Mag-log in“โอ๊ย...เจ็บนะ เอาออกไป” มาเฟียหนุ่มมองด้วยสีหน้างง ๆ เล็กน้อย ก่อนนาทีถัดมาเขาจะเข้าใจทุกอย่าง เมื่อแก่นกายของสัมผัสกับปราการขวางกั้นช่องทางรักเขาก็เข้าใจทุกอย่างทันที หญิงสาวช่างบริสุทธิ์ โชคดีของเขาเหลือเกินที่ชอบเธอตั้งแต่แรกเห็น ไม่งั้นคืนนี้เธอคงตกเป็นของหนุ่มจอมเจ้าชู้อย่างเจ้าหมอนั้น “โอ้...อดทนหน่อยนะครับคนดีของป๋า” มาเฟียเอ่ยปลอบโยนด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล แต่กลับไม่ช่วยอะไรสาวน้อยใต้ร่างตอนนี้หน้าตาแดงก่ำ มือกำผ้าห่มเอาไว้แน่นในยามแก่นกายของชายหนุ่มผลักดันตัวตนอันเต็มตื่นของตัวเองเข้ามา “อ๊าย....เจ็บ” ปึก! ท่อนเอ็นแห่งความเร่าร้อนผลักเข้าไปในกายสาวจนสุด จนหญิงสาวเจ็บแปลบไปทั่วกายอึดอัดอย่างไม่บอกถูก สาวน้อยอึดอัดจนต้องลืมตามมองต้นเหตุแห่งความเจ็บปวดทั้งหมดทั้งมวล พ่อเทพบุตรของเธอกำลังอยู่ทรมานร่างกายของเธอ เขากำลังข่มขืนเธอ! “ปล่อยนะ อือ” สติของสาวน้อยกลับ เริ่มออกแรงต่อต้านชายหนุ่ม มือไม้ของเธอยันอกแกร่งแต่มันกลับไม่ช่วยอะไร “ไม่ปล่อย ตอนนี้หนูเป็นเมียป๋าแล้ว อูย...แน่นฉิบ”
“ไม่ไหวแล้วเว้ย เป็นเมียป๋าเถอะคนสวย สัญญาว่าจะเลี้ยงดูอย่างดี” พูดจบชายหนุ่มมอบจุมพิตอันร้อนแรงให้หญิงสาวที่นอนใต้ ลำคอระหงตอนนี้เต็มไปด้วยรอยแดงจากฝีมือของชายหนุ่ม มือหนาขย้ำหน้าอกหน้าใจที่มีขนาดล้นมือของสาวน้อย ปลายปทุมถันข้างหนึ่งถูกชายหนุ่มหยอกเย้าด้วยริมฝีปาก เขาทำราวกับเป็นเด็กน้อยกระหายน้ำนมจากมารดา มันเป็นความรู้เกินจะบรรยาย... เนื้อตัวของหญิงสาวช่างหวานหอม ทรวงอกทั้งสองถูกกระทำด้วยน้ำมือของเขาจนพอใจก่อนจะเลื่อนมาสัมผัสหน้าท้องแบนเรียบไร้ไขมัน ทว่าสิ่งที่ทำให้เขาแทบหยุดหายใจคือกุหลาบใจกลางร่าง เขาไม่สนว่าหญิงสาวจะผ่านใครมาแล้ว แต่ตอนนี้เขาต้องการเพียงการดื่มด่ำน้ำหวาน ๆ จากเรือนร่างของเธอ ขาสลาทั้งสองถูกเขาจับแยกออกจากกันเพื่อเปิดเผยความสวยงามสู่สายตาอันคมกริบของมาเฟียหนุ่ม ดอกไม้งามสีแดงสวย เขาไม่อาจละสายตาออกไปได้ ริมฝีปากหยักหนาดื่มด่ำกับความงดงามนั้นทันทีอย่างไม่รอช้า ความเสียวซ่านกระจายไปทั่วร่างกายสาว แม้เธอจะหลับใหลแต่ก็ไม่อาจทนต่อความเร่าร้อนที่แผ่มาจากกลางกายได้ ขาทั้งสองเกร็งเมื่อความซ่านสยิวจู่โจมเข้าสู่กายบางอย่า
“อ่า...สาวน้อย” ดอนนั่งลงไปบนเตียงกว้างในห้องของเขาเอง มาเฟียก้มสูดกลิ่นหอม ๆ จากกายสาว ราวกับตัวเขาไม่เคยแตะต้องผู้หญิงมาก่อน ทั้ง ๆ ที่เขาเป็นชายหนุ่มที่ติดเซ็กซ์มากทีเดียว แต่ช่วงนี้เขาทำงานหนักทำให้เขาไม่มีเวลาคลายเครียดเลยแม้แต่น้อย “เป็นเมียป๋าเถอะคนสวย แล้วจะสบายไปทั้งชาติ” ดอมกดริมฝีปากลงบนซอกคอระหงจนผิวขาว ๆ ของหญิงสาวเป็นรอยซ้ำสีแดงเข้ม หญิงสาวที่กำลังนอนสลบไสลเริ่มรู้ตัวเพราะหนวดเคราของชายหนุ่มครูดจนเธอรู้สึกแสบไปหมด “อือ ใคร... หนูแก้มจะนอน” ริมฝีปากบางบ่นพึมพำก่อนจะเงียบลงอีกครั้ง ดอนถึงกลับขมวดคิ้วเล็กน้อย ชื่อของเธอหลุดออกมาเมื่อครู่ ชื่อน่ารัก ตัวก็ยังน่ารักอีก คราวนี้ล่ะพ่อจะฟัดให้หนำใจไปเลย “สาวน้อย ตื่นขึ้นมาหน่อยสิครับ ตื่นขึ้นมามองหน้าป๋าหน่อยนะครับ” จะบ้าไปแล้ว...มาเฟียอย่างเขาอยากจะเป็นเสี่ยหรือเนี่ย ทั้ง ๆ คำคำนี้ไม่เคยอยู่ในสมองมาก่อน ทว่าแก้มใสกลับนอนนิ่งไม่ไหวติง มือหนาเริ่มสั่นเล็กน้อยลูบสัมผัสขาสวย ๆ ของสาวน้อย จากนั้นเขาเรียกความมั่นใจเลื่อนมือขึ้นมาปลดกระด
“ยัยแก้ม กลับมาเดี๋ยวนี้นะ” ดารันร้องตะโกนเรียกบุตรสาวคนเดียว แต่ก็ไม่ทันเสียแล้วเมื่อลูกสาวเพียงคนเดียวคว้ากุญแจรถขับออกไปด้วยความรวดเร็วจนหล่อนยกมือทาบอกห้ามไม่ทันแล้ว ไม่นานสามีก็วิ่งตามมาติด ๆ หล่อนอดปรายตามองสามีอย่างคาดโทษ ถ้าไม่เป็นเพราะเขาแก้มใสคงไม่เตลิดออกไปกลางดึกแบบนี้ “อย่ามองแบบนั้นสิครับที่รัก ก็ผมอธิบายแล้วไง จะให้ไปสาบานวัดไหนก็ได้ผมไม่ได้นอกใจคุณแล้ว” กราณต์ถอนหายใจ จับมือภรรยาเอาไว้กลัวเธอจะเตลิดไปไม่ต่างจากลูกสาว “ยัยแก้มนะ ทำไมเอาแต่ใจแบบนี้” ดารันส่ายหน้าพลางมองสามีด้วยใบหน้าเคร่งเครียด “ไม่เอาน่าคุณ ลูกเป็นวัยรุ่น ปล่อยให้เขาเที่ยวตามแบบที่เขาควรจะเป็นเถอะครับ” กราณต์ปลอบภรรยา ดารันกังวลเล็กน้อย หล่อนทะเลาะกับสามีเรื่องมือที่สาม ทั้งหมดมันเกิดจากความหึงหวงของเธอแท้ ๆ ทำให้แก้มใสต้องมารับรู้ว่าครอบครัวที่แสนจะอบอุ่นกำลังร้าวฉาน แก้มใสถึงจะอายุยี่สิบเอ็ดปีแล้วแต่ก็ถูกเลี้ยงมาในครอบครัวที่อบอุ่น มีพร้อมทุกอย่าง พอเกิดปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ เกิดขึ้นในครอบครัว แก้มใสถึงกลับงอนหล่อนและสามี จนทั้งสองงอนง้อลูกสาวขี้งอนอยู่ต
“เสียวก็ปล่อยมันออกมาครับที่รัก” ชายหนุ่มบิดคลึงจุดเสียวซ่านกลางกายสาวด้วยปลายนิ้วและเรียวลิ้นทำเอาหญิงสาวดิ้นเร้าด้วยความปรารถนา ไม่นานหญิงสาว “หอมจังเลย จอมทำอะไรให้หนูทานเหรอ” หญิงสาวไม่พูดเปล่าพลางสวมกอดพ่อหัวหนุ่มที่กำลังทำอาหารเย็นให้เธอทาน อรินดาตั้งใจเอาไว้ว่าจะโกรธเขาที่ไม่ยอมฟังเหตุผลของเธอเลยสักนิด แต่พอเห็นชายหนุ่มทำตัวน่ารักก็อดที่จะออดอ้อนเขาไม่ได้ “หายโกรธแล้วเหรอครับคุณหนู หึ” จอมทรัพย์หัวเราะในลำคอก่อนจะก้มจุมพิตศีรษะทุย อรินดาทำแบบนี้หัวใจคนแก่อย่างเขามีแต่เธออยู่แล้ว “ไม่โกรธหรอกค่ะ แต่หนูจะจำเอาไว้ว่าพ่อจอมทึ่มของหนูแสนเจ้าเล่ห์ อีกอย่างหนูจะบอกลูก ๆ ของเราด้วยว่าอย่าเชื่อในพ่อของเขาเด็ดขนาดถ้าหนูมีลูกนะ” อรินดาคลายอ้อมกอดจากชายหนุ่ม “ขนาดนั้นเชียว เดี๋ยวคุณหนูก็กลายเป็นคุณแม่เร็ว ๆ นี้อย่างแน่นอน”จอมทรัพย์หัวเราะก่อนจะมาให้ความสนใจข้าวต้มกุ้งในหม้อต่อ “ให้มันจริงเถอะ หนูกลัวว่าพี่จอมไม่มีน้ำยาหรอก หนูคงมีโอกาสเที่ยวอีกนาน” อรินดาพูดขึ้นหวังยั่วโมโหแฟนหนุ่ม “คิดดีแล้วเหรอครับคุณหนูที่พูดแบ
“อือ....” หญิงสาวรู้สึกตัวของตอนบ่ายของวันใหม่ ดวงตากลมโตลืมตาขึ้นมองเพดานสีขาวสะอาด ทันทีที่ขยับร่างกายเพียงเล็กน้อยอรินดาก็รู้สึกเจ็บทันที โดยเฉพาะใจกลางกายหญิงสาวสลัดผ้าห่มออกไปให้ตัวก่อนจะก้มมองกลางกายสาวพร้อมกับเม้มปากเน้นสะกดกั้นความเจ็บปวดเอาไว้ “ผู้ชายหื่น...หื่นมากรู้ตัวไหม” แม้ภายในห้องนอนจะไร้เงาของแฟนหนุ่มแสนเจ้าเล่ห์ แต่หญิงสาวก็อดต่อว่าคนที่ทำให้เธอเป็นแบบนี้ไม่ได้ “อ้าว ตื่นแล้วเหรอครับ ทูนหัวของผม” ไม่ทันไรประตูห้องถูกเปิดพร้อมกับอาหารเช้าร้อน ๆ ชายหนุ่มเดินตรงไปวางบนที่ไม่ใกล้จากเตียงเท่าไหร่ก่อนจะเดินมาหาเธอ อรินดาทำเมินไม่ยอมมองหน้าชายหนุ่มถึงจะรู้สึกเขินที่ตัวเองอยู่ในสภาพที่เปลือยเปล่า ต่างจากชายหนุ่มที่อยู่ในชุดลำลองเรียบร้อยแล้ว เขามันคนฉวยโอกาส เจ้าเล่ห์ ไม่ใช่พ่อจอมทึ่มของเธออีกแล้ว จอมทรัพย์ยิ้มกว้างเมื่อยืนอยู่ตรงหน้าแฟนสาวที่ทำหน้าบึ้งตึง ชายหนุ่มนั่งลงมือหนาจับเรียวขาทั้งสองแยกออกจากกันโดยไม่ถามความเห็นใด ๆ จากหญิงสาว อรินดาถึงกลับร้องกรีดออกมา “คนบ้าจะทำอะไร อ๊าย...” “ก็กำลังจะดูว่าคุณหนูของ







