LOGINสามวันต่อมา ชายหาดหน้าโรงแรมเพิร์ลพาเลซสาขาจังหวัดภูเก็ต ถูกประดับประดาไปด้วยดอกไม้สด ที่สื่อถึงความรักอันงดงาม แขกที่มาร่วมเป็นสักขีพยานมีเพียงคนในครอบครัวและเพื่อนสนิทอย่างหิรัญและจิราพร อัคนีกับนิชมลก็มาร่วมแสดงความยินดีกับเพื่อนรักด้วย เสียงดนตรีบรรเลงเคล้าคลอกับเสียงคลื่นลมของทะเล คล้ายกับว่ากำลังอวยพรคู่บ่าวสาวให้มีความสุขตลอดไป ญาติผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายต่างมองทัพเทวาและสายป่านอย่างชื่นชม โดยเฉพาะกำนันธงชัยมองลูกเขยป้ายแดงอย่างชื่นชมจนธีรวัฒน์เอ่ยแซว“ไงล่ะเอ็ง ลูกเขยทำได้ก็อย่าเที่ยวไปเล่นแง่กับเขามากนัก”“เล่นแง่อะไรวะ ไม่มี้” คนปากแข็งรีบปฏิเสธเสียงสูง ทำเอาคนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ พากันหัวเราะร่วนอย่างชอบใจ ธงชัยออกอาการเขินๆ จึงแกล้งมองเวลาที่นาฬิกาข้อมือ“ใกล้ได้ฤกษ์แล้วว่ะ ข้าไปรับเจ้าสาวก่อน” ว่าแล้วธงชัยก็ไปยืนรอภรรยากับบุตรสาวเพื่อจะทำหน้าที่พาบุตรสาวไปส่งให้เจ้าบ่าวเมื่อถึงเวลาสำคัญ บาทหลวงก็เดินไปที่แท่นพิธี เป็นสัญญาณการเริ่มพิธีอันยิ่งใหญ่ แขกที่มาร่วมงานต่างพากันเดินร่วมเป็นสักขีพยาน“ได้เวลาแล้วครับ” เสิ่นเหวินทำหน้าที่กระซิบบอก ร่างสูงสง่าของทัพเทวาในชุดทักซีโดสีขาวก็ไปย
“ฉันคิดถึงคุณเหลือเกิน...” เธอกระซิบหวานเสียงสะอื้นแผ่วๆ ปลายนิ้วแกร่งถูกยกขึ้นไปกรีดหยดน้ำตาออกจากแก้มนวล ทำเอาแขกเหรื่อที่มาร่วมงานหลายคนมองสาวสวยที่ยืนอยู่ตรงหน้าทัพเทวาอย่างสงสัยใคร่รู้ขึ้นมาทันที ราเชนกับปีรดาเดินมาหาด้วยสีหน้าล้อเลียน“ตกลงแกจะให้เพื่อนอย่างฉันกันพ่อตาให้อยู่หรือเปล่า”“แกนี่แสบนักนะไอ้เชน” ทัพเทวามองเพื่อนอย่างโกรธกรุ่นที่ไม่บอกให้รู้ “ฝากที่นี่ด้วยนะ ฉันจะพาเมียไปพักผ่อนก่อน” พูดจบเจ้าพ่อหนุ่มก็ยื่นมือขึ้นไปประกบกับราเชน แล้วเดินจูงมือสายป่านไปที่รถ ริทเปิดประตูรอด้วยความยินดีที่เจ้านายจะมีความสุขสักที“เดี๋ยวฉันขับเอง ขอบใจมาก” ทัพเทวาบอกเสร็จก็พาสายป่านขึ้นไปนั่งในรถ จากนั้นรถสปอร์ตคันหรูก็แล่นโฉบเฉี่ยวไปตามท้องถนนราวกับพญาอินทรี ชายหนุ่มใช้เวลาขับรถเกือบๆ ชั่วโมงก็มาถึงจุดหมายปลายทางนั่นก็คือ...พูลวิลล่าบนเขา“เมียจ๋า...” ทัพเทวาเรียกขานเสียงพร่า สายตาจับจ้องมองที่ทรวงอกอวบอิ่มซึ่งตอนนี้กำลังดันชุดเดรสขึ้นมาเป็นเงากลมๆ เหมือนลูกแตงโมก็ไม่ปาน “มีความผิดมากเลยรู้ไหมที่ไม่บอก จะทำให้ผมหัวใจวายหรือไงหืม...” คนที่ถูกต้มจนเปื่อยจับมือบางขึ้นมาจูบดังจ๊วบ“แค่นี้ไม
“เออ…เออ ทำให้ได้ก่อนเถอะ แต่ข้อสองคุณต้องปฏิบัติอย่างเคร่งครัด ถ้าผิดสัญญาอย่าหวังว่าจะได้เห็นหน้ายัยป๊อบอีก”คำประกาศิตของว่าที่พ่อตาทำเอาทัพเทวามองสายป่านตาละห้อยจนถูกหมั่นไส้ “ได้ครับพ่อกำนัน” ในที่สุดทัพเทวาก็รับปาก เรียกคะแนนสงสารจากแม่ยายและคนในห้องไปเต็มๆ“ตกลงกันได้แล้วเราก็เปิดแชมเปญฉลองนะครับ” ราเชนหยิบแชมเปญเกรดเอขวดใหญ่ขึ้นมาเปิด แล้วรินใส่แก้วให้ทุกคน จากนั้นก็พากันยกขึ้นชนพร้อมกัน เสียงพูดคุยเสียงหัวเราะก็ดังขึ้นเป็นระยะอย่างมีความสุข แต่คนที่ทรมานคงหนีไม่พ้นทัพเทวาที่ต้องห่างคนรักถึงสองปีวันเวลาผ่านไปไม่มีหยุด นับจากวันที่สายป่านบินไปเรียนต่อเมืองนอกจนถึงวันนี้เวลาผ่านไปหนึ่งปีกับอีกแปดเดือนเข้าไปแล้ว สำหรับคนอื่นมันอาจจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว แต่ความรู้สึกของทัพเทวามันช่างยาวนานนัก แรกๆ ใจร่ำๆ จะแอบบินไปหา หากสัญญาลูกผู้ชายทำให้ชายหนุ่มต้องอดทน และทำงานเป็นบ้าเป็นหลังเพื่อจะไม่หมกมุ่นกับคำว่าคิดถึง ด้วยความสามารถและสมองที่เต็มไปด้วยวิสัยทัศน์ทำให้โรงพยาบาลภายใต้แบรนด์ ฌอนเจนเนอรัลกรุปก่อกำเนิดขึ้น ภายใต้คำจำกัดความ ‘การดูแลทางการแพทย์ครบวงจรที่ใครๆ ก็เข้าถึงได้’ ภายในหน
“ผมมีที่ดีกว่านั้นอีก” เขาบอกนัยน์ตาพราว สายป่านยิ้มหวานขณะสบตาคมที่สามารถทำให้เธอร้อนผ่าวได้โดยที่ไม่แตะเนื้อต้องตัวเลยด้วยซ้ำ“คุณอาทิตย์ช่วยไปหยิบกระเป๋ายาที่รถให้ด้วยนะคะ จะได้ทำแผลให้เจ้านายคุณระหว่างทางด้วย” สายป่านบอกเสียงหวาน อาทิตย์รีบไปหยิบจากรถเธอมาให้ ทัพเทวายกคิ้วหนาขึ้นอย่างแปลกใจที่เห็นรถของสายป่านมาจอดอยู่แถวนี้“คนร้ายไปหลอกว่าเมียกำลังจะคลอดลูกค่ะ ฉันก็เลยจะไปช่วย แต่ว่า…” เธอกลืนน้ำเหนียวๆ ลงคอจนวงแขนแกร่งต้องกระชับแน่นกว่าเดิม“ไม่ต้องกลัวนะครับ ผมสัญญาว่าจะไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีกแล้ว” เสียงทุ้มดังเหนือศีรษะเล็กๆ ได้รูป“ไปกระท่อมนะครับนาย” ริทบอกจุดหมายแล้วปิดประตู สายป่านได้ยินคำว่ากระท่อมก็ตีคิ้วเข้าหากันอย่างสงสัย เมื่อรถเคลื่อนตัวออกไปหญิงสาวก็ตรวจดูบาดแผลที่บ่ากว้างทันที“กระท่อมที่ไหนคะ”“ต้องไปดูด้วยตัวเองครับ” นัยน์ตาคู่คมนั้นพราวระยับดั่งเพชรนิลมณี ในขณะที่หญิงสาวหยุดถามต่อเพราะพร้อมจะไปทุกที่ที่มีเขาอยู่แล้วเมื่อทำความสะอาดแผลเสร็จ ชายหนุ่มก็ยกร่างงามขึ้นมานั่งอยู่บนตักแกร่ง ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงไปใกล้ๆ ปลายจมูกโด่งและริมฝีปากหยักคลอเคลียไปมาทั่วซอกค
“ผมรักคุณ…” เขาเอื้อนเอ่ยถ้อยคำที่เค้นออกมาจากหัวใจ สายป่านยืนสะอื้นไห้ขณะสบสายตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใยของเขา“ถ้ารักกันมาก เสร็จเรื่องก็ไปอยู่ด้วยกันซะ มัดพวกมันทั้งคู่เอาไว้” ญาดาผลักร่างสายป่านไปกระแทกกับร่างของทัพเทวา แล้วเตรียมลั่นไกเพื่อตั้งใจจะให้เจ้าพ่อหนุ่มเจ็บเจียนตายทัพเทวากอดรัดร่างสายป่านเอาไว้แนบอก แล้วหมุนตัวเปลี่ยนตำแหน่งเมื่อเห็นญาดาเล็งปืนมา“ไปตายซะ…” ญาดาเค้นเสียงอย่างโหดเหี้ยม ก่อนจะกดลั่นไก เสิ่นเหวินรอจังหวะอยู่แล้วเมื่อเห็นหญิงสาวยืนเป็นเป้านิ่งชัดเจนก็ยิงใส่ทันทีปังงง!!!???!!กระสุนพุ่งทะยานแหวกมวลอากาศเข้าไปเจาะที่กลางหน้าผากทะลุออกไปด้านหลัง เลือดสีแดงสดสาดกระเซ็นจนทุกคนตกตะลึง ร่างญาดาล้มลงกับพื้น ปลายกระบอกปืนชี้ขึ้นสูงทำให้พลาดเป้า คมกระสุนเฉียดที่บ่าของทัพเทวา“คุณเทวา!” สายป่านรู้สึกถึงแรงกระตุกเฮือกของร่างหนา จากนั้นเสียงปืนก็ดังสนั่นขึ้น เจ้าพ่อหนุ่มยังมีสติก็รีบดึงเอาร่างบอบบางให้กลิ้งหลุนๆ เข้าไปหลบอยู่มุมผนังอีกด้านอย่างรวดเร็วจังหวะนั้นหิรัญก็สั่งบุกทันที ตำรวจทั้งในและนอกเครื่องแบบรุกคืบไปพร้อมกับจัดการลูกน้องของชาญชัยล้มตายราวกับใบไม้ร่วง“ญ
อีกด้านหนึ่ง หิรัญและเสิ่นเหวินซุ่มดูการเคลื่อนไหวผ่านกล้องซูมระยะไกล จากนั้นก็หันมาปรึกษากันใหม่เพราะแผนเปลี่ยน“ผมจะไปช่วยคุณหมอ ส่วนคุณทำหน้าที่ของคุณ” เสิ่นเหวินบอกพลางมองน้ำในสระที่ค่อยๆ ลดระดับลงจนเห็นลังโผล่ทีละนิดแล้วให้สัญญาณคนของตนวิ่งแยกไป หิรัญและเจ้าหน้าที่ตำรวจสากลต่างลุ้นระทึก เพราะหลักฐานที่ปรากฏจะเอาผิดคนทั้งหมดได้“พวกสารเลว มันคิดจะฆ่าคนบริสุทธิ์ไปถึงไหนกันวะ” หิรัญมองลังที่อยู่ใต้สระอย่างโมโห ก่อนที่อึดใจต่อมา เสียงประมูลรอบสองก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง จำนวนเงินเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนมาหยุดที่“สามร้อยล้าน”ราคาสุดท้ายทำเอาชาญชัยยิ้มแก้มปริและตัดสินใจเคาะขาย “ผมขายทั้งหมด” สิ้นเสียงชาญชัยคนชนะการประมูลก็ยกมือทักทายทุกคน คนไม่ได้ก็ผิดหวังไปตามๆ กัน ทัพเทวาขบกรามแน่นอย่างระงับอารมณ์เอาไว้เต็มที่“นี่คือการซื้อขายที่สุดยอดมากๆ คุณว่าไหมทัพเทวา” ชาญชัยมองทัพเทวาอย่างแปลกใจเมื่อเห็นชายหนุ่มเงียบเสียงมาตลอด“แน่นอน มันสุดยอดแต่มันคงเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่คุณจะมีโอกาสใช้ยาพวกนี้กับชีวิตคนบริสุทธิ์” เจ้าพ่อหนุ่มบอกเสียงห้วนๆ พร้อมกับชักปืนออกจากเอวจ่อไปที่ขมับศีรษะของชาญชัย“







