ep6- ช่วยยังไง

"อะไรของนายวะ เอาแม่นี่มาที่นี่ทำไมเนี่ย"

" คุณนิวเธอโดนวางยาปลุกอารมณ์ทางเพศครับนาย นายช่วยคุณนิวด้วยครับ "

"ดูแลตัวเองไม่เคยจะได้ เป็นแบบนี้ทุกทีเลย "

หนึ่งนารายณ์สบถออกมาเสียงดังด้วยความหงุดหงิด

วันนี้เขาอุตส่าห์ได้สนุกกับเพื่อนและรุ่นพี่ และคิดว่าจะไปต่อกับสาวๆ สักหน่อย นานมากแล้วไม่ได้ปลดปล่อย แต่ก็ต้องมีเรื่องให้ต้องแก้ปัญหา

เขาเดินเข้ามาในห้องทำงาน เมื่อลูกน้องคนสนิทไปบอกว่าพาสาวน้อยนิวเคลียร์เข้าไปรอในห้องแล้ว

ลูกน้องคนสนิทบอกว่ามีเรื่องสำคัญที่เขาจะต้องจัดการ

พอเข้ามาก็ได้เห็นได้เจอกับเด็กสาวที่เขาไม่เคยจะอยากเจอ

" แล้วจะให้ฉันทำยังไง "

หนึ่งนารายณ์พูดออกมาด้วยอารมณ์หงุดหงิด อะไรที่เป็นเรื่องของเธอนี่เขาไม่อยากจะยุ่งเลยสักนิด

"แล้วนายคิดว่าจะต้องทำยังไงล่ะครับ จะปล่อยไปอย่างนั้นเหรอครับ"

" นี่เธอ เมามากเหรอทำไมปล่อยตัวแบบนี้ "

มือหนาผลักไปที่ตัวของหญิงสาวเพื่อเรียกสติและซักถามความเป็นมา

เมื่อได้ยินเสียงหนึ่งนารายณ์ถามขึ้น นิวเคลียร์ได้แต่ก้มหน้าเม้มปากแน่น ไม่กล้าพูดอะไรออกไปกลัวจะโดนดุมากกว่านี้

แต่มือไม้ของเธอนี่สิ ดันอยู่ไม่เป็นสุข เธอไม่รู้ว่าเธอเป็นอะไร อยู่ๆ ก็มีความรู้สึกถึงการต้องการทางเพศอย่างหนัก

ราเชนคนสนิทของหนึ่งนารายณ์พานิวเคลียร์มาที่ห้องทำงานของเขา แล้วจึงไปแจ้งเจ้านายว่าพาเธอมารออยู่ที่นี่

เพราะเขาคิดว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับนิวเคลียร์ หนึ่งนารายณ์ควรรับรู้และเขาควรได้เป็นคนดูแลเด็กในปกครอง ไม่ใช่เอะอะอะไรก็โยนให้คนอื่นแบบนี้

ราเชนอยู่กับหนึ่งนารายณ์มานานหลายปีเขารู้ดีว่าผู้ชายคนนี้จิตใจดีแค่ไหน

บางครั้งเขาก็รู้สึกว่าที่หนึ่งนารายณ์ทำเป็นไม่สนใจนิวเคลียร์เพราะกลัวจะอดเอ็นดูเธอไม่ได้

นิวเคลียร์เธอน่ารักสดใส ไม่ใช่คนเรื่องมาก บอกกล่าวอะไรก็เชื่อและทำตามเสมอ

เมื่อหนึ่งนารายณ์ได้พินิจพิเคราะห์แล้ว จึงเห็นว่าวันนี้นิวเคลียร์เธอเปลี่ยนไปจริงๆ เขาไม่ทันได้สังเกตว่าเธอนั้นเป็นสาวแล้ว เขาลืมตรงจุดนี้ไปจริงๆ

พอได้เห็นการแต่งตัวที่โชว์ส่วนเว้าส่วนโค้งแบบนี้ถึงกับต้องกลืนน้ำลายลงคอเลยทีเดียว

" นายออกไปได้แล้วเดี๋ยวฉันจัดการเอง"

หนึ่งนารายณ์ให้ลูกน้องคนสนิทออกไปจากห้องทำงาน

เมื่อเดินออกไปเขาจัดการปิดประตูห้องให้เรียบร้อย โดยไม่ต้องให้เจ้านายบอก

เพราะเขารู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้น อาจจะดูไม่เหมาะสม แต่หญิงสาวไม่ใช่น้องสาวแท้ๆ ของเจ้านายของเขา

" ทำไมเธอชอบสร้างปัญหาให้ฉันนักนะ"

คำแรกที่หลุดออกจากปากของหนึ่งนารายณ์เมื่อประตูปิดลง

" คุณหนึ่งค่ะ ชะ ช่วยนิวด้วย "

หญิงสาวพูดออกมาด้วยเสียงติดขัด เนื้อตัวสั่นเทาจนน่าสงสาร ตอนแรกเธอไม่รู้ว่าเธอเป็นอะไร

เมื่อได้ยินราเชนกับหนึ่งนารายณ์คุยกันจึงพอเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ

เธอรู้แล้วว่าสิ่งที่มันร้อนรุ่มอยู่ในอกนั้นคืออะไร และถ้าเธอไม่ได้รับการรักษาให้ทันท่วงทีอาจมีอันตรายถึงชีวิตได้

ตอนนี้ตัวเธอนั้นมีความต้องการเรื่องทางเพศอย่างรุนแรงเธอรู้สึกได้ มันร้อนรุ่มจนเธอแทบจะทนไม่ไหวแล้ว

"จะให้ฉันช่วยอะไรเธอ"

" ช่วยนิวด้วยค่ะนิวต้องการ.."

นิวเคลียร์เธอเปล่งเสียงหวานออกมากอย่างออดอ้อน

แต่คนที่ได้ฟังอย่างหนึ่งนารายณ์นั้น ถึงกับต้องกัดกรามแน่น เงยหน้าขึ้นแล้วหลับตาลงด้วยความโมโห เลือดในกายเขาสูบฉีดอย่างรุนแรงหัวใจก็เต้นรัว

ที่เขาเป็นอย่างนี้ ใช่ว่าเพราะมีความพิศวาสอะไรเธอเลย แต่ที่เป็นอาการแบบนี้ เพราะความโมโหที่เกิดขึ้นนั้นเอง เขาไม่อยากต้องมาแก้ปัญหาอะไรแบบนี้เลยสักนิด

โดยเฉพาะกับเด็กผู้หญิงคนนี้เขาไม่อยากแตะต้องเธอเลยสักนิดเดียว

"พูดตามตรงเลยนะ ฉันไม่อยากแตะเนื้อต้องตัวเธอเลยสักนิดเดียว"

หญิงสาวได้ยินแบบนั้นก็เม้มปากแน่น ตอนนี้เธออยู่นิ่งไม่ได้แล้ว มือเรียวลูบตัวเองไปมาจนทั่ว ประกอบด้วยวันนี้เธอแต่งตัวด้วยชุดเดรสสายเดี่ยวสีแดงที่เวลาเธอลูบเนื้อลูบตัว ทำให้สายเดี่ยวที่คล้องไหล่มนไว้นั้นหลุดร่วงออกที่ด้านข้างของต้นแขน

เผยให้เห็นเนินอวบๆ ที่ไม่เคยมีใครได้เห็นมาก่อน มันขาวโพลนโผล่ออกมายั่วสายตาของเขา

และนี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นเธอแบบเต็มตา เพราะก่อนหน้านี้เขาไม่เคยชายตามองเธอเลยสักนิด

ยิ่งความพิศวาสแล้ว ยิ่งเป็นไปไม่ได้ แต่วันนี้เขามองเธออย่างชั่งใจ

เห็นแค่นี้ถึงกับต้องกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ เขาไม่ใช่พระอิฐพระปูน แต่เขาเองก็ไม่ได้ต้องการที่จะแตะต้องเธอเช่นกัน

" แล้วดูซิ คิดอะไรอยู่ถึงแต่งตัวแบบนี้ อยากจะโดนล่ะสิ จะเป็นอะไรไหมถ้าฉันจะให้เธอไปหาเอาเอง

"คุณหนึ่งช่วยนิวไม่ได้เหรอคะ "

เสียงหวานเอ่ยขึ้นอย่างแหบพร่า ใบหน้าสวยหวานเงยหน้ามองที่เขาส่งสายตายั่วเย้าคนตรงหน้า

เธออาจจะไม่รู้เดียงสาแต่เธอก็พอจะรู้เรื่องบ้างว่าที่เธอต้องการนั้นคือเรื่องอะไร

" ฉันไม่สามารถช่วยเธอได้หรอก"

" งั้นนิวขอตัวนะคะ"

เมื่อพยายามขอร้องเขาแล้ว โดนเขาปฏิเสธ เธอก็ไม่มีหน้าที่จะอยู่ต่อ

รู้ตัวดีว่าอาจจะเจออะไรที่ไม่ดีหากไปจากตรงนี้ แต่ถึงอยู่ตรงนี้ก็ใช่ว่าเธอจะหลุดพ้นจากอาการนี้ได้

"ไปโรงพยาบาลก็ได้มั้ง "

เธอคิดพึมพำแผ่วเบา แล้วพยายามลุกเดินออกไปทันที เพียงแค่เธอเอี้ยวตัวเดินออกไปยังไม่ทันผ่านหน้าเขาไปไหน

มือหนาของคนที่บอกว่ารังเกียจเธอนักหนาก็คว้ามือเรียวของเธอไว้และกำข้อมือเธอไว้แน่น เหมือนกลัวว่าเธอจะหลุดมือไป

"ทำเป็นอวดเก่ง อยากมีผัวจนตัวสั่นล่ะสิ "

คำพูดดูถูกดูแคลนออกจากปากผู้ชายที่เธอเคารพและรักมาก

นอกจากร่างกายที่ร้อนรุ่มแล้ว หัวใจก็แตกสลายไปด้วยเช่นกัน

หญิงสาวไม่ได้ตอบอะไรเธอเพียงแค่สะบัดมือออก ไม่อยากให้เขาต้องโดนตัวเธอให้เสียมือ

ก่อนจะคิดได้ว่าเรื่องนี้ควรบอกเขา เพราะเขาเป็นผู้ปกครองของเธอ

เธอจึงเอ่ยคำขอไป อย่างขอไปที ไม่ได้ใส่ใจกับคำพูดของตัวเองมากนัก

บางครั้งการถูกมองว่าเป็นคนไม่ดี ก็ไม่จำเป็นต้องแก้ต่างกับคนที่เขาไม่ได้อยากรับฟัง พูดไปก็เสียเวลาเปล่าๆ

" ถ้าคุณหนึ่งไม่ว่าอะไร งั้นหนูขอมีผัวนะคะ"

และนั่นคือคำตอบกลับที่หญิงสาวเปล่งออกมา แต่คนฟังได้ยินแล้วควันแทบออกหู

 

👉ถือเป็นการขออนุญาตผู้ปกครองแล้วกันค่ะ🤣🤣🤣