ทะลุมิติมาอยู่ในร่างนางร้ายที่ครอบครัวหมางเมิน

ทะลุมิติมาอยู่ในร่างนางร้ายที่ครอบครัวหมางเมิน

Language: Thai
goodnovel4goodnovel
Not enough ratings
23Chapters
1.0Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เพราะความอิจฉาที่คนนอกครอบครัวมาแย่งความรัก เธอจึงทำตัวร้ายกาจ จนเป็นเหตุทำให้คนในครอบครัวปล่อยให้นางร้ายอย่างเธอจมน้ำตายเมื่อเธออีกคนได้โอกาสเกิดใหม่ จะไม่ของ้อครอบครัวเดิมอีกต่อไปจะสร้างครอบครัวใหม่ สร้างเนื้อสร้างตัวด้วยสองมือ ส่วนคู่หมั้นที่น้องสาวบุญธรรมเคยอยากได้ คู่หมั้นที่เธอไม่เคยเห็นหน้า เธอจะยกให้ลูกสาวคนใหม่ที่พ่อกับแม่รัก ส่วนเธอที่ก้าวออกมาใช้ชีวิตของตนเองนั้น ก็มีชายหนุ่มคนหนึ่งเข้ามาพัวพันหัวใจเช่นเดียวกัน...หรือว่าเขาคนนี้ จะเป็นคนที่เธอจะสร้างครอบครัวที่อบอุ่นขึ้น...

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 จมน้ำหรือเรียกร้องความสนใจ

ตอนที่ 1

จมน้ำหรือเรียกร้องความสนใจ

บริเวณสระว่ายน้ำของโรงแรมชื่อดัง ที่ครอบครัวหานจองเอาไว้สำหรับเลี้ยงฉลองให้ลูกสาวบุญธรรมที่สอบเข้ามหาวิทยาลัยชื่อดังได้ ท่ามกลางบรรยากาศชื่นมื่น หญิงสาวหุ่นทรงนาฬิกาทราย เอวคอดสะโพกผายอย่างพอเหมาะก้าวเดินเลียบไปตามขอบสระที่มีน้ำใสน่าลงไปแหวกว่าย ดวงตาสีนิลจับจ้องมองร่างบอบบางของเป้าหมายไม่วางตา ในระหว่างที่คนอื่น ๆ กำลังพูดคุยกันอย่างสนุกสนานอยู่รอบโต๊ะอาหารนั้น หญิงสาวหุ่นทรงนาฬิกาทรายก็เดินไปถึงจุดที่เป้าหมายยืนอยู่ ซึ่งก็คือริมขอบสระ

บทสนทนาระหว่างหญิงสาวทั้งสองเกิดขึ้นโดยที่ไม่มีใครอื่นได้ยิน ผ่านไปสักพักเสียงสั่นเครือของหญิงสาวร่างบอบบางก็ดังขึ้นกว่าทุกประโยคที่เคยเจรจากับหญิงสาวอีกคน

“พี่หยุนชี ฉันไม่อยากที่จะทำอะไรเกินหน้าเกินตาพี่จริง ๆ นะคะ”

ประโยคนั้นจบลงร่างบอบบางก็หงายหลังตกลงไปในสระน้ำ พร้อมกับร่างของหญิงสาวอีกคนก็ถูกคว้าตกลงไปด้วยกัน

...ตู้ม!...

คนสกุลหานที่กำลังนั่งพูดคุยกันถึงความสำเร็จของลูกสาวบุญธรรมอยู่นั้น พลันได้ยินเสียงบางสิ่งบางอย่างตกลงไปในน้ำ รีบพากันหันขวับไปมอง จนได้เห็นร่างสองร่างกำลังดำผุดดำว่ายอยู่ในสระน้ำของโรงแรม

“เยว่ชิง” สามเสียงร้องประสานด้วยความตกใจ

“คุณพ่อ คุณแม่ พี่ชาย ช่วยด้วย เยว่ชิงว่ายน้ำไม่เป็นค่ะ” หญิงสาวร่างเล็กกว่าเดี๋ยวจมเดี๋ยวโผล่พ้นน้ำ ตะโกนร้องขอความช่วยเหลืออย่างน่าเวทนา

ในขณะที่หญิงสาวอีกหนึ่งคนก็มีสภาพไม่ต่างกัน “ช่วยด้วย พี่ชายช่วยฉันด้วย”

‘หานหลัวหยุน’ รีบกระโดดลงไปในสระน้ำ ว่ายเข้าไปช่วยน้องสาวบุญธรรมลากคนตัวเล็กว่ายกลับเข้าหาขอบสระ ก่อนจะช่วยดันร่างของน้องสาวให้ปีนกลับขึ้นไปบนขอบสระ โดยมีบิดามารดาเข้ามาช่วยรับตัวอีกทีหนึ่ง

“เยว่ชิงเป็นอย่างไรบ้างลูก”

คนเป็นแม่อย่าง ‘เฉินซีเหม่ย’ รีบเข้ามาดูอาการของลูกสาว ล้วงหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาเช็ดคราบน้ำออกจากหน้าของลูกรัก

“คุณแม่ ลูกแค่พยายามอธิบายให้พี่หยุนชีเข้าใจ ว่าลูกไม่ได้อยากทำอะไรเกินหน้าเกินตาพี่เขา ลูกแค่อยากเรียนหนังสือ อนาคตจะได้ทำงานดี ๆ จะได้ตอบแทนบุญคุณของคุณพ่อคุณแม่ที่เมตตาชุบเลี้ยง นึกไม่ถึงว่าพี่หยุนชีจะใจร้ายผลักลูกตกสระน้ำ ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าลูกว่ายน้ำไม่เป็น”

‘หวังเยว่ชิง’ ร้องไห้ฟูมฟายโอบกอดมารดาตัวสั่นระริก พลางเล่ารายละเอียดที่ทำให้ตกลงไปในสระน้ำให้ทุกคนฟัง

ทาง ‘หานไป๋เทียน’ ได้ฟังลูกสาวที่สร้างแต่เรื่องภาคภูมิใจมาให้เล่าวีรกรรมของลูกสาวที่ขยันสร้างแต่เรื่องเสื่อมเสียให้ฟัง ก็รู้สึกไม่พอใจถึงขนาดตะโกนด่าลูกสาวอีกคน ที่ยังคงตะเกียกตะกายอยู่ในสระน้ำ

“ขยันสร้างแต่ปัญหา ที่ผ่านมาแกรังแกน้องสาวแกยังไม่สาแก่ใจอีกหรือ ครั้งนี้ถึงจะเอาให้ถึงตาย ถ้าฉันรู้ว่าแกโตมาแล้วจะไม่รู้จักผิดชอบชั่วดีแบบนี้ สู้เอาขี้เถ้ายัดปากแกให้ตายไปตั้งแต่เด็ก จะได้ไม่มาก่อเรื่องให้ทุกคนปวดหัวอยู่แบบนี้”

“ใช่ นังลูกสารเลว น้องสาวรักและดีกับแกขนาดนี้ ยังคิดจะฆ่าน้องได้ลงคอ” ซีเหม่ยกอดปลอบลูกสาวบุญธรรม มิวายตะโกนด่าลูกสาวในไส้ของตนเองด้วย

“อย่าไปเสียเวลาพูดกับคนไม่รู้จักคิดเลยครับ พวกเรารีบพาน้องเยว่ชิงไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดก่อนดีกว่า เดี๋ยวจะไม่สบายเอา” หลัวหยุนที่ลงไปช่วยแต่น้องสาวบุญธรรมขึ้นมาพูดกับพ่อแม่จบ ก็หันไปมองคนที่ดำผุดดำว่ายอยู่ในน้ำ “ส่วนแก เลิกเสแสร้งว่าว่ายน้ำไม่เป็นได้แล้ว หรือถ้าอยากแกล้งก็เชิญแช่อยู่ในน้ำแบบนั้นต่อไปเถอะ”

พูดจบเขาก็โน้มตัวลงไปช้อนร่างของน้องสาวขึ้นมาอุ้ม หันหลังให้สระน้ำ เตรียมพาน้องสาวและพ่อแม่กลับขึ้นโรงแรม ไม่สนใจว่าน้องสาวที่คลานตามกันมาจะขึ้นจากน้ำได้หรือเปล่า

“เดี๋ยว...พี่...”

ร่างที่พยายามตะเกียกตะกายมีชีวิตรอดอยู่เป็นนานเริ่มอ่อนแรง จมหายลงไปใต้ผิวน้ำแล้วไม่โผล่ขึ้นมาอีก มีเพียงห้วงความคิดชั่วครู่เท่านั้นที่ยังไม่ดับวูบ

‘คุณพ่อ คุณแม่ พี่ชาย ทุกคนไม่รักฉันแล้วอย่างนั้นหรือ อยากให้ฉันตายมากใช่ไหม ได้...ฉันจะตายตามที่ทุกคนต้องการ ลาก่อน เกิดมาชาติหน้าฉันใด พวกเราอย่าได้เป็นครอบครัวเดียวกันอีกเลยนะ’

สติสัมปชัญญะสุดท้ายดับวูบลง ดวงตาคู่งามเบิกกว้างไร้ประกายของชีวิต ร่างทั้งร่างจมลงสู่ก้นสระ พร้อมกับลมหายใจที่ถูกสายน้ำพรากไปจากโลกใบนี้...

อีกด้านหนึ่ง ‘จูเก่อหลาง’ ลูกชายเพียงคนเดียวของโรงงานทอผ้า พึ่งกลับมาจากเมืองนอก เพื่อรับช่วงงานต่อจากบิดา แต่พอมาถึงคนเป็นพ่อกับแม่กลับแจ้งข่าวว่าได้หมั้นหมายผู้หญิงคนหนึ่งไว้ให้เขาเรียบร้อยแล้ว โดยที่ตัวเขายังไม่เคยรู้จักหรือเคยเห็นหน้าคู่หมั้นเลย

เขาถึงได้วานเพื่อนสนิท ให้ช่วยสืบข่าวเกี่ยวกับคู่หมั้นของเขา ว่ารูปร่างหน้าตาเป็นอย่างไร รวมไปถึงนิสัยใจคอของอีกฝ่าย ผ่านมาห้าวันเพื่อนสนิทถึงได้นัดเขามาทานข้าวที่โรงแรมของเพื่อน และพากันมายืนหลบมุมพูดคุยกันอยู่มุมหนึ่งของสระน้ำ

“นี้เป็นข้อมูลที่นักสืบของฉันหามาได้” ‘จ้าวหานเหวิน’ เจ้าของโรงแรมใจกลางเมืองยื่นแฟ้มเอกสารส่งให้เพื่อนสนิท ที่หายไปเรียนต่อต่างประเทศหลายปี พึ่งจะได้มีโอกาสมาพบหน้ากัน

เก่อหลางรับแฟ้มเอกสารแล้วเปิดอ่าน ด้านในมีรูปถ่ายของหญิงสาวหน้าตาสะสวยคนหนึ่งพร้อมประวัติส่วนตัว จากที่อ่านทำให้เขารู้ว่า หานหยุนชีพึ่งจะอายุ 19 ปี เรียนจบมัธยมศึกษาปี 6 แล้วสอบเข้ามหาวิทยาลัยชื่อดังไม่ได้ จึงเลือกที่จะไม่เรียนต่อ งานการก็ไม่ทำ วัน ๆ เอาแต่เที่ยวเตร่ นิสัยใจคอก็เราะร้าย คอยหาเรื่องรังแกน้องสาวของตัวเองอยู่ตลอดเวลา

เขาอ่านวีรกรรมของคู่หมั้นได้ไม่จบก็ปิดแฟ้ม สีหน้าบึ้งตึงเมื่อรู้ว่าตนเองได้คู่หมั้นที่นิสัยไม่ดีและไม่เอาไหนเสียเลย

“ไม่รู้คุณพ่อคุณแม่คิดอะไรของเขา ถึงหาคู่หมั้นแย่ ๆ แบบนี้มาให้ฉัน”

“เอาน่า ถึงคุณหนูหยุนชีจะไม่มีอะไรดี แต่หน้าตานี้ถือว่าสวยเป็นอันดับต้น ๆ ของมณฑลหนานปิงเลยนะ” หานเหวินกล่าวติดตลกไม่อยากเห็นเพื่อนเครียด แล้วอีกอย่างคู่หมั้นของเพื่อน หากตัดเรื่องนิสัยใจคอออกไป ดูแต่หน้าตา ชายหนุ่มในเมืองและต่างเมือง คงพากันตบเท้าเข้ามาเป็นตัวเลือกของเธอแล้ว ซึ่งหนึ่งในนั้นอาจจะมีเขารวมอยู่ด้วย

จูเก่อหลางที่กำลังเครียด คิดจะหันมาด่าเพื่อนที่เห็นทุกอย่างเป็นเรื่องสนุกไปหมด แต่สายตาดันเหลือบไปเห็นร่างร่างหนึ่งกำลังดำผุดดำว่ายอยู่ในน้ำ ไม่นานนักร่างนั้นก็จมหายไปต่อหน้าต่อตาของเขา เขาถึงรีบสะกิดเพื่อนสนิท

“มีคนจมน้ำ”

หานเหวินหันไปมองทางสระน้ำบ้าง จากนั้นก็พากันวิ่งไปตามขอบสระ พอถึงบริเวณที่ร่างของหญิงสาวจมหายไป เป็นเก่อหลางที่กระโดดลงสระน้ำดำลงไปค้นหาร่างของคนที่จมน้ำไปก่อนหน้า

ทางด้านคนในครอบครัวหาน พอได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวดังมาจากด้านหลัง จึงพากันหมุนตัวกลับมามอง ทันได้เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งกระโดดลงสระน้ำไป ส่วนชายหนุ่มอีกคนก็ยืนชะเง้อคอมอง รอช่วยเหลืออยู่ด้านบนของสระ

หานหลัวหยุนจึงวางน้องสาวบุญธรรมลงกับพื้นก่อน แล้วเดินเข้าไปพูดคุยกับชายหนุ่มอีกคนที่เขาไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน

“ขอโทษนะครับ ผมว่าคุณเรียกเพื่อนของคุณขึ้นมาดีกว่า อย่าเสียเวลาช่วยคนที่ชอบเรียกร้องความสนใจเลย”

“คุณรู้ได้ยังไง ว่าหล่อนเรียกร้องความสนใจ” น้ำเสียงเย็นชาของหานเหวินย้อนถาม

“ทำไมจะไม่รู้ เธอเป็นน้องสาวของผมเอง หากไม่ได้ดั่งใจ มักจะหาวิธีเรียกร้องความสนใจอยู่แบบนี้เป็นประจำ นี้ก็คงแกล้งจมน้ำเพื่อให้ทุกคนสงสารตามเดิม”

“...” หานเหวินสะกดกลั้นอารมณ์อยากต่อยหน้าคนเอาไว้ สายตาจดจ่ออยู่กับศีรษะของเพื่อนสนิทที่กำลังโผล่พ้นน้ำขึ้นมา รอให้เก่อหลางหาร่างที่จมหายไปเจอก่อนเถอะ เขาจะย้อนถามคนพวกนี้เสียหน่อย ว่าตกลงผู้หญิงที่จมน้ำลงไปเป็นอะไรกับคนพวกนี้กันแน่ ขนาดตกอยู่ในความเป็นความตายเช่นนี้ คนพวกนี้ยังคิดว่าอีกฝ่ายคิดเรียกร้องความสนใจอยู่อีก

ทางเก่อหลางหลังจากดำน้ำลงไปลึกถึงใต้ก้นสระแล้ว ใช้มือข้างหนึ่งสอดใต้ราวนมของร่างที่ลอยแน่นิ่ง ก่อนจะใช้มือข้างที่เหลือแหวกว่ายพากลับขึ้นมาบนผิวน้ำได้สำเร็จ

“หานเหวิน ช่วยรับหน่อย” พอว่ายมาถึงขอบสระก็ส่งร่างเย็นชืดให้เพื่อนสนิทช่วยรับ จากนั้นถึงได้ปีนขึ้นมาจากสระน้ำ

“นี่มัน” ทันทีที่เห็นใบหน้าซีดไร้สีเลือดของคนที่จมน้ำ หานเหวินก็มองสบสายตากับเพื่อน ซึ่งขึ้นชื่อว่าเป็นคู่หมั้นของหญิงสาวที่จมน้ำ ดูเหมือนโลกจะกลมเสียเหลือเกิน ทำให้คนสองคนวนมาพบกันรวดเร็วขนาดนี้

เก่อหลางจดจำใบหน้าในภาพถ่ายได้เป็นอย่างดี ถึงแม้จะไม่ชอบใจคู่หมั้นมากแค่ไหน เวลานี้เขาก็ต้องคิดคำนึงถึงชีวิตของหญิงสาวต่อ เขาไม่รอช้าลงมือปั๊มหัวใจและผายปอด ช่วยชีวิตของหญิงสาวที่แน่นิ่งไปแล้วทันที

ส่วนหานเหวินนั้นแหงนใบหน้าจ้องมองคนสี่คนที่ปล่อยให้หญิงสาวจมน้ำ โดยเฉพาะพี่ชายของหล่อน “เป็นไง ขนาดนี้แล้วยังคิดว่าน้องสาวของคุณเรียกร้องความสนใจอยู่หรือเปล่า” ...

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
23 Chapters
ตอนที่ 1 จมน้ำหรือเรียกร้องความสนใจ
ตอนที่ 1จมน้ำหรือเรียกร้องความสนใจบริเวณสระว่ายน้ำของโรงแรมชื่อดัง ที่ครอบครัวหานจองเอาไว้สำหรับเลี้ยงฉลองให้ลูกสาวบุญธรรมที่สอบเข้ามหาวิทยาลัยชื่อดังได้ ท่ามกลางบรรยากาศชื่นมื่น หญิงสาวหุ่นทรงนาฬิกาทราย เอวคอดสะโพกผายอย่างพอเหมาะก้าวเดินเลียบไปตามขอบสระที่มีน้ำใสน่าลงไปแหวกว่าย ดวงตาสีนิลจับจ้องมองร่างบอบบางของเป้าหมายไม่วางตา ในระหว่างที่คนอื่น ๆ กำลังพูดคุยกันอย่างสนุกสนานอยู่รอบโต๊ะอาหารนั้น หญิงสาวหุ่นทรงนาฬิกาทรายก็เดินไปถึงจุดที่เป้าหมายยืนอยู่ ซึ่งก็คือริมขอบสระบทสนทนาระหว่างหญิงสาวทั้งสองเกิดขึ้นโดยที่ไม่มีใครอื่นได้ยิน ผ่านไปสักพักเสียงสั่นเครือของหญิงสาวร่างบอบบางก็ดังขึ้นกว่าทุกประโยคที่เคยเจรจากับหญิงสาวอีกคน“พี่หยุนชี ฉันไม่อยากที่จะทำอะไรเกินหน้าเกินตาพี่จริง ๆ นะคะ”ประโยคนั้นจบลงร่างบอบบางก็หงายหลังตกลงไปในสระน้ำ พร้อมกับร่างของหญิงสาวอีกคนก็ถูกคว้าตกลงไปด้วยกัน...ตู้ม!...คนสกุลหานที่กำลังนั่งพูดคุยกันถึงความสำเร็จของลูกสาวบุญธรรมอยู่นั้น พลันได้ยินเสียงบางสิ่งบางอย่างตกลงไปในน้ำ รีบพากันหันขวับไปมอง จนได้เห็นร่างสองร่างกำลังดำผุดดำว่ายอยู่ในสระน้ำของโรงแรม“เยว
Read more
ตอนที่ 2 หญิงสาวสองยุคชะตาคล้ายกัน
ตอนที่ 2หญิงสาวสองยุคชะตาคล้ายกันแก้วตา เจ้าของร้านข้าวราดแกง ยืนเหม่อลอยอยู่บนสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา หยดน้ำสีใสไหลรินออกจากดวงตาไม่ขาดสาย ยามคิดถึงคนในครอบครัว ที่ไม่เคยเห็นว่าเธอเป็นครอบครัวเดียวกันกับพวกเขาเลยพ่อแม่บุญธรรมรับเธอมาเลี้ยงตั้งแต่เธออายุแปดเดือน ตอนแรกทั้งสองก็ทุ่มเทความรัก ความเอาใจใส่ให้เธอเป็นอย่างดี จนกระทั่งเธออายุได้สามขวบ แม่ก็ตั้งท้องลูกของตัวเอง เรื่องนี้ทำให้พ่อดีใจมากและนับจากนั้นเป็นต้นมา ความรัก ความเอาใจใส่ก็ถูกถ่ายเทไปให้น้องสาวทั้งหมด พ่อกับแม่เริ่มมองเธอด้วยแววตาเหินห่าง เริ่มทำให้เธอรู้สึกว่าเธอเป็นเพียงคนนอกจากฐานะลูกสาวคนโตของบ้าน เริ่มขยับขยายมาเป็นคนที่ต้องทำงานเพื่อแลกข้าวและตอบแทนบุญคุณของพ่อแม่บุญธรรมเธอพยายามซ่อนความน้อยเนื้อต่ำใจเอาไว้ เอาอกเอาใจพ่อแม่และน้องสาวทุกอย่าง เพื่อรักษาคำว่าครอบครัว ยอมแม้กระทั่งไม่เรียนต่อระดับมหาวิทยาลัย ยอมออกมาเป็นเพียงแม่ค้าขายข้าวแกง ส่งเงินให้น้องสาวได้เรียนต่อสูง ๆถึงแม้เธอจะยอมพวกเขาทุกสิ่งทุกอย่าง ยามที่ไม่ได้ดั่งใจ ยังถูกพวกเขาด่าว่าเสีย ๆ หาย ๆ อย่างครั้งล่าสุดเมื่อเช้า น้องสาวมาขอเงินเพื่อซื้อ
Read more
ตอนที่ 3 ยินดีออกจากบ้าน
ตอนที่ 3ยินดีออกจากบ้าน“...” เก่อหลางได้ฟังถึงกลับนิ่งอึ้งไป จากที่เขากับเพื่อนเห็นกับตาว่าคนในครอบครัวก็ไม่สนใจหญิงสาวจริง ขนาดจมน้ำหายไปขนาดนั้น ยังไม่มีใครหันหลังกลับมามอง หรือว่าบางทีความร้ายของหญิงสาว จะมีสาเหตุมาจากคนในครอบครัว ไม่ใช่จากจิตใจของหญิงสาวจริง ๆระหว่างที่บรรยากาศภายในห้องพักคนป่วยกำลังอึมครึม พยาบาลชุดขาวก็เปิดประตูเข้ามาภายในห้อง เพื่อตรวจวัดความดันตามกำหนดเวลา หลังจากพยาบาลตรวจเสร็จ กลับออกจากห้องไปแล้ว สักพักก็กลับเข้ามาใหม่พร้อมกับแพทย์ประจำตัวของคนไข้หลังจากแพทย์ตรวจร่างกายของคนป่วยเสร็จก็บอกว่าวันนี้สามารถกลับบ้านได้ จูเก่อหลางเดินออกมานอกโรงพยาบาล แจ้งให้คนขับรถไปรายงานคนบ้านหาน ว่าแพทย์ให้ลูกสาวคนรองของพวกเขากลับบ้านได้แล้วผ่านไปสักพัก คนขับรถก็กลับมารายงานเจ้านาย “ผมแจ้งพวกเขาแล้วครับ แต่พวกเขาบอกว่าไม่ว่าง ให้คุณหนูรองหานหาทางกลับบ้านเอง”“ดีจริงนะ” เก่อหลางบ่นก่อนจะกลับเข้ามาในห้องพักของทางโรงพยาบาล พบว่าหญิงสาวจัดการเปลี่ยนชุดโรงพยาบาลออกเรียบร้อยแล้ว เขาพูดรายงานออกไปตามตรง “ครอบครัวของคุณไม่ว่างมารับ เดี๋ยวผมไปส่งคุณที่บ้านเอง”หยุนชีรับฟังแบบเงี
Read more
ตอนที่ 4 หาบ้านเช่า
ตอนที่ 4หาบ้านเช่าหลังจากตัดสินใจที่จะออกไปใช้ชีวิตของตัวเองแล้ว รุ่งเช้าของวันใหม่หยุนชีก็ตื่นแต่เช้ามืด เก็บรวบรวมของมีค่าทั้งหมดที่หยุนชีคนเดิมมี จากนั้นก็ออกจากบ้านไป ถามจากคนแถวนั้นว่าโรงรับจำนำอยู่แถวไหน พอรู้แล้วก็นั่งรถโดยสารไปจัดการแลกเปลี่ยนของมีค่าทั้งหมดเป็นเงินสด เก็บเอาไว้กับตัว เพื่อนำเงินก้อนนี้หาบ้านเช่าสักหลัง และเอาไว้เป็นทุนทำมาหากินเลี้ยงชีพต่อไป ซึ่งเธอคิดเอาไว้แล้วว่าจะเปิดร้านขายข้าวราดแกง อาหารที่กินได้ทุกเวลาหลังจากได้เงินแล้วก็เดินหาบ้านเช่า เดินเลียบไปตามถนนเรื่อย ๆ เดินไปไกลพอสมควรก็ยังหาบ้านเช่าไม่ได้สักหลัง จนขาลากแทบจะถอดใจแล้ว ก็มีเสียงแตรรถยนต์ดังขึ้นทางด้านหลัง เธอจึงหันกลับไปมองรถยนต์คันหนึ่งแล่นเข้ามาจอดข้างหญิงสาว บานกระจกประตูหลังลดลงต่ำ ใบหน้าหล่อเหลาชะโงกออกมา“คุณหยุนชี ไปไหนหรือครับ”พอเห็นเป็นผู้มีพระคุณที่เข้ามาทักทาย หยุนชีก็ฉีกยิ้มอย่างมีไมตรี รีบเดินเข้าไปใกล้ตัวรถยนต์ “เดินหาบ้านเช่าค่ะ แต่เดินมานานแล้ว ยังไม่เจอสักหลังเลย”“มีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ คุณคิดจะย้ายออกมาอยู่ข้างนอกคนเดียวหรือ” เก่อหลางสงสัยจึงเลือกที่จะถามตรง ๆ“ค่ะ
Read more
ตอนที่ 5 ชายหนุ่มที่ต้องตาต้องใจ
ตอนที่ 5ชายหนุ่มที่ต้องตาต้องใจ“ฉันเยว่ชิง ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ” หวังเยว่ชิงยิ้มหวานให้ชายหนุ่มตรงหน้า ไม่รู้ว่าเขากับพี่สาวมีความสัมพันธ์อย่างไร แต่เป็นคนที่เธอหมายตาเอาไว้ อย่างไรก็ต้องได้หยุนชีเบื่อที่จะฟังน้องสาวจอมเสแสร้งพูด จึงเสียมารยาทขอตัวกลับเข้าบ้านก่อน “คุณหลางจู ฉันขอตัวกลับเข้าบ้านก่อนนะคะ ไปเตรียมเก็บของก่อน”“คุณจะขนของย้ายวันไหน เผื่อผมว่างจะได้มาช่วย”“น่าจะเป็นพรุ่งนี้เช้าค่ะ” หยุนชีพูดกับชายหนุ่มจบก็เดินหายเข้าไปในบ้าน ทิ้งให้เยว่ชิงหาทางสานสัมพันธ์กับชายหนุ่มเอาเองพอพี่สาวบุญธรรมกลับเข้าบ้านไปแล้ว หวังเยว่ชิงก็ตีหน้าเศร้าหันมาพูดเสียงอ่อยให้ชายหนุ่มฟัง“พี่สาวคงเกลียดฉันมาก ถึงขนาดไม่ยอมอยู่ร่วมบ้าน ฉันรู้ตัวดีว่าเป็นคนนอก สมควรที่จะออกไปจากครอบครัวหานเอง แต่พ่อกับแม่ไม่ยอม”เก่อหลางตั้งใจจะกลับขึ้นรถ พอหญิงสาวพูดเลยต้องหยุดยืนฟัง ภายในใจได้แต่คิดว่า เยว่ชิงคนนี้ไม่รู้จักกาลเทศะเลย เรื่องภายในบ้านกลับนำมาเล่าให้คนนอกที่พึ่งรู้จักฟังเยว่ชิงเห็นอีกฝ่ายยืนตั้งใจฟังก็รีบพูดต่อ “ความจริงฉันรักพี่สาวมากนะคะ ถึงแม้จะถูกพี่สาวรังแกอยู่บ่อย ๆ ก็ตาม ล่าสุดรุนแรงถึงขน
Read more
ตอนที่ 6 เปลี่ยนตัวคู่หมั้นคู่หมาย
ตอนที่ 6เปลี่ยนตัวคู่หมั้นคู่หมายเยว่ชิงตีหน้าเศร้าจะหันมาพูดกับชายหนุ่มที่หมายปอง แต่อีกฝ่ายกลับชิงพูดขึ้นมาก่อน“ผมขอตัวก่อนนะครับ” จากนั้นร่างสูงก็ก้าวอ้อมไปเปิดประตูรถอีกด้าน เข้าไปนั่งเคียงข้างกับพี่สาวบุญธรรมของเธอ แล้วรถยนต์ก็เคลื่อนตัวออกไป“เป็นเพราะแกคนเดียวเลย ฉันเลยอดตีสนิทกับคุณหลางจู”เยว่ชิงฮึดฮัดเดินกระทืบเท้ากลับเข้าไปในตัวบ้าน แต่ยังไม่ยอมเข้าไปภายใน ต้องยืนสงบจิตใจก่อน พอจิตใจนิ่งแล้ว ถึงตีหน้าเศร้ากลับเข้าไปหาทุกคนในห้องนั่งเล่น“พี่หยุนชีไปแล้วค่ะ มีผู้ชายที่ไหนมารับก็ไม่รู้ค่ะ”“ผมว่าแล้ว ที่หยุนชีอยากออกไปอยู่ข้างนอก ก็เพราะหล่อนมีแฟนนี้เอง อายุยังอยู่ในวัยเรียนแท้ ๆ กลับใจแตก ดีแล้วที่ตัดขาดกันได้ ไม่อย่างนั้นมีหวังตระกูลหานของเราเสื่อมเสียชื่อเสียงแน่” หลัวหยุนไม่เคยมองน้องสาวที่คลานตามกันออกมาในทางที่ดีเลย นับตั้งแต่มีเยว่ชิงเข้ามาเป็นตัวเปรียบเทียบ“นังลูกไม่รักดี ต่อไปห้ามทุกคนไปข้องเกี่ยวกับมันอีก จะเป็นหรือตายก็ช่างมัน”หานไป๋เทียนกล่าวอย่างเหลืออด ยิ่งได้รู้ว่าลูกสาวในไส้ออกไปกับผู้ชายยิ่งรู้สึกโกรธเกลียด จนไม่อยากขึ้นชื่อว่าเป็นพ่อลูกกันอีก ต่อไปก็ถื
Read more
ตอนที่ 7 ขายไม่ได้ก็แจกฟรีก่อน
ตอนที่ 7ขายไม่ได้ก็แจกฟรีก่อนหานหยุนชีย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านเช่าได้สามวัน ก็เตรียมพร้อมเปิดร้านขายของ โดยสิ่งที่จะขายเป็นสิ่งที่นางทำเป็นอาชีพอยู่แล้ว นั้นก็คือขายข้าวราดแกงและขายก๋วยเตี๋ยว ซึ่งในตอนที่ทะลุมิติมาอยู่ในยุคสมัยนี้ เธอไม่ได้มาแค่ตัวเปล่า มีระบบมิติติดตัวมาด้วย โดยระบบมิติที่เธอมี ก็คือร้านขายข้าวราดแกงที่มีอุปกรณ์ครบทุกอย่าง รวมไปถึงวัตถุดิบที่หยิบมาใช้เท่าไรก็ไม่มีวันหมดดังนั้นเธอไม่จำเป็นต้องลงทุนอะไรเลย เพียงแค่นำของออกมาจากห้วงมิติเท่านั้น เพียงแต่สิ่งที่สำคัญเลยคือ คนจีนในยุคสมัยนี้จะรู้จักทานอาหารไทยหรือเปล่าก็เท่านั้น“ไม่ลองก็ไม่รู้ ขายก๋วยเตี๋ยวควบคู่ไปด้วยน่าจะขายได้บ้างแหละ”คำพูดให้กำลังใจตัวเองทำให้หยุนชีเริ่มลงมือทำ หายเข้าไปในระบบมิติยกอุปกรณ์เครื่องครัว โต๊ะเก้าอี้ ส่วนถังน้ำแข็งนั้นเธอเลือกเก็บไว้ในห้องครัวเพื่อแช่ของสดหลังจากจัดวางเก้าอี้ไว้เต็มชั้นล่างแล้ว ก็นำวัตถุดิบพวกผักสด เนื้อสดออกมาแช่ในถังน้ำแข็ง พวกเครื่องปรุงออกมาวางเต็มชั้น จากนั้นก็หยิบแผ่นป้ายขึ้นมาเขียนป้ายร้านและเมนูเป็นภาษาจีน นำขึ้นไปแขวนติดเอาไว้ที่หน้าบ้าน กว่าทุกอย่างจะเข้าที่เข้
Read more
ตอนที่ 8 กิจการไปได้สวย
ตอนที่ 8กิจการไปได้สวยรุ่งเช้าหยุนชีตื่นตั้งแต่ตีสามอีก หลังจากล้างหน้าล้างตาเรียบร้อยแล้ว ก็ลงมาเข้าครัวปรุงน้ำซุปก๋วยเตี๋ยว และเตรียมเมนูกับข้าวราดแกงอีกสามสี่อย่าง โดยเมนูของวันนี้เธอจะทำ ต้มยำกุ้งน้ำข้น ไก่ทอดน้ำปลา ผัดเปรี้ยวหวานหมูสามชั้น แล้วก็ไข่ดาวพอปรุงทุกอย่างเสร็จก็ขึ้นไปอาบน้ำ ก่อนจะลงมาตั้งร้านเตรียมเปิดร้านขายของ“สวัสดีครับแม่ค้า” ลูกค้าคนแรกก็ยังเป็นลูกค้าคนแรกของเมื่อวาน แต่วันนี้เขาไม่ได้มาเพียงคนเดียว พาหญิงสาวหน้าตาน่ารักคนหนึ่งมาด้วย“สวัสดีค่ะ วันนี้คุณลูกค้ารับอะไรดีคะ” หยุนชีกระวีกระวาดมาต้อนรับลูกค้าทั้งสองด้วยรอยยิ้ม“ผมเอาเมนูนี้ครับ” ชายหนุ่มชี้ไปที่เมนูต้มยำกุ้ง “ส่วนของภรรยาเอาสองเมนูนี้ครับ” เขาชี้ไปที่ผัดเปรี้ยวหวานกับไก่ทอดน้ำปลา ซึ่งเขาเลือกให้ภรรยาถึงสองเมนูหยุนชีตักข้าวใส่จานในปริมาณที่มากหน่อย ก่อนจะตักต้มยำกุ้งราดลงไปบนข้าวสวยร้อน ๆ ส่วนอีกจานตักผัดเปรี้ยวหวานกับไก่ทอดน้ำปลาใส่ลงไป แล้วยกไปวางตรงหน้าลูกค้าทั้งสอง “ทานให้อร่อยนะคะ”จากนั้นก็กลับมานั่ง คอยแอบสังเกตสีหน้าแววตาของลูกค้า ว่าจะพึงพอใจอาหารที่เธอทำหรือไม่ ไม่นานนักอาหารทั้งสองจานก็
Read more
ตอนที่ 9 ทำงานไปส่งตัวเองเรียนไป
ตอนที่ 9ทำงานไป ส่งตัวเองเรียนไปหวังเยว่ชิงกลับมาบ้าน ทุกคนในครอบครัวกำลังนั่งรอทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากัน เธอเดินเข้ามาทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาฝั่งตรงข้ามกับพี่ชาย คนเป็นแม่เห็นลูกรักเข้ามาก็รีบสั่งให้สาวใช้ยกน้ำ ยกของว่างมาเสิร์ฟให้“เป็นไงบ้างลูกเหนื่อยหรือเปล่าไปทบทวนตำรากับเพื่อนก่อนเข้าเรียน”“ไม่เหนื่อยค่ะคุณแม่ หนูอ่านหนังสือรอเพื่อนอีกคนที่ไปสอบอีกรอบสอง เพื่อนของหนูบอกว่าเจอพี่หยุนชีด้วยนะคะ พี่เขาก็ไปสอบเหมือนกัน หนูดีใจมากเลย จะได้เรียนที่เดียวกับพี่สาวด้วย” เยว่ชิงพูดบอกเล่าให้ทุกคนฟังเหมือนพูดไปเรื่อยเปื่อยหานหลัวหยุนฟังแล้วก็เบะปาก พูดออกมาด้วยน้ำเสียงหมั่นไส้ “พี่ว่าคงจะดีใจเก้อแล้วละ คนโง่อย่างหยุนชีเข้าสอบอีกกี่ร้อยรอบก็สอบไม่ติดหรอก พี่ว่าน้องเยว่ชิงอย่าไปยุ่งกับคนแบบนั้นดีกว่า จะพานให้อับอายขายขี้หน้าเอา”“พี่อย่าพูดแบบนั้นสิคะ สงสารพี่หยุนชีเขา ปานนี้ไม่รู้ไปลำบากอยู่ที่ไหน” เยว่ชิงหน้ามุ่ยแสร้งทำเป็นไม่พอใจพี่ชาย ทั้ง ๆ ที่ภายในใจแอบเห็นด้วย“ไปลำบากอยู่ที่ไหนก็ช่างมัน อยากอวดดีดีนัก ให้มันรู้สำนึกเสียบ้าง ว่าไม่มีครอบครัวคอยคุ้มกะลาหัวแล้ว จะมีชีวิตอยู่รอดได้ยังไง
Read more
ตอนที่ 10 เกินเลยกว่าพี่น้อง
ตอนที่ 10เกินเลยกว่าพี่น้อง“อิ่มเรียบร้อยแล้ว พวกเราก็กลับกันเถอะ”หานหลัวหยุนหยิบเงินออกมาวางบนโต๊ะ เตรียมตัวจะกลับพาน้องสาวไปทำเรื่องสนุกต่อตอนแรกหวังเยว่ชิงก็ตั้งใจจะรีบออกจากร้านเหมือนกัน แต่สายตาเหลือบมองเห็นร่างสูงโปร่งของใครบางคนเดินเข้ามาในร้านพอดี จึงเปลี่ยนใจหันมากวักมือเรียกพนักงานของร้านมาสั่งข้าวราดแกงแบบเดิมอีก“ยังไม่อิ่มอีกหรือ” หลัวหยุนประหลาดใจ เพราะปกติน้องสาวคนนี้ของเขามักจะรักษาหุ่น กินข้าวเพียงน้อยนิด แต่วันนี้กลับสั่งข้าวถึงสองรอบ“ยังค่ะ อาหารที่นี่อร่อยถูกปาก ทำให้ฉันรู้สึกเจริญอาหารเป็นพิเศษ”แม้ปากจะกล่าวตอบพี่ชาย แต่สายตานั้นจ้องมองชายหนุ่มที่หมายปองตาไม่กะพริบ จนเขาเดินเข้ามาใกล้โต๊ะตัวที่เธอนั่งอยู่ เธอจึงรีบลุกขึ้นร้องทักทายเขาขึ้นมาก่อน“คุณหลางจู มาทานข้าวที่ร้านนี้เหมือนกันหรือคะ”เก่อหลาง ไม่ได้มองเห็นหญิงสาวตั้งแต่แรก พอถูกทักทายก็ชะงักค้างไปเล็กน้อย ก่อนจะตั้งสติตอบคำถามของคนตรงหน้าได้“ครับ เอ่อ คุณ...” เก่อหลางจำหญิงสาวตรงหน้าได้อยู่ แต่แกล้งทำเป็นจำชื่อไม่ได้ เพราะไม่อยากให้หญิงสาวคิดสำคัญตนผิด“ฉันเยว่ชิงไงคะ น้องสาวของพี่หยุนชี” หวังเยว่ชิ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status