Masukอาจารย์หนุ่มจูบไหล่เธอ แล้วดันหัวที่แข็งตัวเข้าไปจากด้านหลังช้าๆจนมิดโคน ภาพในกระจกชัดเจนทุกอย่าง เธอเห็นตัวเองถูกดันเข้าไปทีละนิ้ว “ครั้งนี้…ช้าๆก่อน” เขากระซิบใกล้หู แล้วเริ่มขยับสะโพกช้าๆ ทุกครั้งที่ถอยหลัง หัวเกือบหลุด ก่อนจะดันกลับเข้าไปจนสุด ฟ้าใสครางแผ่ว มือทั้งสองยันกระจกไว้ ธนากรเร่งจังหวะขึ้นทีละน้อย มือที่คลึงเม็ดถูเร็วขึ้น นิ้วอีกข้างบีบหัวนมแรงขึ้น ภาพในกระจกสั่นตามจังหวะการกระแทก หน้าอกเธอเด้ง ท้องน้อยเกร็ง เธอถึงอีกครั้ง ตัวสั่นสะท้าน ร่องบีบรัดแน่น ชายหนุ่มกระแทกต่ออีกหลายครั้ง ก่อนจะกดเข้าไปลึกสุดแล้วปล่อยน้ำพุ่งเข้าไป ทั้งคู่ยืนพิงกันอยู่หน้ากระจก หายใจหอบ ธนากรจูบหลังคอเธอเบาๆ และค่ำคืนนี้ก็ยังอีกยาวไกลเช้าวันอาทิตย์ แสงแดดส่องผ่านมู่ลี่เข้ามาในห้องเป็นลำบางๆ ฟ้าใสตื่นขึ้นมาก่อน พบว่าตัวเองยังนอนเปลือยกายกอดกับธนากร ร่างกายของเธอยังปวดเมื่อยและเต็มไปด้วยรอยรัก รอยจูบจางๆตามลำคอและเนินอก รอยนิ้วมือที่สะโพกและต้นขาด้านในยังแดงอยู่เล็กน้อย เธอขยับตัวเบาๆแล้วต้องกัดริมฝีปากเพราะความรู้สึกเสียววาบและเจ็บแปลบเล็กน้อยจากการรับศึกรักหลายยก ธนากรตื่นตาม ยิ้มเมื่อเห็นเธอ
ฟ้าใสตัวกระตุกอย่างรุนแรง น้ำพุ่งออกมาเป็นสายเปื้อนใบหน้าและปากของเขา เธอร้องครางยาวและสุดเสียงจนตัวอ่อนไปทั้งตัว ขาที่วางบนไหล่สั่นสะท้าน “หวานจริงๆ” ธนากรลุกขึ้น เช็ดปากด้วยหลังมือ แล้วยิ้มเขายังไม่ให้เธอพัก ถอดกางเกงตัวเอง ท่อนแข็งตัวเต็มที่ จับขาของเธอยกขึ้นสูง กดหัวเข้าไปในร่องที่ยังตอดตุบๆ“อ๊าาา…” ฟ้าใสร้องเมื่อถูกดันเข้าไปสุดในทีเดียว ความใหญ่ดันผนังที่ไวต่อสัมผัสจนเธอตัวสั่น ธนากรเริ่มกระแทกแรงและเร็ว โซฟาสั่นไปทั้งตัว เขาโน้มตัวลงจูบปากเธอแรงๆ กลั้นเสียงครางของเธอไว้ในปาก ลิ้นทั้งคู่เกี่ยวกันอย่างไม่มีใครยอมใคร“กิน…หนูให้หมดเลยค่ะอาจารย์…” ฟ้าใสพูดด้วยน้ำเสียงขาดๆหายๆระหว่างที่ถูกกระแทก ชายหนุ่มหัวเราะต่ำในลำคอแล้วดึงตัวออก เขาจับเธอพลิกหันหลัง ยกสะโพกขึ้นสูง แล้วเข้าไปจากด้านหลังอีกครั้ง กระแทกแรงจนก้นของเธอกระเพื่อม มือข้างหนึ่งตบก้นเบาๆอีกข้างดึงผมหางม้าของเธอไว้“มองกระจกบนผนังสิ…ดูตัวเองตอนถูกเอา” บนผนังห้องมีกระจกบานใหญ่ ฟ้าใสมองเห็นภาพตัวเองที่ถูกอาจารย์กระแทกจากด้านหลัง หน้าอกสั่นเด้ง ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเสียว ดวงตาเหลือกขึ้นเล็กน้อยทุกครั้งที่เขาดันเข้าไปล
“ไปกินข้าวก่อนไหม” เขาพูดเสียงปกติราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น “แล้วค่อยกลับมาต่อ”“ได้ค่ะ… อาจารย์” ฟ้าใสมองเขาด้วยสายตาที่ยังไม่เชื่อว่าสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นเป็นความจริง แล้วยิ้มเขินๆหลังออกจากห้องน้ำ ทั้งสองเดินเงียบๆไปตามทางเดินว่างเปล่าของอาคาร ฟ้าใสยังรู้สึกถึงความอุ่นและความเปียกชื้นที่ยังคงค้างอยู่ระหว่างขา ทุกก้าวที่เดิน น้ำที่ยังไม่แห้งสนิทก็ไหลซึมออกมาเล็กน้อย ทำให้กางเกงในเปียกชื้นอีกครั้ง ผ้าเนื้อบางติดกับผิวไวต่อสัมผัส เธอบีบขาเข้าหากันเบาๆ พยายามกลั้นไม่ให้น้ำไหลลงมา แต่ทุกครั้งที่ก้าว แรงกดจากกางเกงในก็ยิ่งทำให้รู้สึกเสียววาบขึ้นมาอีก ธนากรเดินข้างๆเธอ มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกง อีกข้างวางอยู่ใกล้เอวเธอโดยไม่แตะ เขามองข้างๆเป็นครั้งคราว สังเกตเห็นว่าแก้มของฟ้าใสยังแดงก่ำ และริมฝีปากล่างมีรอยกัดจางๆจากตอนที่เธอกลั้นเสียงไว้ “เดินได้ไหม” เขาถามเสียงนุ่ม “ได้ค่ะ…แค่…ยังรู้สึกอยู่” ฟ้าใสพยักหน้า“ดี” เขายิ้มบางๆธนากรพาเธอไปที่ร้านกาแฟเล็กๆหน้ามหาวิทยาลัยที่เปิดแม้ในวันหยุด เขาสั่งกาแฟดำให้ตัวเองและลาเต้เย็นให้ฟ้าใส ทั้งสองนั่งตรงมุมในที่เงียบ โต๊ะไม้เล็กๆกั้นระยะห่างเพีย
“ทำไม…อาจารย์ตามมาคะ” เธอกระซิบ“ผมไม่รู้เหมือนกัน…แค่อยากตามมา” ธนากรยกมือขึ้นวางบนเอวของเธอเบาๆจากด้านหลัง นิ้วโป้งลูบผ่านผ้าเชิ้ตบางๆฟ้าใสตัวแข็งทื่อไปชั่วขณะ ก่อนค่อยๆผ่อนคลายลง เธอไม่ผลักเขาออกแต่ยืนนิ่งมองกระจก ธนากรโน้มตัวลง ริมฝีปากแตะเบาๆที่หลังคอของเธอ กลิ่นน้ำหอมและกลิ่นผิวของเธอเข้าจมูกเขาอย่างเต็มที่ มืออีกข้างเลื่อนขึ้นมาจับคางของเธอเบาๆ บังคับให้เธอเงยหน้าขึ้นมองกระจก“น้องฟ้า…” เขากระซิบใกล้หู “ถ้าไม่อยาก…บอกผมได้”ฟ้าใสหายใจแรงขึ้น ภาพสะท้อนในกระจกแสดงให้เห็นว่าดวงตาของเธอเริ่มชื้น และร่างกายของเธอเริ่มสั่นเล็กน้อยจากความตื่นเต้น“หนู…” เธอตอบไม่ได้ แต่ร่างกายและกิริยาของเธอไม่ได้ต่อต้านธนากรยิ้มบางๆ ริมฝีปากเลื่อนลงไปจุมพิตที่ไหล่เปลือยที่โผล่จากเสื้อเชิ้ต มือที่อยู่บนเอวเลื่อนขึ้นมากอบกุมหน้าอกของเธอจากด้านนอกเสื้อ บีบเบาๆ ผ่านผ้า รู้สึกถึงความนุ่มและความแข็งของหัวนมที่เริ่มตั้งขึ้นฟ้าใสครางเบาๆ เสียงก้องอยู่ในห้องน้ำที่ว่างเปล่า มือของเธอยกขึ้นไปจับข้อมือของอาจารย์ที่กำลังลูบไล้หน้าอกตัวเองธนากรจูบขึ้นไปตามแนวลำคอ ดูดเบาๆจนเกิดรอยแดงจางๆ มืออีกข้างเลื่อนลงไปที่
บรรยากาศเงียบสงบของวันเสาร์ในมหาวิทยาลัย อาคารเรียนส่วนใหญ่ปิดเงียบสงัด มีเพียงเสียงลมพัดผ่านต้นไม้และเสียงนกเป็นครั้งคราว ดร.ธนากร หรือที่นักศึกษาเรียกติดปากว่า “อาจารย์ธน” นั่งทำงานอยู่บนม้านั่งหินอ่อนใต้ชายคาอาคารคณะอักษรศาสตร์ เขาอายุสามสิบปี รูปร่างสูงโปร่ง ไหล่กว้าง ผมสั้นสีดำเข้มที่หวีเรียบร้อย แว่นกรอบบางสีเงินทำให้ใบหน้าคมคายดูสุขุมและน่าเชื่อถือยิ่งขึ้น เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาวพับขึ้นเล็กน้อย กางเกงสแล็กสีเทาเข้ม และรองเท้าหนังสีน้ำตาล บนตักมีโน้ตบุ๊กและเอกสารงานวิจัยที่เขาต้องส่งภายในวันจันทร์มือใหญ่สมส่วนกำลังพิมพ์ข้อความลงไปอย่างตั้งใจจนแทบไม่ทันสังเกตว่ามีเงาร่างใครบางคนเดินเข้ามาใกล้“สวัสดีค่ะอาจารย์ธน…” เสียงใสๆดังขึ้นเบาๆธนากรเงยหน้าขึ้นมองไปทางเสียงนั้น หญิงสาวชุดนักศึกษาปีสามยืนอยู่ห่างออกไปสองสามก้าว กระโปรงทรงเอสีดำยาวเหนือเข่าเล็กน้อย เสื้อเชิ้ตขาวแขนสั้นที่ติดกระดุมเรียบร้อย ผมยาวสีดำถูกมัดรวบหางม้าหลวมๆ ใบหน้ากลมอมรูปไข่ ผิวขาวอมชมพู ตาโตกลมดำสนิทที่กำลังมองเขาด้วยความเกรงใจปนเขินอาย เธอถือแฟ้มเอกสารสีน้ำตาลไว้ในมือทั้งสองข้าง“อ้าว…น้องฟ้าใช่ไหม” ธนากรจำ
แบงค์เร่งจังหวะขึ้น ทุกครั้งที่กระแทกเข้าไปจะใช้แรงจนร่างเธอสะเทือน มือข้างหนึ่งเลื่อนไปจับขาเรียวดันให้แยกกว้างขึ้นอีก “เรียกสิ” เขาพูดเสียงทุ้ม “เรียกผัว”“ผัว.....ผัวทำแรงๆเลย” เดือนเด้งสะโพกสวนรับแรงกระแทกเสียงเนื้อกระทบกันดังก้องในห้องที่ไม่มีคน แบงค์โน้มตัวลงมากขึ้น มือข้างหนึ่งเลื่อนไปคลึงเม็ดอย่างรวดเร็ว นิ้ววนถี่ๆตรงข้ามกับจังหวะการกระแทก “อย่าสิ.....มันเสียว.....จะแตกอีกแล้ว” “แตกเลยสิ” แบงค์สั่งเสียงแหบ พร้อมกับกระแทกเข้าไปลึกสุด “อ๊าาาา!” เดือนถึงอีกครั้ง ร่างสั่นสะท้าน น้ำพุ่งออกมาเปื้อนโคน เธอเงยคอ น้ำตาไหลลงแก้ม แบงค์ยังไม่หยุด เขากระแทกต่ออีกหลายครั้งแม้ร่องจะกระตุกไม่หยุด ทุกครั้งที่ดันเข้าไปทำให้เดือนครางเสียงหลง“ฉันใกล้แล้ว.....” เขาพูดเสียงสั่น มือจับสะโพกเธอแน่นขึ้น “แตกใน.....แตกให้ล้นไปเลย” เดือนเด้งสะโพกสวนรับอย่างอ่อนแรงแบงค์กระแทกแรงอีกไม่กี่ครั้งแล้วกดเข้าไปลึกสุด ค้างไว้ น้ำขุ่นพุ่งเข้าไปมากจนเดือนรู้สึกถึงความอุ่นที่แผ่ซ่านอยู่ข้างในอีกครั้งทั้งคู่นิ่งอยู่กับที่ ต้นขายังแนบชิดกันสนิท ไม่นานชายหนุ่มก็ขยับตัวถอนออก น้ำขาวข้นไหลตามออกมา เขาช่วยพยุงต







