MasukShare
Chapter 2
Tanggal publikasi:
2026-03-07 01:50:11Chapter 2
พัดชากดยิ้มมุมปากกับข้อความสุดท้ายที่เธอส่งไป โดยที่เขาตอบกลับมาด้วยสติกเกอร์ตัวการ์ตูนนอนคว่ำและมีข้อความว่า ‘รออยู่นะ’
พัดชากดจิ้มดูรูปโพรไฟล์น้ำเหนือ เอานิ้วเรียวจิ้มแก้มสากผ่านหน้าจอมือถือด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ พลางคิดว่า แค่เธออ่อยนิดหน่อย แต่ดูเหมือนเสือสุดฮอตก็อยากขย้ำเหยื่ออย่างเธอใจจะขาด โดยที่เขาไม่รู้ตัวเลยว่า กำลังวิ่งเข้ากรงกับดักเหยื่ออย่างเธอเสียแล้ว ในขณะที่พัดชายิ้มกรุ้มกริ่มให้กับแผนการยั่วเสืออยู่นั้น ประตูห้องพักก็ถูกผลักเปิดเข้ามา
“หูย!! ยัยแสนกลับมาแล้ว ปะ ไปกินหมูกระทะหลังมอกัน” เฟย์เพื่อนสาวคนสนิทหนึ่งในสามคนของพัดชาที่พักหอห้องเดียวกัน เอ่ยชักชวนเพื่อน ๆ ทันทีเมื่ออยู่กันครบแก๊ง
“เย็นนี้ฉันไม่ว่างแล้ว ฉันคงไม่อยู่หอในสักสองอาทิตย์นะ” แสนดีรีบปฏิเสธเพื่อนทันที
“แกจะไปอยู่ไหนยัยแสน แล้วนั่นเก็บเสื้อผ้าจะไปไหน” พัดชาเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง เมื่อเห็นแสนดีเก็บหนังสือเรียนและเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋าเป้เหมือนกับว่าจะย้ายออกไปอยู่ที่อื่น
“ฉันจะไปเป็นเมดให้พี่พายุน่ะ” แสนดีเอ่ยตอบพัดชาพร้อมทั้งกะพริบตาปริบ ๆ อย่างน่าสงสาร
“วอต!!! พูดอีกที!!” ข้าวหอมร้องเสียงหลงด้วยน้ำเสียงตกใจกับคำบอกเล่าของแสนดี
“ฉันจะไปเป็นเมดให้พี่พายุสองอาทิตย์ แลกกับลายเซ็นของเขา” แสนดีเอ่ยบอกเพื่อนของเธออีกครั้งแบบช้า ๆ ชัด ๆ
“เฮ้ย! โดนบังคับขนาดนี้เลยเหรอ?” ข้าวหอมเอ่ยถามแสนดีด้วยสีหน้าเป็นห่วงเอามาก ๆ เพราะในความคิดข้าวหอม แสนดีคงโดนรุ่นพี่ต่างคณะบังคับให้ไปเป็นเมดแน่ ๆ
“ฉันเต็มใจจ้ะ” แสนดียักคิ้วให้ข้าวหอมด้วยท่าทางชิลๆ ไม่ได้ซีเรียสอะไรที่ต้องไปเป็นเมดให้รุ่นพี่ต่างคณะ
“ยัยแสนร้าย!!!” พัดชา เฟย์ และข้าวหอมต่างพร้อมใจกันเอ่ยเรียกแสนดีด้วยความหมั่นไส้แบบสุด ๆ กับความชิลของแสนดี
“เรียกฉันซะดังเชียว” แสนดีแสร้งทำหน้าตาตกใจ ยกมือทาบอก แต่ทว่ากลับยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจ
“เธอมันร้ายเหมือนนางร้ายในละครหลังข่าว” พัดชาพูดแบบจีบปากจีบคอ เมื่อนึกไปถึงตอนที่แสนดีคัดค้านหัวชนฝาที่พี่รหัสให้ไปขอลายเซ็นรุ่นพี่ต่างคณะ แต่ไหงตอนนี้กลับยิ้มร้าย ๆ ราวกับจะจับรุ่นพี่ทำผัวให้ได้
“อาจจะได้ไปอยู่ที่คอนโดพี่พายุถาวรหรือเปล่า” เฟย์เอ่ยขึ้นด้วยสีหน้ายิ้ม ๆ แบบมีเลศนัย
“อันนี้ก็ไม่รู้สินะ แต่อ่อยมาอ่อยกลับนะบอกเลย” แสนดียักไหล่ชิลๆ อีกทั้งยังขยิบตาให้เพื่อนของเธออย่างน่าหมั่นไส้
“แบบนี้สิยะ ถึงเป็นเพื่อนกับฉันได้” พัดชาปรบมือให้แสนดีด้วยความภาคภูมิใจสุด ๆ พลางคิดว่า ‘มันต้องอย่างนี้สิเพื่อนเลิฟ’
“อย่าทำหน้าหิวผู้ให้มากยัยแสนดี คีพลุคให้สมชื่อแกหน่อย” ข้าวหอมเอ่ยแทรกขึ้นขัดจังหวะ เมื่อเห็นแสนดีทำหน้าเพ้อฝันราวกับกำลังจินตนาการอะไรบางอย่างอยู่ภายในใจ
“ดูออกขนาดนั้นเลยเหรอ?” แสนดีทำหน้าซื่อตาใส
“ดูไม่ออกเลยมั้ง” ข้าวหอมลากเสียงยาวด้วยน้ำเสียงประชด
“งั้นฉันไปก่อนนะ เดี๋ยวพี่พายุจะรอนาน แล้วเจอกันจ้ะ” เมื่อเก็บข้าวของใส่กระเป๋าเสร็จเรียบร้อย แสนดีก็รีบเดินออกจากห้องพักไปทันที
“เอาไงดีพวกเรา ยัยแสนดีหนีตามผู้ชายไปละ เราไปกินหมูกระทะหลังมอกันปะ...” เฟย์เอ่ยถามพัดชาและข้าวหอม
“ไป ๆ ฉันจะไปหาล่าเหยื่อ...” พัดชาเอ่ยขึ้นขำ ๆ ไม่ได้จริงจังอะไรกับคำพูดตัวเองนัก
“เรียกคนอื่นว่าเหยื่อ ระวังเถอะจะเป็นเหยื่อซะเอง” เฟย์เอ่ยขึ้นขำ ๆ
“คนที่ฉันจะยอมเป็นเหยื่อหวาน ๆให้เขาลิ้มลอง ก็มีแค่เสือเหนือวิศวะเท่านั้นจ้ะ...”
“โอ๊ย...ฉันละหมั่นไส้เหยื่อแรด ๆ แบบแกจริงจริ๊ง...” ข้าวหอมลุกจากเก้าอี้โซนที่นั่งของตัวเอง ก่อนจะส่ายหน้าให้เพื่อนสนิทที่มีความมั่นหน้าเกินร้อย
“นี่แค่เริ่ม อย่าเพิ่งหมั่นไส้ฉันสิคะเพื่อนรัก...” พัดชาไม่ได้ถือสาคำพูดข้าวหอมแม้แต่น้อย เพราะพวกเธอทั้งสี่คนสนิทกันตั้งแต่มัธยมต้น จนรู้จักนิสัยใจคอกันเป็นอย่างดี ว่าอันไหนพูดเล่นพูดแซะหรือจริงจัง
พัดชาเดินไปถอดชุดนักศึกษาเปลี่ยนมาใส่เสื้อสายเดี่ยวสีดำโดยใส่เสื้อแขนยาวเปิดอกคลุมทับอีกชั้น จากนั้นก็หยิบกางเกงยีนขาสั้นมาสวม ก่อนจะเดินไปใส่รองเท้าผ้าใบสีขาวและหยิบกระเป๋าสะพายใบเล็กมาคล้องตัว
“แค่ไปกินหมูกระทะหลังมอ แกต้องสวยจัดเต็มขนาดนี้เลยเหรอยะ?” เฟย์เอ่ยแซวพัดชา
“ถึงจะไปแค่หน้าหอพักหรือไปหลังมอ ฉันก็ต้องสวยตลอดเวลา...” พัดชาตอบกลับอย่างไม่แคร์พร้อมหยิบลิปสติกมาทาริมฝีปากบางจนมันวาวอมชมพูน่าจูบ
“ไปกันเถอะปะ หิวแล้ว...” ข้าวหอมตัดบทสนทนา แล้วหยิบกระเป๋าใบเล็กมาคล้องไหล่
“อ้าว...พวกแกไม่เปลี่ยนชุดกันเหรอ...” พัดชาเอ่ยถามเฟย์และข้าวหอมที่ทั้งคู่จะไปกินหมูกระทะทั้งชุดนักศึกษา
“เสียเวลา เปลืองเสื้อผ้า ขี้เกียจซัก ไปมันทั้งชุดนักศึกษาแบบนี้แหละ แกจะได้โดดเด่นและสวยที่สุดในแก๊งสมใจ...” ข้าวหอมพูดแซะพัดชาอย่างขำ ๆ
“ขอบคุณเพื่อนที่เปิดทางให้ฉันได้เฉิดฉายค่ะ” พัดชายิ้มรับเดินเข้าไปคล้องแขนเพื่อนทั้งสองอย่างมีจริต ก่อนจะพากันเดินออกจากหอพักไปยังร้านหมูกระทะที่ร้านตั้งอยู่ด้านหลังมหาวิทยาลัย
Bab terbaru
ยั่วรักพี่วิศวะปีสาม 18+ The End
The Endหลายวันต่อมา...“พี่พายุขา สมุดลายเซ็นหนูอยู่ไหนคะ” แสนดีเอ่ยถามขึ้น เมื่อเห็นพายุเดินออกมาจากห้องแต่งตัว ในขณะที่เธอกำลังยืนจัดสำรับอาหารเช้าให้เขาอยู่“ถามหาทำไม พี่ไม่เซ็นให้หรอกนะ มีผัวแล้ว ไม่ต้องเอาแล้วทุนหอพักฟรี แล้วก็อย่าคิดจะไปอยู่ที่อื่น พี่ไม่ยอมให้ไปอยู่ที่ไหนทั้งนั้น”“พี่พายุขา หนูจะเอาสมุดลายเซ็นไปส่งพี่สายลมเฉยๆ ค่ะ หนูไม่ได้คิดจะไปอยู่ที่อื่นสักหน่อย” แสนดีรีบเข้าไปออดอ้อนพายุ เมื่อเห็นเขาทำหน้าดุใส่เธอ“พี่วางสมุดไว้ในลิ้นชักตรงหัวเตียง แสนไปเอาสิ” พายุเอ่ยบอกแสนดี และในเวลาต่อมาเสียงโวยวายก็ดังขึ้น“พี่พายุเขียนแบบนี้ได้ยังไงกันคะ” แสนดีทำหน้างอใส่เขา เมื่อพายุเขียนข้อความลงบนปกสมุดขอลายเซ็นของเธอตัวใหญ่เท่าหม้อข้าว“พี่พายุเป็นผัวของน้องแสนดี”“ก็ให้รู้กันไปเลยว่าใครคือผัวของน้องแสนดี” พายุหลุดขำออกมาอย่างอารมณ์ดี“พี่พายุแกล้งหนู”“พี่ไม่ได้แกล้ง แต่พี่กำลังจะประกาศให้ทุกคนรู้ว่า หนูคือผู้หญิงของพี่”“หนูเป็นแค่ผู้หญิงของพี่พายุเองเหรอคะ”“หนูเป็นเมียของพี่ และเป็นผู้หญิงที่พี่รักที่สุด”“งื้อ...แสนก็รักพี่พายุที่สุดเลย” หนุ่มสาวบอกรักกันในยามเช้า ก่อนที่
ยั่วรักพี่วิศวะปีสาม 18+ Chapter 27
Chapter 27พายุดึงแก่นกายออกจากร่องสวาท ก่อนที่เขาจะเอนตัวลงนอนข้างแฟนสาว จากนั้นเขาก็ถอดถุงยางออกและโยนทิ้งไปข้างเตียง“หายเหนื่อยหรือยัง” พายุลูบหัวคนตัวเล็กด้วยความรัก“หายเหนื่อยแล้วค่ะ แต่เสียวมากกว่า”“งั้นเรามาเสียวกันต่อนะที่รัก หนูจะได้ชินกับไซซ์ของพี่” พายุเอ่ยพูดด้วยน้ำเสียงกระเส่าเจ้าเล่ห์ ก่อนจะหยิบถุงยางมาสวมใส่แก่นกายของเขาอีกครั้ง“งื้อ ตอนนี้หนูเหนื่อยจังเลยค่ะ”“เด็กโกหกต้องโดนขยายไซซ์จนถึงเช้า” ว่าจบเขาก็อุ้มกระเตงร่างบางไปที่ห้องของเขา จากนั้นเขาก็อุ้มแฟนสาวไปที่ห้องกระจกเขาจัดท่าให้หญิงสาวหันหน้าเข้าหากระจก เขาใช้เข่าแยกขาเรียวสวยให้กางออก ก่อนจะจับสะโพกมนโก้งโค้งขึ้น แล้วดันแก่นกายเข้าใส่ร่องแคบจนมิดด้าม“อ๊ะ!”“ดูร่องหนูสิ กำลังกลืนกินลำพี่ใหญ่เลย” พายุเอ่ยบอกแสนดีให้มองเงาสะท้อนที่กระจก ในขณะที่เขาขยับแก่นกายเข้าใส่ร่องแคบไม่ยั้ง จนเนื้อสาวปลิ้นเข้าปลิ้นออกตามแรงกระแทกกระทั้นของเขา“อื้อ...พี่พายุขา~” แสนดีเอ่ยเรียกพายุซ้ำแล้วซ้ำเล่า และกว่าที่บทรักครั้งแรกของเขาและเธอจะสงบลง ทั้งคู่ก็ครวญครางอย่างสุขสมจวบจนเที่ยงคืนรุ่งเช้า...“พี่พายุขา~อยู่ไหนคะ” เสียงหวาน
ยั่วรักพี่วิศวะปีสาม 18+ Chapter 26
Chapter 26“พี่พายุขา~” แสนดีครางเสียงหวาน เมื่อใบหน้าหล่อเหลาซุกไซ้สูดดมกลีบอวบอูมอย่างหื่นกระหาย เขาใช้ปลายลิ้นร้อนตวัดปัดป่ายร่องผ่ากลางความเป็นสาวอย่างรัวเร็วเมื่อความวูบวาบซ่านเสียวแล่นปราดไปที่ท้องน้อย มือเล็กก็กดน้ำหนักลงบนบ่าแกร่ง ก่อนจะร่อนเอวเข้าใส่ปากหยักไม่หยุด "อื้อ~ หนูเสียว”เมื่อเห็นว่าแฟนสาวใกล้จะแตะขอบสวรรค์อยู่รำไร ชายหนุ่มจึงใช้ปากหยักดูดดุนกลีบกุหลาบฉ่ำแฉะอย่างมูมมาม เพื่อกระตุ้นอารมณ์ให้เธอเสียวซ่านจนถึงขีดสุด และเพียงไม่นานกายสาวก็กระตุกเกร็ง ก่อนจะปลดปล่อยน้ำสีขาวใสออกมา “ไปต่อกันที่เตียงนะที่รัก” พายุหยัดตัวลุกขึ้น ก่อนจะอุ้มร่างบางในท่าเจ้าสาวไปวางบนเตียงอย่างอ่อนโยน เขาอยากให้เซ็กซ์ครั้งแรกของเขาและเธอเป็นเซ็กซ์ที่น่าจดจำที่สุดเมื่อเห็นแฟนสาวจ้องมองแก่นกายของเขาด้วยสีหน้าหวั่นๆ พายุก็โน้มตัวคร่อมทับร่างบาง ก่อนที่เขาจะประกบจูบปากเล็กอย่างดูดดื่ม เพื่อจงใจบิลด์อารมณ์สวาทให้เธอ พอเห็นว่าแฟนสาวหลับตาพริ้มเคลิบเคลิ้มไปกับรสจูบที่เร่าร้อนของเขา พายุก็หยิบถุงยางอนามัยมาสวมใส่แก่นกายทันที จากนั้นเขาก็กดปลายหัวหยักสีแดงเถือกดันเข้าร่องสวาทเบาๆ แต่ด้วยขนาดแก่นก
ยั่วรักพี่วิศวะปีสาม 18+ Chapter 25
Chapter 25“พี่จะทำเบาๆ แต่ถ้าพี่เผลอทำแรง หนูห้ามงอแงเข้าใจไหมครับ”“เข้าใจค่ะ หนูจะไม่งอแง แต่ได้โปรดอ่อนโยนกับหนูนะคะ”“ครับที่รัก จุ๊บ!” พายุจับร่างบางให้หันหน้าเข้าหาเขา ก่อนที่เขาจะฉกจูบริมฝีปากบางอย่างดูดดื่ม จากนั้นเขาก็อุ้มแฟนสาวในท่าเจ้าสาว“เดี๋ยวก่อนค่ะพี่พายุขา เอาหมีตัวนั้นขึ้นห้องด้วย”“ไปดูหมีกับพี่ที่ห้องดีกว่า” เมื่อพูดจบ เขาก็อุ้มแสนดีเดินตรงดิ่งเข้าคอนโดและรีบกดลิฟต์ขึ้นชั้นบนสุดอย่างเร่งรีบ เมื่อเข้ามาในห้องเขาก็วางหญิงสาวลงบนเตียงอย่างนุ่มนวล แต่ทว่ากลับมีเสียงมือถือดังขึ้นมาขัดจังหวะเขาอีกครั้ง“โทร. มาจังเลยวะไอ้เชี่ย กูจะได้เยXแฟนกูไหม” พายุสบถออกมาอย่างหงุดหงิด“งื้อ...พี่พายุ” แสนดีชะงักนิ่งไป จากผู้ชายที่แสนอบอุ่นกลับกลายเป็นผู้ชายดิบเถื่อนไปทันที“โอ๋ๆ ที่รัก พี่ขอโทษที่ทำให้หนูกลัว” พายุล้วงหยิบมือถือจากกระเป๋ากางเกง ก่อนจะยกมือถือขึ้นเหนือหัว ที่เขาเผลอด่าไปเมื่อครู่ เพราะคนที่โทร. เข้ามาเป็นคุณพ่อของเขา“เดี๋ยวพี่คุยกับป๊าแป๊บนะที่รัก” เขาเลื่อนหน้าจอมือถือมาให้หญิงสาวดูว่าพ่อของเขาโทร. มา“งั้นแสนไปอาบน้ำก่อนนะคะ” แสนดีเดินเข้าไปหอมแก้มสากของแฟนหนุ่ม โ
ยั่วรักพี่วิศวะปีสาม 18+ Chapter 24
Chapter 24“คืนนี้หนูได้กินของใหญ่แน่ ว่าแต่ตอนนี้หนูอยากกินอะไรรองท้องก่อนดีครับ”“กินจิ้มจุ่มร้านนี้ดีไหมคะ”“ตามใจหนูเลย แต่อย่ากินให้แน่นท้องมากนะ เดี๋ยวจุกสองเด้ง”“งื้อ...พี่พายุชอบพูดให้แสนกลัว”“หึ แล้วหนูจะฟิน” พายุแสยะยิ้มอย่างร้ายกาจ ก่อนที่ทั้งคู่จะไปนั่งกินจิ้มจุ่มร้านเด็ดในขณะที่แสนดีนั่งกินจิ้มจุ่มได้สักพักใหญ่ จู่ๆ เธอก็คิดอยากได้ชุดคอสเพลย์ขึ้นมา“พี่พายุขา เดี๋ยวแสนมานะคะ”“หนูจะไปไหน” พายุคว้าแขนเรียวเอาไว้“หนูจะไปซื้อเสื้อยืดร้านนั้นหน่อยน่ะค่ะ” แสนดีชี้ไปร้านเสื้อยืดร้านหนึ่ง“เดี๋ยวพี่ไปเป็นเพื่อน”“ไม่เป็นไรค่ะ แสนไปแป๊บเดียว” เมื่อพูดจบ แสนดีก็เดินออกไปทันที เธอไม่ได้ไปที่ร้านเสื้อยืดตามที่เอ่ยบอกเขาหรอกนะ แต่เธอไปร้านชุดคอสเพลย์ที่เขาบอกให้เธอซื้อชุดกระต่ายน้อยแสนยั่ว“หนูจะกินอะไรต่ออีกไหม” พายุเอ่ยถามแสนดี เมื่อในเวลาต่อมาเธอเดินถือถุงใบใหญ่เข้ามาหาเขาที่ร้านจิ้มจุ่ม“ไม่กินแล้วค่ะ เรากลับกันเลยดีกว่า”“เอาถุงมานี่มา เดี๋ยวพี่ถือให้” พายุจะคว้าถุงที่อยู่ในมือของแฟนสาวไปช่วยถือ แต่ทว่าเธอกลับเบี่ยงถุงหลบไปทางอื่น“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวแสนถือเอง”“หืม โอเค” ถึ
ยั่วรักพี่วิศวะปีสาม 18+ Chapter 23
Chapter 23“พี่พายุคะ อย่าต่อว่าพี่นิติคอนโดเลยค่ะ แสนขอโทษด้วยนะคะที่ไม่ได้บอกพี่พายุว่าเพื่อนๆ พากันกลับไปแล้ว” แสนดีเอ่ยบอกพายุให้เขาเข้าใจ“หนูขอโทษด้วยนะคะพี่สาว” แสนดีหันไปยกมือไหว้ขอโทษขอโพยนิติคอนโด ที่โดนพายุต่อว่าเพราะเธอเป็นต้นเหตุ“ไม่เป็นไรค่ะ” พนักงานนิติคอนโดยิ้มรับคำขอโทษของแสนดี ก่อนที่เธอจะหันไปทำงานของเธอต่อ “หนูรู้ว่าเพื่อนกลับไปแล้ว แต่ทำไมหนูถึงไม่บอกพี่ เราจะได้ไม่ต้องเสียเวลาลงมาข้างล่าง” พายุเอ่ยถามแสนดีด้วยน้ำเสียงดุเล็กน้อย“ก็แสนหิวข้าวหนิคะ เราไปหาอะไรกินที่ตลาดคนเดินหลังมอไหมคะ” แสนดีเอ่ยบอกพายุด้วยน้ำเสียงออดอ้อน จนทำให้พายุรู้ว่าแสนดีกำลังบ่ายเบี่ยงเรื่องบนเตียงกับเขาอยู่ ‘ยัยแฟนขี้อ่อยของเขาไม่แน่จริงนี่หว่า’“กลัวพี่เหรอ?”“แสนไม่ได้กลัวพี่พายุนะคะ แต่แสนหิวข้าว”“ก็ได้ครับ แสนต้องกินให้เยอะๆ นะรู้ไหม เพราะคืนนี้แสนต้องรับแรงกระแทกจากพี่” พายุลูบผมสลวยเบาๆ“งื้อ...พี่พายุอะ พี่กำลังพูดให้แสนกลัวนะคะ” แสนดีรีบผละตัวถอยห่างจากเขา ใบหน้าหวานทำหน้าเหมือนจะร้องไห้กับคำว่ารับแรงกระแทกของเขา“โอ๋ๆ พี่ล้อเล่น พี่จะทะนุถนอมน้องแสนดีเหมือนองค์หญิงตัวน้อยๆ เลย”
ยั่วรักพี่วิศวะปีสาม 18+ Chapter 16
Chapter 16รุ่งเช้า...“วันนี้พี่พายุหล่อจังเลยค่ะ” พอพายุเดินออกมาจากห้องใหญ่ คนปากหวานก็เอ่ยชมพายุทันที ทั้งที่ชายหนุ่มก็ใส่เสื้อช็อปเป็นปกติของเขานั่นแหละ“หนูก็น่ารักมาก”เพล้ง!! เสียงช้อนหล่นกระทบจาน พอโดนคนหล่อชมว่าน่ารัก มือไม้ก็พานสั่นไปหมด ใจเต้นตึกตักจนได้ยินเสียงหัวใจของตัวเอง“เป็นอะไร
ยั่วรักพี่วิศวะปีสาม 18+ Chapter 14
Chapter 14“หนาวๆ แบบนี้ ถ้าได้นมอุ่นๆ สักแก้วก็คงดีนะคะ” แสนดีแสร้งเอาศีรษะทุยเล็กซุกที่อกแกร่ง เธอไม่ได้หนาวอะไรหรอก เธอก็แค่อยากอ้อนเขา“พูดอีกที อยากดื่มนมอุ่นแบบไหน” พายุเอ่ยถามอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง ที่จู่ๆ แสนดีก็อยากดื่มนมอุ่น สาวขี้อ่อยอย่างเธอ คงหมายถึงนมข้นจากเขาแน่ๆ“นมอุ่นมีหลายแบบเหรอค
ยั่วรักพี่วิศวะปีสาม 18+ Chapter 13
Chapter 13 “แสนไปอาบน้ำสระผมก่อนเถอะ เดี๋ยวจะไม่สบายเอา” เมื่อมาถึงคอนโด พายุก็เอ่ยบอกแสนดีด้วยน้ำเสียงห่วงใย ทำให้แสนดีเองก็รู้สึกดีไม่น้อย ฟีลมันเหมือนแฟนหนุ่มเอ่ยบอกให้แฟนสาวไปอาบน้ำอย่างไรอย่างนั้นแหละ“เดี๋ยวแสนมานะคะ” แสนดีเอ่ยบอกให้เขารู้ว่า อีกประเดี๋ยวเธอจะออกมาหาเขาอีกพายุพยักหน้าตอบรั
ยั่วรักพี่วิศวะปีสาม 18+ Chapter 8
Chapter 8 “การบ้านข้อนี้ตอบแบบนี้เหรอ?” พายุกดยิ้มมุมปาก เมื่อเขาเห็นสิ่งที่แสนดีขีดเขียนลงบนกระดาษรายงาน‘หิวแสนใช่ไหมล่ะพี่พายุ’“ว้าย! แสนไม่ได้จะเขียนแบบนี้เลยนะคะ แสนจะเขียนว่า หิวข้าวต่างหาก งื้อ...พี่พายุขา อย่าเข้าใจผิดน้า” แสนดีรีบแก้ตัวด้วยความเคอะเขิน อีกทั้งยังเอาหมึกลบคำผิดลบข้อความบ
Anda juga akan menyukai
รักครั้งใหม่กับพี่ชายอดีตสามี
ในน้ำมีปลา55.3K Dibacaเกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ
อี้เสี่ยวเหวิน85.4K Dibacaนับเวลาสามสิบวัน ฉันจะเป็นอิสระ
อิงเซี่ย64.0K Dibacaบังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น95.0K Dibacaปรารถนาเถื่อนอาญาหัวใจ
ปลายทางฝัน28 Dibacaจำเลยลับเมียขัดดอก
โซลสตาร์ seoulstar953 DibacaBakery Planner อบรักให้ลงล็อก
บ.ก.ปลาทู12 Dibacaสลับร่างป่วนหัวใจ
เดย์ไลลา341 Dibaca
