Chapter 6

Chapter 6

PART น้ำเหนือ

“ทำไมคนนี้มึงดูคลั่งจังวะ” เคนตะเอ่ยแซวน้ำเหนือ  เมื่อเห็นน้ำเหนือมองรุ่นน้องต่างคณะที่สวมใส่เกงขาสั้นคนเดียวในกลุ่มที่เพิ่งเดินออกจากร้านไปพร้อมเพื่อนสาวของเธออีกสองคนอย่างไม่ละสายตา

“ยิ่งเธอยั่วเก่ง  กูยิ่งอยากได้ มันดูเร้าใจดี”

“มึงพูดแบบนี้ แสดงว่ามึงยังไม่ได้น้องเขาเหรอวะ”  ธามไทเอ่ยถามด้วยประโยคเยาะเย้ย

“น้องแม่งเล่นตัวเก่ง แต่ยั่วกูไม่เลิก”

“น้องคนนี้เหมือนง่าย แต่เหมือนจะได้ยากอยู่นะ” ธามไทเอ่ยขึ้นพร้อมทั้งเอามือลูบปลายคางตัวเอง

“มันจะยากแค่ไหนกันวะ กูแค่ยังไม่เอาจริงแค่นั้นแหละ” น้ำเหนือโอ้อวดตัวเองให้เพื่อนของเขาฟัง ก่อนจะนึกถึงตอนที่พัดชาร่อนเอวบดขยี้บั้นท้ายใส่เป้าของเขา ตอนนั้นเขาแทบอย่างจับพัดชาอ้าขา แล้วเอาตัวตนของเขากระแทกเข้าใส่ร่างยั่ว ๆ ของเธอซะเหลือเกิน  

“ปกติมึงไม่เคยปล่อยเหยื่อให้รอดข้ามคืนนี่หว่า แล้วเหยื่อตัวนี้ก็ดันวิ่งเข้ามายั่วมึงเองซะด้วย แต่มึงกลับยังไม่ได้แอ้มน้องเขาสักนิด แล้วมึงจะมาโม้ว่ายังไม่เอาจริง มันดูเหมือนไม่ใช่มึงเลยว่ะไอ้เหนือ ฮ่าๆ” เคนตะพูดเยาะเย้ยน้ำเหนืออีกคน

“กูก็แค่ทำให้เหยื่อตายใจ”

“น้องพัดชานี่ก็น่าสนใจดีว่ะ” เคนตะเอามือลูบปลายคางตัวเองเหมือนคิดอะไรในใจ

“สนใจเชี่ยอะไร เด็กกูไอ้สัด...” น้ำเหนือตอบกลับเคนตะด้วยความไม่พอใจนัก

“มึงยังไม่ทันได้น้องเขาเลยด้วยซ้ำ  ก็ทำเป็นหวงก้างซะแล้วไอ้สัด ที่กูบอกว่าน้องพัดชาน่าสนใจ ก็ตรงที่น้องเขาทำให้มึงคลั่งนี่แหละ ปกติกูไม่เคยเห็นมึงคลั่งใครแบบนี้” เคนตะพูดขึ้นตามนิสัยของน้ำเหนือที่รู้จักกันดี

“มันจะคลั่งน้องเขาได้สักกี่วัน พอมันได้กินน้องเขาครั้งสองครั้ง เดี๋ยวมันก็เบื่อ” ธามไทแสยะยิ้มมุมปาก เมื่อพูดถึงนิสัยน้ำเหนือที่ไม่เคยสนใจความรู้สึกผู้หญิงคนไหนนอกจากเรื่องเซ็กซ์

“เรามาพนันกันไหมวะไอ้ธาม ว่าไอ้เหนือจะได้กินน้องพัดชาตอนไหน” เคนตะเอ่ยท้าพนันกับธามไท เรื่องของน้ำเหนือจะมีเซ็กซ์กับพัดชาเป็นเรื่องสนุก

 “เร็วสุดสองอาทิตย์ก็แล้วกัน กูว่าน้องคนนี้ดูง่าย แต่ก็ได้ยากว่ะ” ธามไทตอบกลับเคนตะ

“แล้วถ้ากูได้กินน้องพัดชาก่อนเวลาที่มึงพูดมา พวกมึงสองตัวต้องจ่ายให้กูคนละแสน ตกลงไหมไอ้พวกเชี่ย”  น้ำเหนือที่ไม่ยอมเสียหน้าเอ่ยท้าพนันเพื่อนทันที

“เออ...ตามนั้น” ธามไทและเคนตะรับปากพร้อมกัน

“แต่ถ้ามึงทำไม่ได้ตามที่มึงพูด มึงต้องจ่ายให้พวกกูคนละสองแสน ตกลงไหม” ธามไทเอ่ยขึ้น

“เออ!...” น้ำเหนือตอบตกลงอย่างมาดมั่นและคิดแผนในใจ  เพราะยังไงไอ้สองตัวนี้มันต้องเสียเงินให้เขาอย่างแน่นอน

วันต่อมา...

16.30 น.

เมื่อสามสาวเดินมาถึงหน้าหอพักนักศึกษา เสียงไลน์แจ้งเตือนสมาร์ตโฟนของพัดชาก็ดังขึ้น  พอพัดชาหยิบมือถือขึ้นมาดูก็เป็นน้ำเหนือที่ส่งแชตมาหา...

น้ำเหนือ              : พี่มารับหนูไปดูเข็มฉีดยาที่คอนโด   

เมื่อพัดชาอ่านข้อความจบ  หญิงสาวก็หันซ้ายหันขวาและมองไปรอบ ๆ บริเวณหน้าตึกหอพัก  ก็เห็นรถยุโรปหรูสีดำคุ้นตาจอดอยู่หน้าประตูหอพัก

เมื่อน้ำเหนือเห็นพัดชามองมาที่เขา ชายหนุ่มก็เปิดไฟกะพริบทันที พัดชากลั้นยิ้มเอาไว้  ก่อนจะหันไปบอกเพื่อนสาวคนสนิททั้งสองคน

“ยัยเฟย์ ยัยข้าวหอม ฉันไปเอาสมุดลายเซ็นที่คอนโดพี่น้ำเหนือนะ”  พัดชาเอ่ยบอกเพื่อนสนิท แล้วบุ้ยปากไปที่รถยุโรป 

“กลับกี่โมง” เฟย์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงปกติ

“กลับก่อนหอพักปิดแน่นอน”

“หอพักปิดสี่ทุ่มนะ ไม่ใช่ตอนเช้า” ข้าวหอมเอ่ยแทรกขึ้นเตือนเพื่อนหัวดื้อ

“จ้า...พวกแกก็น่าจะรู้ว่า ฉันแค่ไปเอาสมุดลายเซ็นที่คอนโดพี่น้ำเหนือเท่านั้นเอง ไม่ได้ไปเถลไถลที่ไหนสักหน่อย...” พัดชาพูดแบบจีบปากจีบคอ

“รีบไปหาผู้ชายเถอะ ฉันละหมั่นไส้ความเล่นหูเล่นตาของแกเต็มทน” ข้าวหอมยกมือไล่พัดชา

“ก็คนมันสวยช่วยไม่ได้ ฉันไปละ” พัดชาโบกมือลาเพื่อน ๆ ก่อนที่เธอจะเดินไปที่รถยุโรป  แล้วเปิดประตูรถไปนั่งฝั่งข้างคนขับ ซึ่งพอนั่งลงเบาะปุ๊บกระโปรงรัดรูปที่มันสั้นอยู่แล้ว ถกขึ้นสูงจนเกือบเห็นแพนตี้ตัวจิ๋ว  แต่พัดชาก็ไม่คิดจะปิดขาเนียนของเธอให้พ้นสายตาเจ้าของรถ เพราะเธอตั้งใจโชว์อยู่แล้ว ทำเอาเจ้าของรถได้ใจเอนตัวเข้ามาหาหญิงสาว แล้วเอามือสากลูบไล้ขาเนียนขาวเบา ๆ ด้วยแววตาหื่นกระหาย

“จับเกียร์ผิดที่แล้วค่ะ” พัดชาเอามือเล็กจับประสานมือของเขา    แล้วบีบนวดมือใหญ่เบา ๆ

“พี่ก็ไม่ได้จะจับเกียร์หนิ แต่พี่จะคาดเข็มขัดให้หนูต่างหาก”  คนเจ้าเล่ห์ทำเป็นเนียนเลื่อนใบหน้าหล่อเหลามาซุกไซ้ลำคอระหง จนพัดชาต้องผละมือที่กุมจับเอาไว้ก่อนหน้า แล้วหันไปดึงสายคาดเบลต์จากฝั่งซ้ายมือของตัวเองมาไว้ที่มือสาก

น้ำเหนือเลิกคิ้วขึ้น แล้วกดยิ้มมุมปากร้าย ๆ ก่อนจะดึงสายคาดเบลต์เข้าล็อก  ชายหนุ่มมองพัดชาด้วยรอยยิ้มแพรวพราว ก่อนจะยกมือสากขยี้ผมตรงสลวยอย่างมันเขี้ยวสุด ๆ จากนั้นเขาก็ขยับนั่งให้เข้าที่  แล้วขับเคลื่อนรถไปจากหน้าหอพักนักศึกษามุ่งหน้าไปคอนโดของเขาทันที