ตอนที่ 3

“ไม่ได้… อย่าลืมว่าเอ็งเป็นลูกค้าของโฮมสเตย์นะโว้ย… ”

ลุงนวยกล่าวอย่างมีอารมณ์ขัน จากนั้นก็เดินออกมาช่วยตุลย์ลากกระเป๋าเดินทางสีดำใบย่อมจากท้ายรถเข้ามาในบ้าน

“ลุงมีที่เที่ยวแนะนำบ้างไหมครับ… ”

ตุลย์ชวนคุย เดินออกมานั่งคุยกันที่เก้าอี้ไม้หน้าบ้าน ขณะนั้นมีลมทะเลพัดโชยมาตลอดเวลา จมูกของตุลย์ได้กลิ่นอายทะเลแล้วรู้สึกสดชื่นอย่างบอกไม่ถูก

“เอ็งชอบเที่ยวแบบไหนล่ะ… แต่แถวนี้ก็คงไม่พ้นทะเล… ”

ลุงนวยกล่าวแล้วเดินกลับเข้าบ้านไปคว้าเบียร์จากตู้เย็นออกมาสองกระป๋อง เปิดแล้วยื่นให้ตุลย์กระป๋องนึง

“ขอบคุณครับ… ใช่ครับผมหมายถึงเที่ยวทะเลนั่นแหละครับ… ”

ตุลย์ยกเบียร์ขึ้นกระดกดื่ม อดไม่ได้ที่จะมองเรือนร่างลุงนวยด้วยความชื่นชม

แกเป็นผู้ชายตัวใหญ่มาก กล้ามเนื้อเป็นมัด ที่อกมีเส้นขนสีดำเป็นแพแผ่กระจายไปทั่ว

จะว่าไปก็ดูคล้ายลูกครึ่งที่มืเชื้อแขกหรือไม่ก็ฝรั่ง แต่ตุลย์ก็ไม่ได้ละลาบละล้วงถามเรื่องส่วนตัว

“โปรแกรมเที่ยวแถวนี้ก็มีทั้งตกหมึกกลางคืน ดูปลาโลมา ดำน้ำตื้นที่เกาะกลางทะเล หรือเช่าสปีดโบ๊ทขับไปเที่ยวเกาะก็มี ขึ้นอยู่กับว่าเอ็งชอบแบบไหนล่ะ”

ลุงนวยตอบ

“ว้าว… น่าสนุกทั้งนั้นเลยครับ”

สิ่งที่ลุงนวยบอกทำเอาตุลย์ตื่นเต้น

“น่าสนใจทั้งนั้นเลยครับ… แบบนี้เห็นทีว่าผมคงต้องค้างหลายคืน… ”

“เอ็งจะค้างกี่คืนก็ได้… แต่ว่าคืนแรกให้รอดก่อนเถอะ… ”

ลุงนวยกล่าวติดตลก

“งั้นในระหว่างนี้ผมขอจ้างลุงเป็นไกด์นำเที่ยวส่วนตัวนะครับ… ได้ป่ะ… ”

ไอเดียสนุกๆ ผุดวาบเข้ามาในหัวของตุลย์ รู้สึกถูกชะตากับลุงนวยขึ้นมาอย่างประหลาด

“ไม่มีปัญหา… ว่าแต่ตอนนี้ก็ใกล้ค่ำแล้ว เรื่องเที่ยวคงต้องรอไว้พรุ่งนี้เช้า ตอนนี้เดี๋ยวลุงเตรียมอาหารเย็นให้ก่อนดีกว่า… ”

ปกติลุงนวยไม่ค่อยได้ทำอาหารกินเอง แกมักจะออกไปซื้อแกงถุงในตลาดนัด

“ผมอยากกินต้มยำกุ้งครับ… เดี๋ยวเราออกไปซื้อกุ้งซื้อปูมากินกันนะครับ”

ตุลย์ออกความเห็น

“ได้… ลุงรู้จักร้านขายอาหารทะเลหลายร้านแถวนี้ มีของดีของสดทั้งนั้น แต่ต้องขับรถออกไป… ”

“ไม่มีปัญหาครับลุง… ”

ในเวลาต่อมา

กลับจากซื้อของเพื่อทำอาหาร ลุงนวยรีบเข้าครัวเพราะกลัวว่าตุลย์จะหิว

ใช้เวลาไม่นานนักก็ได้กลิ่นต้มยำกุ้งโชยออกมาจากครัวเล็กๆ ที่อยู่หลังบ้าน

“ว้าว… กลิ่นต้มยำหอมโชยมาถึงหน้าบ้านเลยครับลุง… ”

ตุลย์ชะโงกใบหน้าผ่านกรอบประตูเข้ามา เห็นร่างสูงใหญ่กำลังยืนถือทัพพีคนต้มยำในหม้อ

“เสร็จแล้ว… เอ็งรอเดี๋ยวนะ… ”

ลุงนวยตักต้มยำใส่ชามกระเบื้องสีขาว

“มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ”

ตุลย์เดินเข้ามาใกล้

“เอ็งช่วยหั่นผักชีให้ที… ”

ลุงนวยกล่าวขณะตักต้มยำใส่ชาม

“ได้เลยครับ… ”

ตุลย์ขยับเข้ามายืนใกล้กับโต๊ะ ตั้งอยู่ข้างเตา คว้าเอาผักชีลาวมาหั่น

เมื่อลุงนวยเห็นท่าทางเก้ๆ กังๆ ของชายหนุ่มก็หัวเราะขำ