Home / โรแมนติก / ยัยป้ารักนะครับผม / บทที่ 1 ไอ้เด็กเปรต ไอ้หื่น 3

Share

บทที่ 1 ไอ้เด็กเปรต ไอ้หื่น 3

last update publish date: 2026-07-25 16:49:35

“ครับป้าไลลา!”

            “โอ๊ย...เด็กบ้า เด็กเปรต! เลิกเรียกฉันว่าป้าสักที”

            เด็กบอสกึ่งเดินกึ่งวิ่งตามหลังหญิงสาว ปกติเขาไม่ค่อยตามผู้หญิงขนาดนี้ พอนัดใครต่างก็รู้งานไม่เรื่องมากแบบยัยป้าสักคน  อย่างน้อยวันนี้เขาก็ได้กินข้าวฟรี

            “ป้าเลี้ยงผมจริงนะ”

            บอสถาม ไลลาพยักหน้าเป็นคำตอบ พอเห็นเด็กน้อยมันทำหน้าทำตาสนใจเมนูอาหาร เธอก็ไม่อยากขัดอะไร เพราะยังไงวันนี้ก็ตั้งใจจะเลี้ยงเด็กคนนี้อยู่แล้ว คิดซะว่าเป็นค่าเอ็นดูเอ็นใจเด็กมัน

            หลังจากสั่งอาหารเรียบร้อยแล้วดูอาหารที่เด็กบอสสั่งมาสิทำเอาไลลาแทบแยกเขี้ยวใส่เพราะเลือกสั่งเมนูที่แพงมาก แพงจนกระเป๋าเธอแทบฉีก

            ไอ้เด็กเปรต!

            “ป้าทำหน้าแบบนั้นแอบด่าผมในใจใช่ไหม”

            อ้าว! ไอ้บ้านี่ อ่านใจคนอื่นได้ด้วยหรือไง

            “ไม่เลย ทานต่อเถอะ” ไลลารีบปฏิเสธทันควัน เธอไม่อยากมีปัญหากับเด็กโข่งตอนนี้เพราะยังอยากจะให้เด็กหนุ่มช่วยเรื่องการเป็นแฟนปลอม ๆ ของเธออยู่

            เธอคงประมาทเด็กคนนี้มากเกินไป บอสดูท่าจะเป็นเด็กทั่วไปแต่ทำไมดูกร้านโลกมากกว่าเพื่อนมอหกด้วยกัน ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าอายุสิบแปดแล้ว ว่าแล้วไลลาก็ยกมือขึ้นมานับว่าเด็กมอหกต้องมีอายุเท่าไหร่

            “สิบห้า สิบหก สิบเจ็ด ...สิบแปด” ไลลาพึมพำเบา ๆ

            “ผมเพิ่งย้ายโรงเรียนมาตอนมอสี่นะป้า ถ้าอยากเสือกขนาดนั้นก็ถามผมตรง ๆ ก็ได้”

            ไลลาทำตัวไม่ถูกหลังจากถูกจับได้ว่าตัวเองกำลังนับอายุของเด็กโตมันจริง ๆ

            “อือ ไม่ถามแล้ว กินต่อเถอะนะ” ไลลาแกล้งเบี่ยงเบนความสนใจไปที่อาหารแสนแพงตรงหน้า แต่ไม่เป็นไรเธอมีปัญญาจ่ายอยู่แล้ว เพราะทุกวันนี้ทำงานแทบไม่ได้ใช้เงินอะไร

            “ป้ารู้ตัวปะ ป้าก็สวยดีนะ แต่งตัวดูเฉยไปนิดหนึ่ง”

            “โอ๊ย...ฉันไม่ได้ให้เธอมาวิจารณ์ฉันนะเด็กบ้า” 

            ไลลาอยากจะเอาขี้เถ้ายัดปากเด็กคนนี้จัง ถ้าไม่ติดว่าเด็กคนนี้มันตัวโข่งเกินไปแล้วเธออาจจะโดนเขาทำร้ายกลับเหมือนในข่าวหนังสือพิมพ์ที่ลงข่าวกัน

            “เออ...ผมขอโทษก็ได้ป้า ไม่เห็นต้องซีเรียสขนาดนั้นก็ได้”  สุดท้ายบอสก็ยอมขอโทษเพื่อจบปัญหาไม่อยากให้มันบานปลายไปมากกว่านี้

            “เธอยังเด็กต้องเรียนรู้อะไรอีกเยอะนะหนุ่มน้อย” ไลลายิ้มน้อย ๆ เหมือนว่าตัวเองกำลังสะใจ แต่หารู้ไม่ว่าเสือจริง ๆ มันคือเด็กโข่งตรงหน้าที่กำลังตะล่อมเหยื่อ 

            “ผมอิ่มแล้วป้า แล้วเอาจะไปเอากันที่ไหนดี” บอสไม่อยากจะอ้อมค้อมถามป้าไลลาออกไปตรง ๆ คืนนี้เขาคงไม่สนุกแล้วแหละ เจอก็เจอป้าจอมสั่งสอน ถ้าได้โอกาสเขาจะสั่งสอนยัยป้ากลับจนแทบลงจากเตียงไม่เป็น

            “ใครว่าฉันจะนอนกลับเธอกัน”

            “ผมไม่ยอม”

            “คือ เอางี้นะบอส ที่ฉัน ที่พี่ยอมเลี้ยงข้าวเธอ ยอมพาเธอมาที่นี่ไม่ได้อยากจะมาทำเรื่องอย่างว่าเสียหน่อย พี่แค่อยากจะจ้างเธอมาเป็นแฟนปลอม ๆ ของพี่เท่านั้น พี่จ้างแค่ช่วงงานเลี้ยงบริษัทพี่  หลังจากนั้นเราก็ไม่รู้จักกัน”  สุดท้ายแล้วไลลายอมพูดออกไปทุกอย่าง หลังจากเก็บเอาไว้มานานว่าตัวเองจะเริ่มต้นพูดยังไงก่อน

            เธอมองปฏิกิริยาของฝ่ายตรงข้าม บอสนิ่งไปเล็กน้อย บุลลิกของเขาไม่เหมือนเด็กมัธยมปลายทั่วไปเลยสักนิด เขาเหมือนนักธุรกิจกำลังคิดว่ามันคุ้มไม่คุ้มกับการลงทุนครั้ง ด้วยงานของไลลาที่บางครั้งต้องอาศัยการสังเกตเป็นหลัก เธอพอจะเห็นคนที่มีบุคลิกเช่นนี้อยู่บ้าง ก่อนใบหน้าหล่อเหลาแปรเปลี่ยนเป็นทะเล้น ไลลาเดาใจผู้ชายคนนี้ไม่ถูกเลย

            “แล้วผมจะได้อะไรล่ะครับ”

            ไลลาครุ่นคิดเล็กน้อยว่าตัวเองควรเสนอผลประโยชน์อะไรให้เด็กนี้ยอมรับ

            “สองหมื่น!” มันคงมากพอสำหรับเด็กนักเรียนมอปลายแล้ว

            “ไม่ น้อยไป โทษทีนะป้า เงินไม่ใช่ปัญหาผม”

            อ้าว! เด็กนี่ ทำไมเล่นลิ้นนัก เจ้าเล่ห์มาก

            “แล้วต้องการอะไรล่ะ บอกมาสิยะ”

            “ป้าก็รู้อยู่ไม่ใช่เหรอครับว่าผมต้องการอะไร”

            ไลลาอยากกรีดร้องออกมาดัง ๆ  โอ๊ย...ตอนนี้เธอไปหาจ้างเด็กคนอื่นดีไหม

            “ว่าไงครับป้า ถ้าป้าตกลง ผมก็ยินดีรับข้อเสนอของป้า”  บอสแสยะยิ้มมุมปาก

            “ตกลง อยากได้อะไรก็พูดมาเด็กบ้า”

            “แบบนี้ค่อยพูดกันได้หน่อย”  

            ท้ายที่สุดแล้ว ไลลาอยากจะย้อนเวลากลับไปเธอจะรีบวิ่งหนีออกไปจากตรงนี้ เธอนั่งนิ่ง ๆ อยู่บนเตียงกว้างของโรงแรมห้าดาวที่เพิ่งทานอาหารเสร็จ ส่วนไอ้เด็กเปรตนั่นก็ไปอาบน้ำพร้อมฮัมเพลงเหมือนเดิมอย่างอารมณ์ดี แต่คนที่มานั่งหนักใจแบบหนักหน่วงก็คือเธอ ดูมันทำ เหมือนมันกำลังร้องเพลงเย้ยเธออยู่แบบนั้นแหละ

            ทำไมฉันต้องมานั่งตรงนี้ด้วยเนี่ย

            “ผมนึกว่าป้าจะร้องไห้หนีไปแล้วซะอีก” 

            ไอ้เด็กเปรตเนี่ยไม่เคยพูดดีกับเธอเลยสักครั้ง แล้วทำไมยังอยู่ตรงนี้อีกอย่างที่เขาว่า

            “แล้วทำไมฉันต้องหนีด้วยยะ” ไลลาไม่ยอมเช่นกัน เธอไม่อยากให้เด็กมอปลายดูถูกเธอ  ถึงชีวิตนี้เธอไม่ได้จริงจังกับเรื่องมีเซ็กซ์เสียจนขึ้นสมองเหมือนบอสหรอกนะ ชีวิตของเธออาจจะดูจืดชืดในสายตาหลาย ๆ คนเธอก็ไม่เคยแคร์ ไลลารู้ตัวเองว่ามีเป้าหมายชัดเจนในการทำงาน ครอบครัวชนชั้นกลางต้องดิ้นรนขนาดไหนในการสร้างเนื้อสร้างตัว พ่อแม่เธอเสียตั้งแต่เด็กเหลือมรดกเพียงนิดหน่อยในการใช้ชีวิตที่เหลือ ตลอดมาไลลาจึงตั้งใจทำงานแทบจะไม่โฟกัสเรื่องชีวิตรักและเซ็กซ์เลย

            “อ้าว ก็ป้าดูกลัวขนาดนี้”

            “ฉันไม่ได้กลัวสักหน่อย”

            “งั้นเรามาดูกันว่าป้าจะเด็ดแค่ไหน”  บอสที่อยู่ในสภาพกึ่งเปลือย ผ้าเช็ดตัวคาดเอวอยู่ทำให้เด็กมอปลายไม่ใช่เด็กมอปลายแต่เป็นผู้ชายที่เซ็กซี่คนหนึ่งก็ว่าได้  ใบหน้าหล่อเหลาเต็มไปด้วยเสน่ห์พอเวลานี้เสริมเสน่ห์เขาเข้าไปอีก หยดน้ำที่เกาะตามอกแกร่งที่เต็มไปด้วยกล้ามมัด

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ยัยป้ารักนะครับผม   ตอนพิเศษ ครอบครัวสุขสันต์ & เจ้าดิ๊งด่องเลี้ยงน้อง 2

    “น้องรินหลับล่ะ เราสองคนมาหาอะไรทำดีกว่า” บอสยิ้มกว้าง เมื่อวางน้องรินลงบนเปลนอนสำหรับเด็ก ก่อนจะจับจูงมือหากิจกรรมสานสัมพันธ์รัก ทิ้งให้เจ้าแมวเฝ้าน้องรินดิ๊งด่อง ผมได้แต่มองพ่อกับแม่พากันเดินเข้าห้องนอนอีกแล้ว ส่วนผมกระโดดไปเกาะเปลไกลน้องรินที่นอนอยู่ ไม่ต้องห่วงผมเรื่องขนเรื่องความสะอาด แม่เพิ่งพาผมไปทำสปาเมื่อวานก่อน หลังจากมีน้องริน ผมก็ไม่เคยขาดตกไปทำสปาแมว เพราะยังไงก็มีคนรถกับเด็กในบ้านของนายท่านพาผมไป ผมมองใบหน้ามนุษย์ตัวน้อยที่น่ารักน่าชังกำลังนอนบนเปลโดยไม่รับรู้อะไร แม้กระทั่งพ่อแม่กำลังทำกิจกรรมรัก ผมเห็นพ่อกับแม่นอนด้วยกันจนชิน บางครั้งผมก็เคยแกล้งขัดขวางกิจกรรมนั้นเสีย แต่ความสามารถของผมคงไม่มากพอ เพราะยังไงพวกเขาก็ยังทำแบบนั้น เหมือนผมแหละที่คิดถึงน้องนิลทีไร พอเจอหน้าผมก็อยากจะฟัดน้องนิลให้หายน่ารัก จนตอนนี้น้องนิลกำลังท้องลูกคอกแรกของเรา เจ้านายของน้องนิลด่าผมยับเลยครับ พอด่าจนหายแล้วเหนื่อยก็บ่นนายท่านที่ชอบไปนั่งจิบชาที่สวน เจ้านายของน้องนิลก็ชอบไปตะโกนด่าตรงนั้น ส่วนนายท่านของผมก็ไม่สะทกสะท้าน ผมได้แต

  • ยัยป้ารักนะครับผม   ตอนพิเศษ ครอบครัวสุขสันต์ & เจ้าดิ๊งด่องเลี้ยงน้อง 1

    ครบกำหนดคลอดไลลาก็คลอดตามกำหนดไม่มีอะไรน่าห่วง ส่วนเรื่องเรียนของชายหนุ่มก็จบการศึกษาระดับมอปลายไปเรียบร้อยแล้ว มีเรื่องแค่ต้องทำต่อนิดหน่อยจากโรงเรียน ส่วนเรื่องเรียนต่อมหาลัย บอสคิดเอาไว้แล้วว่าจะเรียนมหาลัยเอกชน พอคลอดน้องริน หรือ รินดา ดูเหมือนคุณพ่อวัยหนุ่มจะทำหน้าที่พ่อดีเหลือเกิน คอยดูแลเมียรักและลูกไม่ห่าง ไลลามองลูกสาวตัวน้อยที่เป็นที่โปรดปรานของผู้เป็นปู่มาก ไม่ว่าสาวน้อยร้องเอ๊ะขึ้นมาการันต์ก็รีบวิ่งมาหลานสาว “น้องรินนอนหรือยังครับ” บอสเอ่ยปากถาม พร้อมกับยื่นช่อดอกกุหลาบสีแดงมาตรงหน้า แม้เวลาจะผ่านไปความรักของเด็กหนุ่มยังหวานอยู่เสมอ หญิงสาวก็ตื่นเต้นทุกครั้งที่เขาเซอร์ไพรส์ บอสเดินเข้าห้องน้ำไปล้างมือก่อนมาอุ้มน้องรินเด็กน้อยตัวแดงที่นอนบนเบาะ ด้านข้างไม่ไกลนักก็มีเจ้าดิ๊งด่องเฝ้านายน้อยของมัน ไลลาอมยิ้มเจ้าดิ๊งด่องดูติดน้องเป็นพิเศษ ไม่ว่าจะอุ้มน้องรินไปไหน เจ้าดิ๊งด่องมักจะเดินตามเสมอ ส่วนเรื่องราวระหว่างเจ้าแมวดิ๊งด่องกับแมวน้อยสีดำ น้องคนสวยข้างบ้านไม่ได้ขัดขวางอะไร แม้จะคอยตามอยู่ไม่ห่าง ยามแมวน้อยสีนิลเข้ามาในบ้านหลัง

  • ยัยป้ารักนะครับผม   ตอนพิเศษ 2 พวกคุณต้องรับผิดชอบลูกสาวฉัน 2

    “หา อะไรนะพ่อ” “คุณพ่อพูดอะไรเหรอ เจ้าดิ๊งด่องไปทำอะไร” ไลลารีบไปอุ้มเจ้าเหมียวอ้วนจากผู้เป็นพ่อสามี แขกสาวฟังบทสนทนาของครอบครัวนี้มาสักพัก จนอดพูดขัดขึ้นมาไม่ได้ “ก็ลูกชายพวกคุณ ทำลูกสาวฉัน พวกคุณต้องรับผิดชอบลูกสาวฉัน” สาวน้อยเอ่ยปากบอกพร้อมกับลูบหัวเจ้านิลลดาไปพลาง พอเห็นเจ้าแมวผู้มองลูกสาวตนตาแป๋วก็อดค้อนไม่ได้ “แล้วหนูจะให้รับผิดชอบอะไรล่ะ” การันต์เป็นผู้ไกล่เกลี่ย เอ่ยปากถามสาวเด็กดื้อคนนี้ แค่เรื่องแมวรักกัน มันไม่ให้เรื่องใหญ่อะไร “กะ...ก็” พอถูกถามกลับ นวลลออพยายามคิดก้มมองเจ้านิลลดาว่าต้องการอะไร แล้วเจ้าแมวน้อยสีดำมันก็พูดไม่ได้เสียด้วยสิ เธอจะเอายังไง “เรื่องพวกนี้มันเป็นเรื่องที่เจ้าของแมวอย่างเราควบคุมไม่ได้ ในเมื่อเรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว หนูก็อย่าทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่เลย ดูเจ้าดิ๊งด่องแมวอาสิมันก็จ้องมองแมวหนูตาหวานแบบนี้ มันคงรักของมัน ถ้าจะจัดการงานแต่งงานให้แมวคงไม่มีใครทำ” การันต์บอกเสียงเรียบ เรื่องนี้จะถูกแก้ไปในทางไหนก็คงเป็นเจ้าของแมวดำสาวสวยแล้วแหละที่ให้คำตอบได้

  • ยัยป้ารักนะครับผม   ตอนพิเศษ 2 พวกคุณต้องรับผิดชอบลูกสาวฉัน 1

    กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง เสียงรบกวนการพักผ่อนของคุณการันต์ที่พักหลัง ๆ มานี้ เขาเริ่มชอบเวลานี้อย่างมาก พอลูกสะใภ้ย้ายเข้ามาอยู่บ้าน เขาก็เริ่มเข้าใจถึงการรู้จักบริหารเวลา ไลลาช่วยแนะนำให้คุณพ่อสามีรู้จักพักผ่อน อะไรที่มันควบคุมไม่ได้ก็ปล่อย ๆ มันไปบ้างก็ได้ ชายหนุ่มที่ทำงานเคี่ยวกรำมาตลอดชีวิตก็เหมือนตาสว่าง หยิบหนังสือมาอ่านในยามบ่ายของเสาร์ อาทิตย์ การันต์หันซ้ายหันขวา เพื่อหวังเรียกให้ลูกน้องไปดูว่าใครที่ไหนมากดออดเล่นแบบนี้ เสียงออดถูกกอดถี่ ๆ จนการันต์เองจนไม่ไหว ออกไปดูเสียเอง สิ่งที่การันต์เห็นคือเจ้าแมวอ้วนของตัวเองกำลังถูกหิ้วมาชูตรงหน้าโดยมีรัวขวางกั้นอยู่ การันต์ตกใจไม่น้อยว่าเจ้าแมวที่รักไปอยู่กับผู้หญิงวัยเยาว์ คาดเอาอายุของเธอน่าจะมากกว่าลูกชายเพียงแค่ไม่กี่ปีเท่านั้น “คุณเป็นเจ้าแมวใช่ไหมคะ รู้ไหมว่าเจ้าแมวตัวนี้มันมาเอาลูกฉัน” หญิงสาวไม่รอช้ารีบบอกเจ้าของบ้านทันที นึกโกรธว่าทำไมเจ้าของบ้านหลังไม่ดูแลลูกให้ดี “หา อะไรนะ” “ก็หนูบอกแล้วไงคะลุง แมวตัวนี้มันมาเอาแมวหนู ต้องรับผิดชอบรู้ไหมค

  • ยัยป้ารักนะครับผม   ตอนพิเศษ ดิ๊งด่องพบรัก 2

    “อย่าทำแบบนี้อีกนะ กลัวพี่เหรอ” ผมบอกน้องเสียงเข้ม ดูสิผมเป็นห่วงน้องขนาดนี้แล้ว น้องนิลยังไม่ยอมมองหน้าผมอีก “กลัว..” “พี่น่ากลัวตรงไหนหึ” ผมไม่ถามเปล่า ผมขยับเข้าไปใกล้น้องจนผมอดใจไม่ไหวจนต้องสูดกลิ่นหอมของน้องเอาไว้ ก่อนทำการเลียหน้าเบา ๆ หางของน้องนิลโค้งงอเข้าไปใต้ตัว แค่นี้ผมก็สามารถยิ้มออกแล้ว น้องนิล...ยอมพี่แล้วใช่ไหม “ไม่ต้องกลัวพี่นะครับ พี่ชอบน้องนิลตั้งแต่วันที่พี่เห็นเราครั้งแรก เห็นแล้วรักเลย เรามาผสมพันธุ์กันดีกว่านะครับ ก่อนที่พ่อพี่จะจับไปทำหมัน” ทั้งชีวิตของผมไม่เคยตื่นเต้นเท่านี้มาก่อน ตื่นเต้นจนทำตัวไม่ถูก แต่อย่างไรแล้วผมก็สารภาพของไปในที่สุด แล้วรอฟังคำตอบจากน้องนิล “นิลก็...” “นิลลูกมาหาแม่เร็ว” เสียงเรียกของเจ้านายนิลก็มาขัดขวาง ผมได้แต่กระโดดหนีเข้าไปซ่อนในพุ่มไม้ มองน้องนิลคนสวยของผมอยู่ในอ้อมกอดของมนุษย์ผู้นั้น ผมกำลังรู้อยู่แล้วเชียวว่าน้องนิลจะตอบว่าชอบผมหรือเปล่า... วันนี้คงต้องกลับไปก่อน แต่ใจผมนะสิครับ ลอยไปอยู่กับน้องนิลไปแล้ว....

  • ยัยป้ารักนะครับผม   ตอนพิเศษ ดิ๊งด่องพบรัก 1

    ดิ๊งด่อง สวัสดีครับทุกคน ผมเป็นแมวของพ่อบอสกับแม่ไลลา ตอนนี้แม่ของผมกำลังมีน้องตัวน้อย อีกไม่กี่เดือนก็จะคลอดแล้ว ผมมาอยู่บ้านหลังใหม่ทุกคนดูเหมือนจะรักผมมากเป็นพิเศษด้วยหน้าตาที่น่ารักและตัวนุ่มนิ่มของผม แต่จะมีใครเข้าใจผมบ้างว่าผมอยากนอน... “เธอ....เจ้าดิ๊งด่องไปไหนอีกแล้ว” นั่นคือเสียงของแม่ผมที่ชอบเรียกผมทุกชั่วโมง จนผมเอือมระอาไปแล้ว ไม่ได้ตอบหรือขานรับอะไร ความจริงผมชอบอยู่กับนายท่านคือพ่อของพ่อผมอีกที และชอบอยู่กับพ่อมากกว่า อ้อ...ทุกคนคงรู้แล้วว่าผมถูกพ่อบอสเก็บมาจากหลังโรงเรียนแล้วขอร้องให้แม่ผม จนแม่ยอมให้เลี้ยงผมเอาไว้ พวกมนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่แปลกประหลาดนัก พอผมทำตาอ้อนหน่อยก็รีบใจอ่อนเอานั้นเอานี่มาให้ โดยเฉพาะขนมแมวเลียเป็นอะไรที่ผมชอบกินที่สุด ส่วนของเล่นมากมายก็ไม่เคยขาดพ่อของผมคอยประเคนหามาให้จนแม่ไลลาบ่นใหญ่ แม่ไลลาชอบบ่นว่าผม และชอบกล่าวหาว่าผมไม่รัก หาว่าผมเป็นเมียน้อยของพ่อบ้าง ขอโทษเหอะมนุษย์ ไอ้ดิ๊งด่องอยากจะหาเมียเว้ย.... หลายวันก่อนมีแมวดำร่างอ้อนแอ้นกระโดดเข้ามาพุ่มไม้ในบ้าน ขณะที่ผ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status