Accueil / โรแมนติก / ย้อนเวลากลับมารักครอบครัว / บทที่9 ครั้งนี้จุดยืนชัดเจน

Partager

บทที่9 ครั้งนี้จุดยืนชัดเจน

last update Date de publication: 2025-11-20 19:19:54

"ที่ชั้นมารับมาตาเพราะเห็นว่าได้เวลาเข้าอนุบาลแล้วในกรุงเทพเขามีอนุบาลแล้วนะจ้ะพี่ทิพย์ มาตาจะได้เข้าโรงเรียนดีๆคุณโสภณเขาพร้อมส่งเสีย"

จิตดีหว่านล้อมให้พี่เห็นดีเห็นงามกับตัวเอง ทิพย์ก็คิดตามน้องสาวด้วยเห็นว่ามาตารักการอ่านเขียนหลานไปอยู่กับแม่อาจมีอนาคตที่ดีก็ได้

"ไม่ต้องกลัวนะพี่ทิพย์พอปิดเทอมชั้นจะให้มาตามาอยู่บ้านสวนแม่กับพี่ได้หายคิดถึงหลาน"

ส่วนคนตนเรื่องได้แต่คิดครั้งที่แล้วแม่ก็พูดแบบนี้ครั้งนั้นแม่บอกมาตาได้เวลาเข้าโรงเรียนไปเรียนในกรุงเทพมีโรงเรียนดีๆเยอะเลยมาตาต้องมีอนาคตมากกว่าอยู่ที่ต่างจังหวัดตอนนั้นมาตาไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นเธอคิดแค่ว่าเธอมีแม่แล้วและแม่มารับไปอยู่ด้วยเธออยากอยู่กับแม่เธออยากมีแม่เหมือนพี่ๆเลยร้องจะตามแม่ไปด้วยโดยไม่ฟังป้ากับยายที่ค้านด้วยความเป็นห่วง พอไปอยู่จริงแม่กะสามีก็เห่อมาตาเหมือนได้ตุ๊กตาใหม่แรกๆพาไปสมักรเรียนอย่างดีซื่อของดีๆให้2ปีแรกทั้ง2คนยังค่อยไปรับไม่ส่งแต่พอนานวันเข้าทั้ง2ก็เริ่มเฉยๆจากที่ค่อยไปรับไปส่งก็จ้างวินสามล้อรับส่งแทนพอกลับมาถึงบ้านน้อยครั้งที่ทั้ง2จะอยู่่บ้านไม่ออกไปสังสรรค์กับเพื่อนก็ไปคุยงานมาตาต้องหากินเองซึ้งก็คือมาม่าเพราะเด็กน้อยทำอาหารไม่เป็นทำเป็นแต่เสียบปลั๊กกาน้ำร้อน มาตาเหงาและคิดถึงแม่มากอยากให้แม่มากล่อมนอนอยากให้แม่ไปรับไปส่งแบบเก่ายิ่งเธอโดนคนในโรงเรียนบูลี่ว่าเป็นเด็กบ้านนอกไม่มีใครยอมคบด้วยเธอก็ยิ่งเหงาพอนานวันเข้าเด็กหญิงจึงเกิดความชินชาตอนแม่กัับนายโสภณเลิกกันแม่ก็ยิ่งปล่อยปะลูกสาวให้อยู่แบบอดๆอยากๆโรงเรียนจากเคยเรียนโรงเรียนดังก็ยายมาเรียนโรงเรียนวัดไกล้บ้านมาตาที่โดนกระทำจากโรงเรียนเดิมก็ทำให้ไม่ชอบการเรียนขึ้นมาทันทีพอย้ายที่ใหม่ก็เลยไม่ตั้งใจเรียนผู้เป็นแม่หาสนใจไม่ วันๆออกไปสังสรรค์แต่นอกบ้านดีว่านายโสภณยกบ้านให้แม่ทั้ง2แม่ลูกถึงมีที่อยู่จนอายุ14มาตาก็ออกจากโรงเรียนกลางคันเพราะผลการเรียนแย่มากแม่ก็ยังไม่คิดสนใจ กลางวัันไปทำงานกลางคืนก็ออกไปกับเพื่อนจนอยู่มาวันหนึ่งแม่ก็พาชายชาวต่างชาติกลับมาบ้านด้วย..ทุกครั้งที่เขามามาตาจะต้องอยู่แต่ในห้องเพราะฝรั้งคนนี้ไม่ชอบเด็กเขารักแม่แต่ไม่พร้อมจะมีลูกติดเพิ่มขึ้นมา จนมาวันหนึ่งแม่ก็เดินมาบอกกับมาตาว่าจะส่งเธอกลับไปอยู่กับยายเพราะแม่จะย้ายไปอยู่กันปีเตอที่ตุรกีมาตาก็โวยวายว่าไม่ไปไม่อยากกลับไปเป็นเด็กบ้านนอกแม่จะไปก็ไปสิเธออยู่คนเดียวได้ก็อยู่คนเดียวมาตลอดอยู่แล้วแต่แม่ก็ดับฝันมาตาอีกรอบด้วยการบอกว่า"ชั้นจะขายบ้านหลังนี้แกกลับไปอยู่กับยายนะดีอยู่แล้วไว้แม่จะส่งเงินมาให้ใช้ทุกเดือนแกไม่อดแนๆ"

มาตาไม่อยากจะเชื่อคำพูดแม่เพราะตลอดหลายปีที่อยู่ด้วยกันมาเมนูที่เด็กสาวกินประจำคือบะหมี่สำเร็จรูปแต่สุดท้ายไม่ว่าเด็กสาวจะโวยวายยังไงก็ยังต้องกลับไปอยู่กับยายและป้าอยู่ดี

เด็กน้อยหวนนึกถึงอดีตก็ยิ่งเจ็บปวด

ไม่ว่ายังไงครั้งนี้จุดยืนเธอชัดเจนคือ'ไม่ยอมไป'แนๆ

"ว่าไงมาตา อย่ามัวแต่กอดยายหันมาคุยกับแม่เขาดีๆ"ทิพย์พยามพูดให้หลานสาวยอมเงยหน้าขึ้นมามองผู้เป็นแม่เพราะมาตาเอาแต่กอดยายดอกไม้แนนไม่เงยหน้ามามองใครเลย

ส่วนคนเป็นแม่ก็นึกขึ้นได้เดินกลับไปที่รถหยิบตุ๊กตาบาบี้ราคาแพงเอามาให้ลูกสาวเผื่อเด็กน้อยจะห้นมาสนใจบ้าง

เด็กน้อยหันมามองตุ๊ตาราคาแพงที่แม่ยื้นมาให้ จิตดีใจชืนคิดว่าลูกคงเริ่มสนใจตัวเองแล้วบอก

"แม่ซื่อมาให้ลูกนะดูสิมีชุดสวยๆด้วยนู่อยากเล่นมั้ย"

บาบี้ตัวนี้สวยกว่าที่พ่อลอซื่อให้เมื่อครั้งถูกเลขท้าย3ตัว5ใบเยอะเลย

"หนูมีแล้วค่ะพ่อลอซื่อให้1ตัวตัวนี้ก็สวยแต่ถ้าหนูเอาตัวนี้แล้วต้องไปอยู่กับน้าหนูไม่ไปหนูจะอยู่ที่นี้"เด็กน้อยยืนยันคำเดิม

จิตดีเมื่อเจอลูกเรียกน้าถึงกับสะอึก

"ทำไมละลูก"พูดไปก็ตาแดงไป

ทิพย์เห็นนั้นกลัวเรื่องจะไปกันใหญ่เลยเสนอแนะ

"เอางี้มั้ยละมาตาก็ให้เรียนที่นี้แหละแต่ปิดเทอมจิตก็มารับลูกไปอยู่ด้วยเอาไปตอนนี้เด็กมันยังไม่คุ้น..เธอก็มั่นมาหาลูกมันบ่อยๆได้สร้างความคุ้นเคยกันพอถึงตอนนั้นลูกมันคงจะอยากไปอยู่เองแหละ

จิตดีก็คิดตามนั้นแหละเห็นด้วย

"เอางั้นก็ได้จะพี่ทิพย์"

พูดแล้วก็หันกลับไปมองลูกสาว "มาตาไว้แม่จะมาหาลูกบ่อยๆนะ"พูดจบก็หยิบเงินปึกหนึ่งในกระเป๋ายืนใส่มือผู้เป็นแม่

"แม่..นี้เงิน3พันฉันฝากลูกด้วยนะ"

นางดอกไม้มองลูกสาวด้วยความหมั่นใส้อยากจะตอกกลับแรงๆแต่กลัวหลานสาวจะได้ยินจึงได้แต่รับเงินแล้วหันหน้าหนี

"เดี๋ยวอยู่กินข้าวด้วยกันก่อนสิได้ทำความคุ้นเคยกับลูก"ทิพย์บอกน้องสาวแต่จิตดีสายหัวไม่ตอบปัด

"ไม่ละพี่ทิพย์ชั้นมานานแล้วกว่าจะขับรถเข้ากรุ่งเทพมันจะดึกเกรงใจคุณโสภณเขา"

คนเป็นพี่สาวได้แต่พยักหน้ารับ

"แม่..ชั้นไปก่อนนะ"

พูดจบก็ยกมือไหว้ลาส่วนคนที่น้องสาวบอกว่ารักเด็กนักหนาก็นั้งเป็นตััวประกอบไม่มีบทพอถึงคิวก็ยกมือไหว้ลาแล้วเดินไปขึ้นรถทันที่

"ไหนว่ารักเด็กไง แม่ไม่เห็นว่าเขาจะพูดหรือแสดงอะไรออกมาเลยแล้วตัวเองอยากให้ลูกไปอยู่แต่ไม่อยู่ทำความสนิทสนมด้วยแถมไม่เห็นมันจะอยากกอดลูกเลยทำแบบนี้เด็กมันคงจะอยากไปอยู่ด้วยหลอก..ฮึ"นางดอกไม้พอเห็นรถขับออกไปจากบ้านก็พูดอย่างโมโห

"พอแล้วแม่เดี๋ยวมาตามันฟัง"พูดแล้วก็หัดไปอุ้มหลานมากอดแล้วปลอมใจ

"แม่อยู่นี้นะมาตาไม่ต้องคิดมากลูก ไม่อยากไปแม่ก็ไม่ให้ไป แต่ถ้ามาตาเปลี่ยนใจแม่ก็ไม่ว่าจ้ะ"พูดไปก็ลูบหลังเด็กน้อยไปด้วย

"หนูไม่ไปหลอกจะถ้าหนูไปแล้วใครจะบอกเลขเด็ดให้แม่กับยายละจ้ะ"พูดไปก็เงยหน้าทำท่าทางเป็นเจ้าแม่ให้ป้าได้ขำ..

"เด็กก็คือเด็กนะแบบนี้ก็ดีแล้วละ"นายชลอพูดปิดท้ายก่อนจะเดินไปเตรียมตัวอาบน้ำตอนแขกอยู่เขาจะเดินออกไปมันก็ดูไม่เหมาะสมตอนนี้แขกกลับไปแล้วเหนียวตัวเต็มที

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ย้อนเวลากลับมารักครอบครัว   บทที่67 บทสรุปของคู่เรา

    บ้านสวนมะม่วงกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง มาตาร่างกายกลับมาเป็นเหมือนเดิมแต่หญิงสาวต้องกินเนื้อสัตว์อสูรตลอดเพื่อรักษาดวงจิตให้คงที่อยู่เสมอ ไอวี้ชอบมาเล่นกับเด็กๆแฟนแทสติกโฟร์ และคอยสอนการใช้พลัง มาตาตัดสินใจเล่าเรื่องราวในอดีตให้ครอบครัวฟัง"มาตาใช้ชีวิตผิดพลาดมาตลอดค่ะ ชาติที่แล้วทำตัวให้ทุกคนผิดหวังในตัวนู่ จนอคินให้โอกาส ที่จริงมันอาจเป็นจิตใต้สำนึกของนู่ก็ได้ว่าอยากกลับมาแก้ไขความผิดพลาดทั้งหมด""มันผ่านไปแล้วลูก..ตอนนี้เรากลับมาอยู่ด้วยกันแล้ว..แม่ต้องขอบคุณอคินที่พาลูกสาวที่น่ารักของแม่กลับมา ชาติที่แล้วไม่ว่ามาตาจะเดินทางผิดแค่ไหนแต่เชื่อว่าแม่ก็จะไม่โกรธลูกแนนอนจ้ะ"ทิพย์เชื่อว่าถึงแม้มาตาจะเป็นยังไงนางก็ยังให้อภัยหลานสาวเสมอจิตดีพูดอะไรไม่เป็นเลยได้แต่กอดลูกสาวไว้ มาตาเลือกที่จะไม่เล่าชีวิตช่วงไปอยู่กับจิตดีเพื่อไม่ให้มารดาเธอรู้สึกไม่ดีว่าตัวเองเลี้ยงดูบุตรสาวแบบทิ้งขว้าง "งั้นที่มาตาเป็นคนปากร้ายก็มาจากที่เจอคนหลากหลายรูปแบบเหรอ"ทิพย์ติดใจเรื่องปากคอเลาะร้ายของหลานสาวมาก""หึหึ..มันเป็นความสามารสพิเศษจ้ะแม่"พูดแล้วทำหน้าทะเล้นใส่ผู้เป็นป้า"เดี๋ยวเหอะนะ.."อดไม่ได้ตีแขนหลานส

  • ย้อนเวลากลับมารักครอบครัว   บทที่66 เพราะเราคือครอบครัว

    "หมายความว่าไงเหรอจิต"ยายดอกไม้ถามด้วยความสงสัย"ก็วันที่ชั้นหน้าหายเป็นปกตินะชิงชิงก็เดินมาจับมือชั้นแบบนี้แหละจ้ะแม่" จิตดีสงสัยมาตลอดแล้ววันนี้ก็ได้คำตอบ"ชิงชิงมีพลังในการรักษาครับ..แต่วินไม่อยากให้ใครรู้เพราะมันแปลกเกินไปเลยไม่บอกใครครับ"ชีวินอธิบายสั้นๆ"วินรู้เรื่องนานยังลูก"ทิพย์ไม่เคยคิดว่าหลานสาวจะมีพลังมหัศจรรย์เกินเด็กทั้วไป"นานเเล้วครับ จริงๆชินจังไทเก้อกับชีต้าของมีพลังพิเศษครับ..ตอนที่น้าจิตโดนทำร้ายสามคนก็พยามช่วยยื้อเวลาจนวอแวกลับมาจัดการทันครับ"มันคงถึงเวลาที่ต้องบอกความพิเศษของเด็กๆแล้ว ซึ้งพอทุกคนรู้ก็หันไปมองเด็กๆที่เล่นรถเข็นวิ่งไปวิ่งหาทั้วห้องไม่ได้สนใจสิ่งที่ผู้ใหญ่พูด"เป็นไปได้ไง..พวกเขาเหมือนเด็กปกติ"ชลอมองยังไงหลานๆของเขาก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษกว่าเด็กทั้วไป"เรื่องนี้ต้องให้มาตาเป็นคนอธิบายครับ..เอาไว้ให้น้องหายแล้วค่อยถามนะครับ"ชลิตเลือกที่จะให้น้องสาวเป็นคนบอกเอง "แต่เรื่องที่หลานๆเรามีความพิเศษอย่าบอกใครนะครับ"ชีวินกลัวคนอื่นจะรู้ความพิเศษนี้แล้วครอบครัวเขาจะอยู่กันลำบาก"บอกใครไม่ได้อยู่แล้วเกินมีคนอยากให้ชิงชิงชวยรักษาจนหลานไม่ได้พักละหรือไม่เขาอาจจะห

  • ย้อนเวลากลับมารักครอบครัว   บทที่65 อคันกลับมาแล้ว

    แล้วสถานการณ์ก็เกือบเขาสู่สภาวะปกติ ตอนนี้เบียร์หมดคู่แข่งชายหนุ่มจึงขยันมาจีบจิตดีอย่างมีความสุขเพราะไม่มีคู่แข่งและคิดว่าเดี๋ยวสาวใหญ่ก็ใจอ่อน จิตดีก็ทำตัวปกติไม่รับรู้สิ่งได "มาตา.."ไอวี้ที่ลงจากรถชลิตก็วิ่งมาหาหญิงสาวอย่างดีใจ"มีอะไรวิ่งหน้าตั้งมาเชียว"วาที่พี่สะใภ้เธออายุ5หมื่นปีจริงๆใช้มั้ย"อคินกลับมาแล้ว ตอนนี้กำลังประชุมงานอยู่ เดี๋ยวคืนนี้คงมาหาเธอ"อคินหายไปกว่า7เดือน ไม่มีการติดต่อไดๆกลับมาเลย"หายไปจนชั้นจะลืมเขาอยู่แล้ว"บทจะหายก็หายไปเลยไม่บอกกล่าวกันแถมหายไปเกือบปี มันน่าคิดว่าผู้ชายเขาไม่ให้ความสำคัญกับเรา เธอผ่านอะไรมาเยอะแค่สัญญาญเตือนเล็กๆแบบนี้ก็ควรจะสังเกตเห็น เธอเลยเฉยๆกับข่าวที่ได้ยิน "เธอไม่ดีใจเหรอ"ไอวี้เห็นหญิงสาวทำเฉยๆไม่ตื่นเต้นก็สงสัย"ทำไมต้องตื่นเต้นด้วย..""แบบดีใจอะไรแบบนี้นะ..ขนาดชั้นไม่ได้เจอลิตแค่2วันพอเจอกันชั้นยังตื่นเต้นดีใจเลย"ไอวี้จะมากินข้าวกลางวันกับชลิตทุกวันยังคิดถึงกันเลยแต่มาตาไม่เจออคินตั้งหลายเดือนต้องตื่นเต้นดีใจสิ มนุษย์นี้เข้าใจยากจัง "แล้วอคินเขาตื่นเต้นมั้ยละ แต่ชั้นไม่เลย"อดีตเธอเคยพอกับความรักแต่อคินนำตัวเองเข้ามาในชีวิตเธอ ต

  • ย้อนเวลากลับมารักครอบครัว   บทที่64 อย่าให้มาตาต้ององค์ลง

    มาตาเช็คของอยู่หลังร้านได้ยินคนโวยวายก็เดินออกมาดูทันได้ยินตั้งแต่ต้นจนอีซิ้มทำท่าจะทำร้านมารดาเธอเลยเข้าไปขัด"ใครมันกล้าด่ากู"นุชถือคตินางด่าคนอื่นได้แต่คนอื่นจะมาด่านางไม่ได้"ใครอยากเป็นหมาก็รับไป"ไม่ได้ลับฝีปากมานานแหละ สนิมจะขึ้นมั้ยนะเรา"อีบ้า..มึงเป็นใคร มึงรู้มั้ยว่ากูเป็นใคร""ขนาดซิ้มยังไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใครแล้วจะมาให้คนอื่นรู้..ตลก""ไม่เสียเวลา..เมื่อกี่ซิ้มว่าใครเป็นเมียน้อย ซิ้มเอาตาข้างไหนมาเห็นว่าแม่ชั้นไปเป็นเมียน้อยผัวซิ้ม แล้วผัวตัวเองทำไมไม่ล่ามโซ่ไว้ในกรงปล่อยให้เที่ยวกระดิกหางดิกๆตามชาวบ้าน..เดี๋ยวยังไม่ต้องอาปากฟังต่อ เท่าที่ชาวบ้านระแวกนี้เห็นก็มีแต่มนุษย์ลุงผัวซิ้มเที่ยวมาวุ่นวายทุกวันเหมือนหมาเฝ้าหน้าเซเว่นเกะกะขวางทางคน ทำไมเหรอ..ถามเฉยๆไม่ต้องตอบ ฟังอย่างเดียว ไม่มีปัญญาทำให้ผัวอยู่กับตัวเลยกลัดมันส์เที่ยวอาละวาดเขาไปทั้วว่างั้น ซิ้มดูสาระร่างตัวเองกับแม่ชั้นก่อนรูปร่างยังกะฮิปโปขึ้นอึดมาแล้วสามวันหน้าตายังกะรูปปั้นยังปั้นไม่เสร็จ ดูสะก่อนว่าใครกันแนไม่มีปัญญาหาผัว แม่ชั้นสวยงามประหนึ่งนางสาวไทยทำไมต้องลดตัวไปคว้าลุงแก่ๆมาทำผัวด้วย ก่อนจะไปด่าคนอื่นนะหัด

  • ย้อนเวลากลับมารักครอบครัว   บทที่63 ความสวยเป็นเหตุ

    จิตดีที่รู้ตัวตั้งแต่แรกว่ามีคนมองแต่นางก็ทำตัวเฉยๆเป็นทองไม่รู้ร้อน ไม่เฉพาะรายนี้ยังมีหนุ่มน้อยมาตามจีบนางอีกคนแต่ไม่ว่าจะหนุ่มใหญ่หนุ่มน้อยก็ไม่มีผลกับความรู้สึกนาง ตอนนี้สิ่งที่จิตดีให้ความสำคัญที่สุดคือลูกและร้านค้าที่ลูกๆซื้อให้ นางคิดว่าแค่นี้ก็พอแล้วสำหรับนาง แต่เหมือนหนุ่มใหญ่จะไม่เข้าใจและยังคงพยามมาที่ร้านทุกวันจนวันนี้ถึงกลับกล้ามาชวนนางไปกินก๊วยเตี๋ยว"คงไม่สะดวงค่ะ ชั้นทำงานไม่ค่อยมีเวลาพัก"บอกปัดแบบยิ้มๆยังไงก็ลูกค้าจะไล่ไปเลยมันดูเสียมารยาท"แต่ไม่ทราบว่าคุณพอจะบอกชื่อได้มั้ยครับ"ของยิ่งยากยิ่งน่าสนใจ กิตติศักดิ์ไม่เชื่อว่าเสน่ห์ของเขาจะไม่สามารสชนะใจสาวใหญ่คนนี้ได้ เขาเคยเดินผ่านตอนที่สาวเจ้ายืนเช็คของ กลิ่นน้ำหอมที่ไม่เคยได้กลิ่นจากไหนมันเตะจมูกเขามากๆ ผู้หญิงสวยมากจนเขาไม่สามารสมองข้ามไปได้ ดูแล้วนางก็ไม่น่าจะเกิน40หรืออาจ30กลางๆเขาต้องได้ผู้หญิงคนนี้"ชั้นไม่สะดวกจะให้ชื่อค่ะ..ถ้าไม่มีอะไรงั้นชั้นขอตัวก่อนนะคะ"พูดจบก็เดินเข้าไปหลังร้านทั้นทียังไม่หมดความพยาม"น้อง..พี่คนสวยเขาชื่ออะไรเหรอ"ไม่พูดเปล่ายังควักแบ่งออกมาเป็นค่าจ้างบอกชื่อแต่ไหนเลยพนักงานจะกล้าขายเจ้าน

  • ย้อนเวลากลับมารักครอบครัว   บทที่62 เปิดร้านให้แม่

    "แม่จะจ้างลิเกมาแก้บนเรื่องจิตนะ"อยู่ๆเช้าวันหนึ่งยายดอกไม้ที่นั้งตำหมากก็เอยปากพูดกับลูกๆ ทิพย์ที่รู้เรื่องตั้งแต่แรกก็ไม่ขัด "เดี๋ยวชั้นสมทบเงินด้วยจ้างแล้วก็เอาคณะดังไปเลย" ตอนนี้น้องสาวนางกลับมาสวยเหมือนเดิมแล้วจำได้มารดาบนเอาไว้ ตอนนี้จะจ้างก็จ้างคณะดังไปเลย เมื่อชลอติดต่อไปลิเกคณะดังแต่กว่าจะแซกคิวมาเล่นให้ได้ก็2เดือนข้างหน้าจิตดีกลายเป็นคนที่ไม่ชอบออกนอกบ้านไปเลย วันๆอยู่แต่บ้านช่วยทิพย์เลี้ยงหลาน ส่วนหลานๆก็ชอบมานั้งไกล้ๆนาง ชิงชิงชอบส่งยิ้มโชว์ฟัน4ซีกมาให้ จิตดีเคยสงสัยว่าที่หน้านางหายเป็นเป็นปกติอาจเป็นหลานสาวคนนี้ช่วย แต่มันจะเป็นไปได้ยังไง มันจะน่าเหลือเชื่อเกินไป แถมหลานสาวนางก็ไม่ได้มีท่าทางพิเศษไปกว่าเด็กทั้วไป ตอนงานแต่งยังเห็นเกาะแต่แม่ไม่เอาใครอยู่เลย มาตากับมาลาเป็นห่วงมารดาว่าจะเครียดเลยพยามชวนมารดาไปเที่ยวแต่จิตดีนางก็กลัวเกินกว่าจะกล้าออกนอกบ้าน "มันผ่านไปแล้วค่ะแม่จิต ไม่มีใครกล้ามาทำอะไรแม่จิตแล้ว ตอนเราไปเที่ยวก็พาวอแวไปด้วย ใครหน้าไหนมันกล้าคิดไม่ดีกับแม่จิตก็ให้วอแวจัดการเลยค่ะ"มาลาจากที่รักวอแวอยู่แล้ว พอวอแวเป็นผู้ช่วยชีวิตแม่เธอกลับยิ่มรักวอแวมาก

  • ย้อนเวลากลับมารักครอบครัว   บทที่5 มาตาแม่หมอเลขเด็ด

    บ่ายวันหนึ่งในขนาดที่มาตานอนกลางวัน(จริงๆเธอเข้าไปอยู่ในมิติ)แต่หูกลับได้ยินเสียงป้ากับลุงปรึกษาปัญหาเรื่องการเงินด้วยปกติชาวบ้านทั้วไปพอลูกจบป.4หรือป.6ก็จะให้เลิกเรียนแล้วมาช่วยทำมาหากินเพราะการเรียนสมัยก่อนทุกอย่างต้องใช้เงินทั้งนั้นน้อยที่ชาวบ้านตาสีตาสาเต็มที่จะได้เรียนแค่คนเดียวหรืออาจไม่ได้เร

  • ย้อนเวลากลับมารักครอบครัว   บทที่4 มีพ่อก็เหมือนไม่มี

    มาตาเพิ่งรู้งานบุญของชาวบ้านเป็นอะไรที่สนุกมากเพราะในอดีตเธอไม่เคยคบค้าสมาคมกับคนในหมู่บ้านด้วยติว่าเป็นพวกบ้านนอกมารอบนี้เด็กน้อยเปิดใจจึงได้เห็นความเป็นกันเองของชาวบ้านที่มีอะไรก็ถ้อยทีถ้อยอาศัยกันงานบวชลูกชายยายบัวมีคนมาช่วยงานหลายคนด้วยเป็นการมาช่วยเอาแรงกันพอตัวเองมีงานอีกฝ่ายก็จะไปช่วยงานเอาแ

  • ย้อนเวลากลับมารักครอบครัว   บทที่3 มาตาเปลี่ยนไป

    บ้านของป้าทิพย์เป็นบ้านสวนมะม่วงป้าทิพย์อายุ35แต่งงานกับลุงชลออายุ37มีลูกด้วยกัน3คนคนโตเป็นผู้หญิงชื่อรดาอายุ15คนรองเป็นผู้ชายชื่อชลิตอายุ13คนเล็กก็เป็นผู้ชายชื่อชีวินอายุ10ขวบ ลูกของป้าทิพย์เรียนเก่งทุกคนแถมขยันช่วยงานในสวน ส่วนยายดอกไม้อายุ55ยายของมาตามีลูกด้วยกัน2คนคือป้าทิพย์และแม่ของมาตาคือจิต

  • ย้อนเวลากลับมารักครอบครัว   บทที่2 กลับมาแล้วจริงดิ

    "แม่..น้องโดนไฟดูด"เสียงตื่นตะหนกทำให้มาตาได้สตินี้ที่ไหน..อย่าบอกนะว่าเราย้อนกลับมาจริงๆ ว่าแต่ทำไมมือถึงเล็กจังเราย้อนมาช่วงไหนเนียะแล้วไอ้หนุ่มนั้นเป็นใครว่ะยังไม่ได้ถามอะไรกันเลยก็ส่งอีเฒ่ากลับมาทำไมก่อนย่ะ(・・;)มองกลับไปที่ต้นเสียง..เอะ..นี้พี่รดาลูกสาวคนโตของป้าทิพย์นี้หน่าดูพี่รดาน่าจะอยู่ช

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status