Share

บทที่ 1041

Penulis: กานเฟย
“อาอวี๋… อาอวี๋…”

ในรถม้า เซียวหลินเทียนอุ้มหลิงอวี๋ไว้ เลือดของนางไหลรินเปื้อนอาภรณ์ของเขาไปหมด

เขาสัมผัสได้ว่าลมหายใจของนางยิ่งนานยิ่งรวยรินลงทีละน้อย

เซียวหลินเทียนรู้สึกราวกับว่ามีมือที่มองมิเห็นขยำหัวใจของเขาไว้แน่น ทำให้หัวใจบีบรัดจนเจ็บปวดอย่างรุนแรง

เขากลัวเหลือเกิน กลัวว่าดวงตาคู่งามของนางจะมิสามารถลืมขึ้นได้อีก...

เขาจำได้ว่าก่อนหน้านี้นางเผชิญหน้ากับเซี่ยโฮ่วตานรั่วด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิและความมั่นใจเพียงใด

“หม่อมฉันเชื่อว่าสิ่งที่เป็นของหม่อมฉัน มิว่าใครก็แย่งไปมิได้!”

รอยยิ้มที่เจิดจ้าจนแสบตาเหมือนแสงอาทิตย์นั้นยังคงติดตรึงอยู่ในความทรงจำของเขา

พริบตาเดียวเท่านั้น ใบหน้าที่เคยสดใสและสวยงามกลับซีดขาวราวกับหิมะ...

“อาอวี๋… อดทนไว้นะ เจ้ามิได้บอกว่าเจ้ายังมีอะไรอีกหลายสิ่งที่ต้องทำหรอกหรือ? เจ้ามิได้บอกว่าจะหาเงินให้ได้มาก ๆ แล้วพาเยวี่ยเยวี่ยและแม่นมท่องเที่ยวไปทุกที่หรอกหรือ? เจ้าคงมิอยากผิดสัญญากับพวกนางหรอกใช่หรือไม่…”

“เจ้าต้องอดทนไว้… เจ้าจะต้องมิเป็นอะไร!”

เสียงของเซียวหลินเทียนสั่นเครือ

หานเหมยที่คุกเข่าอยู่ข้างหลิงอวี๋เพื่อตรวจสอบบาด
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2909

    “ไฟไหม้แล้ว!!”เถ้าแก่โรงเตี๊ยมเห็นเปลวเพลิงลุกโชนขึ้น ก็ร้อนใจจนตะโกนร้องก้องผู้คนบางส่วนจึงรีบกุลีกุจอไปตักน้ำมาช่วยดับไฟหลิงหว่านปรายตามองเถ้าแก่โรงเตี๊ยมด้วยความรู้สึกผิดอยู่บ้าง เพลิงกองนี้เป็นนางเองที่จุดขึ้นเถ้าแก่โรงเตี๊ยมผู้นี้ต้องมาประสบเคราะห์กรรมโดยไร้สาเหตุ โรงเตี๊ยมถูกเผาผลาญเช่นนี้ ความเสียหายย่อมมิใช่น้อยหลิงหว่านล้วงก้อนตำลึงทองออกมาสองก้อน อาศัยจังหวะชุลมุนสาวเท้าเข้าไปใกล้เถ้าแก่โรงเตี๊ยมหลิงหว่านมิได้เอ่ยสิ่งใด เพียงดึงมือเขามาแล้วยัดตำลึงทองทั้งสองก้อนใส่มือเขากว่าเถ้าแก่โรงเตี๊ยมจะตั้งสติได้ หลิงหว่านก็กลืนหายเข้าไปในกลุ่มฝูงชนที่กำลังช่วยกันดับไฟเสียแล้วกระทั่งรูปโฉมของนาง เถ้าแก่ก็ยังมองมิถนัดตาเขาก้มลงมองก้อนตำลึงทองในมือ นัยน์ตาก็เป็นประกายด้วยทองคำสองก้อนนี้ เขาสามารถบูรณะโรงเตี๊ยมขึ้นใหม่ ซ้ำยังขยายกิจการให้ใหญ่โตกว่าเดิมได้อีกเถ้าแก่โรงเตี๊ยมเข้าใจได้ในทันทีว่า นี่คงเป็นการชดเชยจากผู้ที่ก่อเหตุเป็นแน่เขาจึงมิได้แพร่งพรายสิ่งใด ทำเพียงสั่งการให้เสี่ยวเอ้อร์เร่งดับไฟต่อไปชาวบ้านละแวกใกล้เคียงต่างตื่นตระหนก เกรงว่าไฟจะลุกลามมาถึงเรือนต

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2908

    เผยอวี้มิได้ล่วงรู้ถึงภัยที่คืบคลานเข้ามาแม้แต่น้อยเงาดำสายหนึ่งย่างเท้าแผ่วเบา แง้มแผ่นกระเบื้องบนหลังคาออก ก่อนจะล้วงกระบอกไม้ไผ่ออกมาสอดเข้าไปในช่องว่าง แล้วเป่าควันสายหนึ่งลงสู่เบื้องล่างทว่าประจวบเหมาะเหลือเกิน ซินเล่อที่พักอยู่ห้องเดียวกับเผยอวี้ มิทราบว่าเป็นเพราะกินของผิดสำแดงหรือไม่เขามิอยากส่งเสียงรบกวเผยอวี้ จึงได้แต่ข่มกลั้นความต้องการที่จะไปปลดทุกข์เอาไว้ทว่าอาการปวดท้องกลับรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนสุดจะทานทนไหว เขาจึงยันกายลุกขึ้นอย่างเงียบเชียบ หมายจะออกไปสุขาทว่าจังหวะนั้นเอง กลุ่มควันพิษพลันลอยฟุ้งเข้ามาภายในห้อง พอซินเล่อยืนขึ้น ควันเหล่านั้นก็พุ่งเข้าสู่จมูกของเขาพอดีเพียงแค่สูดดมเข้าไป ซินเล่อก็รู้สึกวิงเวียนตาลายขึ้นมาฉับพลัน ก่อนจะล้มฟุบลงกระแทกพื้น!ฝ่ายเผยอวี้นั้นแม้จะหลับอยู่ แต่ด้วยสัญชาตญาณระแวดระวังภัย เขาจึงมิเคยปล่อยตัวตามสบายครั้นได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวผิดปกติ เขาก็เบิกตาโพลงขึ้นทันทีภายในห้องมืดสนิท แต่เมื่อเผยอวี้ลืมตาขึ้นมองจากบนเตียง ก็เห็นลำแสงสายหนึ่งลอดผ่านลงมาจากหลังคานั่นเป็นเพราะกระเบื้องหลังคาถูกคนรื้อออก ช่องว่างที่เกิดขึ้นจึง

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2907

    เผยอวี้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จึงเอ่ยขึ้นว่า “คุณหนูหนาน ข้าเองก็ยินดีที่จะใช้วิธีของท่านแก้ปัญหา!”“เพียงแต่ ข้าจะเชื่อใจท่านได้อย่างไร?”เผยอวี้กล่าวพลางหยิบโอสถพิษเม็ดหนึ่งออกมาวางตรงหน้าหนานซวง“เอาเช่นนี้เถิด ยาพิษเม็ดนี้จะออกฤทธิ์ในอีกเจ็ดวัน หากท่านกลืนมันลงไป ข้าจะปล่อยท่านกลับไป!”“ขอเพียงวันพรุ่งท่านนำตัวเถ้าแก่ซินกลับมา ข้าจะมอบยาถอนพิษให้ท่าน!”“แน่นอนว่า ท่านอาจกลับไปหาคนช่วยถอนพิษ หรือกระทั่งพาบิดาของท่านมาจับกุมข้าก็ได้!”หนานซวงมองเผยอวี้ที่กำลังเอ่ยวาจา มุมปากนางยกยิ้มเย้ยหยัน ทว่านางกลับต้องชะงักไปครู่หนึ่งบุรุษผู้นี้ไปเอาความมั่นใจเยี่ยงนี้มาจากที่ใดกัน?นางมองยาพิษตรงหน้า ก่อนจะหยิบมันขึ้นมา“คุณชายก็รู้ว่ามารดาของข้าเป็นคนของตระกูลเซวียนหยวนแห่งสำนักเซียนแพทย์ ยังกล้าใช้ยาพิษมาเดิมพันอีกหรือ?”หนานซวงรู้สึกเพียงว่าคุณชายผู้นี้ดูลึกลับยิ่งนัก เขาไปเอาความมั่นใจมาจากที่ใดกันแน่?เผยอวี้ยิ้มเยาะ “ท่านคิดว่าสำนักเซียนแพทย์เก่งกาจนักหรือ? คิดว่าพวกเขาแก้พิษได้ทุกชนิดกระนั้นรึ?”“ก็มิแน่กระมัง? ยกตัวอย่างเรื่องพระชายาอ๋องเหลียน หยวนเฉี่ยนเฉี่ยน นางยังมิอาจแก้

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2906

    หนานซวงตั้งสติให้มั่นก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า “ท่านลักพาตัวข้ามา มีจุดประสงค์อันใดกันแน่?”“ท่านเป็นศัตรูของตระกูลหนานหรือ? มีความแค้นเคืองกับบิดาข้า หรือว่าเป็นเพราะสาเหตุอื่นกัน?”เผยอวี้รู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง โดยทั่วไปแล้วหากคุณหนูต้องประสบกับเหตุการณ์เช่นนี้ ย่อมต้องตื่นตระหนกร้องห่มร้องไห้อ้อนวอนไปนานแล้วแต่คุณหนูหนานผู้นี้กลับมิร้องไห้มิโวยวาย ซ้ำยังย้อนถามถึงต้นสายปลายเหตุกับเขาสตรีผู้นี้หากมิใช่คนฉลาดเฉลียวเป็นเลิศ ก็คงเป็นคนสติปัญญามิสมประกอบเผยอวี้คิดพลางเอ่ยขึ้นว่า “คุณหนูหนานคงจะรู้จักเซวียนหยวนคุนกระมัง!”หนานซวงขมวดคิ้ว นิ่งเงียบไปครู่ใหญ่จึงพยักหน้า “ข้ากับเขาหาได้สนิทสนมกันไม่ แต่ก็ถือว่าพอรู้จัก!”เผยอวี้แค่นหัวเราะ “มิสนิทจริงหรือ? คุณหนูหนานอย่าได้คิดว่าข้าหลอกง่าย คิดว่าเพียงพูดจาส่งเดชมิกี่คำก็จะตบตาข้าได้รึ!”หนานซวงขมวดคิ้วมุ่น “ข้ากับเขามิสนิทกันจริง ๆ ก็แค่เคยพบหน้ากันเพียงหนึ่งหรือสองคราเท่านั้น!”เผยอวี้แสยะยิ้ม “มิสนิท? เช่นนั้นไฉนวันนี้ท่านเพิ่งจะไปซื้อชา คล้อยหลังมิทันไรเขาก็จับตัวเถ้าแก่ซินคนขายชาไป!”“ใบชาทั้งหมดของเขาตกไปอยู่ในมือข

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2905

    เผยอวี้สืบทราบจนแน่ใจแล้วว่าคุณหนูหนานพักอยู่ในห้องส่วนตัวใด จึงได้เปิดห้องข้างเคียงเอาไว้เมื่อได้ยินเสียงสนทนาแว่วมาจากห้องของคุณหนูหนาน เผยอวี้จึงสั่งอาหารมาวางไว้พอเป็นพิธี ก่อนจะแนบหูฟังที่ผนังห้องเพื่อลอบฟังความเคลื่อนไหวพลันได้ยินเสียงหนึ่งกล่าวขึ้นว่า “คุณหนู หากมิไหวจริง ๆ พวกเรากลับกันเถิดเจ้าค่ะ!”“คนผู้นั้นตามรังควานดั่งวิญญาณอาฆาต ขืนเป็นเช่นนี้ต่อไป จะทำให้ชื่อเสียงเกียรติยศของคุณหนูมัวหมองเอานะเจ้าคะ!”อีกเสียงหนึ่งที่ฟังดูอ่อนหวานนุ่มนวลตอบกลับมาว่า “ต่อให้กลับไปถึงเมืองกวงจ้าว เจ้าคิดว่าเขาจะมิตามไปหรือไร?”“ตราบใดที่ข้ายังมีลมหายใจ พวกเขาไม่มีทางล้มเลิกการเกี่ยวดองครั้งนี้เป็นแน่!”นี่คงเป็นเสียงของคุณหนูหนานเผยอวี้รู้สึกฉงนใจ ตระกูลหนานมีอิทธิพลล้นฟ้า บิดามารดาหรือแม้แต่ท่านปู่ล้วนมิใช่สามัญชนผู้ใดกันที่กล้าบีบคั้นให้คุณหนูหนานออกเรือน?นี่เป็นเพราะคุณหนูหนานมิเต็มใจเอง หรือถูกบีบบังคับจริง ๆ กันแน่“เจ้าลองไปดูซิ เหตุใดหนานหัวยังมิมาเสียที หากนางมิมา พวกเรากินเสร็จก็กลับกันเถิด!”คุณหนูหนานสั่งสาวใช้เผยอวี้ได้ยินเสียงประตูเปิด จึงเดินไปที่หน้าประตู ม

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2904

    เผยอวี้สอบถามรูปพรรณสัณฐานของคุณหนูนางนั้นอย่างละเอียด เขาปักใจเชื่อว่าการที่ซินฉาถูกจับตัวไปจะต้องเกี่ยวข้องกับนางเป็นแน่หากตามตัวนางพบ ก็อาจบีบให้เซวียนหยวนคุนยอมปล่อยคนได้ทว่าเถ้าแก่โหวกลับรั้งตัวเขาไว้ พลางกล่าวว่า “ช่างเถิด ช่วยคนแล้วก็ต้องช่วยให้ถึงที่สุด เดี๋ยวข้าไปสืบข่าวให้เอง!”“สำเนียงเจ้าฟังดูก็รู้ว่าเป็นคนต่างถิ่น ขืนออกไปสุ่มสี่สุ่มห้าจะกลายเป็นจุดสนใจเสียเปล่า ๆ”เถ้าแก่โหวมีน้ำใจยื่นมือเข้าช่วย เผยอวี้ย่อมยินดีปรีดา เขาล้วงก้อนทองตำลึงออกมาแล้วยัดใส่มืออีกฝ่ายทันที“เช่นนั้นก็รบกวนเถ้าแก่โหวด้วย!”เดิมทีเถ้าแก่โหวเพียงต้องการช่วยเหลือด้วยความหวังดี ครั้นเห็นก้อนทองก็ตกใจเขารีบยัดคืนใส่มือเผยอวี้ พลางกระซิบเสียงเบา “แค่สืบข่าวเล็กน้อย ไยต้องมอบของมีค่ามากมายเพียงนี้ด้วย!”“พวกเจ้าเพิ่งมาถึงต่างถิ่น จำเป็นต้องใช้เงินทองอีกมาก เก็บไว้กับตัวเถิด!”ความซื่อสัตย์มีน้ำใจของเถ้าแก่โหว ทำให้เผยอวี้ยิ่งรู้สึกประทับใจเขายัดก้อนทองกลับไป พลางยิ้มกล่าวว่า “เถ้าแก่โหว ข้ามิขัดสนเงินทองเพียงเท่านี้หรอก ท่านรับไว้เถิด!”เมื่อเห็นว่าเผยอวี้มอบให้ด้วยใจจริง เถ้าแก่โหวจึงยอ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status