พิษรักคนอัตราย 04

หลังจากที่ทั้งสองเดินออกมาจากห้องน้ำ โลนวูฟก็พาร่างหญิงสาวกลับไปนั่งลงที่โต๊ะทันทัน ก่อนที่เจ้าตัวนั้นจะขึ้นไปร้องเพลงบนเวที เพื่อมอบเพลงสุดพิเศษให้กับเธอ

“เพลงนี้เป็นเพลงที่ผมอยากร้องไห้เธอฟังครับ”

“There's another side that you don't know

You don't know

(มีอีกด้านหนึ่งของฉันที่เธอยังไม่รู้)

I can't wait to get you all alone

All alone

(ฉันรอไม่ไหวแล้วที่จะมองเธอยืนอยู่คนเดียว)

Once I'm in there ain't no letting go

Letting go

(เมื่อฉันเห็นเหยื่อแล้วฉันไม่มีทางปล่อยเธอไปแน่นอน)

Watch me turn your mind into my home

(ดูนะ ฉันจะสะกดจิตเธอ ให้เปลี่ยนใจไปที่บ้านของฉัน)

เพลง : Mind games -Sickick

บทเพลงยังคงบรรเลงต่อไปเรื่อยๆ เวเลนสบตากับชายหนุ่มด้วยแววตาหยาดเยิ้ม โลนวูฟมีเสน่ห์มากๆ เมื่ออยู่บนเวที หลังจากบรรเลงเพลงรักอันเร่าร้อนจบลง ชายหนุ่มก็เดินย่างกายเข้ามากอดคอหญิงสาวทันที ทำเอาสาวๆ ในร้านมองเวเลนด้วยสายตาริษยา เวเลนมองหน้าชายหนุ่มด้วยความเขินอาย ก่อนที่จะขอตัวกลับก่อน เพราะทนสายตาสาวๆ ในร้านไม่ไหว แต่ถามว่าเธอเหรอจะสนใจ ไม่มีทาง งานนี้ เวเลน นัมเบอร์วันค่ะ

วันนี้เป็นอีกวันที่หญิงสาวต้องจากกันกับชายหนุ่มกลับไปจัดการปัญหาต่างๆ ของครอบครัวตัวเอง

“ไปเที่ยวกันก่อนกลับได้ไหมดินเนอร์ธรรมดาก็ได้”

โลนวูฟเอ่ยขึ้นในขณะที่กำลังนั่งมองหญิงสาวจัดกระเป๋า

“งอแงอีกแล้วนะคะ”

เวเลนเอ่ยขึ้นเมื่ออีกคนทำท่าทีว่าไม่อยากให้เธอกลับ

“อย่าลืมฉันนะ”

โลนวูฟเอ่ยขึ้น ชายหนุ่มรู้สึกว่าเขานั้นรักผู้หญิงคนนี้เข้าแล้ว และรู้สึกว่าอยากใช้ชีวิตกับเธอ เธอทำให้เสือตนนี้ไม่มองใครนอกจากเธอ เพียงเธอเงียบหรือไม่พอใจ ชายหนุ่มก็กระวนกระวายใจแบบไม่เคยเป็นมาก่อนกับผู้หญิงคนไหน แม้อยากสัมผัสหญิงสาวมากแค่ไหนก็ทำได้เพียงหักห้ามใจทั้งที่รวบหัวรวบหางเธอตั้งแต่วันแรกก็ย่อมได้ แต่เพราะกลัวว่าเธอจะหายไปจึงทำได้เพียงห้ามใจตัวเอง

“เป็นแฟนกันก่อนแล้วค่อยกลับได้ไหมฉันไม่อยากให้เธอไปเจอใครนอกจากฉัน มันอาจจะดูเห็นแก่ตัว แต่ฉันชอบเธอจริงๆ ทีแรกฉันก็ตั้งใจเข้ามาหลอกฟันแต่พอได้รู้จักกัน ฉันว่าฉันหลงเธอเข้าแล้ววะ”

เวเลนอมยิ้มเล็กน้อยกับคำพูดของโลนวูฟ ก็ใช่ว่าเธอจะดูไม่ออกว่าชายหนุ่มนั้นต้องการอะไรจากเธอ เพียงแค่เธอพยายามจะดูว่าเขานั้นจะเข้าหาเธอยังไง

“ดูใจกันไปก่อนแล้วกันนะคะ ฉันยังไม่อยากรีบ เรายังต้องเรียนรู้กันอีกเยอะ ในเวลาสองเดือนนี้ฉันจะยังไม่มีใคร ฉันสัญญา”

เวเลนเอ่ยขึ้นก่อนจะเดินเข้าไปสวมกอดชายหนุ่ม เธอเองก็รู้สึกกับชายหนุ่มอยู่ไม่น้อย แต่เธออยากมั่นใจมากกว่านี้ ว่าชายหนุ่มจะมีแค่เธอคนเดียว เวเลนมองหน้าชายหนุ่มที่ทำหน้าไม่สบอารมณ์ ก่อนจะจุ๊บลงที่แก้มสากหนึ่งที ทำเอาโลนวูฟแสดงท่าทีเขินอายทันที

“ก็ชอบทำตัวน่ารักแบบนี้ ไม่หลงยังไงไหววะ”

โลนวูฟเอ่ยขึ้นก่อนจะสวมกอดหญิงสาว

“อื้อออ หายใจไม่ออก”

“อย่ามีใครนะ ถ้าฉันรู้ว่าใครมันมาจีบ ฉันเอามันตายแน่”

เวเลนหย่นจมูกทันที เมื่อชายหนุ่มข่มขู่เธอ ก่อนจะยิ้มตาหยีออกมาด้วยความนึกขัน กับความขี้หวง

“อยากทำมากกว่าจูบแล้ว ได้ไหม” เวเลนเงยหน้าขึ้นสบตากับชายหนุ่มทันที ก่อนเวเลนจะส่ายหัวเป็นคำตอบ

“ไว้เป็นแฟนกันเมื่อไหร่จะให้ทำทุกอย่างเลย”

“พูดแล้วนะ”

“ค่ะ”

“เตรียมตัวจมเตียงได้เลย”

เวเลนกะพริบตาปริบๆ ทันทีด้วยความเขินอาย ชายหนุ่มที่เห็นอย่างจึงเอ็นดูเธอมากขึ้นไปอีก

“จูบหน่อย” โลนวูฟเอ่ยขึ้นก่อนจะเชยคางหม่นของหญิงสาวขึ้นมาพร้อมกับโน้มใบหน้ากดจูบริมฝีปากเวเลนจูบตอบอย่างรู้งานทั้งสองดูดกลืนริมฝีปากกันอยู่เนิ่นนาน

“อื้มมมมม”

ก่อนจะเป็นเวเลนที่ผละริมฝีปากออกเมื่อเริ่มขาดอากาศหายใจ

“จะฆ่ากันเหรอคะ” เวเลนเอ่ยขึ้น ก่อนจะยืนมือไปเช็ดคราบลิปสติกออกจากริมฝีปากชายหนุ่มด้วยท่าทีเขินอาย

อื้อ!!

ปึก!ปึก!ปึก!

โลนวูฟพลั่กหญิงสาวนนอนลงบนเตียงพร้อมกับขึ้นคร่อมทันที ริมฝีปากหนายังคงดูดกลืนกลีบปากหญิงสาวอย่างรุนแรง ชายหนุ่มเริ่มควบคุมตัวเองไม่อยู่เมื่อได้กลิ่นสาบหญิงสาว

“พี่โลนวูฟ”

เวเลนร้องห้ามขึ้นเมื่อชายหนุ่มสอดมือหนาเข้าไปภายในเสื้อของเธอ

“หยุดนะคะ”

น้ำเสียงของหญิงสาวทำให้โลนวูฟได้สติและกดริมฝีปากหอมแก้มเธอฟอดใหญ่

“ถ้าฉันทำตามใจตัวเองตอนนี้ เธอคงจะเกลียดฉันใช่ไหม” ไร้ซึ่งคำตอบจากหญิงสาว

“อยากทำตามใจตัวเองจัง แต่กลัวเธอไม่รักมากกว่า” ชายหนุ่มทิ้งตัวลงนอนข้างๆ หญิงสาวทันที ก่อนจะดึงเธอเข้ามากอด

“ขอกอดแบบนี้ได้ไหม กลัวว่าจะไม่ได้กอดอีก”

“ฉันจะไม่มีใคร ฉันบอกไปแล้วไงคะ”

“ไม่รู้สิ ฉันเป็นคนที่ขี้หวงมั้ง เลยอยากผูกมัดเธอไว้”

เวเลนมองใบหน้าโลนวูฟด้วยความรู้สึกไม่ต่างกัน หากโลนวูฟนั้นกลับไปทำตัวเหมือนเดิม เธอก็คงเสียใจ แต่ประสบการณ์สอนให้เธอเผื่อใจเอาไว้

21.00น. หลังจากดินเนอร์อาหารเย็นโลนวูฟก็มาส่งหญิงสาวที่สนามบินทันที

“ไปก่อนนะคะ แล้วจะโทรหานะ”

“ดูแลตัวเองให้ดีนะ แล้วฉันจะตามไปเอาสัญญา”

“ค่ะ พี่ก็เหมือนกันนะคะ”

“จูบอีกรอบได้ไหม?”

“ตรงนี้เหรอคะ”

เวเลนเอ่ยขึ้นก่อนหันซ้ายขวาก่อนจะพยักหน้าตกลง เรียวลิ้นสากควานหาความหวานภายในโพรงปากของหญิงสาวอย่างเอาแต่ใจก่อนจะถอนริมฝีปากออก

“คิดถึงนะคะ “เวเลนเอ่ยขึ้นก่อนจะลากกระเป๋าขึ้นเครื่องทันที และไม่ลืมที่จะโบกมือลาชายหนุ่ม

โลนวูฟใจแกร่งกระตุกวูบเมื่อหญิงสาวค่อยๆ หายลับตาไป ชายหนุ่มเดินกลับไปที่รถของตัวเองทันที กลิ่นกายสาวยังคงติดอยู่เบาะรถของเขาเหมือน มือหนาค่อยๆ เอื้อมไปลูบที่เบาะ

“กูบ้าไปแล้วแน่ๆ เวเลนเธอทำอะไรกับฉัน” โลนวูฟเอ่ยขึ้นก่อนจะขับรถออกมาที่ผับทันที