บทที่ 19

เสียงฝีเท้าเขาหนักแน่น เดินตรงไปยังห้องทำงานที่เชื่อมกับห้องรับแขก ไฟสว่างตัดกับบรรยากาศร้อนรุ่มในอกของเธอ ประตูปิดลงอย่างแน่นหนา ทั้งโลกถูกกักไว้แค่ในนี้ เขาวางเธอลงบนโซฟายาวกลางห้อง ก่อนย่อตัวลงต่ำ สองมือหนาจับข้อเท้าเรียวแยกออก กดขาเธอถ่างกว้างราวกับจะประกาศว่าไม่มีสิ่งใดซ่อนเร้นจากสายตาเขาได้อีกแล้ว

ร่องกลางยังเปียกฉ่ำ ชุ่มล้นจนแสงไฟสะท้อนเงาแฉะอย่างไม่อาจปฏิเสธ เขาก้มลง ลิ้นร้อนลากช้า ๆ จากโคนขึ้นถึงยอด ละเมียดละไมแต่เต็มไปด้วยแรงลงโทษ เสียงแจะ…แจะ…ชัดเจนจนเมนี่กัดริมฝีปากกลั้นเสียง

“อื้อ… คิริน… อย่าเลียสิ พอแล้ว…ฉัน...ฉันจะเสร็จแล้ว…”

"อร๊ายยย"

เขาเงยหน้าขึ้น ดวงตาคมวาวด้วยรอยยิ้มอันตราย ก่อนแทงสองนิ้วเข้าแทนที่ ลึก ช้า แต่แน่นจนเธอสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ปลายนิ้วหมุนวนในโพรงนุ่มที่ตอดรัดราวกับเรียกร้องไม่หยุด

“เสร็จอีกได้ก็ดี…จะได้รู้ว่าฉันสั่งให้ร่างเธอทำอะไรได้บ้าง”

เขาก้มลงซ้ำ ดูดเม็ดไวสัมผัสแรงกว่าเดิม มือดันสะโพกเธอติดขอบโต๊ะสแตนเลสเสียงกระทบกังวาน จังหวะสะโพกเมนี่ที่เด้งตามโดยไม่รู้ตัวทำให้เสียงครางพร่าแตกกระจาย

“อ๊ะ…อ๊า…อ๊าาาาา!”

เธอเสร็จคานิ้วเขาอีกครั้ง ร่า