เข้าสู่ระบบแชร์
31
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-14 00:01:40เย็นนั้นคิมหันต์กลับมาบ้าน เขาเล่นกับน้องเอื้อจนได้เวลาอาหาร
“อ้อมทำเผื่อพี่รึเปล่า” เขาถามเมื่อเธอยกอาหารของตัวเองและลูกมาวางบนโต๊ะ
“เปล่าค่ะ ไม่ทราบว่าต้องทำเผื่อด้วยนี่คะ” อวิกาพูด
“ถ้าเราจะอยู่เป็นครอบครัว พี่คิดว่าอ้อมจะทำเผื่อแบบที่เคยทำให้พี่เมื่อก่อน” เขาพูดก่อนจะเงียบเมื่อเธอพูดแทรกขึ้นมา
“แบบที่ฉันเคยทำให้คุณก่อนที่เราจะหย่ากันน่ะเหรอ ทำให้แล้วคุณก็แทบไม่เคยกลับมาทาน เพราะคุณไปทานนอกบ้านกับ 'คนอื่น' และฉันก็ต้องเก็บมันทิ้งทุกวัน”
คิมหันต์ฟังคำถากถางด้วยความเสียใจ ทุกอย่างมันจริงแบบที่อวิกาพูด ในอดีตเขาไม่เคยรู้สึกเลยว่าการกระทำของตัวเองทำให้เธอเสียความรู้สึกมากแค่ไหน
“พี่ขอโทษพี่จะปรับปรุงตัว อ้อมก็เห็นว่าพี่กลับบ้านตรงเวลามาสองเดือนแล้ว อ้อมจะแยกห้องนอนพี่ก็ไม่ว่า แต่เรื่องอื่นพี่อยากให้เราเป็นเหมือนเดิมได้ไหม”
“ไม่ล่ะค่ะ ที่นี่ไม่มีแม่บ้านทำกับข้าวให้คุณ และมันก็เปลืองเงิน เสียเวลา ฉันเอาเวลาไปทำอย่างอื่นที่มีประโยชน์ดีกว่า” เธอปฏิเสธแทบไม่ต้องคิด
“อ้อมต้องการอีกเท่าไหร่” เขาถามตรงๆ
“ถ้าคุณต้องการอาหารสามมื้อ ต้องการคนซักเสื้อผ้าให้ รีดผ้าให้ ต้องการคนทำความสะอาดห้องให้ ปัดกวาดเช็ดถูบ้าน คิดว่าน่าจะต้องจ้างแม่บ้านอีกสักคนมาทำงานค่ะ เพราะคนที่มีตอนนี้เป็นพี่เลี้ยงลูกไม่ใช่แม่บ้าน และฉันเองจะไม่ทำอะไรให้คุณ ปีละสองล้านคงไม่พอแล้วล่ะ”
“ได้ พี่จะจ่ายเพิ่ม” คิมหันต์กัดฟันพูด ก่อนจะปรับสีหน้าเมื่อน้องเอื้อเรียก
“พ่อ พ่อจ๋า” ชายหนุ่มรับตัวเด็กหญิงมาอุ้มโดยอัตโนมัติ
“คะลูก หิวแล้วใช่ไหม พ่อป้อนข้าวเอง” คิมหันต์เลื่อนถ้วยข้าวของน้องเอื้อมาวางตรงหน้า ตักข้าวป้อนลูกสาวในขณะที่มองตามอวิกาที่ลุกหนีไปนั่งที่อื่น
สองพ่อลูกนั่งป้อนข้าวกัน คุยเล่นกันอยู่พักหนึ่ง จนได้เวลาที่น้องเอื้อต้องอาบน้ำ พี่เลี้ยงจึงมารับตัวน้องเอื้อไป คิมหันต์แยกไปอาบน้ำแต่งตัวและสั่งอาหารออนไลน์ให้มาส่ง เมื่อเขาลงมาในชุดใหม่ อาหารมาส่งพอดี
อวิกานั่งตอบแชทลูกค้าที่โต๊ะทำงานของบ้าน เธอไม่ได้ทำห้องทำงานเป็นเรื่องเป็นราวแต่จัดเป็นมุมหนึ่ง เพื่อที่จะได้มองลูกสาวไปด้วยได้ในเวลาที่ทำงาน
ตอนนี้ร้านของเธอมีความนิยมมากขึ้นในระดับหนึ่ง เป็นร้านแนะนำของเพจท่องเที่ยวหลายเพจ เมื่อจะมาจังหวัดลำพูน ด้วยสินค้าที่หลากหลาย มีคุณภาพ ราคาไม่แพงเกินไป และมีทั้งขายส่ง ขายปลีก ขายหน้าร้านและขายออนไลน์
หญิงสาวใช้สมาธิกับงานจนไม่ได้มองว่าคิมหันต์ไปไหน เธอดูนาฬิกาเมื่อเข็มนาฬิกาบอกเวลา 22 นาฬิกาแล้ว เธอจึงรู้สึกตัวและบอกตัวเองว่าควรนอนสักที
อวิกาเช็คประตูหน้าต่างจนเรียบร้อยจึงขึ้นชั้นสอง ขมวดคิ้วเมื่อได้ยินเสียงหยอกล้อกันของพ่อลูก หญิงสาวเปิดประตูห้องนอนตัวเอง พบว่าคิมหันต์นั่งเล่นกับน้องเอื้อที่เบาะรองคลานของเด็ก
“คุณออกไปได้แล้ว ฉันบอกว่าไม่ให้เข้าห้องนอนของฉันไง” เธอพูดด้วยความโมโห
“พี่มาอยู่กับลูก พี่เลี้ยงเขาไปพักแล้ว อ้อมเองก็ทำงาน” เขาพูดแต่ก็ยอมลุกขึ้น
“พ่อไปนะคะ น้องเอื้อนอนได้แล้วนะ” คิมหันต์อุ้มลูกสาวไปวางบนเบาะนอนของเด็ก เด็กหญิงที่ง่วงมากอยู่แล้วเมื่อพ่อตบก้นเบาๆ สองสามครั้งก็ทำท่าหลับทันที
บทล่าสุด
รอยร้าวรัก 95 น้องเอื้อ-พีร์
พิชญะเดินกอดคอมากับโอบเอื้อ ทั้งสองเป็นเด็กชายวัยรุ่นอายุ 14 ปีเท่ากัน เรียนที่เดียวกันและเป็นเพื่อนสนิทกันเหมือนกับแม่ของเด็กทั้งสองคือพีรยาและอวิกาโอบเอื้อเป็นลูกชายคนที่สองของอวิกากับหมอคิมหันต์ เกิดปีเดียวกับพิชญะ บ้านอยู่ใกล้กันพ่อแม่สนิทกัน เด็กชายสองคนจึงเป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่เด็กปีนี้เด็กชายทั้งคู่อายุ 14 เรียนชั้น ม. 3 ส่วนอุษมาหรือน้องเอื้อลูกสาวคนโตของหมอคิมและอวิกา อายุมากกว่า 4 ปีเธออายุเต็ม 18 กำลังจะเข้ามหาวิทยาลัย โอบเอื้อมาอยู่ที่บ้านของไอยเรศ เพราะว่าพ่อแม่ต้องย้ายกลับไปทำงานที่กทม. แต่เด็กชายไม่อยากย้ายที่เรียนกลางคัน เขาขออยู่ที่ลำพูนพีรยาจึงรับดูแลแทนเพื่อให้อวิกายอมให้ลูกชายอยู่ลำพูนต่อ“แม่มีอะไรให้กินบ้างไหมครับ” พิชญะถามมารดา พวกเขาเพิ่งกลับจากเตะบอล เหงื่อเต็มตัวและหิวซ่กได้ที่“มีแต่ของโปรดเราทั้งคู่ หมูสับทอดกระเทียม ต้มยำกุ้ง แกงเทโพ แต่ไปอาบน้ำกันก่อนเลย” พีรยาบอกเด็กชายทั้งสองคนที่หน้าตาดูหิวโหยเหลือเกินพิชญะและโอบเอื้อขึ้นไปอาบน้ำก่อนจะกลับลงมาทานอาหารเย็น “ปีหน้าจะเรียนต่อที่ไหนกันลูก” พีรยาถามลูกชาย“พีอยากต่อม.ปลายที่เดิมครับ โ
รอยร้าวรัก 94 หมอวสนต์-ลดาวัลย์ ตอนจบ
เธอเม้มปากไม่รู้จะตอบอะไร“ย้ายมาอยู่ด้วยกันทุกวันเลยดีไหมลดา” ช่วงนี้เขาใกล้เรียนจบเฉพาะทาง ทั้งงานทั้งเรียนหนักขึ้นทุกทีหากได้เห็นหน้าเธอทุกวันน่าจะดีกว่าพบกันแค่ช่วงสุดสัปดาห์“รถมันติดน่ะสนต์” ที่ทำงานของเธออยู่ไกลจากที่นี่พอสมควร เดินทางตอนเช้าไม่ต่ำกว่าหนึ่งชม. เธอเหนื่อยเกินไปที่จะสู้กับการจราจรแบบนั้น ตัวงานก็ถือว่าเครียดแล้ว“งั้นวันทำงานฉันไปอยู่กับเธอที่โน่นดีไหม” วสนต์กอดรอบเอวเธอจากด้านหลัง เขารวบผมของเธอไปไว้อีกทางจูบลงบนต้นคอแผ่วเบา“อื้อ..สนต์” เธอเริ่มคิดอะไรไม่ออกถ้าคุยกันแบบนี้“นะ ลดา..” เขาเลื่อนจูบไปตามไหล่เนียน ฝ่ามือใหญ่ที่กอดรอบเอวเริ่มขยับลงไปที่ท้องน้อย“ก็.. ก็ได้” ลดาวัลย์เงยหน้าให้เขาฝังจูบไปตามซอกคอได้ถนัดขึ้น เธอรับคำเสียงพร่าก่อนจะถูกช้อนตัวอุ้มไปที่เตียง###############เช้าวันจันทร์ลดาวัลย์ใช้สิทธิ์เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลตรวจร่างกาย ผลการตรวจออกมาว่าเธอเป็นโรคกระเพาะและพักผ่อนน้อย ไม่พบการตั้งครรภ์แต่อย่างใด“สนต์ ฉันไม่ได้ท้อง” เธอบอกเขาในคืนนั้นเมื่อชายหนุ่มกลับจากทำงาน เขาย้ายมาอยู่ที่ห้องของเธอในวันทำงานตามที่ตกลงกันไว้“ฮื่อ.. แล้วไง”
รอยร้าวรัก 93 หมอวสนต์-ลดาวัลย์15
หนึ่งปีต่อจากนั้น ลดาวัลย์กับวสนต์ยังคบหากันสถานะเหมือนเดิม ทั้งสองมีแผนจะแต่งงานกันเมื่อวสนต์เรียนจบเฉพาะทาง หากแต่เช้าวันหนึ่งวันนั้นเป็นวันเสาร์ลดาวัลย์มาค้างที่ห้องชุดของวสนต์ตามปกติเธอตื่นขึ้นมาด้วยอาการคลื่นไส้เวียนศีรษะ หญิงสาวรีบลุกไปอาเขียนในห้องน้ำเสียงนั้นปลุกให้วสนต์ตื่นขึ้นมาอีกคน ชายหนุ่มตามมาลูบหลังให้เธอ เขามีสีหน้าวิตกกังวลจนเห็นได้ชัด“เป็นไงบ้างลดา ปวดหัวมีไข้ไหม” เขาอังมือกับหน้าผากของเธอ ลดาวัลย์ไม่มีไข้ ตัวเธอติดจะเย็นด้วยซ้ำเธอส่ายหน้ายังพูดไม่ออก ตอนนี้อยากนอนอย่างเดียวเท่านั้น“หรือว่ามีน้อง หืม..” วสนต์เดาต่อ ทำให้ลดาวัลย์เบิกตาโต“ไม่มั้ง ก็เธอป้องกันตลอดไม่ใช่เหรอ” ทั้งสองคนยังไม่พร้อมจะมีลูก คู่รักทั้งสองจึงเห็นตรงกันว่าควรคุมกำเนิดและที่ผ่านมาวสนต์ก็เป็นฝ่ายป้องกันเองเสมอ เพราะไม่อยากผลักภาระให้ลดาวัลย์เป็นฝ่ายกินยาคุม“มันก็พลาดได้ เธอก็รู้นี่ว่าไม่มีการคุมกำเนิดแบบไหนได้ผลร้อยเปอร์เซ็นต์ ถุงรั่ว ถุงแตกมีเยอะแยะไป” ฝ่ายชายคาดเดา ไม่ได้การละเขาคงต้องให้แม่ไปสู่ขอลดาวัลย์ให้แล้ว ไวเท่าความคิด วสนต์โทรหามารดาทันที“แม่ครับ แม่คงต้องไปสู่ข
รอยร้าวรัก 92 หมอวสนต์-ลดาวัลย์14
“สนต์ หยุดเถอะ..” สองมือเธอขยุ้มเส้นผมเขาขณะที่วสนต์จูบลงไปตามท้องน้อย ลาดหน้าท้องราบเรียบจนถึงเนินดอกไม้กลางตัวเธอ หญิงสาวเกร็งตัวเมื่อความรู้สึกพุ่งสูงจนเกินควบคุม มันมากไปจนเธอจะขาดใจ“หยุดไม่ได้แล้วลดา หยุดตอนนี้ฉันตายแน่” เขาจับมือบางไปเกาะกุมความแข็งแรงที่แทบจะระเบิดด้วยความปรารถนา เธอหน้าแดงก่ำเมื่อเขาจับมือเธอให้ลูบขึ้นลง รู้สึกได้ถึงการตอบสนองตุ๊บๆ ของสิ่งที่อยู่ในมือ ขนาดมันโอฬารขนาดนี้เธอมิได้ตายก่อนหรือ“ฉันว่าฉันไม่ไหว มะ..มันใหญ่ไป” เธอปล่อยมือทำท่าจะพลิกตัวหนีแต่เขายึดไหล่เธอไว้กับที่นอนแน่น“เธอก็เรียนกายวิภาคมาต้องรู้สิว่าร่างกายปรับตัวได้” วสนต์โน้มน้าวใจ เขารู้ว่าเธอก็อยากลองแต่ก็ยังกลัวก็นั่นมันในตำรา...หญิงสาวคิดหน้าแดงจัด เธอหลับตาเมื่อเขาเริ่มจดจ่อตัวตนที่ปากทางรัก เขี่ยไปมาจนเธอเริ่มสั่นสะท้าน“อื้อ..สนต์ อย่า..” เขาไม่รู้เหรอว่ามันทรมาน เธอจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว“อย่าช้าใช่ไหม..ได้เลยคนสวย” ลดาวัลย์กัดริมฝีปากเมื่อรู้สึกถึงความอึดอัดคับแน่นที่สอดแทรกเข้ามา ความร้อนไหลวนไปทั่วร่างริมฝีปากหนาของวสนต์แนบลงมาบนเรียวปากอิ่ม หลอกล่อให้เธอสนใจกับจูบเร่าร
รอยร้าวรัก 91 หมอวสนต์-ลดาวัลย์13
ลดาวัลย์เองก็อยากคุยกับเขาเหมือนกัน เพราะนับตั้งแต่เธอบอกเลิกสถานะแฟนปลอมๆ เขายังโอนเงินประจำเดือนมาให้อีกสองครั้งตามกำหนดเดิม ครั้งหลังนี่มากกว่าเดิมด้วยเท่าตัว วสนต์ขับรถมาที่ห้องพักของเขา ลดาวัลย์ที่ตอนแรกไม่ได้มองทางเธอหันมามองเขาตาขุ่น“เธอพาฉันมาที่นี่ทำไม” เขาจอดรถในที่จอดประจำ ก่อนจะวิ่งลงไปเปิดประตูฝั่งของเธอจับมือลดาวัลย์ลงมาเหมือนกลัวเธอวิ่งหนี“ฉันเหนื่อย อยากหาที่คุยแบบสบายๆ”“แต่ฉันไม่อยากขึ้นไปบนห้องเธอ” ลดาวัลย์ดึงมือออกจากการเกาะกุม เธอสงสัยว่าวสนต์จะเคยเข้าใจเรื่องความลำบากใจของเธอไหม “เธอกลัวอะไร ขึ้นห้องแฟนมันเสียหายยังไง” เขาพูดเสียงห้วนขณะที่ลากเธอเดินตามจนตัวปลิว“ฉันไม่ได้เป็นแฟนเธอแล้วนะสนต์ นี่เธอแกล้งลืมเหรอ” หญิงสาวเริ่มโวยวายเมื่อเข้ามาอยู่ลิฟต์จนได้ ลิฟต์ตัวนี้เป็นตัวพิเศษเฉพาะหุ้นส่วนโรงพยาบาลแบบเขาใช้ จึงไม่มีคนอื่นใช้ร่วมกันในตอนนั้น“ตอนเป็นแฟนก็ตกลงกันสองคน นี่ฉันไม่เคยตกลงเลิกกับเธอตอนไหนเลยนะลดา” เขากดตัวเธอแนบชิดกับผนังลิฟต์ ความเย็นของโลหะทำให้เธอใจหายวาบ“จะทำอะไร ปล่อยนะ” ลดาวัลย์ขืนตัวไม่ยอมเดินตามแรงดึงของเขา ไม่รู้อ
รอยร้าวรัก 90 หมอวสนต์-ลดาวัลย์12
วสนต์กลับเข้าบ้านด้วยท่าที่เหนื่อยอ่อน วันนี้เขาเข้าไปเอาของที่ห้องพักเจอลดาวัลย์บนรถแท็กซี่ เธอคงจะไปไหนสักแห่งเขาจึงไม่เรียกเธอไว้เพราะธุระของเขามันรีบด่วนกว่าเขาเพิ่งปฏิเสธการช่วยเหลือคนรักเก่าด้วยการแต่งงานกู้หน้าให้เธอตามที่เธอต้องการ เธอกลับมาหาเขาเมื่อสองเดือนก่อนและขอให้เขาช่วยเป็นพ่อของลูกให้ เพราะพัชรมณีบอกเลิกคนที่เป็นพ่อตัวจริงไปแล้ว ตอนแรกเขาเห็นแก่เด็กในท้องจึงแบ่งรับแบ่งสู้ แต่ได้มารดาเตือนสติว่าสิ่งที่พัชรมณีขอไม่ใช่การแก้ปัญหา แต่มันคือการเพิ่มปัญหาต่างหาก เมื่อจัดการเรื่องพัชรมณีแล้วเขาจึงคิดจะไปคุยกับลดาวัลย์ เธอส่งข้อความมาบอกเลิกเขาเมื่อเดือนก่อนคงจะเพราะเห็นข้อความของพัชรมณีที่ไลน์มาหาเขา ในช่วงที่เขาหลับในวันสุดท้ายที่เจอกันวสนต์ไม่ได้ตอบกลับเธอเพราะคิดว่าเรื่องนี้มันยาวเกินกว่าที่จะคุยกันทางนี้ เขาอยากอธิบายให้เธอฟังเอง ชายหนุ่มไม่ได้เห็นเธอเป็นแฟนหลอกๆ มาตั้งนานแล้ว ลืมเรื่องข้อตกลงนั้นไปแล้วด้วยซ้ำ“สนต์รู้เรื่องที่โรงพยาบาลรึยังลูก” คุณมัญชุตาเข้ามาถามบุตรชายคนเล็กในห้องส่วนตัวของเขา“เรื่องอะไรครับแม่” เขาลืมตาทันที“ลดาลาออกจากงานไปแล้ว ย้ายอ
บางทีคุณอาจจะชอบ
ราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!
หยาน อัน305.5K viewsพิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย107.7K viewsรักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว345.2K viewsเจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด124.8K viewsโปรดอย่าเล่นกับไฟ
อินทุภา86 viewsดอกไม้ของพ่อเลี้ยง
ต้นอ้อ140 viewsรักเกินห้ามใจ ใต้บัญชารัก | เฟิสxหงส์
พิชา - Phicha648 viewsคลั่งรักเพียงเธอ
ลั่นทมสีเลือด742 views
