บทที่ 1 แผลเป็นที่ไม่เคยจาง

บทที่ 1 แผลเป็นที่ไม่เคยจาง

ภาพสะท้อนที่กระจกบานใหญ่ ร่างเล็กของหญิงสาวในชุดเดรสสีดำสนิท ใบหน้าคม สวยนัยน์ตาคมกริบ แต่ทว่ามันว่างเปล่าจนน่ากลัว มือเรียวเอื้อมไปแตะที่สร้อยคอเส้นเล็กที่มีจี้รูปหยดน้ำ สิ่งดูต่างหน้าชิ้นสุดท้ายจากครอบครัวของเธอ

“เธอต้องจำไว้ให้ขึ้นใจ... มนศิชา”

มนศิชา คือชื่อเดิมที่พ่อแม่ตั้งให้เธอ ทว่าตอนนี้เธอเปลี่ยนชื่อแซ่หมดแล้ว เปลี่ยนทุกๆ อย่าง ไม่เหลือเค้าโครงเดิมเลยแม้แต่น้อย ชื่อปัจจุบันของเธอคือ ‘กวาง’

เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น ก่อนที่ชายหนุ่มวัยกลางคนในชุดสูทภูมิฐานจะก้าวเข้ามา เขาคือ ‘คุณอนันต์’ ทนายความเก่าแก่ของตระกูลเธอ และเป็นคนเดียวที่รู้ว่าเธอยังมีชีวิตอยู่

“หนูกวางแน่ใจจริงๆ เหรอ ที่จะเดินเส้นทางนี้?”

อนันต์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใย แววตาของเขาเต็มไปด้วยความกังวล เพราะเธอคือคนสุดท้ายของตระกูลแล้ว

“หนูไม่มีทางเลือกอื่นแล้วค่ะอา” กวางหันกลับมาเผชิญหน้า “สิบกว่าปีที่ผ่านมา หนูอยู่เพื่อรอวันนี้ วันที่หนูจะลากคอคนที่ทำลายชีวิตพ่อกับแม่ลงนรกด้วยมือของหนูเอง”

“แต่อีกฝ่ายคือ คัตเตอร์ เลวิน นะกวาง เขาไม่ใช่มาเฟียกระจอกๆ ที่หนูจะเดินเข้าไปแทงข้างหลังได้ง่ายๆ ผู้ชายคนนั้นน่ากลัวกว่าที่หนูคิดไว้มาก”

“หนูรู้ค่ะว่าเขาไม่ธรรมดา เขาคุมธุรกิจอสังหาริมทรัพย์บังหน้า แต่เบื้องหลังคุมเส้นทางสีเทาทั้งหมดในแถบนี้ คนที่เลือดเย็นขนาดยืนมองพ่อแม่คนอื่นตายต่อหน้าได้โดยไม่กระพริบตา หนูไม่มีวันลืมแน่นอน!” หญิงสาวกำหมัดแน่นจนเล็บแทบฝังลงไปในเนื้อ

“อาเข้าใจ แต่อดีตมันผ่านมานานแล้ว หลักฐานที่ชี้ไปที่เขาตอนนั้นมันก็...”

“หลักฐานทุกอย่างมันชัดเจนค่ะอาอนันต์! บริษัทของพ่อถูกโกงจนล้มละลายภายในข้ามคืน หุ้นทั้งหมดถูกโอนไปเป็นของเลวินกรุ๊ป แล้วภาพสุดท้ายที่หนูเห็นคืนที่พ่อกับแม่ตาย ก็คือผู้ชายคนนั้นยืนอยู่กลางบ้านหนู เขามองดูศพพ่อแม่หนูด้วยสายตาเฉยชาเหมือนเห็นผักเห็นปลา!”

“แล้วแผนของหนูล่ะ? การเปลี่ยนชื่อจาก มนศิชา เป็น กวาง แล้วปรับลุคตัวเองแบบนี้ มันจะทำให้เขาจำไม่ได้จริงๆ เหรอ?” อนันต์ถาม พลางมองใบหน้าสวยคมที่ดูต่างจากเด็กหญิงแก้มป่องในอดีตอย่างสิ้นเชิง

“ตอนนั้นหนูเพิ่งจะสิบขวบ แถมคืนนั้นไฟก็มืด เขาไม่เคยสนใจหนูด้วยซ้ำ สายตาของเขามองเห็นแค่ผลประโยชน์และอำนาจค่ะ เขาจำหนูไม่ได้แน่” กวางเหยียดยิ้ม แววตาซ่อนความเด็ดเดี่ยวเอาไว้ “และตอนนี้ หนูพร้อมแล้วสำหรับตำแหน่งเลขาของเขาแล้วค่ะ”

“อาสืบมาให้แล้วนะ พรุ่งนี้จะเป็นวันสัมภาษณ์รอบสุดท้าย คัตเตอร์เป็นคนขี้ระแวงมาก เลขาสองคนก่อนหน้านี้ถูกไล่ออกเพราะแอบสืบเรื่องส่วนตัวของเขา หนูต้องระวังตัวให้ดีนะ” อนันต์ยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลให้กับเธอ

“ขอบคุณค่ะอา... ข้อมูลพวกนี้แหละที่จะเป็นใบเบิกทางของหนู” กวางรับซองมาเปิดดู ในนั้นมีตารางเวลา ข้อมูลความชอบ และพฤติกรรมส่วนตัวของชายหนุ่ม

“กวาง... สัญญากับอาอย่างหนึ่งได้ไหม?” อนันต์มองสบตาหญิงสาวตรงหน้า

“อะไรคะ?”

“ถ้าเกิดอะไรขึ้น หนูต้องหนีทันที อย่าเอาชีวิตไปทิ้ง”

“หนูไม่กลัวตายค่ะอา สิ่งเดียวที่หนูกลัวคือ... ไม่ได้ล้างแค้นให้พ่อแม่” กวางตอบน้ำเสียงเรียบ นัยน์ตาไม่มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่นิดเดียว

ด้านคัตเตอร์

บริษัท เลวินกรุ๊ป

ภายในห้องทำงานกว้างขวางชั้นบนสุด บรรยากาศเงียบสงัดจนได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศทำงาน ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีเข้มกำลังยืนมองออกไปนอกกระจกบานยักษ์ แววตาคู่คมดูดุดันและแสนจะเย็นชา เขาทอดสายตามองเมืองหลวงราวกับเสือร้ายที่กำลังมองดูเหยื่อ

“นายครับ รายชื่อผู้ผ่านเข้ารอบสัมภาษณ์เลขาวันพรุ่งนี้ครับ” ‘ธีร์’ มือขวาคนสนิทเดินเข้ามารายงาน พร้อมวางไอแพดลงบนโต๊ะทำงานของผู้เป็นเจ้านาย

“กี่คน?” เขาเอ่ยถามน้ำเสียงเรียบ ไม่แม้แต่จะหันกลับมองที่ไอแพดเลยด้วยซ้ำ

“สามคนครับนาย สองคนแรกเป็นคนของพันธมิตรเราที่ส่งมาเพื่อเชื่อมสัมพันธ์ ส่วนคนสุดท้าย...” ธีร์เว้นจังหวะไปเล็กน้อย

“ทำไม? มีอะไรแปลกงั้นเหรอ” คัตเตอร์หันกลับมามองมือขวาของเขาทันที

“เธอชื่อ กวาง ครับ ประวัติการทำงานดีเยี่ยม จบโทจากต่างประเทศด้วยคะแนนเกียรตินิยม แต่อดีตค่อนข้างลึกลับ ประวัติก่อนอายุยี่สิบเหมือนถูกลบหรือทำขึ้นมาใหม่ครับนาย” ธีร์เอ่ยพูดรายงานตามตรง ตามที่เขาสืบมาได้

คัตเตอร์เหยียดยิ้มมุมปากเล็กน้อย นัยน์ตาคมเข้มฉายแววถูกใจบางอย่าง ยิ่งปกปิด ยิ่งน่าค้นหา ยิ่งหลบซ่อน เขาก็ยิ่งอยากจะเปิดเผย

“ประวัติสะอาดเกินไป หรือลึกลับเกินไป... ก็น่าสนใจดีทั้งนั้น”

“ให้ผมตัดชื่อเธอออกไหมครับ? ในเมื่อเราไม่รู้ที่มาที่ไปของเธออย่างชัดเจน มันอาจจะเป็นอันตราย”

“ไม่ต้อง! ปล่อยให้เธอเข้ามา” คัตเตอร์เดินกลับมานั่งที่เก้าอี้หนังตัวใหญ่ “ถ้าเธอเป็นหนอนบ่อนไส้ที่ศัตรูส่งมา ฉันจะได้บดขยี้มันด้วยมือของฉันเอง แต่ถ้าเธอมีความสามารถจริงๆ... ฉันก็อยากจะเห็นว่าผู้หญิงคนนี้จะเล่นเกมอะไร”

“รับทราบครับ ผมจะเตรียมการสัมภาษณ์วันพรุ่งนี้ให้พร้อมที่สุด” ธีร์โค้งศีรษะเตรียมตัวจะเดินออกไป

“อ้อ... ธีร์” คัตเตอร์เอ่ยเรียกไว้

“ครับ?”

“สั่งคนของเราให้จับตาดูผู้หญิงที่ชื่อกวางไว้ตั้งแต่ก้าวแรกที่เหยียบเข้ามาในตึกนี้ อย่าให้คลาดสายตา”

“ครับ”

เมื่อประตูห้องทำงานปิดลง คัตเตอร์หยิบไอแพดขึ้นมาดูรูปถ่ายของหญิงสาวทันที ใบหน้าสวยคม นัยน์ตาคมที่ซ่อนความเศร้าและเด็ดเดี่ยวในรูปนั้นทำให้หัวใจของมาเฟียใหญ่รู้สึกแปลกๆ ขึ้นมาทันที

“แววตาแบบนี้... เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน” คัตเตอร์เอ่ยพึมพำกับตัวเองเบาๆ นิ้วหนาลูบไล้ไปที่หน้าจอตรงดวงตาของเธอ “กวางงั้นเหรอ... อย่าทำให้ฉันผิดหวังล่ะ”

เช้าวันต่อมา

บริษัทเลวินกรุ๊ป จำกัด

หญิงสาวก้าวเข้ามาในตึกเลวินกรุ๊ปด้วยท่าทางสง่างามและมั่นใจ ชุดเดรสทำงานสีเทาเข้มขับให้เธอดูสวย และน่าเกรงขามในเวลาเดียวกัน สายตาของพนักงานชายหลายคนจับจ้องมาที่เธอเป็นตาเดียว แต่กวางไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อย เพราะเป้าหมายของเธออยู่ชั้นบนสุดของตึกนี้เท่านั้น

หญิงสาวนั่งรออยู่ในห้องรับรองร่วมกับผู้สมัครอีกสองคนที่เป็นลูกสาวนักธุรกิจตระกูลใหญ่ ทั้งสองคนมองกวางด้วยสายตาเหยียดๆ

“คิดยังไงถึงมาสมัครงานที่นี่จ๊ะ รู้ไหมว่าคุณคัตเตอร์เขาเลือกคนจากระดับไหน?” หนึ่งในผู้สมัครเอ่ยจิกกัดน้ำเสียงแหลม

กวางไม่ได้หันไปมอง เธอยังคงเปิดแฟ้มเอกสารอ่านทบทวนเรียบๆ ก่อนที่จะเอ่ยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

“คุณคัตเตอร์เลือกเลขามาทำงานค่ะ... ไม่ได้เลือกคู่ขา ถ้าเน้นระดับหรือชาติตระกูล ป่านนี้พวกคุณคงได้นั่งโต๊ะทำงานไปแล้ว ไม่ต้องมานั่งรอสัมภาษณ์แบบนี้หรอกค่ะ”

“นี่แก!! กล้าดียังไงมาปากดีใส่ฉัน” หญิงสาวคนเดิมลุกขึ้นยืนชี้หน้ากวางด้วยความโกรธ

“คุณกวางครับ คุณคัตเตอร์เรียกพบครับ” เสียงของธีร์ที่เดินเข้ามาขัดจังหวะทำให้สถานการณ์ตึงเครียดยุติลงทันควัน

หญิงสาวยันตัวลุกขึ้นยืน จัดแจงชุดเดรสให้เรียบร้อยแล้วหันไปยิ้มบางๆ ให้ผู้สมัครทั้งสองคน

“ขอตัวก่อนนะคะ... หวังว่าจะไม่ได้เจอกันอีก”

ธีร์มองท่าทางของกวางแล้วลอบยิ้มในใจ ผู้หญิงคนนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ เขาผายมือเชิญเธอเดินไปยังห้องทำงานส่วนตัวของผู้เป็นเจ้านายทันที

“คุณคัตเตอร์รออยู่ด้านในครับ ขอให้โชคดี” ธีร์เปิดประตูให้

กวางสูดหายใจเข้าลึกๆ ดึงความกล้าทั้งหมดที่มีขึ้นมา ก่อนจะก้าวเดินเข้าไปในห้องทำงานที่อบอวลไปด้วยกลิ่นบุหรี่ราคาแพงและไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศ ประตูข้างหลังปิดลง พร้อมกับหัวใจของเธอที่เต้นรัวอย่างห้ามไม่อยู่

หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ ชายหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลที่เธอเกลียดเข้าไส้ เขากำลังนั่งกอดอก สายตาคมเข้มปัดมองมาที่เธอตั้งหัวจรดเท้า

“นั่งลงสิ” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเป็นเชิงอนุญาต

หญิงสาวเดินไปนั่งที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามอย่างมีมารยาทที่สุด เธอสบตาเขาตรงๆ ไม่มีอาการหลบสายตาหรือตื่นกลัวเหมือนผู้หญิงคนอื่นที่เคยเจอเขา

“ฉันอ่านประวัติของเธอแล้ว... กวาง” คัตเตอร์เอนตัวพิงพนักเก้าอี้ “ประวัติสวยหรู เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง ความสามารถรอบด้าน แต่... ทำไมประวัติก่อนอายุยี่สิบของเธอถึงว่างเปล่าเหมือนคนไม่มีตัวตน?”

คำถามแรกก็แทงใจดำทันที แต่เธอเตรียมใจมาแล้ว เธอเหยียดยิ้มบางๆ ก่อนที่จะเอ่ยตอบเขาน้ำเสียงเรียบ

“คุณต้องการเลขาที่ทำงานเก่ง ข้อมูลไม่รั่วไหล หรือต้องการสืบประวัติครอบครัวของฉันไปทำทะเบียนราษฎร์คะ?”

คัตเตอร์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาอันตรายฉายแววความพึงพอใจในความใจกล้าของเธอ

“ปากดี หยอกย้อน”

“ฉันไม่ได้ย้อนค่ะ ฉันแค่ชี้แจง ความเป็นส่วนตัวในอดีตของฉันไม่มีผลต่อประสิทธิภาพในการทำงานของเลวินกรุ๊ปแน่นอนค่ะ คุณสามารถทดสอบฉันได้ทุกเรื่อง... ถ้าฉันทำไม่ได้ตามที่พูด ฉันจะเดินออกไปเอง”

“ทุกเรื่องงั้นเหรอ?” คัตเตอร์ลุกขึ้นยืน ร่างสูงใหญ่เดินอ้อมโต๊ะทำงานมาหยุดอยู่ด้านหลังเก้าอี้ของกวาง ความเงียบและรังสีความกดดันจากมาเฟียใหญ่ ทำให้บรรยากาศในห้องอึดอัดจนแทบหายใจไม่ทั่วท้อง

เขาซ่อนความอันตรายไว้ภายใต้ท่าทางนิ่งสงบ คัตเตอร์ก้มลงมาใกล้จนหญิงสาวได้ยินเสียงลมหายใจของเขา กลิ่นน้ำหอมผสมกลิ่นบุหรี่จางๆ ของเขาโชยเข้าจมูกเธอ ยิ่งกระตุ้นความทรงจำในคืนวันนั้น... คืนที่ครอบครัวเธอต้องพินาศ

“ถ้าฉันบอกว่า... งานของเลขาฉัน ไม่ใช่แค่การจัดการเอกสาร แต่ต้องรวมถึงการ เก็บความลับ ที่อาจจะทำให้เธอติดคุกหรือตายได้ทุกเมื่อล่ะ เธอจะยังอยากทำงานนี้อยู่ไหม?” คัตเตอร์กระซิบเอ่ยถามที่ข้างหู เสียงทุ้มต่ำนั้นเต็มไปด้วยความเย้ายวนและข่มขวัญเธอ