ตอนที่ 1

ร่าน

กับลุงชาวเล

ผู้​เขียน

ข้าวหลาม

ไม่​อนุญาต​ให้​สแกน​หนังสือ​

หรือ​คัด​ลอก​เนื้อหา​ส่วน​ใด​ส่วน​หนึ่ง​ของ​หนังสือ

เว้น​แต่​ได้​รับ​อนุญาต​จาก​เจ้าของ​หนังสือ​เท่านั้น

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น

ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล

และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา

อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ

ร่าน

     กับลุงชาวเล

พุทธศักราช 2563 บางตะบูน เพชรบุรี

รถมินิออสตินสีดำแล่นเลาะผ่านป่าจากมาหลายคดหลายโค้ง จนเข้ามาถึงริมฝั่งทะเลที่ผู้คนขนานนามว่าบางตะบูน มีแม่น้ำบางตะบูนและชายทะเลทอดยาวออกไปจรดอ่าวไทยทางทิศตะวันออก

‘ตุลย์’ ชายหนุ่มหน้าใส ผิวขาว อายุสิบเก้าปี ตัดสินใจหักพวงมาลัยพารถเข้าจอดริมป่าจากข้างทาง

มือเรียวราวกับผู้หญิง เอื้อมคว้าโทรศัพท์มือถือไอโฟน วางอยู่บนเบาะข้างๆ ขึ้นมากดดู

หน้าจอแสดงผลจีพีเอส บอกว่าอีกเพียงแค่สามกิโลเมตร จะถึงรีสอร์ตอันเป็นจุดหมาย เป็นรีสอร์ตที่ได้มาจากการสืบค้นด้วยกูเกิ้ล มีหลายคนรีวิวว่าดี ทั้งสถานที่และบรรยากาศรอบๆ  

ในเวลาต่อมา

รถของทิวแล่นมาจนถึงรีสอร์ต ทว่าสถานที่จริงกลับดูแตกต่างไปจากภาพที่เห็น

ก่อนมา… ตุลย์ดูรูปจากเวปไซต์ของรีสอร์ต แต่ของจริงที่เห็นกลับแลดูเก่าและทรุดโทรมมาก

ทว่านั่นก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่เท่ากับการมาเจอกลุ่มนักศึกษาหลายสิบคนที่มารวมตัวกันจัดงานปาร์ตี้วันเกิด

ทำให้รีสอร์ตที่ตุลย์คาดหวังว่าจะได้พบกับความเงียบสงบเป็นส่วนตัว… มลายหายไปในพริบตา

ตุลย์ขับรถกลับออกมาตามเส้นทางเดิม แต่คราวนี้ตัดสินใจเลี้ยวเลาะมาทางป่าจากอีกฟาก ตามนิสัยรักการผจญภัยชอบความตื่นเต้น ทำให้ได้พบกับป่าโกงกางและป่าจากทอดยาวขนานไปตลอดเส้นทาง

“ว้าว… บรรยากาศสวยมาก”

ไม่ผิดหวังที่ตัดสินใจเลี้ยวรถเข้ามา…

ตุลย์ขับรถลัดเลาะลึกเข้ามาเรื่อยๆ จนสะดุดตากับบ้านไม้เล็กๆ หลังหนึ่ง โอบล้อมไว้ด้วยต้นจิกทะเลและป่าโกงกางเขียวขจี มีสะพานไม้เล็กๆ ทอดยาวเข้าไปถึงตัวบ้าน ดูเหมือนว่าแถวนี้จะเป็นหมู่บ้านเล็กๆ ของชาวเล

ตุลย์ตัดสินใจจอดรถ…

แรกทีเดียวคิดเพียงแค่ว่าอยากถ่ายภาพสวยๆ เก็บบรรยากาศเอาไว้

กระทั่งสายตาเหลือบไปเห็นผู้ชายวัยลุงคนหนึ่ง รูปร่างสูงใหญ่มาก ความสูงที่เห็นจากไกลๆ ประมาณได้ว่าน่าจะเฉียดร้อยแปดสิบเซนติเมตรหรือไม่ก็ใกล้เคียง

ร่างสูงใหญ่… กำลังเดินเข้ามาใกล้รถของตุลย์ เขานุ่งเพียงกางเกงขาก๊วยสีน้ำตาลตัวเดียว เปลือยอกอวดเรือนร่างกำยำไปด้วยมัดกล้าม ที่แผงอกมีเส้นขนสีดำกระจายเป็นแพปกคลุม ดูเซ็กซี่สมชายชาตรี

ครั้นเมื่อเข้ามาใกล้ จึงเห็นว่าผิวสีน้ำตาลคล้ำแต่ดูเรียนเนียนสะอาดสะอ้าน และที่สะดุดตาอย่างจังก็คือใบหน้าสุดคมคร้ามหล่อเหลา

“หลงทางมาหรือวะไอ้หนุ่ม… ”

เสียงทุ้มกังวานตะโกนถาม

“ไม่เชิงครับลุง… ”

ตุลย์รีบตอบ เปิดประตูก้าวลงจากรถ

“แล้วเอ็งเข้ามาทำไมแถวนี้วะ… ถ้าจะไปรีสอร์ตเอ็งควรเลี้ยวไปอีกทาง ขับรถกลับไปตามทางเดิมแล้วเลี้ยวซ้าย แถวนี้ไม่มีรีสอร์ตโว้ย… ”

ผู้ชายวัยลุงแนะนำด้วยความหวังดี แม้เสียงจะดัง ดุดันโผงผาง แต่แววตาก็เป็นมิตรจนตุลย์รู้สึกได้

“เมื่อกี้ผมไปรีสอร์ตมาแล้วครับลุง แต่ว่าไม่ชอบบรรยากาศเอาเสียเลย… ”