หวานใจนายสีหราช

สีหราช เลิศรัตนวรชัย นักศึกษาวิศวะกรรมศาสตร์ปีสุดท้ายของมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง เขาเป็นรุ่นพี่ที่โก้หรู เป็นอัลฟากลิ่นฟีโรโมนเหล้านอก มีเอกลักษณ์ประจำตัวที่ชอบทำหน้าเคร่งขรึม เป็นที่ถูกใจสาวๆและโอเมก้าในมหาวิทยาลัย ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเนื่องจากเป็นลูกชายมาเฟีย สีหราชจะขึ้นชื่อมากกับเรื่องของพี่ชายที่เพิ่งจบไป ทั้งมหาลัยจะรู้กันดีว่าห้ามยุ่งกับพี่ชายของสีหราช ถ้าไม่อยากเจ็บตัว สีหราชตามติดพี่ชาย กันอัลฟ่าทุกคนตามคำสั่งของบิดามารดา ซึ่งสีหราชทำได้ดีมาก จนไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ สิรินทร์ พี่ชายโอเมก้าของสีหราชเลยจนกระทั่งพี่ชายจบการศึกษา สีหราชเป็นคนที่ชอบความเร็ว เขาใช้เวลาว่างฝึกฝีมือทางด้านการขับแข่งรถ จนสามารถเข้าร่วมทีมเป็นนักแข่งมืออาชีพได้ด้วยวัยแค่ 21 ปีเท่านั้น นอกจากจะขึ้นชื่อเรื่องฝีมือการขับแข่งรถแล้ว เรื่องความเจ้าชู้สีหราชก็ติดอันดับ top เขาเปลี่ยนคู่นอนไม่ซ้ำหน้า ไม่คบกับใครจริงจัง ไม่เคยให้ใครขึ้นสถานะแฟน ทุกคนที่ผ่านมา ล้วนผ่านไปในครั้งเดียว ถึงแม้ว่าเหล่าสาวๆ หรือ โอเมก้าจะอยากมีอะไรกับสีหราชเป็นครั้งที่ 2 แต่ถ้าสีหราชปฏิเสธนั้นแปลว่าเขาเบื่อแล้ว 

'อ๊ะ!!! สีหราช!! เบาๆครับ ผมจุก!!"

เอวสอบกระแทกแก่นกายเข้าหาโอเมก้าไม่ยั้ง โอเมก้าตัวเล็กใต้ร่างร้องครางไม่หยุดทำให้สีหราชรู้สึกรำคาญหู เขาจับโอเมก้าคว่ำลง ทั้งๆที่แก่นกายไม่ได้หลุด แต่เสียงของโอเมก้าก็ไม่ได้เบาลงเลย เขาตัดสินใจคว้าเนคไทที่วางอยู่มัดปากโอเมก้าทันที ก่อนที่จะกระแทกสะโพกเข้าไปแบบไม่ยั้งอีกครั้ง 

"อือ ฮือ ..!"

โอเมก้าที่ไม่สามารถร้องได้ กลับรู้สึกชอบเซ็กซ์ของสีหราช เขารู้สึกว่าตอนนี้อารมณ์ของเขากำลังพุ่งสุดเพราะความรุนแรงของสีหราช 

"อ๊า...ซี้ดดด!!"

สีหราชกัดฟันไว้แน่น รูรักของโอเมก้าไม่ได้คับแน่นเท่าที่ควร แต่ก็ไม่ได้หลวมจนไม่รู้สึก เขาไม่ชอบมีอะไรกับโอเมก้าที่ไม่มีประสบการณ์ เขาไม่ชอบการปลอบประโลม เขาไม่ชอบมีเซ็กซ์แบบอ่อนโยน เขาชอบคนที่สามารถรับแรงกระแทกของเขาได้ เพราะเขาเป็นคนที่เสร็จยากมาก และมีแรงกระแทกได้หลายชั่วโมง โอเมก้าบางคนถึงขนาดสลบคากิจกรรมไปเลยก็มี 

สีหราชมองโอเมก้าที่ตอนนี้ถูกเนคไทมัดปากจนร้องไม่ได้ มีน้ำตาไหลจากหางตา แต่ไม่ใช่น้ำตาของความเสียใจ แต่เป็นน้ำตาของความเสียวซ่าน

'พั่บ พั่บ พั่บ'

เขายังคงตอกแก่นกายเข้าไปไม่พัก โอเมก้าที่ถูกจับเปลี่ยนท่านู้นท่านี้เริ่มตัวอ่อนลงเรื่อยๆ จนร่างบางเงียบไป เขายิ้มที่มุมปาก โอเมก้าสลบไปแล้ว แต่เอวของสีหราชยังคงไม่หยุดตอก เขาไม่ได้มีความสงสารให้กับโอเมก้าเลยแม้แต่นิดเดียว เพราะก่อนที่จะมีความสัมพันธ์กัน เขาได้เตือนไว้แล้วว่าเซ็กซ์ของเขารุนแรงมาก ถ้ารับไม่ได้ไม่ต้องตามมา แต่หลังจากวันนี้ โอเมก้าคนนี้ก็จะเหมือนกับคนอื่นๆ ต้องตามตอแยเขาเพื่อขอมีเซ็กซ์รอบต่อไป สีหราชตอกแก่นกายเข้าไปเร็วและแรงขึ้น ก่อนที่จะพาตัวเองไปถึงสุดยอด เขากระตุกภายในตัวของโอเมก้าแต่ผ่านเครื่องป้องกันไว้อย่างดี เขาไม่พร้อมที่จะทำใครท้อง ไม่พร้อมที่จะเป็นพ่อของใคร เขายังอยากใช้ชีวิตโสดของเขาต่อไป สีหราชถอดแกนกายของตัวเองออกจากรูรักของโอเมก้า เชื่อพันธุ์ของเขาอยู่ในเครื่องป้องกันทั้งหมด เขาถอดทิ้งถังขยะไปก่อนที่จะมองไปที่โอเมก้าที่ตอนนี้ ร่างกายขาวๆของโอเมก้ามีรอยช้ำแดงทั่วไปทั้งตัว เขาไม่เคยตบตีคู่นอน แต่เขามีรสนิยมชอบทำรอยไว้บนตัวของโอเมก้า มันเพิ่มอารมณ์เสียวได้อย่างดี สีหราชไม่เคยนอนค้างกับใครเลยแม้แต่ครั้งเดียว เมื่อเสร็จภารกิจแล้วเขาจะออกจากโรงแรมทันที แต่ก็ไม่ลืมที่จะทิ้งเงินพร้อมกับชำระค่าห้องไว้ให้เรียบร้อย 

สีหราชขับรถกลับคฤหาสน์เลิศรัตนวรชัย เขากลับถึงบ้านอย่างอารมณ์ดี เจอกับคุณแม่แสนสวยที่ยังคงรอเขาอยู่เหมือนเดิม

"ทำไมยังไม่นอนอีกครับแม่ ดึกแล้วนะ"

แสนดีหันไปมองลูกชายทันทีที่เดินเข้ามาภายในคฤหาสน์ ก่อนจะถอนหายใจอย่างโล่งอก

"ทำไมแม่ติดต่อสิงโตไม่ได้ แม่เคยพูดไว้หนแล้วนะสิงโต ว่าถ้าจะกลับบ้านดึกให้โทรมาบอกแม่ก่อน แม่เป็นห่วงมากรู้ไหม"

สีหราชหรือที่แสนดีเรียกว่าสิงโต คือลูกชายคนเล็กของ สิงหล เลิศรัตนวรชัย กับแม่ แสนดี เลิศรัตนวรชัย เขาเดินเข้ามาหามารดาพร้อมกับกอดแล้วหอมที่แก้มทั้งสองข้าง

"พอดีโทรศัพท์ผมแบตหมดนะครับแม่ ผมขอโทษนะครับที่ทำให้เป็นห่วง ผมมาให้ลงโทษแล้วเนี่ย"

สีหราชเอียงแก้มให้มารดา แสนดีก็หอมลูกชายอย่างที่เคยทำเป็นประจำ แต่ก็ไม่ได้ทำให้สายตาดุๆของมารดาดูดีขึ้นมาเลย

"ถ้าสิงโตทำแบบนี้อีก แม่จะทำโทษสิงโตโดยการตัดบัตรเครดิตทั้งหมดของสิงโตดีไหม"

สีหราชถึงกับตาโต ถึงแม้ว่าเขาจะมีรายได้จากการเป็นนักแข่ง แต่เขาก็ยังได้รับค่าขนมจากที่บ้านอยู่ดี

"ขอโทษคร๊าบบบ ต่อไปผมจะไม่ทำอีกแล้ว!!"

แสนดีมองค้อนลูกชาย สีหราชเป็นลูกชายคนเล็กของบ้าน ทำให้ไม่ค่อยมีใครขัดใจสักเท่าไหร่ แต่ด้วยความที่สีหราชเป็นคนอารมณ์ร้อน แสนดีแต่จำเป็นต้องดุ เพื่อไม่ให้ลูกชายทำนิสัยเสียกับคนอื่น จะเรียกได้ว่าแสนดีเป็นแม่ที่สามารถเลี้ยงดูทุกคนออกมาได้อย่างดี.ทั้งสีหราช สิรินทร์ 

"ไปๆ ไปนั่งที่โต๊ะเลย เดี๋ยวแม่จะหาอาหารให้ทาน ผอมหมดแล้วเนี่ย"

แสนดียังคงทำหน้าที่แม่ที่ดี ทุกคนในบ้านจะต้องอิ่มและนอนหลับอย่างสบาย เขาจะดูแลจนกว่าลูกและสามีได้กินอิ่มนอนหลับ หลังจากจัดการสีหราชเรียบร้อยแล้ว แสนดีจะจัดการดูแลความปลอดภัยของคฤหาสน์ถึงแม้ว่าจะมีบอดี้การ์ดของเฮียสิงหลดูแลอยู่แล้วก็ตาม เขาจะเดินตรวจตาดูอีกรอบก่อนขึ้นนอนเสมอ 

เช้าวันต่อมาทุกคนลงมาทานอาหารเช้าร่วมกันก่อนแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตัวเอง เฮียสิงหลเข้าไปดูแลโรงแรมที่งอกเงยขึ้นมามากมาย สิรินทร์ลูกชายคนโต เป็นแพทย์อยู่โรงพยาบาลเดียวกับคุณหมอพิพัฒน์ ส่วนสีหราชยังคงเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยปีสุดท้าย หลังจากส่งทุกคนออกจากบ้านไปหมดแล้ว แสนดีจะเข้าครัว เขายังคงทำขนมไทยและอาหารสำหรับมื้อเย็นของลูกๆและสามี และอีกธุรกิจหนึ่งของแสนดี คือการทำขนมไทยส่งออกไปขาย เฮียสิงหลไม่ได้เห็นด้วยกับการทำธุรกิจเล็กๆนี้ แต่เพราะมันเป็นความสุขของภรรยาเขาจึงปล่อยให้แสนดีได้ทำ

"อันนี้ออเดอร์ของวันนี้เจ้าค่ะคุณหนู"

กะหล่ำยื่น order ให้แสนดี แสนดีรับมาอ่านดูก่อนจะพยักหน้ารับและเตรียมอุปกรณ์และวัตถุดิบในการทำขนม

"ท้องโตขนาดนี้ อย่าขยับมากเลยกะหล่ำ เดี๋ยวเราทำเอง กะหล่ำนั่งดูเฉยๆก็พอ"

กะหล่ำ สาวใช้ประจำตัวของคุณหนูแสนดีที่ข้ามกาลเวลามาพร้อมกัน ตอนนี้แต่งงานอยู่กินกับเกรียงไกร และกำลังตั้งท้องลูกคนแรก แต่กะหล่ำก็ยังคงทำหน้าที่สาวใช้ประจำตัวอยู่เสมอ เธอยังคงทำหน้าที่ได้อย่างดี ถึงแม้จะท้องโตก็ตาม

"บ่าวไหวเจ้าค่ะคุณหนู ให้บ่าวได้ขยับบ้างเถอะเจ้าค่ะ ถ้าให้บ่าวอยู่เฉยๆแล้วบ่าวคิดถึงแม่ ตอนนี้บ่าวกำลังจะเป็นแม่คนแล้ว บ่าวยังคิดถึงแม่มากเลยเจ้าค่ะ"

แสนดีมองบ่าวคนสนิท กะหล่ำข้ามกาลเวลามาพร้อมกับเขาและไม่ได้กลับไปอีกเลยตั้งแต่วันนั้น ต้องห่างจากพ่อแม่ญาติพี่น้องของตัวเองเช่นเดียวกับแสนดี 

"เราขอโทษนะกะหล่ำ ถ้ากะหล่ำไม่วิ่งตามเราเข้ามาในถ้ำก็คงไม่ได้โผล่ที่นี่"

กะหล่ำเดินเข้ามาแล้วจับมือคุณหนูแสนดีของเธอ พร้อมกับยิ้มบางๆ

"ต่อให้บ่าวย้อนเวลากลับไปได้ บ่าวก็จะเลือกมากับคุณหนูเจ้าค่ะ บ่าวดูแลคุณหนูมา ยังไงบ่าวก็ต้องดูแลคุณหนูตลอดไป บ่าวสัญญากับพ่อกับแม่แล้ว ว่าจะดูแลคุณหนูแสนดียิ่งชีพ คุณหนูอย่าพูดอย่างนี้เลยนะเจ้าคะ"

ทั้งสองยืนกอดกัน จะเรียกได้ว่ากะหล่ำเป็นเพื่อนที่แสนดีที่สุดของแสนดีเลยก็ว่าได้ กะหล่ำไม่เคยทิ้งแสนดีแม้แต่ครั้งเดียว แสนดีสัญญากับกะหล่ำไว้ว่า ทั้งสองคนจะดูแลกันตลอดไป ถึงแม้อายุจะมากขึ้นแล้วก็ตาม

ในช่วงเวลาเย็น เป็นเวลาที่สมาชิกในครอบครัวทยอยเดินทางกลับมา คนที่กลับมาคนแรกคือสิรินทร์ ตามมาด้วยสีหราช ทั้งสองคนยังคงอ้อนขนมจากมารดาทุกเย็น ทำให้แสนดีต้องเตรียมขนมไว้สำหรับสองแสบ

"ป๊าไปไหนล่ะครับคุณแม่"

"เดี๋ยวก็คงมาแหละ วันนี้รู้สึกว่าป๊าของลูกจะมีงานที่ต่างจังหวัด"

สีหราชผ่านผู้เป็นแม่ ปกติจะเป็นป๊าของเขาที่มาถึงก่อนเป็นคนแรก ในวันนี้กลับกลายเป็นป๊าเขามาช้าที่สุด

"นั่นไงๆ รถมาจอดแล้วนั่นไงเสียงรถ"

สิรินทร์ชี้ไปทางหน้าบ้าน ซึ่งมีเสียงรถจอด เป็นรถของเฮียสิงหลแน่นอน เพียงไม่นานนักประมุขของบ้านเลิศรัตนวรชัยก็เดินเข้ามาพร้อมกับเด็กน้อยคนนึง ที่เดินก้มหน้าตามหลังมาอย่างเงียบๆ

"พาใครมาเหรอครับเฮีย" แสนดีเอ่ยปากถามสามีทันที

"ลูกชายเพื่อนเฮีย วันนี้เฮียไปเผาศพมัน เด็กคนนี้ไม่มีใครดูแลแล้ว เฮียสงสาร เฮียก็เลยรับมา แสนดีช่วยดูแลเด็กคนนี้แทนเฮียด้วยนะ จะให้ทำหน้าที่อะไรได้บ้างสุดแล้วแต่หนูเลย"

สีหราชมองเด็กที่พ่อของเขาพามา เป็นสายพันธุ์โอเมก้าแน่นอนเพราะฟีโรโมนที่ลอยมาเป็นกลิ่นมะลิ ถึงเสื้อผ้าจะมอมแมม แต่เขารู้สึกว่าโอเมก้าคนนี้มีผิวพรรณที่ขาวผ่อง แถมกลิ่นฟีโรโมนอย่างถูกใจเขา ในระหว่างที่ป๊าของเขากำลังคุยเรื่องเด็กคนนี้กับแม่อยู่ เขาสังเกตว่าเด็กคนนี้ไม่เงยหน้าขึ้นเลย ยังคงก้มหน้ามองมือตัวเองอยู่ตลอดเวลา จนสิรินทร์เป็นฝ่ายลุกจากเก้าอี้ไปหาเด็กน้อยโอเมก้าด้วยตัวเอง

"ไหนชื่ออะไรนะเรา อายุเท่าไหร่"

"ชื่อกลิ่นหอมครับ อายุ 18 ปี"

เด็กโอเมก้าพูดเบาๆกับสิรินทร์ สิรินทร์เดินรอบตัวของโอเมก้า พร้อมกับมองที่หลังคอที่ยังไม่มีพันธะเกิดขึ้น

"เด็กคนนี้น่ารักดีนะครับแม่ นี่ถ้าไม่ติดว่าเป็นโอเมก้าเหมือนกัน ผมจีบแล้วนะเนี่ย"

แสนดีส่ายหน้ากับความทะเล้นของลูกชายคนโต สิรินทร์เป็นคนติดเล่น เป็นสีสันของบ้านอะไรก็ว่าได้ ในระหว่างที่ทุกคนกำลังหัวเราะกับคำพูดของสิรินทร์ สีหราชยังคงนั่งนิ่ง เขามองตรงไปยังเด็กกลิ่นหอม พร้อมกับมีความคิดที่อยู่ในใจ เขาไม่ได้ฟังสมาชิกในบ้านที่พูดถึงเด็กกลิ่นหอมเลย เพราะตอนนี้สิ่งที่เขาสนใจคือปากเล็กๆที่เม้มอยู่ตลอดเวลานั่นต่างหาก เขาอยากจะรู้ว่ามันนิ่มแค่ไหน