ตกหลุมพรางซุปตาร์ตัวร้าย

บทนำ

เสียงดนตรีแจ๊สผสมกลิ่นอายเรโทรลอยคลอในอากาศ ไฟสลัวสีอำพันสะท้อนผ่านแก้วเหล้าราคาแพงบนโต๊ะที่อยู่ลึกที่สุดของบาร์แห่งนี้ บาร์ขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ใจกลางย่านธุรกิจของกรุงเทพมหานคร “The Midnight Trap”

“Cheers!”

เสียงแก้วกระทบกันเบา ๆ ระหว่างชายหนุ่มสามคนที่การแต่งตัวและหน้าตาดีเกินกว่าจะเป็นเพียงลูกค้าธรรมดา พวกเขาไม่ใช่คนแปลกหน้า แต่คือ... สามพี่น้องแห่งตระกูลรัตนวรากุล ที่ต่างก็แบกชีวิตไว้คนละแบบ และหนึ่งในนั้นคือเจ้าของบาร์สุดหรูแห่งนี้

“ว่าแต่…พี่ไอซ์ควงสาวไม่ซ้ำหน้าแบบนี้ พี่ไม่กลัวท่านประธานว่าบ้างเหรอ?”

คินปรายตามองพี่รองที่วันนี้เพิ่งมีข่าวซุบซิบออกมาว่าควงสาวคนใหม่เข้าโรงแรม

“มึงก็ว่าไปคิน พี่ไม่เคยควงใครสักหน่อย”

ธันวา รัตนวรากุล หรือ ไอซ์ ดาราชายสุดฮอต ที่แค่กระพริบตาก็มีคนอยากถอดเสื้อให้แล้ว

เวย์นั่งพิงพนักเบา ๆ สายตาเรียบนิ่งมองน้องทั้งสองคน พลางจิบเหล้าในแก้วสก็อตช์ของตัวเองอย่างไม่เร่งรีบ

“มึงเลิกเจ้าชู้บ้างก็ดีนะ”

“ถ้าพี่เลิกก่อน กูค่อยคิด” ไอซ์ยักคิ้วให้พี่ชาย พร้อมเอียงแก้วเบา ๆ 

“ชิ! ไอ้น้องเวร” เวย์สบถคำเบา ๆ

“แล้วมึงล่ะคิน?” เวย์ถามเสียงเรียบ “ลูกสาวเจ้าของห้างดังที่มึงชอบนี่ จีบติดยังวะ”

คินหัวเราะ “ยังว่ะพี่ ใจแข็งโคตร พี่เบนซ์บอกว่าผมเด็กเกินไป”

“นี่ผมอายุยี่สิบแล้วนะ เด็กตรงไหน”

“มึงฟังกูนะคิน” ไอซ์พูดขึ้น

“ประโยคหลังจากนี้ที่พี่เบนซ์จะพูดคือ ‘คิน นายยังอ่อนประสบการณ์เกินไป’” เขาพูดพร้อมทำเสียงล้อเลียน

“ไอ้พี่ไอซ์โว้ยยยย!”

“ฮ่า ๆ ๆ จี้ใจดำล่ะสิ”

“ก็ไม่แปลกใจที่เบนซ์จะบอกว่ามึงเด็กเกินไป” เวย์พูดเสริม “ดูมึงกับไอซ์เถียงกันตอนนี้สิ หึ! โคตรเด็กน้อยเลย”

“ไอ้พี่เฮียเวย์!” ไอซ์กับคินพูดขึ้นเสียงดัง พร้อมหันหน้ามาทางพี่ชาย

เวย์เพียงแต่ยกยิ้มบาง ๆ ที่มุมปาก ดวงตาสะท้อนแสงไฟบนเพดาน ก่อนจะยกแก้วเครื่องดื่มของตัวเองขึ้นมาจิบ

“แล้วทำไมวันนี้พี่ถึงเลือกสั่งเครื่องผมพวกนี้ให้พวกผมล่ะ?”

คินถามพลางเลิกคิ้ว เขามองแก้วสีแดงจัดตรงหน้าที่มีเชอร์รี่ลูกโตวางบนขอบแก้วด้วยความสงสัย

เวย์พยักหน้าเบา ๆ ไม่เงยหน้าจากแก้วตัวเอง

“อืม…ก็เหมาะกับพวกมึงดีนี่”

“ของกูชื่อไรวะพี่?” ไอซ์เอียงหน้าไปมองแก้วของตัวเอง สีแดงอมม่วง เนื้อสัมผัสดูนุ่มนวลแต่มีเปลวไฟบาง ๆ เหมือนจะลุกไหม้ที่ขอบ

“Burnt Velvet” เวย์ตอบ

“ข้างนอกดูหรู ดูนุ่ม แต่จริง ๆ แล้ว…มีเปลวไฟเผาอยู่ข้างใน ไม่ต่างจากมึงหรอกไอซ์ หน้ากล้องแสนดี หลังกล้อง จุด จุด จุด”

ไอซ์นิ่งไปเล็กน้อย ก่อนจะแสยะยิ้มออกมา

“โห พี่เวย์ นี่พี่กำลังชมกูเหรอวะ”

คินหัวเราะ แต่สายตาเหลือบมองแก้วของตัวเอง

“ของผมล่ะ พี่สั่ง Cherry Shot ให้ทำไม?”

เวย์ปรายตามองน้องเล็ก

“ก็มึงไง ข้างนอกดูหวาน สดใส ดื่มง่าย แต่เอาจริง ๆ มันแรงนะ แค่ช็อตเดียวก็แทบลืมตัว หวานแต่ก็ทำให้ล้มได้”

เวย์จิบเหล้าของตัวเองเบา ๆ

“…เหมือนคนที่คิดว่ามึงเป็นเด็กน่ารัก แล้วสุดท้ายแล้วเดี๋ยวเขาก็เผลอรักเข้าแบบไม่ทันตั้งตัว”

คินหลุดหัวเราะ แต่ก็เม้มปากไว้เมื่อเห็นสายตาของพี่ชาย มันไม่ใช่แค่คำแซว แต่มันเหมือนกับว่าเวย์…รู้อะไรมากกว่านั้น

“เชี่ย! พี่แม่งคารมคมคายเกินไปละ”

“แล้วของพี่ล่ะ?” ไอซ์ถามกลับ

“Midnight Scotch?”

เวย์เงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะวางแก้วลงบนโต๊ะเสียงเบา

“มันคือเหล้าที่ขมที่สุดตอนดึกที่สุด” เสียงเขาต่ำ แต่มั่นคง “ชีวิตที่แท้จริงของกูจะเริ่มขึ้นหลังเที่ยงคืน”

“โห วันนี้พี่ก็ไปทำงานให้พ่ออีกแล้วเหรอ”

“แค่งานที่บาร์ก็แทบจะล้นมือแล้ว พี่แม่ง! ไม่ใช่คนละกูว่า”

“ก็ช่วยไม่ได้ งานถนัดกูนี่”

ระหว่างที่บทสนทนาของสามพี่น้องกำลังดำเนินไปเรื่อย ๆ ก็มีเสียงส้นสูงกระทบพื้นดังแผ่วเบา เสียงนั้นตรงมายังโต๊ะที่พวกเขานั่งอยู่ ก่อนที่กลิ่นน้ำหอมหวานจัดจะลอยมาก่อนตัวเธอจะโผล่มาให้เห็น

“พี่ไอซ์ใช่ไหมคะ?”

เสียงใส ๆ ของสาวสวยคนหนึ่งที่เดินตรงเข้ามาหาผมพร้อมรอยยิ้มแบบที่ใครก็รู้ว่า ไม่ใช่ยิ้มธรรมดา

ดาราหนุ่มละสายตาจากแก้วเหล้า หันไปยิ้มบาง ๆ อย่างสุภาพตามมารยาทคนดัง

“อ่า…ครับ”

“หนูชอบพี่มากเลยค่ะ ติดตามผลงานพี่ตลอดเลย”

เธอพูดเสียงตื่นเต้น ดวงตาเปล่งประกายแบบแฟนคลับที่ อยากเป็นมากกว่าแฟนคลับ

“ขอบคุณครับ” เขาพยักหน้าช้า ๆ ส่งยิ้มที่ฝึกมาแล้วกว่าร้อยแบบในกระจก วันนี้เลือกแบบอบอุ่นแต่แฝงซน

“ขอถ่ายรูปได้ไหมคะ?” เธอถามพลางยกมือถือขึ้น แต่ไม่ได้ลืมแนบแขนเธอเข้ากับต้นแขนของเขา

“อ๋อ ได้สิครับ”

เขาเอนตัวเข้าไปใกล้เธอนิดหน่อย กลิ่นน้ำหอมทำให้ไอซ์หัวเราะเบา ๆ ในลำคอ นี่เธอเตรียมตัวมาดีจริง ๆ เสียงชัตเตอร์จากกล้องมือถือดังขึ้นไม่กี่ครั้ง ก่อนที่เธอจะโน้มหน้ามากระซิบเบา ๆ ข้างหู ลมหายใจเธอแตะไล้ผิวเขาชัดเจน

“ไปต่อกันไหมคะ…”

เขาหันไปมองเธอเต็มตา หญิงสาวตรงหน้าสวมเดรสสั้นสีดำ แนบชิดลำตัวเผยให้เห็นสรีระที่ได้สัดส่วน หน้าอกหน้าใจก็ดูใหญ่โตเกินว่าจะเป็นแค่เด็กที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ เขาชั่งใจคิดอยู่สักพักก่อนจะโน้มใบหน้าไปกระซิบกลับช้า ๆ ด้วยเสียงต่ำกระเส่า

“น้องอายุยี่สิบหรือยัง… ถ้าถึงแล้วพี่จะพิจารณาลองดู”

เธอเบิกตาเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้า กัดริมฝีปากตัวเองเบา ๆ

โอเค… ผ่านเกณฑ์ เขาหัวเราะในใจ ก่อนจะหันกลับไปทางโต๊ะ พูดกับเวย์และคินที่ยังนั่งอยู่ที่เดิม

“ไปก่อนนะพี่”

ทั้งคู่ไม่ได้ตอบอะไร นอกจากยกแก้วขึ้นมาชนกันเบา ๆ ราวกับซ้อมไว้แล้วสำหรับโมเมนต์นี้ แววตาสองคู่นั้นบอกชัดว่า… “กูว่าแล้ว”

‘หึ… แล้วจะให้พี่ไอซ์คนนี้อยู่เฉย ๆ ได้ยังไงล่ะครับ มีสาวสวยหุ่นน่า

เธอโยนกระเป๋าถือทิ้งลงพื้นโดยไม่แม้แต่จะเหลือบตามองว่ากระเป๋าจะวางถูกที่หรือไม่ ริมฝีปากที่เคยยิ้มหวานตอนอยู่ในบาร์ ตอนนี้เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มที่กระหายยิ่งกว่าแอลกอฮอล์ทุกแก้วที่ดื่มมา

เขากดร่างเธอลงบนเตียง ผ้าปูสีดำยับย่นตามแรงกระแทกของร่างกาย เธอไม่พูดอะไร สองมือเรียวสอดคล้องที่ต้นคอของชายหนุ่ม ก่อนออกแงดึงโน้มคอเขาลงไป เหมือนทุกอย่างมันควรจะเป็นไปตามนั้น

ริมฝีปากของเธอเลื่อนเข้ามาใกล้ ใกล้เกินไป…

แต่เขาเบือนหน้าหนี เขาไม่เคยจูบใคร…นอกจากบนเวทีหรือหน้ากล้อง และไม่เคยคิดจะให้สิ่งนั้นกับคนที่เขาจะลืมในวันพรุ่งนี้

“ไม่” เขาพูดเสียงต่ำ ก่อนจะกระชากชุดเดรสสั้นของเธอออกจนมันปลิวหลุดจากไหล่ ไม่มีคำขอโทษ ไม่มีความอ่อนโยน มีเพียงความเร่าร้อนที่ทั้งเธอและเขาต่างก็ยินยอม

เธอปลดกระดุมเสื้อเขาด้วยความชำนาญ ก็อย่างว่า…คนศีลเสมอกัน มันรู้กันดีอยู่แล้วว่าเราต้องการอะไร นิ้วเรียวของเธอลูบผ่านหน้าท้องเขา เหมือนกำลังลากเส้นนำทางไปยังสิ่งที่เธออยากพบเจอ

เขาไม่ได้เอ่ยชื่อเธอ และเขาเองก็ไม่ได้อยากรู้จักชื่อเธอด้วยซ้ำ คืนนี้…แค่ให้ร่างกายได้พูดแทนความเงียบในใจที่ไม่คิดจะจดจำ

มือของเธอเลื่อนลงไปจนถึงจุดกึ่งกลางของร่างกายภายในนั้นตึงแน่น…ร้อนระอุและพร้อมจะถูกปลดปล่อย เธอปลดมันออกจากพันธนาการ แล้วไล้นิ้วไปมาอย่างยั่วเย้า ก่อนจะก้มลงรับมันเข้าไปในปาก

“อืม…”

เขาครางเสียงต่ำในลำคอ แม้จะไม่ชอบให้ใครคุมเกม แต่เขาก็ไม่ปฏิเสธความช่ำชองของเธอ แต่เกมของเธอจบแค่นั้น ถึงตาเขาแล้ว เขาไม่ชอบเกมที่ยืดยื้อกับคนที่แค่อยากตักตวงความสุขจากกันและกัน

เขาผลักเธอลงให้นอนราบกับเตียง มืออีกข้างประคองความแข็งแกร่งที่ร้อนระอุอยู่ในอุ้งมือ สวมอุปกรณ์ป้องกันอย่างช่ำชอง ก่อนจะกดมันเข้าร่องลึกของเธออย่างไม่รีรอ เสียงครางหลุดจากปากเธอทันทีเมื่อเขาโยกเอว

“อ๊ะ… อ๊ะ… อ้า… พะ พี่ไอซ์…”

เขาไม่ตอบ แค่ขยับเอวอย่างรุนแรง เข้าออกอย่างไม่ปรานี เธอเสนอร่างกายนี้ให้เขาถึงโต๊ะเองไม่ใช่หรือ? งั้นก็สมใจแล้วล่ะ

เสียงครางของเธอดังไปพร้อมกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อ จังหวะโยกไหวของร่างกายราวกับบรรเลงอยู่บนเวทีที่ไม่มีใครเห็น แต่อารมณ์มันจริงยิ่งกว่าแสดงหน้ากล้องไหน ๆ

สองร่างยังวนเวียนอยู่ในความร้อนระอุของเตียง เธอร้อน…แต่เขาร้อนกว่า หลังจากทุกอย่างจบลง เขาเดินเข้าห้องน้ำ ล้างตัวให้สะอาด แล้วแต่งตัวกลับอย่างรวดเร็วแต่เป๊ะทุกกระดุม

“จะไปแล้วเหรอคะ?” เธอถามเสียงแผ่ว ราวกับยังอยากรั้ง

“อืม” เขาตอบ ไม่แม้แต่จะสบตา

“พี่ยังไม่รู้จักชื่อหนูเลยนะ ไม่คิดจะถามบ้างเหรอ…”

เขาหันไปเล็กน้อย แต่ยังคงเสียงเรียบเย็น

“ไม่จำเป็น”

เขาพูดแค่นั้น แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นดูเวลา

“เดี๋ยวอีกไม่เกินสามสิบนาที ผู้จัดการพี่จะเอาสัญญาปกปิดความลับมาให้เซ็น…พร้อมกับค่าเสียหาย”

พูดจบก็เดินออกจากห้องไปโดยไม่หันกลับไปมอง

ไม่มีชื่อ

ไม่มีความทรงจำ

ไม่มีความผูกพัน

นี่แหละ สไตล์ของ ไอซ์ ธันวา รัตนวรากุล

ดาราหนุ่มวัยยี่สิบหกปี เจ้าของฉายาคาสโนว่าตัวพ่อ แม้จะมีข่าวฉาวเรื่องผู้หญิงออกมาบ่อยครั้ง แต่ทุกครั้งก็ไม่เคยมีการฟ้องร้องหรือขึ้นศาลแต่อย่างใด เป็นเพียงแค่... ข่าวลือที่ไม่มีหลักฐาน

เขาเป็นที่ยอมรับในวงการบันเทิงด้านฝีมือการแสดง การเดินแบบ ด้วยใบหน้าที่มีเสน่ห์ ความเป็นกันเองกันแฟนคลับ และการทำงานอย่างเป็นมืออาชีพ ทำให้เขาเป็นดาราชายยอดนิยมที่มีฐานแฟนคลับล้นหลามทั้งในและต่างประเทศ แบรนด์สินค้าต่าง ๆ ไว้วางใจให้เขาเป็นพรีเซ็นเตอร์ของ

          แสงไฟในบาร์ค่อย ๆ ดับลงทีละจุด เหลือเพียงแสงสีส้มสลัวจากโคมไฟเหนือโต๊ะตัวเดิม เสียงเพลงแจ๊สเปลี่ยนเป็นโทนช้ากว่าก่อนหน้านี้ เหมือนทุกจังหวะกลายเป็นเสียงสะท้อนของความเงียบ

เวย์ยังนั่งอยู่ที่เดิม มือหนึ่งวางนิ่งข้างแก้วสก็อตช์ของตัวเอง อีกมือเอื้อมไปหยิบแก้ว Burnt Velvet ของไอซ์ที่วางทิ้งไว้กลางโต๊ะ แก้วนั้นยังเย็นอยู่เล็กน้อย น้ำแข็งบางส่วนละลายผสมกับของเหลวสีแดงอมม่วงจนดูข้นขึ้นเล็กน้อย

เขามองมันอยู่พักหนึ่ง… ก่อนจะยกขึ้นมาแนบปลายจมูก สูดลมหายใจช้า ๆ กลิ่นแรงของเหล้าหวานผสมเชอร์รี่ลอยแตะจมูก แต่เขาไม่ได้จิบ ริมฝีปากกระซิบเบา ๆ แทบจะไม่มีเสียง แต่ชัดเจนพอให้ความคิดได้ยิน

“รสชาติของคนที่ไม่รู้ว่าตัวเอง…กำลังจะไหม้”