เข้าสู่ระบบบทที่10
ใช้ปากให้กันNC
ถือว่าเธออนุญาตแล้ว ศรัณย์จับท้ายทอยคนปากเก่งเพื่อโน้มลงไปจูบเธอเองก็จูบกลับหวานซึ้ง ต่างคนต่างป้อนไฟสวาทใส่กันจนศรัณย์พาน่านน้ำมานอนราบบนเตียง เขาตามมาคร่อมตัวเธอไว้เพื่อซุกไซร้ซอกคอลงมาที่เน้นสาว ชุดที่น่านน้ำสวมใส่ถูกถอดออกจนเหลือเพียงชุดชั้นใน
ศรัณย์ถอดกระดุมเสื้อเชิ้ตทีละเม็ดสายตาโลมเลียเหมือนเสือเห็นเหยื่อ เขาก้าวขากลับขึ้นมาบนเตียงอีกครั้งพร้อมจับสองขาเธอแยกออกจากกัน
"อยากให้ฉันทำแบบไหน รุนแรง เบาๆ หรือ...."
"อะ เอาที่คุณหมอทำแล้วมีความสุขเลยค่ะ น้ำคิดว่าน้ำรับได้"
ให้มันได้แบบนี้สิ ศรัณย์กระชากกางเกงชั้นในตัวบางจนขาดวิ่น เนินอวบอิ่มมีน้ำสีใสเอ่อล้นออกมา เขาใช้นิ้วชี้กับนิ้วโป้งจับกลีบด้านข้างอ้าออกส่วนนิ้วกลางอีกข้างสอดเข้าไปในรูแคบ น้ำหวานกระฉอกออกตามนิ้วกลางที่เสียดสี
หมอศรัณย์ใช้ลิ้นสากขยี้ติ่งเสียวซ้ำๆ เขาศึกษาเรื่องความต้องการและเส้นประสาทของผู้หญิงมาอย่างละเอียดถึงได้รู้ว่าจุดไหนจะทำให้เธอเสียวกระสันจนน้ำพุ่งออกมาเหมือนเขื่อนแตก
ปลายลิ้นชอนไชเข้าไปในรูแคบเพื่อกวาดเลียโพรงสาวยามที่ชักลิ้นกลับมาศรัณย์ก็ดูดน้ำหวานจนยืดเป็นสาย เขามองคนนอนบิดมือไม้ไขว่คว้าหาที่ยึดจึงคว้าสองมือนั้นมาจับหัวเขาไว้
"ระบายมันออกมาน่านน้ำ เอาให้เธอสะใจไม่ต้องห่วงฉัน~"
"อ๊าา~ คุณหมออ~"
สองมือขยุ้มผมไม่พอยังแอ่นสะโพกกระดกขึ้นเร้าๆ ยามเขาสอดลิ้นเข้าไประรัวจนเสียงน้ำปรารถนาดังเคล้าคลอเสียงร้องครางหวาน หมอศรัณย์ควานหาเกาะป้องกันในถุงใบเล็กแต่พบเพียงกุญแจบ้านกับกล่องช็อกโกแลตแล้วคอนดอมที่เขาซื้อมาอยู่ไหน!?
คิดๆ ย้อนไปอาจจะเป็นไปได้ว่าเขาหยิบผิดถุงและถุงนั้นคงอยู่ในบ้านใหญ่เวรของกรรม ศรัณย์เครื่องติดแล้วหากไม่ทำให้มันเสร็จจนสงบเขาคงไม่สบายใจ
"คุณหมอน้ำไม่ไหวแล้ว~ อื๊มม~ เสียวเหลือเกินค่ะคุณหมอ~"
"แตกเลยน้ำ~ อ่าา~ ฉันรอกินน้ำของเธออยู่~"
น่านน้ำสะบัดหน้าไปมาร่างกายเหมือนกำลังได้ปลดปล่อยความเครียดทั้งหมดที่มี เมื่อน้ำปรารถนาถูกปลดปล่อยหมอศรัณย์ก็รีบตะปบดูดกลืนจนหมด
จ๊วบ~
"อ่าาา~"
คนตัวเล็กปรือตามองหมอศรัณย์ลุกขึ้นหาของจนแน่ใจว่ามันไม่มี เขาหันกลับมามองเธอก่อนจะจับเธอลงมาคุกเข่า หัวบานวาววับถูกจับถูไถที่ริมฝีปากเธอจับมันรูดอย่างเบามือเสียงครางกระเส่าก็ดังขึ้น
"อื๊มม~"
"น้ำชอบเสียงของคุณหมอค่ะ มันเซ็กซี่มาก"
"ก็ทำให้ฉันร้องครางเรียกชื่อเธอสิแต่วันนี้คงต้องเอาสดนะ รูของเธอใช้น้ำลายของฉันช่วยได้ไม่เจ็บหรอก"
"ค่ะ" เธอรับปากพร้อมอมส่วนหัวเข้าไปจนลึกสุดโคน มือหนาลูบหัวเธออย่างเอ็นดูเธอปรนนิบัติเขาได้น่าพึงพอใจทั้งชักทั้งรูดสลับดูดจนหมอศรัณย์เชิดหน้าขึ้นร้องครางกระเส่าเหมือนคนจะขาดใจ
ยิ่งเขาร้องเธอยิ่งทำ
ยิ่งเธอทำเขายิ่งชอบ
อยากแตกใส่หน้า ใส่ปากและที่สำคัญอยากแต่ใส่รูฉ่ำของเธออีกครั้งก่อนเขาเอาออกไม่ทันเพราะเธอขย่มเขาไม่มีพักเหนื่อยเลย การได้เสร็จในกายเธอทำให้เขารับรู้ถึงความอบอุ่นใจจนอยากจะเสร็จใส่เธอซ้ำๆ
น่านน้ำดูดลำยาวจนแก้มตอบขนาดที่ใหญ่สะใจเกินมาตรฐานใครบ้างจะไม่ชอบ เธอก็ใช่ผู้หญิงไม่รู้ประสา ความต้องการของเธอก็เต็มเปี่ยมเช่นกัน บาร์ชิ้นสุดท้ายของเธอถูกปลดออกด้วยมือหนาเขาลูบแผ่นหลังขาวเนียนลากมายังเต้าอวบทั้งสองข้าง
อึก~
น่านน้ำเปรยตามองคนตัวสูงเขาเคลิบเคลิ้มไปกับรสชาติที่เธอมอบให้ พวงสวรรค์ถูกดูดอมแล้วปล่อยลิ้นเล็กลากจากโคนขึ้นมาจนสุดปลาย หัวใจหมอศรัณย์แทบจะขาดรอนๆ เขามองภาพเบื้องล่างแล้วเป่าปากตัวเอง จะห้ามใจยังไงร่างกายเขาติดรสชาติพิศวาสของเธอไปแล้ว
อาการติดเซ็กซ์เป็นแบบนี้นี่เอง
เอวหนาเริ่มกระแทกรัวๆ หวังให้ความกระสันเสร็จสิ้นในปากแต่ก็ถูกน่านน้ำดูดเร็วขึ้นจนหายใจแทบไม่ทัน เมื่อยปากแค่ไหนก็ต้องอดทนเขาใช้ปากจนเธอเสร็จเธอเองก็ต้องทำให้เขาเสร็จด้วยปากเหมือนกัน
ศรัณย์ขยุ้มผมน่านน้ำเกร็งร่างกายไปทุกสัดส่วนเขาไม่เคยเสียวขนาดนี้ ไม่เคยคิดว่าน่านน้ำจะทำได้ถึงใจเขาจนเขาทนต่อความวาบหวามไม่ได้ น้ำปรารถนาพุ่งกระฉูดเข้าโพรงปากของน่านน้ำ เธอดูดอมเอาไว้จนหยดสุดท้ายด้วยความซนปากเล็กๆ อ้าโชว์ความสำเร็จให้เขาดูพร้อมกลืนลงคออย่างไม่รังเกียจ
คุณหมอหนุ่มมองการกระทำนั้นแล้วห้ามใจไม่ไหวยังไงคืนนี้เธอต้องเสร็จเขาแน่ เขาจะไม่อ่อนโยนต่อจุดซ่อนเร้นเหมือนครั้งที่แล้วแน่นอน
น่านน้ำลุกขึ้นยืนสองแขนโอบลำคอเขาไว้มือหนารีบรั้งเอวเธอเข้ามาเพื่อประกบจูบ เขาไม่สนใจว่าปากเธอพึ่งจะกลืนอะไรมานาทีนี้เขาต้องกระแทกเธอให้ได้ดั่งใจหวัง ร่างบางถูกผลักลงนอนหงายแขนแกร่งคว้าเรียวขาลากลงมาขอบเตียงลำยาวขนาดเกินมาตรฐานถูกจับวางทาบลงบนเนินสะอาดไร้ขนปกคลุมปลายหัวตัดเกือบเสมอใต้สะดือ
"พร้อมโดนฉัน..... หรือยังน่านน้ำ" คำหยาบคายกระตุ้นคนฟังจนร่างกายอ่อนปวกเปียก ดวงตาร้อนรุ่มไปด้วยความปรารถนา
"พะ พร้อมแล้วค่ะ"
บทที่15สิ่งที่พ่ออยากได้ยินบ้านพงศ์ภูริโสภณผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายนั่งมองหน้ากันทันทีที่ต้นหนาวได้รับเรื่องจากเลขาว่าครอบครัวของหมอศรัณย์หรือบ้านปิติภัทรไพศาลขอเข้าพบเป็นการด่วนเขาก็รีบพาภรรยาของเขาและน้องชายอย่างต้นเหนือบินตรงมากรุงเทพฯ เพื่อรอฟังเรื่องราวอยู่ที่บ้านของเขาในกรุงเทพฯ คุณหมอสายฟ้าเดินเข้ามาพร้อมภรรยาอย่างลิลินทั้งสองฝ่ายต่างยกมือไหว้สวัสดีกัน ดอกอ้อรีบเชิญทั้งสองนั่งลงส่วนเธอให้เด็กยกน้ำมาเสิร์ฟ "คุณหมอสายฟ้ามีเรื่องอะไรหรือว่ายายน้ำไปก่อเรื่องอะไรใช่ไหมคะ" ดอกอ้อรีบถามไถ่เพราะเธอรู้ดีว่าลูกสาวเป็นคนยังไงก่อเรื่องได้ทุกวันทุกเวลา "เรื่องนี้ค่อนข้างสำคัญกับบ้านเราทั้งสองบ้านมากค่ะคุณดอกอ้อ อย่างที่รู้ๆ กันว่าหนูน้ำเข้าไปเป็นเลขาของลูกชายดิฉันทั้งสองคนทำงานด้วยกันไม่มีปัญหาอะไรแต่ทว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองคนดูเหมือนจะขยับขึ้นมากกว่าเจ้านายและลูกน้องดิฉันกับสามีเลยอยากจะมาพูดคุยทาบทามหนูน้ำให้ลูกชายของดิฉันคุณดอกอ้อคุณต้นหนาวและคุณต้นเหนือคิดว่ายังไงคะ" ต้นเหนือเบนหน้าหนีไปอีกทางเขามีคำตอบในหัวคือไม่และก็ไม่แต่ยังไงเขาก็ไม่สามารถตัดสินใจแทนได้จึงทำได้แต่นั่งเงียบเก็บควา
บทที่14ได้โปรด....ฉัน NC"น้ำครับ... คืนนี้ใช้ปากของคุณ อม ของผมอีกครั้งได้ไหมครับ ผมอยากแตกใส่ปากของน้ำอีก~หมอศรัณย์อ้อนวอนทั้งน้ำเสียงและสายตาน่านน้ำแอบขำจนเขาก้มลงมางับใบหูของเธอด้วยความมันเขี้ยวยัยตัวแสบทำให้เขาเสียระบบ "ก็ได้ค่ะน้ำจะ อม ให้คุณหมอจนคุณหมอน้ำแตกใส่ปากน้ำและที่สำคัญน้ำจะกลืนให้หมดไม่ให้เหลือแม้แต่หยดเดียวเลย" มือหนาเคลื่อนลงมาถึงเนินสาวน่านน้ำหลับตาพริ้มยามเขาบดขยี้เคล้นคลึงที่จุดปลายแหลมจนเสียงร้องครางดังออกมาจากลำคอเธอหายใจอย่างทรมานเมื่อถูกเขาบีบอกอวบทั้งสองข้างสลับกันไปมา น่านน้ำมองภาพตรงหน้าในกระจกแล้ววาบหวามเสียวซ่านจนเกินบรรยายยิ่งคุณหมอขยี้ซ้ำๆ มอมเมาเธอด้วยกามอารมณ์จนรู้สึกชาหนึบไปทั่วร่างความต้องการทางเพศของทั้งสองเต็มเปี่ยม เสน่ห์เย้ายวนของเธอทำให้หมอศรัณย์รู้สึกหลงใหลนิ้วยาวสอดแทรกรกเข้าไปในโพรงสาวช่องท้องของน่านน้ำบิดมวลเพราะถูกกระตุ้นเธอดิ้นพล่านไปด้วยแรงอารมณ์ หมอศรัณย์ใช้ขาสอดแหวกสองขาของเธอให้กว้างขึ้นเพื่อที่เขาจะได้จับลำยาวใส่จากทางด้านหลังน่านน้ำมองคนด้านหลังดึงรั้งสะโพกแช่แท่งร้อนคาไว้ในช่องทางรักเธอจิกเล็บลงบนแขนทั้งสองข้างของคุณหมออย่าง
บทที่13ขอร้องถึงเวลาที่ทุกคนเฝ้ารอนั่นก็คือการขับรถ ATV หมอศรัณย์นึกไม่ถึงว่าน่านน้ำจะขับเป็นเธอขับแยกคนละคันกับเขาแถมยังขับได้อย่างมืออาชีพพอนึกขึ้นได้ว่าครอบครัวเธอมีไร่ที่เชียงใหม่ก็ไม่แปลกใจที่เธอกับพี่สาวจะเข้ากันได้เป็นอย่างดี หมอศรัณย์สวมใส่แว่นสีดำเขาหล่อกระชากใจจนใครๆ ได้เห็นก็พากันมองแต่ทว่าถ้ามองดีๆ ที่ลำคอของเขามีตราประทับสีแดงเขาตื่นมาก็เห็นรอยนี้แล้วแต่ไม่คิดที่จะปกปิดเหมือนกับเธอ "คุณหมอแข่งกันไหมใครถึงต้นไม้ใหญ่เป็นฝ่ายชนะ" น่านน้ำชะลอรถรอเขา หมอศรัณย์หันมามองแล้วยักคิ้วเธอคงไม่รู้ว่าเขาเป็นผู้ชายเจ้าสำอางที่โตมากับความเร็ว บรื้นนน!! เสียงรถดังกระหึ่มน่านน้ำออกตัวด้วยความเร็วแต่หมอศรัณย์เขารู้ดีว่าถนนเส้นนี้ถูกสร้างมาเพื่ออะไร ทั้งสองแข่งขันอย่างไม่ยอมกันไม่มีเดิมพันเพราะยังไงคืนนี้เธอต้องโดนน่านน้ำแอบเสียหลักเพราะไม่คุ้นชินพื้นที่หมอศรัณย์จึงแกล้งทำรถดับให้เธอได้ใจจนขับรถเข้าเส้นชัยในที่สุด หมอศรัณย์ยอมรับความพ่ายแพ้ที่เกิดจากความตั้งใจน่านน้ำกระโดดดีใจจนลืมตัว เมื่อทุกคนกลับมาถึงบ้านใหญ่ลิลินรีบจัดการตั้งโต๊ะให้หนุ่มสาวทานมื้อเย็นคืนนี้คงอยู่ไม่ดึกเพราะวันนี้ห
บทที่12จ้องจะหาเรื่องบ้านใหญ่ทุกคนกำลังนั่งคุยถึงเรื่องของหมอศรัณย์และน่านน้ำเพราะเมื่อคืนทั้งสองหายไปด้วยกันอีกครั้ง คนผ่านร้อนผ่านหนาวรู้ได้ทันทีว่าทั้งสองหายไปไหนลิลินเข้ามาขอร้องสามีให้ช่วยคุยกับคุณต้นหนาวคุณพ่อของน่านน้ำให้รู้เรื่องยังไงเรื่องนี้ลูกชายต้องรับผิดชอบจะปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้ "คุณคะยังไงเรื่องนี้ต้องจัดการนะคะ" "เฮ้อ มาถึงขั้นนี้จะอยู่เฉยได้อย่างไรยังไงเราก็ต้องคุยกับผู้ใหญ่ทางฝั่งนั้นดีนะที่เป็นหนูน่านน้ำ ถ้าเป็นคนอื่นผมไม่อยากคิดว่าคุณจะทำยังไง""ก็คงทำใจไงคะคุณหมอ" ลิลินพูดด้วยน้ำเสียงขบขันเพราะยังไงตอนนี้เธอก็มีความสุขที่ได้เห็นลูกชายมีความสุขกับชีวิตใครบ้างจะดูไม่ออกว่าลูกชายคิดยังไงกับหนูน่านน้ำแค่มองตาก็รู้แต่เพียงศรัณย์เป็นคนปากแข็งมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ลีน่าเดินลงมาจากห้องนอนสายตาของเธอมองหาใครคนหนึ่งที่เธอเฝ้ารอแต่กลับพบเพียงไอดินนั่งจิบกาแฟอยู่ข้างบ้าน "คุณแม่คะแล้วคุณหมอภูผาไปไหนล่ะคะ" ลีน่าเดินมากอดแขนคุณแม่แล้วกระซิบถามเพราะเธอกลัวว่าคุณพ่อจะได้ยิน "เห็นว่าไปทำธุระในเมืองศรัณย์ฝากซื้อของด้วย อีกสักพักคงกลับมาว่าแต่ลูกถามหาหมอภูผาแบบนี้มีอะไรหรือเปล่า
บทที่11เอาทั้งคืนNC"พร้อมโดนฉัน..... หรือยังน่านน้ำ" คำหยาบคายกระตุ้นคนฟังจนร่างกายอ่อนปวกเปียก ดวงตาร้อนรุ่มไปด้วยความปรารถนา"พะ พร้อมแล้วค่ะ"หัวบานจ่อตรงรอยแยกแค่มองก็รู้ว่าเธอต้องจุกท้องแค่ไหน ความใหญ่โตมีเส้นเลือดพันรอบ ลำยาวสีชมพูสะอาดตา คุณหมอผู้รักความสะอาดเขามองสองสิ่งที่กำลังประสานกันเป็นหนึ่งเดียว เขาดันลำยาวเข้าไปด้วยความยากลำบาก เจลหล่อลื่นก็ไม่มีบ้านหลังนี้ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกมากนัก "อ๊าา~ เจ็บ~" น่านน้ำนิ่วหน้าเหมือนคนจะร้องไห้ของเขามันใหญ่เสียจนเจ็บแสบคราวก่อนมีทั้งคอนดอมและเจลหล่อลื่นส่วนครั้งนี้ตอกสดเนื้อแนบเนื้อ "เข้าแล้ว~ อ่าา น้ำแน่นมากเลย~" คนตัวเล็กแทบผวากอดเขา หมอศรัณย์รีบโน้มลงมาป้อนจูบเธออีกครั้งจนร่างกายและความสาวของเธอผ่อนคลายลง ศรัณย์จับสองขาเธอยกขึ้นเอวหนาขยับเข้าออกรัวๆ สายตาเขาก้มมองจุดเชื่อมมองลำยักษ์ผลุบเข้าผลุบออก ปึก! ปึก! ปึก! "อ๊ะ~ อ๊ะ~ น้ำเสียว~ คุณหมอ อื๊ออ~" "ตอดยับขนาดนี้คงเสียวมาเลยสินะ" ศรัณย์จับเธอนอนคว่ำหน้าสะโพกกลมถูกขาฟาดด้วยฝ่ามือจนเป็นรอย ศรัณย์สาดเอวหนาโยกเข้าโยกออกกระแทกซ้ำๆ อย่างไม่บันยะบันยัง เขากลายเป็นคนอารมณ์รุนแรง
บทที่10ใช้ปากให้กันNCถือว่าเธออนุญาตแล้ว ศรัณย์จับท้ายทอยคนปากเก่งเพื่อโน้มลงไปจูบเธอเองก็จูบกลับหวานซึ้ง ต่างคนต่างป้อนไฟสวาทใส่กันจนศรัณย์พาน่านน้ำมานอนราบบนเตียง เขาตามมาคร่อมตัวเธอไว้เพื่อซุกไซร้ซอกคอลงมาที่เน้นสาว ชุดที่น่านน้ำสวมใส่ถูกถอดออกจนเหลือเพียงชุดชั้นใน ศรัณย์ถอดกระดุมเสื้อเชิ้ตทีละเม็ดสายตาโลมเลียเหมือนเสือเห็นเหยื่อ เขาก้าวขากลับขึ้นมาบนเตียงอีกครั้งพร้อมจับสองขาเธอแยกออกจากกัน "อยากให้ฉันทำแบบไหน รุนแรง เบาๆ หรือ....""อะ เอาที่คุณหมอทำแล้วมีความสุขเลยค่ะ น้ำคิดว่าน้ำรับได้" ให้มันได้แบบนี้สิ ศรัณย์กระชากกางเกงชั้นในตัวบางจนขาดวิ่น เนินอวบอิ่มมีน้ำสีใสเอ่อล้นออกมา เขาใช้นิ้วชี้กับนิ้วโป้งจับกลีบด้านข้างอ้าออกส่วนนิ้วกลางอีกข้างสอดเข้าไปในรูแคบ น้ำหวานกระฉอกออกตามนิ้วกลางที่เสียดสี หมอศรัณย์ใช้ลิ้นสากขยี้ติ่งเสียวซ้ำๆ เขาศึกษาเรื่องความต้องการและเส้นประสาทของผู้หญิงมาอย่างละเอียดถึงได้รู้ว่าจุดไหนจะทำให้เธอเสียวกระสันจนน้ำพุ่งออกมาเหมือนเขื่อนแตกปลายลิ้นชอนไชเข้าไปในรูแคบเพื่อกวาดเลียโพรงสาวยามที่ชักลิ้นกลับมาศรัณย์ก็ดูดน้ำหวานจนยืดเป็นสาย เขามองคนนอนบิดมือไม้







