Share

68

Author: Sitha
last update Last Updated: 2026-01-14 00:26:56

ขากลับใช้เวลาขับรถประมาณสองชั่วโมงครึ่ง ถึงบ้านตั้งแต่ยังไม่เที่ยง  อวิกาอุ้มน้องเอื้อเข้าบ้าน ส่วนคิมหันต์ขนของอื่นๆ ตามขึ้นไปเก็บบนห้อง

น้องเอื้อทำท่าจะหลับเพราะเพลียการเดินทางด้วย อวิกาจึงพาลูกนอนเพียงไม่กี่นาทีเด็กหญิงก็หลับสนิทบนเตียงเจ้าหญิงในห้องตนเอง

หญิงสาวปิดประตูห้องอย่างระวังไม่ให้มีเสียง  เมื่อหันกลับมาเธอต้องตกใจเมื่อชนกับร่างสูงที่ไม่รู้ว่ามาตั้งแต่ตอนไหน

“อุ๊ย”  เธอพูดได้แค่นั้นก็ถูกดันตัวให้หลังแนบไปกับผนังห้อง  คิมหันต์ก้มลงปิดปากนุ่มด้วยจูบร้อนแรง  มือข้างหนึ่งของเขาที่ยันผนังห้องเริ่มขยับเกาะกุมเอวเล็ก  เลื่อนไปลูบที่สะโพกผายนวดเฟ้นหนักมือมากขึ้นเรื่อยๆ 

“อ้อมจะอนุญาตพี่รึยัง”  เขาถอนปากออก จูบไล่ไปตามไรผม ขมับ เปลือกตาด้านล่างเบียดตัวเองแนบชิดกับร่างกายเธอ  เมื่ออวิกาไม่ตอบ เขาจึงพูดว่า

“ถ้าอ้อมไม่ตอบ พี่จะถือว่าอ้อมโอเคนะ”  เขาปลดกระดุมเสื้อเธอที่ละเม็ด เลื่อนสาบเสื้อออกจากกันแทนที่ด้วยจูบที่ไล่ไปตามผิวเนื้อใต้ร่มผ้า จนเสื้อตัวนั้นหลุดจากตัวและตามมาด้วยอาภรณ์ชิ้นอื่นๆ

อวิกาป่ายมือเปะปะไปตามร่างของเขา เป็นสัญญาณว่าเธอยินยอม  ชายหนุ่มอุ้มร่างนั้นวางบนที่นอนหนาที่ใช้ร่วมกันมาค่อนเดือน  ดวงตาสองคู่สบตากันก่อนที่เขาจะกดริมฝีปากจูบอีกที เธอเผยอเปิดปากอย่างเต็มใจ 

ผู้ชายคนนี้เป็นของเธอ  เป็นพ่อของลูกและเป็นคนที่เธอรัก  ทำไมเธอจึงไม่คิดสู้เพื่อรักษาครอบครัวไว้ อวิกาถามตัวเองในขณะที่สอดนิ้วเข้าไปตามเรือนผมของเขา ที่กำลังจูบไปทั่วร่างเธอ 

ฉับพลันหญิงสาวรู้สึกร้อนไปทั่วร่าง  ความสยิวซ่านวิ่งขึ้นถึงสมองเมื่อคิมหันต์แตะแต้มรอยจูบลากผ่านไปตามเนินเนื้อนาง  เธอขยุ้มผมของเขาดึงอย่างแรง  จิกเล็บลงกับบ่ากว้างจนเมื่อความสุขมาเยือน  หญิงสาวตาพร่าหูไม่ได้ยินแม้แต่เสียงที่คิมหันต์ถอดเสื้อผ้าของเขาเองโยนลงข้างเตียงอย่างรีบร้อน

เขานาบร่างแกร่งเต็มไปด้วยมัดกล้ามลงมาแนบชิด  เธอลูบไล้ไปมาอย่างเผลอไผล  คิมหันต์จับสองแขนเรียวเสลาให้โอบรอบคอเขาไว้  เธอทำตามก่อนจะนิ่วหน้าเมื่อเขาเริ่มขยับสอดแทรกตัวตนลงไป

หญิงสาวขยับสะโพกคลายความอึดอัด แต่กลายเป็นว่ายิ่งทำให้ชายหนุ่มรู้สึกดีมากขึ้น  เขาจูบย้ำหลอกล่อให้เธอหลงเพริดไปกับจุมพิตหวาบหวาม 

“อือ.....” เธอคราง  ลมหายใจรินรดกันจนร้อนผ่าวไปทั้งหน้า  เมื่อเขาเริ่มขยับเร็วขึ้น

“ดีไหมอ้อม”  เขาถามริมหู  ถามซ้ำเมื่อเธอไม่ตอบ 

“หืมม ว่าไงครับ” 

อวิกาหน้าแดงตัวแดงไปทั้งตัว เธอซุกหน้ากับซอกคอเขาไม่ยอมตอบคำถาม  อีกฝ่ายจึงเลิกถามเมื่อเริ่มจะทนไม่ไหว เร่งจังหวะรักให้เร็วขึ้นเมื่อหญิงสาวเริ่มเกร็งร่าง  เธอหายใจหอบแรงเกร็งตัวค้างพร้อมกับที่เขาปลดปล่อยความรัก  สองร่างซวนซบกันอย่างหมดแรง

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • รอยร้าวรัก   95 น้องเอื้อ-พีร์

    พิชญะเดินกอดคอมากับโอบเอื้อ ทั้งสองเป็นเด็กชายวัยรุ่นอายุ 14 ปีเท่ากัน เรียนที่เดียวกันและเป็นเพื่อนสนิทกันเหมือนกับแม่ของเด็กทั้งสองคือพีรยาและอวิกาโอบเอื้อเป็นลูกชายคนที่สองของอวิกากับหมอคิมหันต์ เกิดปีเดียวกับพิชญะ บ้านอยู่ใกล้กันพ่อแม่สนิทกัน เด็กชายสองคนจึงเป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่เด็กปีนี้เด็กชายทั้งคู่อายุ 14 เรียนชั้น ม. 3 ส่วนอุษมาหรือน้องเอื้อลูกสาวคนโตของหมอคิมและอวิกา อายุมากกว่า 4 ปีเธออายุเต็ม 18 กำลังจะเข้ามหาวิทยาลัย โอบเอื้อมาอยู่ที่บ้านของไอยเรศ เพราะว่าพ่อแม่ต้องย้ายกลับไปทำงานที่กทม. แต่เด็กชายไม่อยากย้ายที่เรียนกลางคัน เขาขออยู่ที่ลำพูนพีรยาจึงรับดูแลแทนเพื่อให้อวิกายอมให้ลูกชายอยู่ลำพูนต่อ“แม่มีอะไรให้กินบ้างไหมครับ” พิชญะถามมารดา พวกเขาเพิ่งกลับจากเตะบอล เหงื่อเต็มตัวและหิวซ่กได้ที่“มีแต่ของโปรดเราทั้งคู่ หมูสับทอดกระเทียม ต้มยำกุ้ง แกงเทโพ แต่ไปอาบน้ำกันก่อนเลย” พีรยาบอกเด็กชายทั้งสองคนที่หน้าตาดูหิวโหยเหลือเกินพิชญะและโอบเอื้อขึ้นไปอาบน้ำก่อนจะกลับลงมาทานอาหารเย็น “ปีหน้าจะเรียนต่อที่ไหนกันลูก” พีรยาถามลูกชาย“พีอยากต่อม.ปลายที่เดิมครับ โ

  • รอยร้าวรัก   94 หมอวสนต์-ลดาวัลย์ ตอนจบ

    เธอเม้มปากไม่รู้จะตอบอะไร“ย้ายมาอยู่ด้วยกันทุกวันเลยดีไหมลดา” ช่วงนี้เขาใกล้เรียนจบเฉพาะทาง ทั้งงานทั้งเรียนหนักขึ้นทุกทีหากได้เห็นหน้าเธอทุกวันน่าจะดีกว่าพบกันแค่ช่วงสุดสัปดาห์“รถมันติดน่ะสนต์” ที่ทำงานของเธออยู่ไกลจากที่นี่พอสมควร เดินทางตอนเช้าไม่ต่ำกว่าหนึ่งชม. เธอเหนื่อยเกินไปที่จะสู้กับการจราจรแบบนั้น ตัวงานก็ถือว่าเครียดแล้ว“งั้นวันทำงานฉันไปอยู่กับเธอที่โน่นดีไหม” วสนต์กอดรอบเอวเธอจากด้านหลัง เขารวบผมของเธอไปไว้อีกทางจูบลงบนต้นคอแผ่วเบา“อื้อ..สนต์” เธอเริ่มคิดอะไรไม่ออกถ้าคุยกันแบบนี้“นะ ลดา..” เขาเลื่อนจูบไปตามไหล่เนียน ฝ่ามือใหญ่ที่กอดรอบเอวเริ่มขยับลงไปที่ท้องน้อย“ก็.. ก็ได้” ลดาวัลย์เงยหน้าให้เขาฝังจูบไปตามซอกคอได้ถนัดขึ้น เธอรับคำเสียงพร่าก่อนจะถูกช้อนตัวอุ้มไปที่เตียง###############เช้าวันจันทร์ลดาวัลย์ใช้สิทธิ์เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลตรวจร่างกาย ผลการตรวจออกมาว่าเธอเป็นโรคกระเพาะและพักผ่อนน้อย ไม่พบการตั้งครรภ์แต่อย่างใด“สนต์ ฉันไม่ได้ท้อง” เธอบอกเขาในคืนนั้นเมื่อชายหนุ่มกลับจากทำงาน เขาย้ายมาอยู่ที่ห้องของเธอในวันทำงานตามที่ตกลงกันไว้“ฮื่อ.. แล้วไง”

  • รอยร้าวรัก   93 หมอวสนต์-ลดาวัลย์15

    หนึ่งปีต่อจากนั้น ลดาวัลย์กับวสนต์ยังคบหากันสถานะเหมือนเดิม ทั้งสองมีแผนจะแต่งงานกันเมื่อวสนต์เรียนจบเฉพาะทาง หากแต่เช้าวันหนึ่งวันนั้นเป็นวันเสาร์ลดาวัลย์มาค้างที่ห้องชุดของวสนต์ตามปกติเธอตื่นขึ้นมาด้วยอาการคลื่นไส้เวียนศีรษะ หญิงสาวรีบลุกไปอาเขียนในห้องน้ำเสียงนั้นปลุกให้วสนต์ตื่นขึ้นมาอีกคน ชายหนุ่มตามมาลูบหลังให้เธอ เขามีสีหน้าวิตกกังวลจนเห็นได้ชัด“เป็นไงบ้างลดา ปวดหัวมีไข้ไหม” เขาอังมือกับหน้าผากของเธอ ลดาวัลย์ไม่มีไข้ ตัวเธอติดจะเย็นด้วยซ้ำเธอส่ายหน้ายังพูดไม่ออก ตอนนี้อยากนอนอย่างเดียวเท่านั้น“หรือว่ามีน้อง หืม..” วสนต์เดาต่อ ทำให้ลดาวัลย์เบิกตาโต“ไม่มั้ง ก็เธอป้องกันตลอดไม่ใช่เหรอ” ทั้งสองคนยังไม่พร้อมจะมีลูก คู่รักทั้งสองจึงเห็นตรงกันว่าควรคุมกำเนิดและที่ผ่านมาวสนต์ก็เป็นฝ่ายป้องกันเองเสมอ เพราะไม่อยากผลักภาระให้ลดาวัลย์เป็นฝ่ายกินยาคุม“มันก็พลาดได้ เธอก็รู้นี่ว่าไม่มีการคุมกำเนิดแบบไหนได้ผลร้อยเปอร์เซ็นต์ ถุงรั่ว ถุงแตกมีเยอะแยะไป” ฝ่ายชายคาดเดา ไม่ได้การละเขาคงต้องให้แม่ไปสู่ขอลดาวัลย์ให้แล้ว ไวเท่าความคิด วสนต์โทรหามารดาทันที“แม่ครับ แม่คงต้องไปสู่ข

  • รอยร้าวรัก   92 หมอวสนต์-ลดาวัลย์14

    “สนต์ หยุดเถอะ..” สองมือเธอขยุ้มเส้นผมเขาขณะที่วสนต์จูบลงไปตามท้องน้อย ลาดหน้าท้องราบเรียบจนถึงเนินดอกไม้กลางตัวเธอ หญิงสาวเกร็งตัวเมื่อความรู้สึกพุ่งสูงจนเกินควบคุม มันมากไปจนเธอจะขาดใจ“หยุดไม่ได้แล้วลดา หยุดตอนนี้ฉันตายแน่” เขาจับมือบางไปเกาะกุมความแข็งแรงที่แทบจะระเบิดด้วยความปรารถนา เธอหน้าแดงก่ำเมื่อเขาจับมือเธอให้ลูบขึ้นลง รู้สึกได้ถึงการตอบสนองตุ๊บๆ ของสิ่งที่อยู่ในมือ ขนาดมันโอฬารขนาดนี้เธอมิได้ตายก่อนหรือ“ฉันว่าฉันไม่ไหว มะ..มันใหญ่ไป” เธอปล่อยมือทำท่าจะพลิกตัวหนีแต่เขายึดไหล่เธอไว้กับที่นอนแน่น“เธอก็เรียนกายวิภาคมาต้องรู้สิว่าร่างกายปรับตัวได้” วสนต์โน้มน้าวใจ เขารู้ว่าเธอก็อยากลองแต่ก็ยังกลัวก็นั่นมันในตำรา...หญิงสาวคิดหน้าแดงจัด เธอหลับตาเมื่อเขาเริ่มจดจ่อตัวตนที่ปากทางรัก เขี่ยไปมาจนเธอเริ่มสั่นสะท้าน“อื้อ..สนต์ อย่า..” เขาไม่รู้เหรอว่ามันทรมาน เธอจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว“อย่าช้าใช่ไหม..ได้เลยคนสวย” ลดาวัลย์กัดริมฝีปากเมื่อรู้สึกถึงความอึดอัดคับแน่นที่สอดแทรกเข้ามา ความร้อนไหลวนไปทั่วร่างริมฝีปากหนาของวสนต์แนบลงมาบนเรียวปากอิ่ม หลอกล่อให้เธอสนใจกับจูบเร่าร

  • รอยร้าวรัก   91 หมอวสนต์-ลดาวัลย์13

    ลดาวัลย์เองก็อยากคุยกับเขาเหมือนกัน เพราะนับตั้งแต่เธอบอกเลิกสถานะแฟนปลอมๆ เขายังโอนเงินประจำเดือนมาให้อีกสองครั้งตามกำหนดเดิม ครั้งหลังนี่มากกว่าเดิมด้วยเท่าตัว วสนต์ขับรถมาที่ห้องพักของเขา ลดาวัลย์ที่ตอนแรกไม่ได้มองทางเธอหันมามองเขาตาขุ่น“เธอพาฉันมาที่นี่ทำไม” เขาจอดรถในที่จอดประจำ ก่อนจะวิ่งลงไปเปิดประตูฝั่งของเธอจับมือลดาวัลย์ลงมาเหมือนกลัวเธอวิ่งหนี“ฉันเหนื่อย อยากหาที่คุยแบบสบายๆ”“แต่ฉันไม่อยากขึ้นไปบนห้องเธอ” ลดาวัลย์ดึงมือออกจากการเกาะกุม เธอสงสัยว่าวสนต์จะเคยเข้าใจเรื่องความลำบากใจของเธอไหม “เธอกลัวอะไร ขึ้นห้องแฟนมันเสียหายยังไง” เขาพูดเสียงห้วนขณะที่ลากเธอเดินตามจนตัวปลิว“ฉันไม่ได้เป็นแฟนเธอแล้วนะสนต์ นี่เธอแกล้งลืมเหรอ” หญิงสาวเริ่มโวยวายเมื่อเข้ามาอยู่ลิฟต์จนได้ ลิฟต์ตัวนี้เป็นตัวพิเศษเฉพาะหุ้นส่วนโรงพยาบาลแบบเขาใช้ จึงไม่มีคนอื่นใช้ร่วมกันในตอนนั้น“ตอนเป็นแฟนก็ตกลงกันสองคน นี่ฉันไม่เคยตกลงเลิกกับเธอตอนไหนเลยนะลดา” เขากดตัวเธอแนบชิดกับผนังลิฟต์ ความเย็นของโลหะทำให้เธอใจหายวาบ“จะทำอะไร ปล่อยนะ” ลดาวัลย์ขืนตัวไม่ยอมเดินตามแรงดึงของเขา ไม่รู้อ

  • รอยร้าวรัก   90 หมอวสนต์-ลดาวัลย์12

    วสนต์กลับเข้าบ้านด้วยท่าที่เหนื่อยอ่อน วันนี้เขาเข้าไปเอาของที่ห้องพักเจอลดาวัลย์บนรถแท็กซี่ เธอคงจะไปไหนสักแห่งเขาจึงไม่เรียกเธอไว้เพราะธุระของเขามันรีบด่วนกว่าเขาเพิ่งปฏิเสธการช่วยเหลือคนรักเก่าด้วยการแต่งงานกู้หน้าให้เธอตามที่เธอต้องการ เธอกลับมาหาเขาเมื่อสองเดือนก่อนและขอให้เขาช่วยเป็นพ่อของลูกให้ เพราะพัชรมณีบอกเลิกคนที่เป็นพ่อตัวจริงไปแล้ว ตอนแรกเขาเห็นแก่เด็กในท้องจึงแบ่งรับแบ่งสู้ แต่ได้มารดาเตือนสติว่าสิ่งที่พัชรมณีขอไม่ใช่การแก้ปัญหา แต่มันคือการเพิ่มปัญหาต่างหาก เมื่อจัดการเรื่องพัชรมณีแล้วเขาจึงคิดจะไปคุยกับลดาวัลย์ เธอส่งข้อความมาบอกเลิกเขาเมื่อเดือนก่อนคงจะเพราะเห็นข้อความของพัชรมณีที่ไลน์มาหาเขา ในช่วงที่เขาหลับในวันสุดท้ายที่เจอกันวสนต์ไม่ได้ตอบกลับเธอเพราะคิดว่าเรื่องนี้มันยาวเกินกว่าที่จะคุยกันทางนี้ เขาอยากอธิบายให้เธอฟังเอง ชายหนุ่มไม่ได้เห็นเธอเป็นแฟนหลอกๆ มาตั้งนานแล้ว ลืมเรื่องข้อตกลงนั้นไปแล้วด้วยซ้ำ“สนต์รู้เรื่องที่โรงพยาบาลรึยังลูก” คุณมัญชุตาเข้ามาถามบุตรชายคนเล็กในห้องส่วนตัวของเขา“เรื่องอะไรครับแม่” เขาลืมตาทันที“ลดาลาออกจากงานไปแล้ว ย้ายอ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status