Mag-log inShare
บทที่ 229
Petsa ng paglalathala:
2025-09-16 20:00:01
Pinakabagong kabanata
ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน บทที่ 253
บุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ยุคฮั่นตะวันตกจักรพรรดิฮั่นอู่ตี้ (หลิวเช่อ) ครองราชย์ 141 - 87 ปีก่อนคริสตกาลเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก และเป็นหนึ่งในจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่และครองราชย์ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์จีน (54 ปี)ความสำคัญ: รัชสมัยของพระองค์ถือเป็นยุคทองของราชวงศ์ฮั่น มีการขยาย
ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน บทที่ 252
การเดินทางบนเส้นทางสายไหมในครั้งนั้นของคณะหลิวหยุนจิงใช้เวลาหลายปีในการบุกเบิก สำรวจ และสร้างสัมพันธ์ทางการค้า มันเป็นการเดินทางที่ยาวนานจากที่หลิวหยุนจิงเคยคาดไว้พวกเขาล้วนผ่านร้อนผ่านหนาวผ่านอันตรายนับครั้งไม่ถ้วน ทั้งจากธรรมชาติอันโหดร้าย โจรป่า และความขัดแย้งระหว่างชนเผ่า แต่ด้วยความรู้ ความสาม
ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน บทที่ 251
"เจ้ามีเรื่องใดในใจเช่นนั้นหรือ" ฮั่วหยุนถามพลางโอบนางเข้ามาในวงแขนอย่างแผ่วเบา"ท่านจำเรื่องที่ข้าเคยเกริ่นไว้เนิ่นนานมาแล้วถึงเรื่องขององค์รัชทายาทได้หรือไม่เจ้าคะ" คำกล่าวของคนในอ้อมแขนทำให้ฮั่วหยุนมองนางพลางพยักหน้ารับ"จำได้ ว่าแต่เจ้าเอ่ยเรื่องนี้มาเพราะเหตุใดหรือว่ามีข่าวจากทางเมืองหลวงว่าฝ่า
ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน บทที่ 250
ในระหว่างที่พวกเขาเคลื่อนขบวนลึกเข้าไปในดินแดนทางตะวันตกมากขึ้นเรื่อย ๆ ทิวทัศน์สองข้างทางเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นทะเลทรายแสนเวิ้งว้างและแนวเขาหินสีน้ำตาลแดงมากกว่าเดิมอากาศในตอนกลางวันเองก็ร้อนระอุขึ้นแต่ทว่าในตอนกลางคืนกลับหนาวเย็นจับขั้วหัวใจ พวกเขาต้องเดินทางผ่านเมืองน้อยใหญ่รวมถึงโอเอซิสขนาดเล็กและ
ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน บทที่ 249
ห้าปีผ่านไปไวราวสายลมพัด... ฤดูใบไม้ผลิอีกคราได้เวียนมาเยือน ทุ่งหญ้าชายแดนเริ่มผลิดอกออกใบขับไล่ความแห้งแล้งของฤดูหนาวให้จางหายไปขบวนเดินทางขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ ประกอบด้วยทหารคุ้มกันหลายสิบนายและรถม้าขนสัมภาระกำลังเคลื่อนตัวออกจากประตูเมืองนอกด่านของเมืองเตี้ยนหวงมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกเส้นทางเบื้อ
ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน บทที่ 248
แม้จะมีบางคำถามที่เขาลังเลไปบ้าง ถึงกระนั้นเขาก็ผ่านด่านสุดท้ายไปได้ท่ามกลางเสียงโห่ร้องแสดงความยินดีกันถ้วนหน้า"เอาละ ๆ ข้ายอมให้ผ่านก็ได้!" หลิวหานซินกับซูอันหัวเราะร่าเปิดประตูให้เจ้าบ่าวเข้าไปแต่โดยดี ซึ่งฮั่วหยุนไม่ได้เอะใจกับสองพี่น้องที่กำลังยักคิ้วให้แก่กันฮั่วหยุนถอนหายใจอย่างโล่งอกพลางปา
ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน บทที่ 201
สามวันต่อมาภายในท้องพระโรงปลายยามเฉิน (07.00-09.00) เงียบสงัดจนแทบได้ยินเสียงลมหายใจของขุนนางที่กำลังยืนเข้าเฝ้าสีหน้าของแต่ละคนล้วนเต็มไปด้วยความกระวนกระวายใจอย่างเห็นได้ชัด บางคนลอบกลืนน้ำลาย บ้างก็กำมือแน่นภายใต้แขนเสื้อ แสงอรุณรำไรลอดผ่านบานหน้าต่างสูงสาดส่องต้องฝุ่นละอองที่ลอยคว้างในอากาศเป็นท
ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน บทที่ 200
ความเจ็บปวดแล่นริ้วไปทั่วร่างแต่เซี่ยเหวินเฉียงยังคงกัดฟันอดทน เขารู้ดีว่าหากล้มลงในตอนนี้นั่นย่อมหมายถึงชีวิตของตนที่ต้องดับสูญด้วยเช่นกัน เขาจึงกัดฟันสู้ต่อไปอย่างสุดกำลังแต่ด้วยจำนวนทหารที่มากกว่าและอาการบาดเจ็บจากแผลที่แขนเริ่มส่งผล เซี่ยเหวินเฉียงจึงเริ่มอ่อนแรงลงก่อนจะถูกดาบฟันเข้าที่ขาอีกครั
ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน บทที่ 199
“พวกเรามาช้าเกินไป” เซินเหว่ยกล่าวอย่างเจ็บใจ หากว่าเขาไม่มัวเสียเวลาสลัดชายชุดดำก่อนหน้า เขาคงจะมาได้เร็วมากกว่านี้และหวังหนานก็คงไม่ตายอีกทั้งพวกเขายังจะมีพยานในการเอาผิดเฉิงเซียงผู้นั้นมากขึ้น“หัวหน้า เช่นนี้จะไม่เป็นการแหวกหญ้าให้งูตื่นหรอกหรือขอรับ” หนึ่งในคนสนิทของเขาถามออกมาอย่างกังวล“ไม่หร
ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน บทที่ 198
หวังหนานหน้าซีดเผือดเมื่อเผชิญกับสายตาคมกริบของเซี่ยเหวินเฉียงแต่ก็ยังคงรวบรวมความกล้าเอ่ยต่อ“มิได้ ๆ ข้าเพียงแต่… เพียงแต่คิดว่าการกล่าวหาตระกูลหลิวโดยปราศจากหลักฐานที่หนักแน่น อาจนำมาซึ่งผลเสียต่อพวกเราเองในภายหลัง หากองค์ฮ่องเต้ทรงทราบความจริง…” น้ำเสียงของเขาค่อนข้างจืดเจื่อน“ความจริง?” เซี่ยเ
