บทที่ 5 ฑูตของแคว้นหยวน

องค์ชายหกมู่เต๋อต้วนข่าย ค่อยๆขยับรุกล้ำทีละก้าว ในขณะที่สาวงาม ฮวาซู นางใส่จริตแกล้งทำผลักไสเล็กๆ น้อยๆ เพื่อเติมไฟปราถนาให้กับบุรุษที่อยู่ตรงหน้านาง  เมื่อไฟปราถนาลุกโซนองค์ชายหกก็รู้สึกเหมือนถูกแผดเผาร้อนแรงด้วยไฟปราถนาตามธรรมชาติบุรุษ ยิ่งร้อนแรงไปเรื่อยๆ สุดท้ายมู่เต๋อต้วนข่ายก็กดฮวาซูไว้ใต้ร่างได้สำเร็จ พอค้นหาปากทางพบก็ขยับเคลื่อนตรงเข้าไปข้างใน

ฮวาซูแค่นเสียงแหบพร่าในลำคอ ทว่ามู่เต๋อต้วนข่ายกลับร่างกายแข็งทื่อ จ้องมองใบหน้าแดงก่ำงดงามของคนที่อยู่ใต้ร่างไม่วางตา  สวรรค์บนดินแห่งนั้นเข้าถึงยากกว่าที่เขาจินตนาการไว้  

มู่เต๋อต้วนข่ายขยับกายอย่างเชื่องช้า อาศัยจังหวะบดเบียดเสียดสี เนิบนาบ หลอกล่อให้สาวงาม ฮวาซูยอมเปิดช่องทางคับแคบเพื่อให้เข้ารุกล้ำ เข้าไปให้มากขึ้นอีก จุมพิตของเขาจริงจังกว่าเดิม ขบเม้มตามร่างกายของฮวาซู ให้นางนั้นส่งเสียงครางออกมาอย่างกั้นไว้ไม่ได้ จากนั้นก็ใช้ฝ่ามือค่อยๆ ลูบไล้หน้าผากและใบหน้าของนางอย่างช้าๆ ทำให้นางผ่อนคลายลงกว่านี้ เพื่อจะได้นำพานางให้พบกับความสุขสมอิ่มเอม ดื่มด่ำกับสัมผัสแนบชิด  ค่ำคืนนี้ยาวนานนัก พวกเขาเริ่มต้นใหม่ครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่รู้ว่าวันนี้เป็นวันเดือนปีใด พวกเขาเพียงแค่เรียกร้องกันและกันตลอดเวลา ใช้ความร้อนรุ่มของเรือนกาย ทำให้ความปราถนาในใจสงบลง

ในที่สุดท้องฟ้าก็สว่างเจิดจ้า อารมณ์พลุ่งพล่านตลอดคืนกลับสู่ความสงบเยือกเย็นด้วยแสงสว่างจากดวงอาทิตย์

ข่าวลือเรื่องคืนหฤหรรษ์ของตำหนักอวี่ซีแคว้นหยวน ระหว่างองค์ชายหกมู่เต๋อต้วนข่ายผู้หล่อเหลาดุจเทพบุตรเจ้าสำราญกับฮวาซู สาวงามล่มเมืองแห่งหอดนตรีวารีบุปผา ก็แพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็วในวันต่อมา

ภายในกระโจมท้องพระโรง แคว้นหยวน ท่านข่านมู่เต๋อหลี่กวง นั่งอยู่บนบัลลังก์ ในท้องพระโรงนอกจากจะกล่าวขวัญถึงข่าวลือของตำหนักอวี่ซีที่อื้อฉาวแล้ว เรื่องที่ต้องหารือกันเคร่งเครียดก็คือ สงครามที่คาดการณ์กันว่าน่าจะเกิดขึ้นในไม่ช้านี้ เพราะความฮึกเหิมของแคว้นฉิน โดยการนำของหลี่เหวินเจี๋ย  ฮ่องเต้องค์ใหม่ของแคว้นฉิน

“หากเกิดสงครามขึ้น ด้วยจำนวนของทหารที่มีพอๆ กันของแคว้นหยวนและแคว้นฉิน  มันต้องเป็นสงครามที่ยืดเยื้อแน่ คาดเดาไม่ได้เลยจริงๆ ว่าสันติจะมาเยือนเมื่อใด”  ข่านมู่เต๋อหลี่กวง พูดเปิดประเด็นนี้ขึ้นมา

“แคว้นหยวนของเรา อากาศอบอุ่นและผืนดินอุดมสมบูรณ์เหมาะแก่การเกษตร และปศุสัตว์ แม้ในยามรบทัพจับศึกก็ยังคงความรุ่งเรืองอยู่ดังเดิม ด้วยแคว้นหยวนของเราไม่ได้มีข้าศึกมาบุกรุกโจมตีนานมากแล้ว ความเข้มแข็งด้านการทหารจึงอ่อนด้อยลง ดังนั้นการเตรียมรับศึกจากแคว้นฉินในครั้งนี้ คงต้องปรับปรุงการซ้อมรบของเหล่าทหาร พะย่ะคะ”  ตู้ลู่เหมิงเหล่ย หัวหน้าเสนาบดีฝ่ายซ้ายเสนอ

“เรียนท่านข่าน ข้าว่าที่ท่านหัวหน้าเสนาบดีฝ่ายซ้าย เสนอมานั้นก็ถูกแต่ข้าเกรงว่าจะไม่ทันการณ์ ในดินแดนบริเวณนี้ มีแคว้นหยวนของพวกเรา มีแคว้นฉิน และมีแคว้นโจว ข้าผู้น้อยขอเสนอให้ ส่งฑูตไปแคว้นโจว เพื่อขอองค์หญิงเชื้อพระวงศ์แคว้นโจวแต่งงานเชื่อมสัมพันธไมตรีกับองค์ชายของแค้วนหยวนเรา การร่วมมือกับแคว้นโจวนี้ น่าจะทำให้แคว้นฉิน ไม่กล้าตัดสินใจทำอะไรบุ่มบ่ามแน่พะย่ะคะ” 

“ที่ท่านจี้ลี่ฉางเหยียน หัวหน้าเสนาบดีฝ่ายซ้ายพูดมาก็มีเหตุผล งั้นพวกท่านเห็นว่าจะให้ลูกชายของข้าคนไหนแต่งงานกับองค์หญิงแคว้นโจว?”

“เรียนท่านข่าน ข้าขอเสนอให้องค์ชายใหญ่ มู่เต๋อต้วนอี้ พะย่ะคะ องค์ชายใหญ่เป็นผู้มีเมตตา ผลงานด้านกองทัพโดดเด่น ปัจจุบันองค์ชายใหญ่อายุ 22 ปี และยังไม่มีพระชายา มีเพียงนางสนมแค่สามคนเท่านั้น นี่จะเป็นการทำให้แคว้นโจวรู้สึกว่าได้รับการให้เกียรติเป็นอย่างสูงจากแคว้นหยวนของพวกเรา พะย่ะคะ”  จี้ลี่ฉางเหยียน หัวหน้าเสนาบดีฝ่ายขวา ทูลท่านข่านด้วยความมั่นใจ

“เรียนท่านข่าน กระหม่อมขอเสนอองค์ชายรองมู่เต๋อฉีล๋าย พะย่ะคะ องค์ชายรองเก่งทั้งบุ๊นและบู๊ ขณะนี้พระชนมายุ 21 ปี ยังไม่มีพระชายา และยังไม่รับนางสนมเลย ทางราชวงศ์ของแคว้นโจวน่าจะพึงพอใจมากกว่าพะย่ะคะ”  ตู้ลู่เหมิงเหล่ยหัวหน้าเสนาบดีฝ่ายซ้าย ทูลต่อท่านข่านด้วยน้ำเสียงที่มั่นใจเช่นกัน

“ท่านตู้ลู่เหมิงเหล่ย องค์ชายรองนั่นแม้ว่าจะเก่งทั้งบุ๊นและบู๊ รอบรู้ทุกเรื่อง แต่ตามกฏมณเฑียรบาลของต้าหยวนแล้ว องค์ชายใหญ่มีสิทธิ์ขึ้นเป็นรัชทายาท ข้าว่าด้วยเหตุผลนี้ ทางราชวงศ์แคว้นโจว ต้องพึงพอใจมากเป็นแน่ และทางแคว้นโจวจะไม่ลังเลที่จะส่งกองทัพมาช่วยแคว้นหยวนของพวกเรา เมื่อสงครามเริ่มขึ้น”

“.......” ตู้ลู่เหมิงเหล่ย 

“เอาล่ะ งั้นตกลงตามนี้ ข้ามู่เต๋อหลี่กวง ข่านแห่งแคว้นหยวน ขอแต่งตั้ง องค์ชายใหญ่ มู่เต๋อต้วนอี้ ให้เป็นฑูต เดินทางไปสู่ขอ พร้อมทั้งรอรับองค์หญิงของแคว้นโจว อภิเษกเชื่อมสัมพันธไมตรีมาแคว้นหยวน อีกเจ็ดวันให้ออกเดินทางได้”  สิ้นเสียงรับสั่งของท่านข่านมู่เต๋อ--หลี่กวง เหล่าบรรดาขุนนางก็น้อมคารวะรับคำสั่ง

“เสด็จพ่อ!”

ลูกมาเข้าร่วมประชุมราชสำนักช้าไปหน่อยวันนี้ ดังนั้นลูกขอทำดีไถ่โทษ  โดยการติดตามขบวนขององค์ชายใหญ่ ไปยังแคว้นโจวด้วย ข้าจะดูแลและป้องกันอันตรายให้องค์ชายใหญ่ และขบวนสินสอดอย่างสุดความสามารถพะย่ะคะ”  มู่เต๋อต้วนข่ายที่เดินเข้ามาในกระโจมท้องพระโรงสายโด่ง รีบคุกเข่าทำความเคารพท่านข่านผู้เป็นพ่อ อย่างนอบน้อมรวดเร็ว

กระโจมท้องพระโรงอันสวยงามวิจิตรของแคว้นหยวนก็บังเกิดเสียงซุบซิบในบัดดลเกี่ยวกับเรื่องข่าวลือของตำหนักอวี่ซี เมื่อคืนนี้ เหล่าบรรดาขุนนางต่างมองไปที่องค์ชายหกมู่เต๋อต้วนข่าย แล้วพร้อมใจกันส่ายหน้า  ซึ่งสร้างความรำคาญ รบกวนจิตใจของท่านข่านผู้เป็นพ่อ ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์มิใช่น้อย

“มู่เต๋อต้วนข่าย เจ้าต้องการจะอาศัยการเดินทางไปกับคณะฑูตในครั้งนี้เพื่อไปเที่ยวเล่นที่แคว้นโจวละซิ บอกข้ามาตามความจริงเสียดีดี เจ้านี่มันช่าง.....” ท่านข่านถามออกไปเสียงดังลั่น

“เสด็จพ่อ โปรดฟังลูกก่อน เสด็จพ่อคงลืมไปว่า สหายในวัยเด็กของลูก นาม  ซือหม่าไป๋ ตอนนี้เขาเป็นองค์รัชทายาทของแคว้นโจว หากเสด็จพ่ออนุญาตให้ลูกติดตามคณะฑูตของพี่ใหญ่ไปแคว้นโจวด้วย ด้วยความสัมพันธ์พิเศษเป็นการส่วนตัวระหว่างข้ากับองค์         รัชทายาทแคว้นโจว ย่อมได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดี และทางแคว้นโจวต้องยินดีรับข้อเสนอของเราโดยไม่มีเงื่อนไขใดใด นะพะย่ะคะ” 

“จริงซินะ มู่เต๋อต้วนข่าย การที่เจ้าได้เคยเป็นศิษย์ร่วมอาจารย์ที่คุนหลุนกับ ซือหม่าไป๋ เมื่อตอนเจ้าเป็นเด็ก ดูเหมือนจะเป็นเรื่องเดียวที่ทำให้ข้ารู้สึกดีเกี่ยวกับตัวเจ้านะ  ดี  ดี ข้าอนุญาตให้เจ้าเดินทางไปกับองค์ชายใหญ่ ติดตามคณะฑูตไปแคว้นโจว”

“ขอบพระทัยเสด็จพ่อ พะย่ะคะ”  มู่เต๋อต้วนข่ายกล่าวพร้อมกับแววตาที่เป็นประกายลึกล้ำ พร้อมรอยยิ้มเล็กน้อยที่ปรากฏบนใบหน้า

ค่อนดึก คืนนี้ไร้ลมและอากาศอุ่น ภายในกระโจมของหัวหน้าเสนาบดีฝ่ายซ้ายตู้ลู่เหมิงเหล่ย

แสงโคมวิบวับ ชายชุดดำคุกเข่าอยู่ด้านหน้าตู้ลู่เหมิงเหล่ย

“อีกเจ็ดวัน องค์ชายใหญ่มู่เต๋อต้วนอี้ จะออกเดินทางไปแคว้นโจว จงนำคำพูดของข้าไปแจ้งแกพวกเจ้า อย่าให้ข้าเห็นหน้าองค์ชายใหญ่ที่มีลมหายใจกลับมายังต้าหยวนอีกเป็นเด็ดขาด!” 

“ขอรับนายท่าน ข้าผู้น้อยจะแจ้งแก่พี่น้องและรีบเตรียมตัวให้พร้อมขอรับ ขอท่านหัวหน้าเสนาบดีฝ่ายซ้ายโปรดวางใจ”  ชายชุดดำรับคำสั่งจากนายของมันอย่างแข็งขันและรีบออกไปทันที

เมื่อชายชุดดำออกไปแล้ว องค์ชายรองมู่เต๋อฉีล๋ายก็ออกมาจากหลังฉากด้านหลัง ยิ้มให้ตู้ลู่เหมิงเหล่ยผู้เป็นลุง “หลานขอบคุณท่านลุงที่สนับสนุน”  ตู้ลู่เหมิงเหล่ยหัวเราะในลำคอ พร้อมกับยื่นมือไปตบไหล่มู่เต๋อฉีล๋ายเบาเบา

ด้านนอกกระโจมสี่ทิศโดยรอบเงียบสงบ ปราศจากสรรพสำเนียง ม่านราตรีดำสนิททว่าหลังความมืดดำอันหนาทึบ กลับนำพาความรู้สึกที่เหมือนมีแววตาอำมหิตคู่หนึ่ง กำลังจ้องมองมายังกระโจม