ตอนที่ 3 พร้อมจะทำทุกอย่าง

ตอนที่ 3 พร้อมจะทำทุกอย่าง

ตั้งแต่ผู้เป็นบิดาได้จากไป ชีวิตของเด็กสาวก็กลายจากหน้ามือเป็นหลังมือ ชีวิตที่เคยมีพร้อมทุกอย่างกลับกลายเป็นความขัดสนอย่างไม่น่าเชื่อ มีเจ้าหนี้มาทวงเงินไม่เว้นแต่ละวัน จนเธอต้องดิ้นรนทุกวิถีทางเพื่อหาเงินมาใช้หนี้ ลำพังรายได้จากการขายข้าวกล่องของคุณย่าก็ไม่เพียงพอ แต่ด้วยความที่มนลดาไม่เคยย่อท้อต่ออุปสรรค เธอจึงผันตัวเองเข้าสู่วงการตามรุ่นพี่อย่างเอมมี่ มนลดาตัดสินใจรับงานเป็นพริตตี้เพื่อเพื่อหาเงินมาจุนเจือครอบครัว แต่ถึงกระนั้นเธอก็ไม่เคยคิดที่จะขายตัว เพราะเธอยังคงยึดมั่นในศักดิ์ศรีของตัวเอง

ความคิดของมนลดาล่องลอยไปกับความทรงจำที่ผ่านมาทั้งหมด ตั้งแต่คุณย่าที่คอยเลี้ยงดูเธอมาตั้งแต่เด็กๆ อย่างทะนุถนอม ความลำบากที่ผ่านมา หลังจากผู้เป็นบิดาจากไปและทิ้งหนี้สินเอาไว้ การต้องอดทนเพื่อจะได้มีวันที่ดีขึ้นในอนาคต แต่แล้วทุกอย่างก็พังทลายลงในพริบตาเมื่อคุณย่าล้มป่วยอย่างกระทันหัน

เงินทองจึงเป็นเพียงสิ่งเดียวในยามนี้ที่จะช่วยให้คุณย่าของเธอกลับมาเดินได้อีกครั้ง และการผ่าตัดในครั้งนี้ก็จะต้องใช้เงินจำนวนมาก ซึ่งเป็นจำนวนที่เธอไม่มีทางหาได้ในระยะเวลาอันสั้น ยกเว้นยอมทำตามข้อเสนอของโมเดลลิ่งสาวรุ่นพี่อย่างเอมมี่เท่านั้น

มันเป็นอะไรที่กดดันเหลือเกิน เมื่อทางเลือกมีเพียงทางเดียวและเงินจำนวนนั้นก็ต้องแลกมากับเรือนร่างที่เธอเฝ้าทะนุถนอม มนลดาคิดว่าชีวิตของเธอในตอนนี้ได้เดินมาจนถึงทางตันแล้ว ยังไงก็คงไม่มีทางเลือกที่ดีกว่า คุณย่าของเธอจะต้องได้รับการผ่าตัด

เด็กสาวทรุดตัวลงกับพื้นห้องอย่างสิ้นหวัง น้ำตาแห่งความเจ็บปวดไหลรินอาบแก้ม เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจมอยู่ในทะเลทรายที่กว้างใหญ่เพียงลำพัง และหนทางเดียวที่จะรอดพ้นจากความตายได้คือการยอมแลกศักดิ์ศรีของตัวเองเพื่อแลกกับเงินทอง และนี่คือทางเลือกสุดท้ายของเธอ...

ช่วงเย็นหลังเลิกงานพาร์ทไทม์ที่ร้านสะดวกซื้อแห่งหนึ่ง มนลดาก็ตัดสินใจเดินทางไปหาเอมมี่สาวรุ่นพี่ที่รู้จักกัน เพื่อคุยรายละเอียดเกี่ยวกับงาน เอมมี่พาเธอไปแต่งหน้าแต่งตัว และบอกว่าช่วงหัวค่ำนี้จะให้เธอไปหาลูกค้าที่โรงแรม มนลดาทำตัวไม่ถูกตื่นเต้นก็ตื่นเต้น กลัวก็กลัว มันรู้สึกกังวลไปหมด เอมมี่สอนว่าให้มนลดาอ่อยลูกค้าคนนี้สุดฤทธิ์ เพราะเขานั้นกระเป๋าหนักมาก แต่เธอก็คงไม่กล้า ได้แต่เออออไปกับสาวรุ่นพี่ 

“หนูขอดูรูปลูกค้าหน่อยได้ไหมคะ” เสียงของมนลดาแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน จนถึงป่านนี้เธอก็ยังลังเลกับการตัดสินใจของตัวเอง

“อ๋อ เอาสิ นี่ไง” เอมมี่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วเลื่อนหน้าจอเพื่อหารูปของเดวิด ก่อนจะยื่นให้มนลดาดูพร้อมกับน้ำเสียงที่เจือความตื่นเต้น

“เป็นไง!!!...เค้าหล่อกว่าที่หนูคิดไว้มั้ยล่ะ...บอกเลยถ้าพี่สาวเท่าหนูละก็...พี่เสนอตัวให้เขาไปแล้ว” สายตาของมนลดากวาดมองไปยังภาพถ่ายในหน้าจอโทรศัพท์ของเอมมี่ ชายหนุ่มในภาพมีใบหน้าที่หล่อเหลาก็จริง แต่มันไม่ใช่ความหล่อที่ดูเป็นมิตร หากแต่เป็นความหล่อที่เต็มไปด้วยอำนาจและอันตราย ดวงตาคมกริบสีฟ้าครามที่สะท้อนความลึกล้ำยากจะหยั่งถึง รอยสักบนแขนเพิ่มความน่ากลัวให้เธออยู่ไม่น้อย มนลดารู้สึกเช่นนั้น!

“อย่างน้อยพี่ก็ไม่ให้ไอ้พวกแก่ๆ หัวล้านลงพุงมาเปิดซิงหนูหรอกน่า...” เอมมี่พูดพร้อมกับยิ้มขำ

“แล้วเขาโสดหรือเปล่าคะ” เธอถามเพราะไม่อยากมีปัญหาในภายหลัง

“โสด แต่ก็คงเจ้าชู้ ไม่รู้สิ!!... แต่พี่ก็ไม่เห็นเค้าจะควงใครเป็นเรื่องเป็นราวสักที” เอมมี่ตอบอย่างไม่ใส่ใจ

“เขาพูดภาษาไทยได้ไหมคะ” มนลดาถามต่อ ก่อนจะยื่นโทรศัพท์คืนให้สาวรุ่นพี่

“ได้สิ คล่องเลยแหละ เขามาเมืองไทยบ่อยออก แต่หนูจะกลัวอะไร ภาษาอังกฤษหนูก็คล่องเป๋อเลยไม่ใช่เหรอจ๊ะ”

“มันก็ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ แล้วเค้ามาทำไมเหรอคะ” มนลดาถามด้วยความสงสัย และอยากรู้รายละเอียดของเขาให้มากกว่านี้

“เค้ามาทำธุรกิจโรงแรมอยู่ที่เมืองไทย ก็ไปๆ มาๆ นั่นแหละ” เอมมี่ตอบก่อนจะเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋า และเล่ารายละเอียดของเดวิดให้เธอฟังอย่างคร่าว ๆ

“เปลี่ยนชุดของหนูด้วยนะ เอาชุดของพี่ไปดีกว่า ชุดนี้มันไม่เร้าใจเลย”

“ค่ะ”

  หัวใจของมนลดาเต้นรัวอย่างบ้าคลั่งราวกลองศึก คำพูดของเอมมี่ดังก้องอยู่ในหู เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังยืนอยู่ปากเหว และก้าวต่อไปคือการทิ้งตัวลงไปยังเหวลึกที่เต็มไปด้วยอันตราย แต่ถ้าการกระโดดครั้งนี้จะช่วยชีวิตคุณย่าได้...เธอก็พร้อมที่จะทำทุกอย่าง