เข้าสู่ระบบ“ไม่ได้… อย่าลืมว่าเอ็งเป็นลูกค้าของโฮมสเตย์นะโว้ย… ”
ลุงนวยกล่าวอย่างมีอารมณ์ขัน จากนั้นก็เดินออกมาช่วยตุลย์ลากกระเป๋าเดินทางสีดำใบย่อมจากท้ายรถเข้ามาในบ้าน
“ลุงมีที่เที่ยวแนะนำบ้างไหมครับ… ”
ตุลย์ชวนคุย เดินออกมานั่งคุยกันที่เก้าอี้ไม้หน้าบ้าน ขณะนั้นมีลมทะเลพัดโชยมาตลอดเวลา จมูกของตุลย์ได้กลิ่นอายทะเลแล้วรู้สึกสดชื่นอย่างบอกไม่ถูก
“เอ็งชอบเที่ยวแบบไหนล่ะ… แต่แถวนี้ก็คงไม่พ้นทะเล… ”
ลุงนวยกล่าวแล้วเดินกลับเข้าบ้านไปคว้าเบียร์จากตู้เย็นออกมาสองกระป๋อง เปิดแล้วยื่นให้ตุลย์กระป๋องนึง
“ขอบคุณครับ… ใช่ครับผมหมายถึงเที่ยวทะเลนั่นแหละครับ… ”
ตุลย์ยกเบียร์ขึ้นกระดกดื่ม อดไม่ได้ที่จะมองเรือนร่างลุงนวยด้วยความชื่นชม
แกเป็นผู้ชายตัวใหญ่มาก กล้ามเนื้อเป็นมัด ที่อกมีเส้นขนสีดำเป็นแพแผ่กระจายไปทั่ว
จะว่าไปก็ดูคล้ายลูกครึ่งที่มืเชื้อแขกหรือไม่ก็ฝรั่ง แต่ตุลย์ก็ไม่ได้ละลาบละล้วงถามเรื่องส่วนตัว
“โปรแกรมเที่ยวแถวนี้ก็มีทั้งตกหมึกกลางคืน ดูปลาโลมา ดำน้ำตื้นที่เกาะกลางทะเล หรือเช่าสปีดโบ๊ทขับไปเที่ยวเกาะก็มี ขึ้นอยู่กับว่าเอ็งชอบแบบไหนล่ะ”
ลุงนวยตอบ
“ว้าว… น่าสนุกทั้งนั้นเลยครับ”
สิ่งที่ลุงนวยบอกทำเอาตุลย์ตื่นเต้น
“น่าสนใจทั้งนั้นเลยครับ… แบบนี้เห็นทีว่าผมคงต้องค้างหลายคืน… ”
“เอ็งจะค้างกี่คืนก็ได้… แต่ว่าคืนแรกให้รอดก่อนเถอะ… ”
ลุงนวยกล่าวติดตลก
“งั้นในระหว่างนี้ผมขอจ้างลุงเป็นไกด์นำเที่ยวส่วนตัวนะครับ… ได้ป่ะ… ”
ไอเดียสนุกๆ ผุดวาบเข้ามาในหัวของตุลย์ รู้สึกถูกชะตากับลุงนวยขึ้นมาอย่างประหลาด
“ไม่มีปัญหา… ว่าแต่ตอนนี้ก็ใกล้ค่ำแล้ว เรื่องเที่ยวคงต้องรอไว้พรุ่งนี้เช้า ตอนนี้เดี๋ยวลุงเตรียมอาหารเย็นให้ก่อนดีกว่า… ”
ปกติลุงนวยไม่ค่อยได้ทำอาหารกินเอง แกมักจะออกไปซื้อแกงถุงในตลาดนัด
“ผมอยากกินต้มยำกุ้งครับ… เดี๋ยวเราออกไปซื้อกุ้งซื้อปูมากินกันนะครับ”
ตุลย์ออกความเห็น
“ได้… ลุงรู้จักร้านขายอาหารทะเลหลายร้านแถวนี้ มีของดีของสดทั้งนั้น แต่ต้องขับรถออกไป… ”
“ไม่มีปัญหาครับลุง… ”
ในเวลาต่อมา
กลับจากซื้อของเพื่อทำอาหาร ลุงนวยรีบเข้าครัวเพราะกลัวว่าตุลย์จะหิว
ใช้เวลาไม่นานนักก็ได้กลิ่นต้มยำกุ้งโชยออกมาจากครัวเล็กๆ ที่อยู่หลังบ้าน
“ว้าว… กลิ่นต้มยำหอมโชยมาถึงหน้าบ้านเลยครับลุง… ”
ตุลย์ชะโงกใบหน้าผ่านกรอบประตูเข้ามา เห็นร่างสูงใหญ่กำลังยืนถือทัพพีคนต้มยำในหม้อ
“เสร็จแล้ว… เอ็งรอเดี๋ยวนะ… ”
ลุงนวยตักต้มยำใส่ชามกระเบื้องสีขาว
“มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ”
ตุลย์เดินเข้ามาใกล้
“เอ็งช่วยหั่นผักชีให้ที… ”
ลุงนวยกล่าวขณะตักต้มยำใส่ชาม
“ได้เลยครับ… ”
ตุลย์ขยับเข้ามายืนใกล้กับโต๊ะ ตั้งอยู่ข้างเตา คว้าเอาผักชีลาวมาหั่น
เมื่อลุงนวยเห็นท่าทางเก้ๆ กังๆ ของชายหนุ่มก็หัวเราะขำ
บังเอิญได้เจอกับกำนันทองที่มาช่วยอำนวยความสะดวกให้กับลูกบ้านของตนที่เดินทางมาคัดเลือกทหาร“ไอ้หนุ่ม… เป็นไงบ้างจับได้ใบดำหรือใบแดง”กำนันทองเอ่ยทักทายเจตน์“สวัสดีครับกำนัน… ผมจับได้ใบดำครับ”เจตน์รีบตอบอย่างตื่นเต้น…ไม่เพียงตื่นเต้นที่จับได้ใบดำ แต่ยังตื่นเพราะมีโอกาสได้เจอกับผู้ชายคนนี้อีกครั้งเจตน์มองสบตากับกำนันทองด้วยความรู้สึกวาบหวามที่รับรู้กันเพียงสองคนว่าเมื่อสองวันก่อนหน้านี้เคยได้ทำอะไรร่วมกันมา“ลุงยินดีด้วยนะ…”กำนันทองกล่าวเสียงหล่อ“ขอบคุณครับ… ”เจตน์ตอบเสียงหวาน…ดวงตาเป็นประกายจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาคมคร้ามของกำนันทองที่อยู่ในเครื่องแบบสีกากีสุดสมาร์ท เท่ห์มากจนละสายตาไม่ได้“วันนี้ลุงกำนันหล่อมากครับ… ”เจตน์เอ่ยชมเสียงหวาน…ชอบเครื่องแบบที่เป็นเสื้อสีกากีคอปกแขนยาวรัดรูปอวดทรวดทรงของผู้สวมใส่กำนันทองหุ่นดีมาก แผงอกกำยำและกล้ามแขนเป็นมัดๆ แน่นอยู่ภายใน ประกอบกับกางเกงสีกากีขายาวรัดรูปยิ่งแน่นบั้นท้ายบึกบึนน่ามองเสียนี่กระไรและเมื่อเจตน์กวาดสายตาจากช่วงอกแลต่ำลงมาถึงเอว ก็ยิ่งสะดุดตากับเป้ากางเกงที่แลดูรัดรึงตึงแน่นซึ่งเจตน์รู้ว่าข้างในนั้นซุกซ่อนของดีเอาไว้ ของดี
ตอนนี้ภายในหูของเจตน์ได้ยินแต่เสียงของเนื้อกระทบเนื้อทั้งข้างล่างที่เสยขึ้นมาไม่ยั้ง และข้างหลังก็กระแทกเข้าใส่ไม่บันยะบันยัง ไม่เว้นแม้แต่ในปากที่ตอนนี้กำลังโดนไอ้จ้อนของลุงดุล กระเด้ารัวจนไม่เว้นจังหวะให้หายใจ“อูยยย… ไม่ไหวแล้วครับ… โอ๊ววว… อ๊อย... อูย... ฮึ่ก… เสียว… งือออ… รูผมแหกหมดแล้ว… ”เจตน์ร้องครวญครางน่าเวทนา “ซี้ด… กูจะแตกแล้ว… ”จอมขมังเวทย์กบกรามแน่นเมื่อความเสียวซ่านพลุ่งพล่านสุดจะทานทน“งืออออ… ซอยเลยครับ”เจตน์ร้องครางลั่นส่งสัญญาณ…อาการเกร็งก้นจนกล้ามเนื้อเต้นระริกเป็นริ้วลายแผ่ซ่านขึ้นไปถึงแผ่นหลังส่งสัญญาณให้ผู้ชายวัยลุงจอมหื่นทั้งสามคนระเบิดน้ำกามพวยพุ่งออกมาคารูและอีกลำคาอยู่ในปาก“อ๊าคคค… ”ลุงดำคำรามเสียงต่ำในลำคอ…ในช่วงสุดท้ายของความอึดทนข่มกลั้นความเสียวซ่าน ตามมาด้วยเสียงของอาจารย์คงและลุงดำ ยังครางเครืออยู่ข้างหลังภายหลังจากออกแรงออกควบขับอย่างเมามัน ลุงจอมหื่นทั้งสามช่วยกันส่งเจตน์จนถึงสวรรค์ชั้นเจ็ดพร้อมๆ กันทีเดียวสามดุ้น“อึ่ก… อึ่ก… ”เป็นเสียงของเจตน์กำลังกลืนกินของเหลวกลิ่นคาวคลุ้งที่หลั่งออกมาเต็มปากเมื่อครู่เจตน์ร้องไม่ออก เป็นเพราะว
“โอ๊ววว… ฮึ่ก... อูย… ”เจตน์สะดุ้ง ร้องครางเสียงลากยาว…แรงกระเด้าทำเอาก้นสั่นเกร็ง เสียวจนตูดสั่น ใบหน้าบิดเบ้บูดเบี้ยวไปชั่วขณะหลังจากโดนลำเนื้อมหึมาของลุงดำอัดทะลวงเข้ามามิดสุดโคนในรูเดียวกันได้อย่างน่าอัศจรรย์ใจเหลือเชื่อ“อู้วววว… เอ็นเบียดกันแน่นเชียว”อาจารย์คงขบกรามแน่น…รูยิ่งแน่นเมื่อสองลำมหึมาต้องมาอยู่ร่วมกัน ภายในโพรงสวรรค์ที่มีเพียงรู้เดียวเท่านั้นกระทั่งทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง…เจตน์จึงเริ่มกระดกก้นสู้เมื่ออารมณ์นำพาไป เพราะความเสียวซ่านไม่เคยปรานีใคร“อ๊า… ไม่ไหวแล้วครับ… อูย… แตกเถอะครับ”เสียงของเจตน์สั่นพร่าไม่ต่างจากก้นที่สั่นเกร็ง สองมือโอบอยู่รอบลำคอของจอมขมังเวทย์“กูไม่ไหวแล้วโว้ยไอ้ดำ… ”อาจารย์คงมองข้ามบ่าของเจตน์ไปสบตากับลุงดำที่กำลังประกบอยู่ด้านหลังโดย มีร่างอ้อนแอ้นของเจตน์อยู่ตรงกลาง สภาพของเจตน์ในตอนนี้ไม่ต่างจากแซนด์วิชยังไงยังงั้นเพราะถูกประกบทั้งหน้าและหลังจากนั้นเสียงร่างกายกระทบกันก็ดังสนั่นตามจังหวะ“โอ้ว… อ่า… อ่า… อ่า… ”ตอนที่ 13 จอมขมังเวทย์ที่นอนหงายอยู่ด้านล่างครางลั่น โยกเอวขยับบั้นท้าย เสยแก่นกายกระเด้าขึ้นมาจากด้านล่างอย่างดิบเถื่อนเมา
“มาตรงนี้ดีกว่าไอ้หนู… ” อาจารย์คงขยับเอวถอนลำเอ็นออกมา…รีบนั่งลงเอนกายพิงพนักโซฟาในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอนเปลือยกายล่อนจ้อน แอ่นสะโพกส่งท่อนเนื้อตั้งลำแข็งโด่ขึ้นมาขนานกับท้องแน่นไปด้วยลอนกล้าม“มาควบเอ็นให้ลุงที… … ”อาจารย์คงรั้งเอวของเจตน์ บังคับให้ขึ้นมานั่งคร่อมลงกลางลำตัว หันหน้าเข้าหากันเจตน์ตื่นเต้น…ยอมทำตามอย่างว่าง่ายเพราะว่ากำลังมีอารมณ์สุดๆ จากนั้นเอื้อมมือข้างหนึ่งเอื้อมมาทางด้านหลังก้นของตัวเอง“เบาๆ ก่อนนะครับ… ” เจตน์กล่าวพร้อมกับเอามือคว้าท่อนเอ็นสีน้ำตาลเข้มของจอมขมังเวทย์รูปหล่อ ยาวใหญ่จนมือกำไม่รอบค่อยๆ หย่อนก้นพร้อมกดหัวเอ็นสีม่วงคล้ำถอกบาน ดันเข้ามาในรูทวารที่กำลังลื่นได้ที อาจารย์คงใจร้อนช่วยโก่งเอวแทงท่อนเนื้อเสยขึ้นมาจนมิดโคนเสียงดังซ่วบ“อ๊ายยยย…. ”เจตน์คางลั่น…หนั่นก้นกระเพื่อมสั่น เมื่ออาจารย์คงเริ่มกระเด้าเป็นจังหวะ“โอ๊ววว… อุ๊… อู้ว… อูย… แน่นมากครับ”เจตน์ร้องครางไม่เป็นภาษา…ความใหญ่ของอาวุธประจำกายอาจารย์คงทำให้รูที่เพิ่งเคยโดนเปิดซิงเป็นครั้งแรกฝืดมากแน่นมาก“ขย่มเลยได้หนู… ”อาจารย์คงสั่งพร้อมกับโน้มใบหน้าเข้ามาไซ้อกและซอกคอ ดูดเลียหัวนม
ลีลาดิบเถื่อนดุดันของลุงดำทำเอาเจตน์ร้องครางไม่หยุด ภาพที่เห็นทำให้คนที่ยืนลุ้นเชียร์อยู่ในห้องทนไม่ไหวอยากร่วมสนุกด้วย “อยากโดนรุมกระเด้าไหมวะไอ้หนู… ”กำนันทองละล่ำละลักถามเมื่อไอเดียพิสดารผุดขึ้นในหัว…อาจารย์คงหันมามองสบตากับลุงดำ ก่อนที่ทุกคนจะพยักหน้าเห็นด้วยกับการรุมกระเด้าจัดหนักให้กับเจตน์ที่พลัดหลงเข้ามาในดงกาม.....“ห๊ะ… ผมไม่ไหวแน่ๆ… ”เจตน์อุทานออกมาด้วยความตกใจ“มาเลยพวกเรา… ไหวไม่ไหวเดี๋ยวก็รู้”กำนันทองโอบเอวของเจตน์ลงมานอนหงายบนเตียงไม้.....“ไม่ไหวแล้ว… ขอลุงกระแทกบ้างนะไอ้หนู… ”เป็นเสียงของอาจารย์คงที่ดังขึ้น…กำนันทองได้ยินจึงรีบเปิดทางให้จอมขมังเวทย์อุ้มเจตน์ลงมาจากเตียง พามานั่งที่โซฟาตั้งอยู่มุมห้อง.....“เดี๋ยวเอ็งจะครางเหมือนได้ขึ้นสวรรค์”อาจารย์คงกล่าวเสียงลอดไรฟัน…จากนั้นกดแผ่นหลังของชายหนุ่มให้คว่ำหน้าลงบนพนักโซฟา ยกขาข้างหนึ่งขึ้นมาตะแคงคร่อมพนักโซฟา เผยให้เห็นรูทวารกลวงโบ๋อยู่ระหว่างง่ามก้นด้านหลังรีบจับดุ้นเอ็นลำใหญ่มหึมา เสียบข้าใส่รูทวารมิดสุดตอโคนอวบหนา“ฮึ่ก… อ๊ายยยย… ”เจตน์สะดุ้งครางด้วยความเสียวซ่าน…ใบหน้าเชิดขึ้นตามแรงกระเด้า เม้มปา
กำนันทองสนุกสุดเหวี่ยง…โก่งเอวดันลำเนื้อเสยขึ้นมาสุดตอโคนที่โอบล้อมไว้ด้วยเส้นขนสีดำหยาบแข็ง กระแทกมิดสนิทแน่นเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งในร่างกายของเจตน์“อูย… ไม่ไหวแล้วครับ… ซี้ด… เสียวเหลือเกิน ลุงกำนันเอาแรงจัง… ”เจตน์ส่งสายตาวิงวอน จ้องมองตากันอย่างท้าทาย…แม้สีหน้าและแววตาของเจต์ทำราวกับว่าจะรับไม่ไหว แต่ด้วยความเสียวซ่านที่มีมากกว่าเจ็บ ก็ทำให้เจตน์ขย่มสู้อย่างไม่เกรงกลัวของใหญ่ตอนนี้ภายในห้องระงมไปด้วยเนื้อกระทบเนื้อดังคลอไปกับเสียงร้องครวญครางของเจตน์ที่กำลังโดนจัดหนัก“อู้ววว… มันสุดๆ… ขย่มเก่งแบบนี้ลงลุงชอบนัก”กำนันทองเอามือโอบต้นคอของเจตน์…รั้งเข้ามาแล้วโน้มตัวเข้าไปจูบประกบริมฝีปาก ดูดปากแลกลิ้นกันพัลวันขณะกำลังโก่งเอวดันลำเอ็นเข้าใส่ไม่หยุด “อ๊า… อูย… แตกเถอะครับรูผมระบมหมดแล้ว”เจตน์เสียวมาก…ขาทั้งสองข้างของเจตน์ยังรัดอยู่รอบเอวของกำนันทอง แก่นกายร้อนผ่าวเสียบแน่นอยู่ในรูทวาร“พอเถอะครับลุง… ”เจตน์ห่วงกลัวว่ารูสวรรค์ของตัวเองจะระบมมากไปกว่านี้“อะไรกัน… จะรีบไปไหน… ไม่เห็นหรือไงว่าลุงดำกำลังยืนชักว่าวรอต่อคิว… ”กำนันทองกระตุกยิ้มแล้วหันไปมองลุงดำ จากนั้นขยับเอ
“ครับ… แล้วปกติลุงอาบที่ไหนครับ”“ก็ในห้องน้ำนั่นแหละ… แต่บางครั้งลุงก็ไปอาบในคลองหลังบ้าน ถ้าเอ็งสนใจอยากจะลองเล่นน้ำคลอง เอาไว้พรุ่งนี้ลุงจะพาไป”“ขอบคุณครับ”ตุลย์ยกเบียร์ในกระป๋องที่เหลือขึ้นดื่มจนหมด ก่อนจะลุกขึ้นจากเก้าอี้ ถือประป๋องเปล่ามาทิ้งลงในถังขยะแล้วเดินเข้ามาอาบน้ำเสร็จจากอาบน้ำ… ต
“โถ… ใครเขาหั่นกันยังงั้นล่ะ หยาบไป… หั่นให้มันละเอียดหน่อย… ”ว่าพลางเหลือบมองผักชีหั่นกระท่อนกระแท่น ดูก็รู้ว่าตุลย์ไม่เคยทำมาก่อนก็แน่ละสิ… อยู่บ้านตุลย์เป็นคุณหนู รอบตัวมีแต่คนรับใช้ วันๆ แทบจะไม่ได้หยิบจับอะไรเอง“เดี๋ยวลุงทำให้ดู… ”ลุงนวยขยับเข้ามาข้างหลัง แนบลำตัวเข้าหาตุลย์ สองแขนกำยำโอบล
ชายหนุ่มตอบไปตามตรง“ทำไมวะ… ”หัวคิ้วเป็นแพสีดำชิดเข้าหากัน ดวงตาคมกริบหรี่ลงเล็กน้อยด้วยความสงสัย“วันนี้คนเยอะมากครับ… อึกทึกเกินไป… เอ่อ… ว่าแต่บ้านหลังนั้นเป็นบ้านของลุงใช่ไหมครับ”ตุลย์ทอดสายตามองไปยังบ้านไม้หลังน้อยกลางป่าโกงกางด้วยความสนใจ“ใช่… บ้านลุงเอง… ”เจ้าของบ้านตอบ“บรรยากาศน่าอยู่
ร่านกับลุงชาวเลผู้เขียนข้าวหลาม ไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือหรือคัดลอกเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือเว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของหนังสือเท่านั้นนิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้นไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคลและสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจ







