ログインบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ยุคฮั่นตะวันตกจักรพรรดิฮั่นอู่ตี้ (หลิวเช่อ) ครองราชย์ 141 - 87 ปีก่อนคริสตกาลเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก และเป็นหนึ่งในจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่และครองราชย์ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์จีน (54 ปี)ความสำคัญ: รัชสมัยของพระองค์ถือเป็นยุคทองของราชวงศ์ฮั่น มีการขยาย
การเดินทางบนเส้นทางสายไหมในครั้งนั้นของคณะหลิวหยุนจิงใช้เวลาหลายปีในการบุกเบิก สำรวจ และสร้างสัมพันธ์ทางการค้า มันเป็นการเดินทางที่ยาวนานจากที่หลิวหยุนจิงเคยคาดไว้พวกเขาล้วนผ่านร้อนผ่านหนาวผ่านอันตรายนับครั้งไม่ถ้วน ทั้งจากธรรมชาติอันโหดร้าย โจรป่า และความขัดแย้งระหว่างชนเผ่า แต่ด้วยความรู้ ความสาม
"เจ้ามีเรื่องใดในใจเช่นนั้นหรือ" ฮั่วหยุนถามพลางโอบนางเข้ามาในวงแขนอย่างแผ่วเบา"ท่านจำเรื่องที่ข้าเคยเกริ่นไว้เนิ่นนานมาแล้วถึงเรื่องขององค์รัชทายาทได้หรือไม่เจ้าคะ" คำกล่าวของคนในอ้อมแขนทำให้ฮั่วหยุนมองนางพลางพยักหน้ารับ"จำได้ ว่าแต่เจ้าเอ่ยเรื่องนี้มาเพราะเหตุใดหรือว่ามีข่าวจากทางเมืองหลวงว่าฝ่า
ในระหว่างที่พวกเขาเคลื่อนขบวนลึกเข้าไปในดินแดนทางตะวันตกมากขึ้นเรื่อย ๆ ทิวทัศน์สองข้างทางเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นทะเลทรายแสนเวิ้งว้างและแนวเขาหินสีน้ำตาลแดงมากกว่าเดิมอากาศในตอนกลางวันเองก็ร้อนระอุขึ้นแต่ทว่าในตอนกลางคืนกลับหนาวเย็นจับขั้วหัวใจ พวกเขาต้องเดินทางผ่านเมืองน้อยใหญ่รวมถึงโอเอซิสขนาดเล็กและ
ห้าปีผ่านไปไวราวสายลมพัด... ฤดูใบไม้ผลิอีกคราได้เวียนมาเยือน ทุ่งหญ้าชายแดนเริ่มผลิดอกออกใบขับไล่ความแห้งแล้งของฤดูหนาวให้จางหายไปขบวนเดินทางขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ ประกอบด้วยทหารคุ้มกันหลายสิบนายและรถม้าขนสัมภาระกำลังเคลื่อนตัวออกจากประตูเมืองนอกด่านของเมืองเตี้ยนหวงมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกเส้นทางเบื้อ
แม้จะมีบางคำถามที่เขาลังเลไปบ้าง ถึงกระนั้นเขาก็ผ่านด่านสุดท้ายไปได้ท่ามกลางเสียงโห่ร้องแสดงความยินดีกันถ้วนหน้า"เอาละ ๆ ข้ายอมให้ผ่านก็ได้!" หลิวหานซินกับซูอันหัวเราะร่าเปิดประตูให้เจ้าบ่าวเข้าไปแต่โดยดี ซึ่งฮั่วหยุนไม่ได้เอะใจกับสองพี่น้องที่กำลังยักคิ้วให้แก่กันฮั่วหยุนถอนหายใจอย่างโล่งอกพลางปา
“เป็นท่านจริงเสียด้วย พวกเราไม่พบกันตั้งหลายปีข้าไม่อยากเชื่อว่าท่านยังจะดูเหมือนเดิม” หลิวหยุนจิงยิ้มรับพลางเอ่ยสัพยอกเขาออกมา“เจ้ามาเห็นข้าตอนขายหน้าแล้ว” จางจื่ออันอมยิ้มพร้อมกับยกมือที่เปื้อนโคลนปาดใบหน้าจึงทำให้หน้าของเขาเปื้อนมากกว่าเดิม“ข้าว่าท่านอย่าเช็ดดีกว่าเจ้าค่ะ ว่าแต่บนเกวียนของท่านบ
ใบหน้าของหลิวหยุนจิงเคร่งเครียดขึ้นทันที สองเดือน นางไม่รู้ว่าหากเป็นเช่นนี้ทหารจะทนไหวหรือไม่แล้วถ้าหากทาง ซยงหนูถือโอกาสนี้โจมตีเล่าพวกเขาจะเอาเรี่ยวแรงที่ไหนมาต่อกรกัน“เยว่ฮวา เจ้าอย่าได้คิดมากสิ่งที่เราทำได้ก็ทำแล้ว” เฉิงอี้หลงคล้ายเข้าใจว่าเด็กหญิงคิดสิ่งใดดังนั้นเจ้าตัวจึงได้เอ่ยออกมาเช่นนี้
“เกี่ยวสิเจ้าคะ เพราะคนที่ทุกคนเห็นว่าเป็นคุณชายสามนั้นแท้จริงแล้วไม่ใช่เขาแต่กลับเป็นคนที่ตายไปแล้วและข้าเองก็ไม่อยากเชื่อว่าจะเป็นเขาเช่นกัน” หลิวหยุนจิงพูดพลางกำมือของตนแน่นเพราะขนาดอวิ๋นซิงเองก็ยังพลาดได้“เจ้าพูดเรื่องอะไรกันแน่ แล้วใครคือคนที่ควรตายไปแล้ว” ซุนเหวินยิ่งฟังเจ้าตัวก็ยิ่งรู้สึกจับ
“แล้วท่านจะใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะรู้” ซุนเหวินไม่ปล่อยผ่านหากเรื่องนี้มีการวางยาพิษก่อนสังหารจริงดังนั้นเขาจะต้องเร่งหาคนวางยาให้ได้“เรื่องนี้ข้าน้อยขอเวลาสามวันขอรับ” เฉินจือตอบแบ่งรับแบ่งสู้“ได้ ข้าหวังว่าจะได้ข่าวดีจากท่าน”“ใต้เท้าซูโปรดวางใจ ข้าน้อยจะทำหน้าที่ให้ดีที่สุด หากว่าตรงนี้ไม่มีอะไร







