Novelas de ลัยลา

“องค์หญิงเช่นข้ามีศักดิ์ศรีเป็นของตัวเอง อีกอย่างตัวข้าก็ดีพร้อมทุกด้านไม่จำเป็นต้องเฝ้าตามงอนง้อบุรุษเช่นหัวหน้าองครักษ์เมิ่งให้เสียค่าเสียราคาหรอกกระมัง”

“หลี่เจียง สุดท้ายท่านก็ไม่คิดเชื่อถือไว้วางใจข้าเลยสักนิด” หว่านหนิงตอบกลับไป สายใยเส้นสุดท้ายของนางที่มีต่อหลี่เจียงขาดสะบั้นลงตรงนั้น

ชีวิตก่อนหน้านี้นางพลาดพลั้งหลงรักบุรุษผู้หนึ่งจนยอมทำผิดพลาดและถูกโบยตายอย่างไร้ความปรานี หากแต่ในชาติใหม่ที่นางได้ย้อนเวลากลับมาแก้ไขนั้น นางจะไม่มีทางหลงผิดกลับไปรักเขาอีกแน่นอน

‘เธออยากสัมผัสใช้ชีวิตธรรมดาแบบนี้นานแล้ว ชีวิตที่เต็มไปด้วยสีสันและรสชาติแปลกใหม่ ไม่ใช่โลกที่เคยดับสลายพังทลาย มีแต่เศษซากปรักหักพัง’

'นางคงต้องระแวดระวังมากขึ้นไม่ให้เขาจับผิดได้ว่านางปลอมตัวเข้ามาเป็นพ่อครัว ทั้งๆที่ความจริงแล้วนางเป็นแม่ครัวต่างหากเล่า’ เข่อซิงในร่างซีห่าวอดหวั่นใจไม่ได้ แต่ก็ไม่มีหนทางใดดีไปกว่านี้แล้วล่ะ

"ท่านแม่..ท่านตัดสินใจถูกต้องแล้วเจ้าค่ะ ข้าเห็นด้วยพร้อมส่งเสริมท่านให้หย่ากับท่านพ่อ ตัดขาดจากสกุลจางไปซะ แต่สิ่งสำคัญคือ..เราต้องเอาทุกอย่างที่ควรเป็นของเรากลับคืนมา อย่ายอมเสียเปรียบนะเจ้าคะ"

“ก่อนหน้านี้ข้าหูตามืดบอดไปเองที่เห็นบุรุษน่ากลัว ร้ายกาจเช่นจวิ้นอ๋องหล่อเหลาน่าชื่นชม ถึงขั้นคิดแต่งงานเป็นพระชายาเขา เฮ้อ...ช่างไร้สาระสิ้นดี” จินเยว่เอ่ยกับสาวใช้คนสนิท

“ท่านอ๋อง..หม่อมฉันเสแสร้งหรือไม่ ทรงมอบหนังสือหย่าให้หม่อมฉันแล้วพระองค์จะทรงรู้เองนั่นแหละเพคะ” ชิงเหยาโต้ตอบชินอ๋องกลับไปด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่สีหน้าแววตาจริงจังยิ่งนัก

‘หนีตาย ยากจน แม่ป่วย ผัวสติไม่ดีแล้วยังตั้งครรภ์ด้วย..ไม่น้าา เอาชีวิตซีอีโอสาวสวยรวย เลิศ เชิด โสดของนางกลับคืนมาเดี๋ยวนี้ ฮือฮือฮือ’ เยว่ชิงคิดเรื่องเลวร้ายที่นางต้องประสบพบเจอหลังฟื้นขึ้นมาอีกครั้งแล้วอยากจะร้องไห้

หนิงเฉินเด็กกำพร้าที่ตั้งใจเรียนการเกษตรจนจบปริญญาโท หวังเดินทางข้ามมิติไปสร้างความร่ำรวยให้กับตนเองในยุค 80 ลองมาติดตามกันดูนะคะว่าเธอจะทำความฝันของเธอให้เป็นจริงได้หรือไม่และต้องพบเจอกับอะไรบ้าง

“เธอพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง หรือว่าเธอยอมรับแล้วว่าคืนนั้นเป็นเธอที่นอนอยู่กับฉันเกือบทั้งคืน” หลีเหว่ยเอ่ยถามลู่หลิน พลางนึกย้อนไปถึงคืนที่เขาถูกวางยา

‘ด้วยความรู้ความสามารถของเธอในยุคสมัยนี้ รับรองว่าต้องนำพาสกุลลู่ให้เจริญรุ่งเรืองและมั่งคั่งร่ำรวยได้ไม่ยาก’เมิ่งเหยาคิดพร้อมยิ้มพอใจกับโอกาสอันน่ามหัศจรรย์ที่ทำให้เธอได้มาใช้ชีวิตใหม่ในยุคแปดสิบ