ตอนที่ 5 นางร้ายในคราบคนดี

เมื่อหนิงฮวามีโอกาสได้กลับมาก่อนช่วงเวลาที่นางจะก่อเรื่องร้ายแรงขึ้น นางจึงรีบแก้ไขทุกอย่างในทันที รวมทั้งมุ่งมั่นว่าตนเองจะไม่เข้าไปข้องเกี่ยวกับคู่รักสองคนนั่นอีกต่อไป

โดยคู่รักที่ว่านี้ก็ไม่พ้นลู่เยว่ซินพี่สาวต่างมารดาของนางกับท่านแม่ทัพใหญ่หานลี่หยางนั่นเอง ซึ่งหนิงฮวาจำได้ว่าเหลือเวลาอีกราวสามเดือนที่ลี่หยางจะกลับมาเมืองหลวงหลังได้รับชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่

ยามนี้ตัวเขาน่าจะกำลังอยู่ดูแลชายแดนให้แข็งแกร่งมั่นคง ก่อนเดินทางกลับมาตามพระราชโองการของฮ่องเต้

หนิงฮวาที่เปลี่ยนแปลงไปยามนี้ทำตัวเป็นผู้ใหญ่ มีเหตุมีผลและไม่เอาแต่ใจตัวเองเหมือนก่อนอีก นางไม่พยายามสร้างศัตรูและหาเรื่องอะไรมาใส่ตัวโดยไม่จำเป็น

จากที่เมื่อก่อนหนิงฮวามักทำตัวเป็นคุณหนูเอาแต่ใจ อยากได้อะไรก็ต้องได้ แถมยังเอาตำแหน่งยศศักดิ์ของบิดามาอวดอ้างกับผู้อื่นอยู่เสมอทำให้เป็นที่เอือมระอาของคนทั่วไป

แต่ยามนี้นางกลับรู้จักวางตัวสงบเสงี่ยมขึ้นมาก จนคนในครอบครัวต่างพากันแปลกประหลาดใจไม่น้อย

“ฮวาเอ๋อ ช่วงนี้เจ้าไม่สบายหรือเปล่าลูก” ฮูหยินใหญ่ลู่ถามบุตรสาวด้วยสีหน้าวิตกกังวล

“เปล่านี่เจ้าคะท่านแม่ ข้าสบายดีเจ้าค่ะ” หนิงฮวาตอบมารดาก่อนหันกลับไปสนใจตำราแพทย์ในมือ

หลังเกิดเหตุการณ์ประหลาดขึ้นกับนาง หนิงฮวาก็หันมาสนใจศึกษาตำราวิชาทางการแพทย์ ถึงขนาดขอเข้าไปศึกษาในร้านหมอยาและติดตามหมอเก่งๆออกไปตรวจเยี่ยมไข้ด้วย

เรียกว่าเอาจริงเอาจังมากเลยทีเดียว เพราะนางคิดว่าความรู้ด้านการแพทย์นั้นสำคัญนัก

หากผู้ที่หนิงฮวารักเจ็บป่วย นางจะได้รักษาพวกเขาได้ทันท่วงที จากในฝันนางเกือบทำให้ท่านแม่ต้องตรอมใจตาย ท่านย่าสุขภาพย่ำแย่ ท่านพ่อก็เศร้าโศกร่างกายอ่อนแอลง

ยามนี้หนิงฮวาจึงคิดศึกษาเรียนรู้วิชาทางการแพทย์เพื่อป้องกันเอาไว้ก่อน เผื่อคนที่นางรักเจ็บไข้ได้ป่วยจะได้รีบรักษาทันท่วงที

อีกทั้งนางยังแบ่งเวลามาออกกำลังให้ร่างกายแข็งแรงขึ้น ไม่ใช่ถูกโบยเช่นนั้นแล้วก็เจ็บปวดจนขาดใจตายไปโดยง่ายอีก

‘เอ่อแต่จะให้ดีอย่าให้นางได้มีโอกาสถูกโบยเลยจะดีกว่า’ หนิงฮวาคิด

นางถึงขนาดไปขอให้ท่านพ่อช่วยหาอาจารย์ฝึกวิชายุทธ์ให้นางด้วยซ้ำ เผื่อมีใครมุ่งหมายอยากทำร้ายนางอย่างน้อยก็ยังพอถ่วงเวลาเพื่อเอาตัวรอดได้บ้าง

โดยเฉพาะกับเยว่ซินพี่สาวต่างมารดาซึ่งเสแสร้งแกล้งทำเก่งเช่นนั้น เพราะถึงนางจะร้ายนางก็ร้ายต่อหน้าผิดกับเยว่ซินซึ่งแอบทำร้ายนางลับหลังไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง

หนิงฮวาเพิ่งเข้าใจยามนี้เองว่าเหตุใดหานลี่หยางจึงรังเกียจและถึงขั้นเกลียดชังนางทั้งก่อนหน้า ยามนี้และคงดำเนินต่อไปในวันข้างหน้าด้วย

เพราะจากภาพที่หนิงฮวาเห็นในความฝันกับสิ่งที่นางสังเกตได้หลังตื่นขึ้นมาอีกครั้ง มันทำให้นางค่อนข้างแน่ใจแล้วว่าเยว่ซินเสแสร้งแกล้งทำเป็นคนดีมาโดยตลอด

นางพยายามทำตัวอ่อนแอทุกครั้งที่มีโอกาสและทำให้ท่านพ่อเข้าใจผิดคิดว่าหนิงฮวารังแกกลั่นแกล้งพี่สาวอยู่บ่อยๆ ทั้งที่เยว่ซินเป็นคนยุแยงทำให้เกิดเรื่องขึ้นแท้ๆ

อย่างก่อนหน้านี้ตอนหนิงฮวาไปงานฉลองวันเกิดของคุณหนูหวังบุตรเสนาบดีกรมยุติธรรม นางเอาของขวัญไปให้เป็นภาพวาดของจิตรกรเอกชื่อดัง

หากแต่เยว่ซินกลับแกล้งกล่าวว่าเคยเห็นภาพนั้นที่บ้านตระกูลฉินมาก่อน ซึ่งตระกูลฉินยามนี้ใครๆต่างรู้ว่าพากันย้ายครอบครัวไปอยู่นอกเมืองหลวงนานแล้ว

เนื่องจากนายท่านฉินได้รับพระราชทานตำแหน่งให้ไปประจำอยู่เมืองห่างไกล สุดท้ายจึงไม่มีใครพิสูจน์ได้ว่าความจริงเป็นเช่นไร

หากแต่ทุกคนกลับสงสัยหนิงฮวา ว่าจงใจเอาภาพปลอมล้ำค่ามาตบตาเป็นของกำนัล โดยเยว่ซินเพียงกล่าวอ้างเหตุผลกลัวนางถูกพ่อค้าภาพหลอกลวงเอาจึงได้เอ่ยออกมา

เหตุการณ์ทำนองนี้เท่าที่หนิงฮวานึกย้อนกลับไปมีไม่น้อยทีเดียว ส่งผลให้นางกลายเป็นสตรีร้ายกาจในสายตาผู้อื่นเพราะอดโมโหในความหวังดีของพี่สาวตนเองไม่ได้

ซึ่งแท้จริงแล้วเป็นเยว่ซินพี่สาวต่างมารดาตัวดีของนางเองนั่นแหละที่เป็นนางร้ายในคราบคนดี คอยสร้างสถานการณ์ปั่นหัวสตรีโง่งมเช่นนางก่อนหน้านี้ให้มาติดกับ

หากแต่นับจากนี้ไปอย่าหวังเลยว่าลู่หนิงฮวาจะเป็นเช่นนั้นอีก ใช่ว่านางจะทำตัวเป็นคนดีนะ แต่นางจะร้ายอย่างมีเหตุผล ร้ายแบบน่าทะนุถนอม

นางจะไม่ย้อนรอยเป็นนางร้ายในรูปแบบเดิมอีกต่อไปที่ทำอะไรเปิดเผยตรงไปตรงมาจนคนเขาเกลียดกันทั่วทั้งเมืองหลวง

โดยเฉพาะหานลี่หยางที่โดนเยว่ซินเป่าหูมานาน นางยังจำได้ดีถึงสายตารังเกียจชิงชังซึ่งเขามองมาที่นาง ก่อนนางจะต้องโทษถูกโบยจนขาดใจตายซึ่งนางไม่มีวันลืมมันลงได้เลย