ログインบทที่ 60 อวสาน“ร้องใหญ่แล้วสงสัยจะหิวมาก รีบพาเข้าไปเถอะแก” น้ำว่า“แม่ไปแล้วค่ะคุณลูก ไม่ร้องนะคะ” ฉันรีบลุกขึ้นอุ้มเจ้าตัวน้อยเข้าไปในห้องหลังจากได้ดื่มนมสมใจอยากแล้วเสียงร้องไห้งอแงก็เงียบสงบลง ได้ยินแค่เพียงเสียงริมฝีปากน้อย ๆ กำลังดูดน้ำนมอย่างหิวกระหาย เป็นภาพที่น่าเอ็นดูซะเหลือเกิน“หิวมากเ
บทที่ 59 เที่ยวนางโบ๊ทไม่สนใจคำประชดประชัน โพสต์ท่าราวกับนางแบบมืออาชีพ เชิดหน้าใส่อย่างไม่แคร์“คนจะสวยช่วยไม่ได้”“ค่ะสวยมาก” น้ำเหน็บแนมด้วยคำพูดและสีหน้า“ก่อนจะตีกันตายซะก่อนพี่ว่าเอาของไปเก็บก่อนดีไหม” พี่ต๋องเสนอความคิดเห็น“พี่ต๋องนั่นล่ะเอาไปเก็บน้ำจะไปเล่นกับหลาน”“ฉันด้วย” นางโบ๊ทจะเดินเ
บทที่ 58 มาช้าจริง“ขอบคุณอีกครั้งนะคะ ถ้ายังไงต้องได้รบกวนคุณหมออีกแน่นอน”“ครับผม”หลังจากนั้นเราก็แยกย้ายกัน คุณหมอกลับไปทำงาน ส่วนฉันกับครอบครัวก็ไปเที่ยวกันต่อ ใช้ชีวิตครอบครัวที่สมบูรณ์แบบให้หนำใจ ชดเชยในช่วงแรกที่เราเอาแต่ตั้งแง่ใส่กันการได้พบเจอและรู้จักใครสักคนฉันว่ามันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
บทที่ 57 ได้เลยครับตั้งแต่คลอดออมรักมายังไม่มีโอกาสเจอคุณหมอนทีเลยสักครั้ง วันนี้เราทั้งคู่จึงตั้งใจไปหาที่โรงพยาบาล เพื่อขอบคุณที่ช่วยทำคลอดในช่วงวิกฤติอย่างนั้นให้เราปลอดภัยทั้งแม่และลูก เรานัดกันที่ร้านกาแฟข้างโรงพยาบาล ประจวบเหมาะช่วงเวลาพัก คุณหมอจึงสามารถเจียดเวลาออกมาหาเราทั้งสามคนได้“ขอบคุ
บทที่ 56 ร้องให้พอ“ก็บอกว่าไม่ปล่อย แค่วันเดียวมึงจะตายหรือไง วันสุดท้ายแล้วนะเว้ย”“งั้นก็แล้วแต่ เพราะถึงยังไงมันก็เป็นวันสุดท้ายแล้ว ต่อไปก็ต่างคนต่างอยู่ ต่างคนต่างไป” เจ้านายตอบกลับแบบไม่มีเยื่อใยเลยสักนิด นั่นทำให้ความกวนของยูโรแปรเปลี่ยนเป็นความน้อยใจฉันรับรู้มาโดยตลอดว่ายูโรพยายามมากแค่ไหน
บทที่ 55 ปล่อยกู“ที่สุด”“แสดงว่าฉันคงเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลกเช่นกันที่ได้สามีหล่อขนาดนี้”“แน่นอนครับผม ไม่มีใครจะหล่อกว่านี้อีกแล้ว”“และก็ไม่มีใครหลงตัวเองเท่านายอีกแล้ว”“ใครบอกว่าไม่มี ก็เธอไงหลงฉันกว่าที่ฉันหลงตัวเองซะอีก”“ใครบอกยะ”“ก็ฉันบอกอยู่นี่ไง”“พูดเองเออเอง” เบะปากใส่หนึ่งที
“ค่ะ” นงคราญรับคำสั่งแล้วรีบเดินเร็วขึ้นไปก่อนพลอยดาวพลอยดาวได้ยินอย่างนั้นจึงหยุดชะงักแล้วหันขวับกลับมามองชายหนุ่มด้วยสายตาเกรี้ยวกราด“ป้าสมัยช่วยไปเรียกบอดี้การ์ดมาลากตัวผู้หญิงคนนี้ออกไปจากบ้านผมด้วย”“ค่ะคุณบาสเตียน ป้าจะรีบไปให้เร็วที่สุดเลยค่ะ” ป้าสมัยยิ้มเยาะพลอยดาวก่อนจะรีบวิ่งแจ้นออกไป“ไ
“คุณแอนดริวทานมื้อเช้าแล้วเหรอคะ” หลังจากทานข้าวอิ่มแล้วอินทิราก็เดินออกมาหาแอนดริวที่ศาลาทันที“ผมยังไม่หิวครับ ป้าสมัยเอานมกับขนมปังมาให้แล้วคงทานแค่นี้ล่ะครับ”“ฉันว่าจะถามตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว แต่กลัวว่าคุณจะไม่สะดวก คุยกับคุณแม็กซ์เวลล์เป็นยังไงบ้างคะ”“มันจบแล้วครับ ผมเคยบอกกับคุณอินแล้วว่าเขาเป
คุณแม่รับจ้างบทที่ 19รักฉันไหม“ฉันรู้...ไม่เป็นไรฉันไปช่วยตัวเองในห้องน้ำก็ได้ ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะบังคับขืนใจเธอหรอกนะ” บาสเตียนรู้ดีว่ามันไม่ควร แต่ตอนนี้เขามีความต้องการมากเหลือเกิน แต่สิ่งที่ทำได้ในตอนนี้นั่นคือการช่วยตัวเองเท่านั้น จึงทำท่าจะลุกขึ้นจากเตียงไปแต่ทว่าอินทิรากลับคว้าหมับที่แขนรั
“อืมมมม” แม้ว่าอินทิราจะเป็นฝ่ายรุกก่อน แต่ทว่าตอนนี้กลับเป็นบาสเตียนเองที่ไม่ยอมให้เจ้าหล่อนถอนริมฝีปากออกไป ชายหนุ่มบดจูบอย่างดูดดดื่มตักตวงความหอมหวานจากริมฝีปากสวยอย่างเสน่หา“อื้อออออ...จะไม่ให้ฉันหายใจเลยรึไงกัน แฮ่กๆ ๆ” อินทิราผละใบหน้าออกมาจนได้ เจ้าหล่อนหายใจหอบราวกับคนใกล้จะหมดลมหายใจ รู้ส







