Mag-log inพลึ่บ... ร่างบอบบางของหญิงสาวสามารถพลิกร่างกำยำของผู้ชายอกสามศอกอย่างธฤตได้อย่างง่ายได้ คนเจ้าเล่ห์กระหยิ่มยิ้มย่องด้วยความพอใจ เมื่อแม่สาวร้อนรักเริ่มร่ายระบำบนเรือนกายอันแข็งแรงของเขา ฝ่ามือหนารีบคว้าหมับที่ทรวงอกคู่งามของเธอไว้ ช่องทางรักอันคับแคบกำลังบีบรัดความเป็นชายของเขาอย่างไร้ความปรานี “อ่า...ที่รัก แน่จัง” ธฤตครวญครางออกมา ร่างกายเหมือนจะแตกดับอยู่รอมร่อ นี่คงเป็นสาเหตุที่เขาไม่อยากให้หญิงสาวเป็นฝ่ายควบคุมเกมทั้งหมด ยัยตัวร้ายเหมือนจะได้ใจที่เห็นใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มทุกข์ทนทรมานจากบทรักแสนหวาน “อ๊า....” ความทรมานของชายหนุ่มพุ่งทะยานไปถึงจุดสูงสุด ท่อนเอ็นพ่นพิษสีขาวขุ่นในช่องทางรักของหญิงสาวทั้ง ๆ จังหวะรักที่เธอมอบให้มันช่างเชื่องช้า หลังจากรีดน้ำของเขาไปแค่ยกแรกชายหนุ่มคนหื่นก็ไม่ยอมให้หญิงสาวเป็นฝ่ายคุมเกมอย่างง่ายดาย พ่อคุณก็ผลักท่อนรักเข้าหาอย่างถี่ทำเอายัยตัวร้ายตัวสั่นสะท้านไปหมด จนทั้งคู่เกาะเกี่ยวความสุขสมไปด้วยกัน “เอ่อ...ที่รักครับ ตื่นหรือยัง” ธฤตกระซิบข้างหูหญิงสาวที่กำลังนอนทับอกแกร่ง
“เหนื่อยจังเลย...” หญิงสาวครางยานเมื่อนอนคว่ำลงบนหมอน ใบใหญ่ ธฤตได้แต่ส่ายหน้าเบา ๆ กับอากัปกิริยาน่ารักของพลอยไพลิน แม้จะเธอจะอายุมากกว่าเขาแค่ปีเดียว แต่ก็ยังเหมือนเด็กเหมือนเคย “เหนื่อยขนาดนั้นเลยเหรอครับ แล้ววันแต่งงานของเราจะไหวไหมหืม” ธฤตนั่งลงบนเตียงลูบผมนุ่ม ๆ ของเธอ “มั่นไม่น้อยใจใช่ไหมที่ลินจำอดีตไม่ได้ แม่ปลายดาวเล่าแค่ว่าลินเกิดอุบบัติเหตุตอนพวกท่านเจอลินสูญเสียความทรงจำ” หญิงสาวบ่นอู้อี้กับหมอน “ไม่ครับ ผมรู้ว่าแฟนผมเจออะไรมามาก เดี๋ยวต่อไปนี้ผมจะเป็นความทรงจำใหม่ดี ๆ ให้ลินเอง แต่ตอนนี้มั่นอยากโดนลงโทษเต็มทีแล้ว” พ่อคุณคนหื่นส่งสายหื่นกามมาให้เธอ “ทำไมมั่นต้องหื่นตลอดเวลาด้วย” หญิงสาวถาม เธอควรบอกตัวเองใช่ไหมว่าไม่ควรตั้งคำถามแบบนี้ เพราะยังไงคนหื่นก็หื่นอยู่วันยังค่ำเธอเปลี่ยนแปลงอะไรตัวเขาไม่ได้อยู่แล้ว “ทุกครั้งที่มั่นอยู่ใกล้ลิน มั่นก็ควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่อยู่แล้ว ให้ผัวเถอะนะเมียจ๋า” ธฤตออดอ้อนหวังรางวัลงาม ๆ จากคนเป็นเมีย พร้อมส่งสายตาหวาน ๆ ที่สาว ๆ คนไหนมีละลายกันทุกคน
ทั้งสองจับจูงกันเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ของชายหนุ่ม เดินเข้าไปทักทายคุณหญิงผกาและดนัย ซึ่งทั้งสองก็ยิ้มอย่างมีความสุขที่เห็นว่าที่ลูกสะใภ้และชายหนุ่มคืนดีกัน พลอยไพลินอยากไปปรับความเข้าใจกับน้าชายของตัวเอง ธฤตยอมแฟนสาวแต่โดยดีโดยขอตามติดไปด้วย เพราะไม่ไว้ใจปิยะสักเท่าไหร่ ยิ่งตอนนี้พลอยไพลินเป็นเมียที่เขารักมากแล้วด้วย “จำเป็นด้วยเหรอคะที่คุณจะตามฉันไปที่คอนโดฯของน้าปัท ห้ามหึงนะคะ ไม่งั้นลินจะลงโทษป๋ามั่น” พลอยไพลินแกล้งขู่ชายหนุ่ม แม้จะรู้สึกแปลก ๆ ที่ต้องเรียกชายหนุ่มแบบนั้นทั้งที่ไม่ใช่เวลาที่ทั้งสองร่วมรักกัน “อูย...แค่คิดก็อยากโดนลงโทษจะแย่อยู่แล้ว” “ทะลึ่ง ไม่ใช่แบบบนั้นเสียหน่อย” ไม่รอช้าพลอยไพลินเคาะห้องของปิยะทันที เธอรู้สึกยังไม่สบายใจถ้าไม่คุยกับน้าปัทผู้แสนจะใจดีของเธอให้หายคล้องใจ ไม่นานประตูห้องของปิยะก็ถูกเปิดออกทันที “อ้าว...หนูลินมีอะไรเหรอคะ” การกระทำของปิยะยิ่งทำให้เธอไม่สบายใจ เขาทำเหมือนยังคงเป็นน้าปัทผู้แสนจะใจดีของเธออยู่ตลอดเวลา “ลินมีเรื่องคุยน้าหน่อยนะคะ ขอเข้
พลอยไพลินเหมือนโดนถูกทิ้งไว้คนเดียว ส่วนพ่อคุณคนหื่นก็ทำหน้ามีความสุขจนเธอหมั่นไส้ รู้สึกเหมือนขาดอะไรไปบางอย่างเมื่อไม่มีเขาอยู่ในกาย พึ่บ กายสาวขึ้นคร่อมกายกำยำของชายหนุ่ม อารมณ์ของชายหนุ่มลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง ดอกไม้งามทีเพิ่งปลดปล่อยน้ำหวานออกมาหมาด ๆ ไหลเยิ้มออกมาอีกครั้ง เปรอะเปื้อนหน้าท้องแกร่งเป็นลอน ๆ “อ๊า...แม่เสือสาวของผัว ผัวรักเมียที่สุด” “ไม่ต้องมาบอกรักเลยนะ....คนหื่น” มือบางโอบรอบลำรักอันแข็งขึงมาสัมผัสกับกลีบกุหลาบที่พร้อมดูดกลืนลำรักของเขามาในกาย มืออีกข้างค้ำยันอกแกร่งเอาไว้ ส่วนพ่อคนหื่นได้แต่ครางอืออาในลำคอ แม้จะเพิ่งผ่านบทรักอันดุเดือดมาเมื่อครู่แต่คนตัวเล็กก็ยังคับแคบอยู่ดี ถ้ำรักของหญิงสาวกำลังกลืนกินปลายหยักลำรักของ ธฤต ร่างเล็กคร่อมร่างใหญ่เอาไว้แม้ร่างกายของเธอเพิ่งดูดกลืนได้แค่ส่วนปลาย แต่ภายในคับแคบขมิบถี่ ๆ จนเขาแทบจะแตกดับอยู่รอมร่อ “อูย...เสียว เข้ามาอีกที่รัก” “ไม่ค่ะ” หญิงสาวส่ายหน้ารัว ๆ ยิ้มเยาะยามมีชัยเหลือร่างกายกำยำของบุตรเพศ สุดท้า
“อือ...คนบ้าหายงอนหรือยัง” พลอยไพลินถามออกเมื่อพ่อคุณคนหื่นไม่ยอมบอกเธอว่าหายโกรธเธอหรือยัง แต่กลับวางเธอลงบนเตียง ผละตัวถอดเสื้อผ้าออกจนร่างกายแกร่งเปลือยเปล่า ความเป็นชายตั้งตรงหน้าเธอเป็นคำตอบได้ดีว่าเขาหายโกรธไปเรียบร้อยแล้ว “หึ....” เสียงหัวเราะในลำคอ จนหญิงสาวนึกหมั่นไส้ในความเจ้าเล่ห์ของธฤตทำไมเธอต้องมาหลงเสน่ห์ในตัวหนุ่มหล่ออายุน้อยกว่า “ผัวไม่เคยโกรธเมียเลยสักครั้ง... แต่ตอนนี้เรามาทำลูกกันดีกว่า ดูสิมั่นน้อยอยากเข้าไปในถ้ำของเมียจะแย่แล้ว” มือหนาเอื้อมไปปลดปมผ้าขนหนูสีขาวเหลือเพียงร่างกายสาวล่อนจ้อน ชายหนุ่มจับเรียวขาทั้งสองแยกออกสายตาจดจ้องมองถ้ำสาวกลางกกายด้วยสายตาลามก พลอยไพลินแทบจะอายม้วนไปเสียตรงนั้น ยั่วเขาแล้ว สุดท้ายเธอก็ตกเป็นฝ่ายเป็นรองคนเจ้าเล่ห์อยู่ดี “อ๊า...ป๋ามั่น ทำไมเสียว อูย” หญิงสาวแทบแดดิ้นทันที เมื่อปลายลิ้นสาก ๆ สัมผัสปุ่มกระสันใจกลางความสาว บวกกับนิ้วร้าย ๆ มุดเข้าไปในร่องสาว ทว่าร่องของเธอกลับบีบรัดธฤตแทบจะทนไม่ได้ “เสียวเหรอจ๊ะ เมียจ๋า....” น้ำหวานห
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา... พลอยไพลินมาทำงานเช้ากว่าทุกวันเพราะหวังว่าเจ้านายพ่วงคู่หมั้น สามี หรืออะไรประมาณนั้น เช้าวันจันทร์หวังว่าเขาจะมาทำงาน แต่เฝ้าคอยชายหนุ่มมาเป็นสัปดาห์ก็ไม่เจอแม้แต่เงาของเขา หัวใจดวงน้อยในหน้าอกข้างซ้ายเมื่อมันกำลังเศร้าสร้อย หงอยเหงา เหมือนมันร่ำร้องบอกว่าหัวใจของเธอรักเข้าไปแล้ว “คนบ้า...จะอยู่รอฟังกันหน่อยไม่ได้” พลอยไพลินบ่นพึมพำคนเดียว ข้อมูลอย่างเดียวที่เธอรู้ก็คือเจ้าหนุ่มสุดหล่อของเธอไปเที่ยวพักผ่อน แล้วทิ้งให้เธอสับสนกับความรู้สึกของตัวเอง แต่มันกลับยิ่งแน่ชัดว่าเธอรักเขา พลอยไพลินตัดสินใจขับรถไปหาธฤตที่คฤหาสน์หลังใหญ่ของคุณหญิงผกา และดนัย หวังลึก ๆ ว่าท่านทั้งสองจะให้คำตอบแก่เธอว่าพ่อคุณตัวดีหายไปไหน ในนิยายหรือละคร พระเอกต้องขับง้อนางเอกไม่ใช่เหรอ แต่ทำไมเธอต้องเป็นฝ่ายหาที่อยู่ของชายหนุ่ม แล้วตามง้อให้เขาหายงอน นี่มันบ้าชัด ๆ “สวัสดีค่ะคุณหญิงป้า” หญิงสาวจอดรถคันโปรดไว้ที่หน้าคฤหาสน์เดินเข้าไปทักทายคุณหญิงผกาที่กำลังจิบชาอย่างสบายอารมณ์ “อ







