Share

ตอนที่ 3

last update Tanggal publikasi: 2024-11-25 13:03:08

เห็นใครเขามีหลาน ก็อยากมีบ้าง เป็นเรื่องธรรมดาของคนแก่ ถึงวัยหนึ่งคงอยากอุ้มหลาน แถมทั้งคุณพ่อคุณแม่อายุห้าสิบห้าปีแล้ว ตกเย็นออกไปเดินเล่นในสวนหย่อมของโครงการหมู่บ้านจัดสรร ได้แต่มองหลานบ้านอื่นตาละห้อย

“กะยึดหลานไว้เลี้ยงกันสองคนน่ะสิ...” ปากงึมงำ พอคุณแม่ออกจากบ้านไปแล้ว ร่างสูงชะลูดโน้มตัวลงตวัดข้อพับเนียนขึ้นอุ้ม พาคนที่หลับสนิทเข้ามานอนในห้องนอนของเขา บนชั้นสองของบ้านหลังใหญ่โตโอ่อ่า โดยไม่ทำให้เธอตื่น

หญิงสาวหลับสนิท ศีรษะซบพิงอยู่บนอกกว้าง ไม่รู้สึกตัวเลยสักนิดว่ามีคนกำลังนั่งจ้องมอง ดวงตาคู่คมปลาบแอบแฝงประกายปรารถนา

‘แอบลักขโมยหน่อย... ดีไหมนะ คงไม่ตื่นมั้ง?’ ถามในใจ ปลายจมูกโด่งเป็นสันคมซุกลงบนแก้มใสที่หยาดน้ำแห้งเหือดไปได้สักพัก ด้วยหัวใจที่เต้นระรัวแรง หัวสมองคิดถึงค่ำคืนแสนหวาน

----------------------------------

สองเดือนที่แล้ว...

“หม่อน... มึงขยับนิดนึงดิ” เสียงแหบพร่ากระซิบบอกคนใต้ร่างที่เอาแต่หนีบขาเข้าหากัน ใบหน้าแดงซ่านส่ายไปมา เมื่อผู้ชายตัวโตเริ่มกระหน่ำจังหวะสวาทเข้าหาเธออย่างไม่ลดละ ไม่ถอยสักอึดใจ ท่อนอุ่นร้อนที่ผลุบเข้าออกทำให้เธอส่งเสียงประหลาด หัวสมองขาวโพลน ไร้สำนึกรู้

“อื้อ... อ๊า... อ๊ะ!”

เรือนร่างงามเปลือยเปล่าในสีหน้ารัญจวน ปลุกอารมณ์ชายแกร่งให้ลุกฮือ พอคนตัวเล็กเอาแต่สั่นเกร็ง คนคุมเกมจำต้องจัดท่าเอาเอง มือจับบั้นท้ายงามงอนยกขึ้น ขยับเข้าออกอย่างแม่นยำ คว้าหมับเข้าเอวคอดบาง พลิกหน้าพลิกหลัง ไม่ปล่อยให้ส่วนที่สอดสวมกันหลุดออก ยังกับเธอเป็นตุ๊กตายาง!

‘ทำไมมันตะบี้ตะบันแทงจังวะ ไอ้บ้าตะวัน!’

ใบหม่อนทำตาขวางมองใบหน้าหล่อเหลารัญจวน กัดกรามกรอด ๆ เมื่อร่วมรักกับเธอในทุกท่วงท่าอารมณ์ สติสัมปชัญญะรับรู้ดีว่ากำลังทำเรื่องเกินเลยกับเพื่อนสนิท เธอกัดริมฝีปากแรงจนเป็นห้อเลือด สองมือโอบรอบคอแกร่งเมื่อเรือนร่างกำยำเปียกชุ่มเหงื่อทั่วทุกอณูทาบทับลงอีกครั้ง

แม้โลกพร่าเลือนเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์อาจบรรเทาอาการเจ็บปวดรวดร้าวเหมือนใครสักคนกำลังฉีกกลางร่างของเธอให้แยกออกกว้าง มันยังคงเจ็บ...

ระคนไปกับความรู้สึกประหลาด สุขสมอย่างที่เธอไม่เคยพบพาน

“ดีไหม? หม่อน... เจ็บบอกนะ หยุดไม่ได้อะ...”

“อื้อ...”

ร่างบางส่ายเร่า ๆ แต่เมื่อสะโพกสอบหนากระแทกกระทั้นเข้าร่องทางรักอย่างหนักหน่วง ร่างบางพยายามขดงอตัว กระถดกายหนีจนศีรษะเกือบโขกกับหัวเตียง

“เจ็บ... จุก... เบา ๆ หน่อย”

ชายร่างกำยำผู้ไม่ค่อยทำตามรับปากเอาไว้เลย จึงลดแรงกระแทกลง

เรียวปากหนาหยักได้รูปพรมจูบบนขมับเปียกปอน ก่อนหน้านี้ที่สัมผัสได้ถึงรสชาติเค็มปะแล่มจากหางตาคู่สวย สอดสวมกอดเอวบางอย่างแนบชิดไม่มีแม้อากาศไหลผ่าน เขาเฝ้ามอบคำปลอบประโลม กดริมฝีปากลงบนใบหน้าสวยหวานไม่ว่างเว้นสักช่วงหนึ่ง ใจรับรู้ว่าเธอเจ็บ... ปานร่างแทบแตกเป็นเสี่ยง ได้ยินเสียงกรีดร้อง ปลายเล็บที่จิกลงบนบ่า ตะกุยตะกายบอกเขาทั้งน้ำตาว่าเจ็บ ถึงในอีกครู่หนึ่งนั้น ความเจ็บปวดทั้งหมดจะพลันหายไป เหลือเพียงอารมณ์แสนรัญจวนชวนฝัน เมื่อเขาทำให้เธอกลายเป็นทาสทางอารมณ์ของชายหนุ่มอย่างสมบูรณ์แบบ

“... พอได้ละ ไอ้ตะวัน อ๊ะ!”

คำห้ามปรามไม่เป็นผล ใบหม่อนคงไม่รู้ว่าเพื่อนสนิทตัวดีกินอะไรเข้าไปนอกจากเหล้า

มันกินยาชูกำลังขนานไหน ถึงได้แรงดีเหลือเกิน ไม่รู้เป็นคนหรือม้า!

ความรู้สึกที่แล่นไหลเข้ามาในช่องท้อง หมุนวนเป็นวงกลม มืออุ่นร้อนสัมผัสแก้มก้นงอน จับประคองเธออย่างนิ่มนวล ก้มหน้าลงจูบริมฝีปากของเธอ ภายในเรือนกายรุ่มร้อนถูกช้อนขึ้นเป็นจังหวะด้วยอาวุธร้อนร้ายของชายหนุ่ม

“ชอบลึก ๆ ไหม?”

“ก็... ดี...”

“ดีกว่าเมื่อกี้หรือเปล่า...”

“อ๊ะ... อื้อ!” เธอกรีดร้องส่ายหน้าไปมา เมื่อความรู้สึกราวกับว่าทำให้เธอเจียนบ้าคลั่ง เสียงดังหนุบหนับ... นำพาอารมณ์หวามไหว แทนที่เธอจะรู้ขยะแขยงกับการทำเรื่องประหลาดกับเพื่อน

ตะวันเห็นว่าเพื่อนรักชอบพอท่านี้เป็นพิเศษ เขายิ่งเอาอกเอาใจเธอ ท่อนแขนเป็นล่ำสันกระชับกอดเอว กดท่อนกายเข้าหาร่องทางรักอย่างล้ำลึก อีกข้างวางล้อมกรอบใบหน้าแดงซ่าน

เหมือนเป็นไปโดยสัญชาตญาณ ทั้ง ๆ ที่ผ่านมาการร่วมรักแต่ละครั้งชายหนุ่มมักเอาใจตนเป็นใหญ่ ไม่สนใจคู่นอน แค่เอาความรู้สึกตนเป็นที่ตั้ง

ไม่นานก็มองเห็นทางสว่างทอประกายอยู่เบื้องหน้ารำไร ตะวันแสนหลงใหลในเรือนร่างงามนี้ อดทนต่อไปไม่ไหวกับร่องทางเล็ก ๆ ที่บีบรัดแน่นจนอึดอัดไปหมด

“กูจะแตกแล้ว ๆ หม่อน ๆ!” ในน้ำเสียงกระโชกโฮกฮาก คนส่งเสียงดังกว่าเห็นจะเป็นตะวัน คิ้วเข้มหนาขมวดเข้าหากันในสีหน้าเร่าร้อนทรมาน กดย้ำเข้าไปช้า ๆ อย่างเดิมแต่เน้นย้ำ

“ฮ้า! หม่อน ๆ...”

ร่างกำยำสะบัดใบหน้าพร่างพราวเม็ดเหงื่อขึ้นมองเพดาน ค้างสะโพกเอาไว้สองครั้งสุดท้าย

เรือนร่างงามหมดจดได้รับการเติมเต็มจนล้นปริ่มออกทางเดิม และเมื่อฝ่ายหนึ่งสุขสมอารมณ์หมายในกามารมณ์ อีกคนก็คงไม่ไหว กายสาวแรกรักส่งจังหวะหวานระรัวแรงกลับไป ทุกอย่างเหนือการควบคุม

“หม่อนจ๋า...” ในเสียงเรียกหวาน ชายหนุ่มขบกรามกรอดเมื่อร่างกายถูกดูดกลืนดังตุบ ตุบ... เหมือนกับว่าคนใต้ร่างพยายามจะกลืนกินเขาเข้าไปทั้งตัว แต่กลับดูดดื่มเพียงท่อนกายขยายใหญ่ พ่นน้ำสาดกระเซ็นอยู่ข้างใน

“เสร็จไหม?”

“อืม... เสร็จ”

ใบหน้าหล่อเหลาขยับยิ้ม ผ่อนลมหายใจหอบระทวย แบ่งรับแบ่งสู้กับเพื่อนสาวที่ยอมให้ควบขี่มาตลอดราตรี เขายังประกาศความเอาแต่ใจออกมา

“มึง... เอามันว่ะหม่อน กูเอาต่อเลยนะ”

----------------------------------

“ไอ้คนเถื่อน... ไอ้ตะวัน” ปากงึมงำว่า บนที่นอนนุ่มในห้องนอนกว้าง ซึ่งตกแต่งด้วยโทนสีดำสนิทสลับกับสีขาวและสีเทาหม่น เข้ากับบุคลิกเจ้าของห้อง

ใบหม่อนรู้ซึ้งว่าเพื่อนสนิทเป็นคนยังไงตั้งแต่เริ่มรู้จักกันเมื่อนานมาแล้ว มันเป็นเด็กบ้านรวยคนหนึ่ง ชอบพูดจาขัดหูเพื่อน บางครั้งก็ขัดใจคุณครู แต่บ้านมันรวย พ่อแม่เป็นเพื่อนกับผู้อำนวยการ ใครจะไปอะไรกับมัน

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • มิตรรักลวงใจ X เรือนใจนายอคิน   ตอนที่ 24 :

    ถึงแม้ว่าเธอยอมมอบหัวใจให้เขาแล้วก็ตาม ไม่มีวันไหน ที่เขาจะรักเธอน้อยลงสักวันเรือนไทยยกสูงด้านในเป็นเวลาของผู้หลักผู้ใหญ่จับกลุ่มพูดคุยกัน บ่าวสาวขอตัวออกมายืนสูดอากาศด้านนอก หญิงสาวยังอยู่ในอ้อมแขนของผู้ชายตัวโต อุ้มประคองเธอออกมาวางลงบนพื้นหญ้าด้านหน้าอย่างระวัง ถอดรองเท้าส้นเตี้ยให้ใส่เป็นรองเท้าแตะแทน ยังกำชับบอกว่าจะไม่ดีต่อลูกน้อยไม่ควรยืนนาน ๆสักพักหนึ่งเขามองเข้าไปในบ้าน แผ่นป้ายติดดอกไม้น่ารักด้านบน “ผมเคยมองป้ายแต่งงานของพวกเขา จินตนาการอยู่ว่าอาจเป็นชื่อของเรา”“เห็นค่ะ... ตาเยิ้มเชียว แหม่มเลยยอมไปกินหูฉลามด้วยไง แหม่มไม่ไปอาฟเตอร์ปาร์ตี้ ท่าทางน่าสนุกจะตาย”“แล้วหูฉลามอร่อยไหม?”“คนพาไปอร่อยกว่า...”“อ้อ ยังไงก็ขอบคุณที่รับรักคุณอคินนะครับ... ครูแหม่ม” เขายิ้ม มือโอบเอวบางเข้าแนบชิดสะโพก ก้มหน้าลงมองชุดไทยสีขาวคาดสไบทอง เครื่องประดับสะท้อนแสงอาทิตย์ยามสาย ใต้ต้นไม้สูงใหญ่ใบหน้าหวานงามแต่งแต้มเครื่องสำอางเบาบาง ทว่าริมฝีปากสีแดงสดเข้ากับชุดสวย เธอระบายยิ้มอ่อน“แหม่มชอบคุณก่อน คอยเฝ้าไปถามหาหนังสือประหลาด ๆ ก็แค่ข้ออ้างของแหม่ม แหม่มจะเอาหนังสือภาษามือสำหรับเด็กไปทำอะไร

  • มิตรรักลวงใจ X เรือนใจนายอคิน   ตอนที่ 23 :

    ใบหน้างามระรื่นอารมณ์ดี แค่เจอโทรศัพท์เครื่องเดียว หญิงสาวรีบเปิดตู้เสื้อผ้า สวมเดรสลายดอกไม้มีสม็อคเอวน่ารัก ออกจากห้องไปซื้อของเข้าบ้านมาใส่ตู้เย็นเอาไว้ เผื่อแฟนหนุ่มกลับบ้านมา จะได้มีขนมปังมีข้าวรองท้องเสียหน่อย“น่าหมั่นไส้ ตัวลืมเรื่องของเราแล้วสิ เราสนิทกันขนาดไหน” บ่นพลางอมลมไว้ในแก้มป่อง คนถือถุงพะรุงพะรังเดินตามหญิงสาวที่นำหน้าเข้าลิฟต์ไป ปลายนิ้วเรียวกดเลข 15 ก่อนจะหันไปบอกกับพี่ชายซึ่งอยู่กันตามลำพัง“คนเราต้องโตไหม มิกกี้... ไม่เอานะ ไม่คิดมาก”เธอยอมเป็นฝ่ายง้อพี่ชายฝาแฝดก่อนวันนี้ ส่งยิ้มหวานให้ มือข้างหนึ่งเลื่อนไปกุมมือหนา ชายหนุ่มไม่ถนัดมือที่จะกุมน้องสาวก็ย้ายของไปถือไว้อีกข้างทั้งหมด เพื่อสอดประสานปลายนิ้วเข้าด้วยกันเหมือนอย่างเคย“เค้ายังรักตัวเหมือนเดิมนะ ตัวเป็นทั้งเพื่อน ทั้งพี่ เป็นคนที่เกิดมาด้วยกัน เค้าจะเป็นแม่คนแล้วนะ ตัวต้องดีใจสิถึงจะถูก”“I love you too Anika...”แววตาซึ่งเต็มไปด้วยความโหยหาอาทรสบประสานกัน สองพี่น้องได้ปรับความเข้าใจ บีบมือกันและกันแน่น ประตูลิฟต์เปิดอ้าออกกว้าง พร้อมความรู้สึกใหม่ ๆ ซึ่งยังคงเหมือนเดิม และแตกต่างไปในขณะเดียว----------

  • มิตรรักลวงใจ X เรือนใจนายอคิน   ตอนที่ 22 :

    ว่าที่คุณพ่ออ่อนโยนกว่าที่เธอคิด เขาลิ้มชิมเรือนร่างอย่างนิ่มนวลกระทั่งเต้าตึงซึ่งขยายใหญ่กว่าเดิม แทรกกายเข้าหาเธออย่างเร่าร้อนทว่าโอนอ่อนตาม บนโต๊ะกินข้าวก็ใช่ว่าจะไม่เคย ไม้สีดำแข็งแรงทนทานสมราคาคุยของเซลล์ขายเฟอร์นิเจอร์ หลังจากที่เจ้าของห้องเพิ่งถอยมาใหม่ เพราะตัวเก่ามันหัก!ผู้ชายตัวโตใช้ความระมัดระวังเป็นอย่างมาก อย่างไม่น่าเชื่อเลยว่า...พ่อหนุ่มเอวดุจะกลายเป็นพ่อหนุ่มเอวหวาน สองขาเรียวที่โอบรัดรอบเอวสอบ ขยับเบา ๆ หมุนวนเป็นวงกลมแต่ทำให้เธอรู้สึกถึงความล้ำลึกอัณณิกาก็คงไม่ไหว ร่างกายส่ายเร่า ส่งเสียงครวญครางปานขาดใจ เพราะติดใจสามีคนใหม่คนเดิม“คุณอคิน อ๊าาย!” เสียงหวานหวีดร้อง สะโพกงามกระตุกเกร็งเมื่อเดินทางมาสุดทางฝัน เธอหายใจหอบโยนทว่าตะโบมจูบริมฝีปากหนาหยักได้รูปช่องทางรัดร้อนกระตุกเป็นจังหวะ เร็วแรง ทำให้เรือนกายกำยำรุ่มร้อนราคะกัดกรามแน่นเป็นสันนูนอคินฟุบหน้าลงบนไหล่มน ฝังกายแกร่งครั้งสุดท้ายเพื่อปลดปล่อย ราวกับว่าเขาพร้อมละทิ้งทุกสิ่งอย่าง แม้ทำได้เพียงตัวสั่นเป็นลูกนกตกรังในอ้อมแขนเล็ก ๆ ส่งเสียงคำรามราวสัตว์ป่าออกมา ทันทีที่การบีดรัดคลายตัวลง สองขาเรียวไขว้กันเหนือแ

  • มิตรรักลวงใจ X เรือนใจนายอคิน   ตอนที่ 21 :

    ภาพขาวดำซึ่งเจ้าตัวที่ขยับไปมา ถีบแขนถีบขาวุ่นวายกับร่างกายตัวเองซึ่งยังไม่สมบูรณ์ดี เลขด้านบนสุดของจอ 12w6d ประมาณสิบสองสัปดาห์หกวันสาววัยห้าสิบกว่าตะลึงงัน ประคองจับแท็บเล็ตด้วยมือทั้งสองข้าง หรี่ตามองดูให้ชัด ถึงแม้ว่าจอสี่เหลี่ยมขนาดสิบนิ้วกว่า ใหญ่พอที่จะมองภาพได้อย่างชัดเจนคุณแม่ป้อมดูวิดีโอสั้น ๆ เรียงกันหลายตอนจบแล้วกลับหันมาจ้องลูกชายตาเขม็ง“ไม่ดีใจเหรอ?” ถามหน้าเหลอหลา ด้วยสายตาที่ดุดันก้าวร้าวของหญิงตรงหน้า ไม่ได้ตั้งตัวก็โดนฝ่ามือพิฆาตเข้าบนต้นแขนเป็นล่ำสันเพราะว่าใกล้มือที่สุด ถึงลูกชายจะมีมัดกล้ามแข็งแรง คุณแม่ก็ไม่คณนามือจนเจ้าตัวต้องร้อง“โอ๊ยแม่! ตีผมทำไมอะ ผมตั้งใจมากเลยนะ เห็นแม่บ่นว่าอยากได้หลาน เมื่อไรลูกชายจะมีเมีย ผมตั้งใจกินแต่ของดี ๆ ขยันทำการบ้านมากเลยนะแม่”“หลานก็ส่วนหลาน แต่แก... มันน่านักนะ!” เสียงตะคอกว่าก่อนจะลดเสียงลงเพราะกลัวใครมาได้ยินเข้า หญิงสาวรีบเข้ามากอดแขน“คุณแม่คะ... หนูลืมกินยาเองค่ะ อย่าตีพี่เขาเลย”“ตกลง... ลืมหรอ?”หญิงสาวส่ายหน้า ขยิบตาส่งสัญญาณให้เขาบอกว่าให้รับคำแก้ตัวของเธอหน่อย จะได้ไม่ถูกคุณแม่ตีจนแขนแดงไปหมด ชายหนุ่มไม่ได้สนใจเพ

  • มิตรรักลวงใจ X เรือนใจนายอคิน   ตอนที่ 20 :

    ‘เอ๊ย! มิสแว่น ๆ’‘ลุกเร็วมึง!’‘ยังไม่เลิกเรียนมานั่งร้านกาแฟได้ไง!’เสียงหวานใสของครูสาวผมฟู แว่นหน้าเตอะ ดังก้องเข้ามาในหัว ขนาดว่าเธอตะโกนอย่างดุดันที่สุดแล้วกลับไร้ซึ่งความน่ากลัว จะว่าดุก็ยังไม่ได้เลยเด็กหนุ่มวิ่งหนีคุณครูสาว ตะโกนเรียกมิสแว่น ๆ อะไร ๆ ทำไม ๆ แก๊งเด็กแสบที่ถึงจะสวมกางเกงน้ำเงินแต่หน้าตาเอาเรื่องเอาราว เกินกว่าครูตัวเล็กนิดเดียวจะรับมือไหว คุณครูยังทำกาแฟหกใส่เสื้อหนุ่มในร้านกาแฟ ล้มหน้าคะมำ!อัณณิกาสารภาพความในใจว่าเธอซาบซึ้งใจเป็นอย่างมากเมื่อได้รับน้ำใจจากเขา ไม่ใช่เพียงผ้าเช็ดหน้าผืนเล็ก ๆ ในวันที่ไม่ได้ดูแลตัวเองจนดูสวยเท่านี้วันนั้นอคินไม่ถือโทษโกรธเธอเรื่องกาแฟ จับตัวเด็กแสบได้ สั่งสอนแทนคุณครู แต่ละคนเงยหน้ากันแทบไม่ขึ้น‘ไม่เป็นไรนะครับ ครู...’เขาพูดเท่านั้น คุณครูไม่ได้บอกชื่อเสียงเรียงนามกับเขาเลย ทำให้จำครูแหม่มไม่ได้อคินไม่คิดว่าเธอยังคงเก็บของเล็กน้อยเอาไว้ ตัวเขาเองก็ไม่คิดอะไรจนพบเธออีกครั้งหนึ่ง มายืมหนังสือ มาคืนหนังสือ เขาเห็นหน้าเธอบ่อยขึ้น มาก ๆ เข้าก็เริ่มหลงใหลในความน่ารักอ่อนหวานของหญิงสาวตรงหน้า“แหม่ม... ดีใจจังค่ะ ขอบคุณที่ดูแลแหม่ม

  • มิตรรักลวงใจ X เรือนใจนายอคิน   ตอนที่ 19 :

    งอนกันไปงอนกันมา วันต่อมาก็หายโกรธ ความสัมพันธ์ของเธอและเขาไม่ซับซ้อน สามารถนั่งพูดจากันอย่างตรงไปตรงมาไม่อ้อมค้อมเมื่อกลับบ้านด้วยกัน เขาพูดกับเธอเรื่องพี่ชายว่าเขาไม่ชอบ เธอก็จะพยายามวางตัวให้ดีกว่านี้เย็นนี้เธอมารอพบเขาหน้าห้องสมุด ใต้ร่มไม้ใหญ่บนม้านั่งหินตัวเดิม สวมเดรสสีขาวสะอาด เข้ารูปสมส่วน แต่งหน้าบาง ๆ เข้ากับลิปสติกสีชมพู“รอนานไหม?” เป็นคำถามแรกของคนที่ถือน้ำหวานชื่นใจติดมือมาพร้อมกับกระเป๋าหนัง มือส่งให้หญิงสาวที่ดูมีน้ำมีนวลขึ้นเล็กน้อย เธอรับแก้วน้ำไปดื่ม แก้วพลาสติกใสมีหลอดมองดูเหมือนจะเป็นน้ำหวานทั่วไป“น้ำนมข้าวโพดหรือคะ?”“ครับ ซื้อมาตอนพักกลางวัน บำรุงแฟนหน่อย”คนได้ยินหยิบหลอดเข้าปากชิมน้ำอร่อยไปหนึ่งคำ รสชาติไม่หวานมาก ขณะร่างสูงในเชิ้ตหล่อเหลาสีกรมท่านั่งลงข้างเธอ ตั้งใจจะนั่งคุยกับแฟนสักหน่อย“ช่วงนี้เลิกงานเร็วหรือครับ?”“ค่ะ เดือนนี้งานไม่ยุ่ง แต่ว่าเดือนหน้าเลิกช้าแล้วนะ”“ไม่เป็นไร ผมจะไปรอแหม่ม... เหมือนเดิม” ปลายเสียงย้ำชัด กระทั่งแววตาเอ็นดูเห็นเธอดื่มน้ำจนหมดแก้วอย่างเอร็ดอร่อย ไม่ลืมถามถึงมาสเซอร์หนุ่ม “เย็นนี้มาสเซอร์มิกจะมาชวนดูหนังอีกหรือเปล่า?”“ไ

  • มิตรรักลวงใจ X เรือนใจนายอคิน   ตอนที่ 9

    ใบหม่อนคงต้องยอมรับว่ามันดี ดีไปหมดทุกท่าที่เขาขยับ มือที่จับ ริมฝีปากที่บรรจงจูบ อ้อมแขนที่ตระกองกอดเธออย่างแสนรัก ถึงแม้ว่าเขายังไม่ได้สานสัมพันธ์กับเธอ เมื่อโทรศัพท์เจ้ากรรมดันส่งเสียงดังซะก่อน แต่นั่นคงไม่ขัดจังหวะมากมายนักในเมื่อเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ เธอกับสามีไม่มี Plan จะออกไปไหน โทรสั่งอาหา

  • มิตรรักลวงใจ X เรือนใจนายอคิน   ตอนที่ 8

    ลูกยังไม่ได้ยินเสียงของเขาหรอก...สักประมาณห้าเดือน เด็กน้อยถึงสามารถรับรู้ได้ถึงเสียงของโลกภายนอก ไม่ว่าจะเป็นเสียงเพลงหรือเสียงของคุณพ่อตะวันอ่านหนังสือเกี่ยวกับทารกในครรภ์มาพอสมควร และทั้งที่รู้อย่างนั้น เขายังพยายามพูดคุยกับเจ้าตัวเล็กในท้อง หยอกคุณแม่เล่นเป็นประจำคืนก่อนเขาไม่ได้ล่วงเกินภรรย

  • มิตรรักลวงใจ X เรือนใจนายอคิน   ตอนที่ 7

    ร่างสูงในเชิ้ตหล่อเหลาสีครีมอ่อนเปียกชื้นเหงื่อ ชักชวนภรรยาให้นั่งลงบนโซฟาเพื่อที่เขาจะไปชงชามาให้เธอดื่มใบหม่อนหย่อนนั่งรอบนโซฟาในห้องรับแขกได้สักพัก หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดส่งข้อความหาเพื่อนสาว แต่พอเห็นว่าอีกคนก็ยังไม่ออกมา เธอจึงชะโงกคอมองหา ลุกขึ้นไปเปิดลูกบิดประตูห้องครัวหาคนที่เพิ่งจะถอดเสื้อโ

  • มิตรรักลวงใจ X เรือนใจนายอคิน   ตอนที่ 6

    น่าตกใจกว่าอาหารหน้าตาน่ารับประทาน เป็นคำเรียกที่เปลี่ยนแปลงไป ตะวันดูสุภาพนุ่มนวล เหมือนตอนพูดจากับสาว ๆ ใบหม่อนนั่งลงชิมฝีมือของเขายังเผลออุทานออกมาอร่อย มันอร่อยมาก! เธอไม่คิดว่าลูกคนรวย มีแม่บ้านคอยจัดการงานให้ทุกอย่างจะทำอาหารเป็น ปลาทูนึ่งมะนาวแกะก้างปลาออกให้เรียบร้อย รสชาติไม่เปรี้ยวจนเกินไ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status