้สึกรำคาญสายตาพวกรอบข้างที่มองมาไม่หยุด“เฮ้อ… รำคาญสายตาชะมัด”แจ็คถอนหายใจเบาๆ พลางยกข้อมือขึ้นดูนาฬิกาข้อมือราคาแพง วันนี้เขารับหน้าที่เป็นบอดี้การ์ดกิตติมศักดิ์คอยตามรับตามส่งว่าที่นายหญิงตามคำสั่งของดราก้อนอย่างเคร่งครัด ระหว่างที่กำลังยืนรออย่างไร้ความตื่นเต้น สายตาคมก็กวาดมองไปรอบตัวเพื่อตรวจเช็กความปลอดภัยตามสัญชาตญาณและในเสี้ยววินาทีนั้นเอง...ปึ้ง!“อุ๊ย!”แรงกระแทกจากด้านข้างทำเอาแจ็คที่กำลังเหม่อถึงงานในสต็อกถึงกับเซถอยหลังไปสองก้าว แก้วกาแฟเย็นในมือสะดุดกึก น้ำสีน้ำตาลเข้มกระฉอกออกมาเปรอะเปื้อนเสื้อสูทสีเทาอ่อนราคาแพ
“หึ... กว่าจะโตจนรู้เรื่อง คงได้ตีกันแย่งแม่ทุกวันแน่ แค่ไอ้ไลเอินคนเดียวก็แย่มากพออยู่แล้ว... เฮ้อ ไหนจะลูกอีก” ไทเกอร์ แค่นยิ้มมุมปากอย่างเอ็นดูและอ่อนใจในความหวงแม่ของลูกชายฝาแฝด ก่อนจะหันไปกระซิบข้างหู เชอร์รี่ เบาๆ ให้ได้ยินกันแค่สองคน“งั้นคืนนี้... แด๊ดค่อยไปทบต้นทบดอกในห้องแทนแล้วกันนะคนสวย”“เออ กูเอาด้วย!” ไลเอิน ที่หูไวเป็นพิเศษรีบโพล่งสมทบขึ้นมาทันควัน“พี่ไทเกอร์! พี่ไลเอิน!” เชอร์รี่ตีแขนแกร่งของทั้งสองคนดังเพียะ พวงแก้มนวลแดงระเรื่อยิ่งกว่าเดิม ท่ามกลางเสียงโวยวายประท้วงจากในสระน้ำของสองแฝดตัวแสบที่พยายามปีนขอบสระขึ้นมาทวงคืนพื้นที่กอดจากคุณพ่อจอมเจ้าเล่ห์!ทว่ามุมโซฟาหวายตัวใหญ่ตรงกลาง ซึ่ง ดราก้อน กำลังนั่งเอนหลังพิงพนักอย่างสบายอารมณ์ โดยมี คัพเค้ก ภรรยาคนสวยนั่งซ้อนอยู่บนตักแกร่ง แขนเรียวแกร่งของมาเฟียหนุ่มโอบรัดรอบเอวคอดของเมียรักไว้แน่นหนึบ คางสากเกยลงบนไหล่เนียนอย่างออดอ้อน ไม่สนใจสายตาแซวของเพื่อนๆ รอบข้างแม้แต่น้อยนัยน์ตาคมกริบของดราก้อนทอดมองภาพดาร์เรลที่กำลังคอยประคองห่วงยางให้น้องสาวอย่างเดียน่าด้วยแววตาอ่อนโยน ก่อนที่ภาพความทรงจำในอดีตจะค่อยๆ ไหลย้อนกลับมา.
“หึ... พวกเรามันก็ไม่เนียนกันหมดนั่นแหละ” ฟีนิกซ์ สรุปสั้นๆ พลางส่ายหัวอย่างนึกขำในสภาพของคุณพ่อมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลที่ต้องมาจนมุมให้กับหน่วยสอดแนมตัวจิ๋ว“เออ! จะให้ทำไงได้วะ ในเมื่อแม่งรักเมียมากขนาดนี้ จะให้มานั่งเก็บเสียงเก็บท่าทีก็คงทำไม่ได้หรอก!”ดราก้อน ยอมรับอย่างหน้าชื่นตาบาน ไร้ซึ่งความเขินอายใดๆ แถมยังจงใจหันไปกดจมูกลงบนแก้มนวลของ คัพเค้ก ฟอดใหญ่โชว์ลูกๆ ไปอีกหนึ่งทีเพื่อประกาศศักดา“อุ๊ย! พี่ดราก้อนนี่ทำอะไรคะเนี่ย! ปั่นลูกอีกแล้วนะ ไม่เห็นสายตาเด็กๆ เหรอคะ... จ้องจะฆ่าพวกพี่กันอยู่แล้วนะนั่น” คัพเค้ก ตีแขนสามีเบาๆ พวงแก้มแดงซ่านเมื่อหันไปสบตากับสายตาอาฆาตของดาร์เรลและแก๊งตัวแสบที่ยืนกอดอกจ้องเขม็งเป็นตาเดียว“ฮ่าๆๆๆ ไม่กล้าฆ่าพวกพี่หรอกน่า... ขืนฆ่าไป แล้วใครจะคอยตามใจซื้อของเล่นให้ล่ะ จริงไหมครับเด็กๆ!” ดราก้อนหัวเราะร่วนอย่างอารมณ์ดี ยักคิ้วหลิ่วตาหยอกล้อลูกๆ อย่างผู้ถือไพ่เหนือกว่า ท่ามกลางเสียงโห่ร้องอย่างไม่ยอมแพ้ของแก๊งลูกมาเฟียทั้งหกคน!.ช่วงบ่ายคล้อยของวันพักผ่อนสุดพิเศษ ในสระว่ายน้ำสำหรับเด็กของรีสอร์ตส่วนตัว มีเสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากและเสียงน้ำกระจายดังสนั่นไปทั่วบ
เช้าวันรุ่งขึ้น บรรยากาศภายในโถงนั่งเล่นกว้างของรีสอร์ตส่วนตัวอบอวลไปด้วยเสียงเจี๊ยวจ๊าวของเหล่าทายาทมาเฟียตัวน้อยทั้งหกคน ที่กำลังนั่งล้อมวงเล่นตัวต่อเลโก้กันอยู่บนพรมนุ่มๆ ระหว่างรอคุณพ่อคุณแม่จัดการธุระส่วนตัวแก๊งพี่ใหญ่สุดอย่าง เฟลิกซ์ ลูกชายคนโตของฟีนิกซ์กับกุ้งแก้ว กับ เจคอบ และ โจชัว สองหนุ่มน้อยลูกชายของไลเอิน ไทเกอร์ และเชอร์รี่ ที่อายุไล่เลี่ยกันกำลังช่วยกันต่อปราสาทอย่างขะมักเขม้น โดยมี เฟรย่า ลูกสาวคนเล็กของฟีนิกซ์ กับ ดาร์เรล ที่อายุน้อยลงมาเท่าๆ กันคอยส่งชิ้นส่วนตัวต่อให้ ส่วนน้องเล็กสุดอย่าง เดียน่า ก็นั่งกอดตุ๊กตากระต่ายตาแป๋วอยู่ข้างๆ พี่ชายจู่ๆ ดาร์เรลก็หยุดมือที่กำลังหยิบตัวต่อ ทำหน้าครุ่นคิดจริงจังก่อนจะเปิดประเด็นขึ้นมาในวงสนทนาของเด็กๆ“นี่ๆ พวกเรา... เมื่อคืนบ้านใครเป็นเหมือนบ้านผมบ้างอะ?” ดาร์เรลถามเสียงใส ดวงตากลมโตกวาดมองพี่ๆและเพื่อนทุกคน“เป็นอะไรเหรอดาร์เรล?” เจคอบ เงยหน้าขึ้นถามพลางเอียงคอสงสัย“ก็เมื่อคืนน่ะสิ... ตอนดึกๆ ป๊าแอบพาม่าม้าเข้าไปในห้องข้างๆ แล้วล็อกประตูด้วย พอผมเดินไปตามนะ ได้ยินเสียงม่าม้าร้องแปลกๆ ด้วยแหละ เหมือนม่าม้าเจ็บตรงไหนเลย!” ดาร์







