LOGIN“อาสาม คงรู้เรื่องที่ ท่านหญิงหวังลี่เฉียว ลงมือทำเรื่องพวกนั้นแล้วสินะ? เอาเถอะ พี่ก็พอจะเดาเรื่องพวกนั้นได้อยู่แล้วล่ะ จะว่าไป มารดาของพวกเจ้าและท่านแม่ของพี่ พวกนางอยู่ที่ไหนหรือ?” หลังพี่น้องตระกูลโจวได้ฟังประโยคที่หลุดออกจากปากของสตรีตรงหน้า พวกนางและพวกเขาก็ก้มหน้าลงเล็กน้อย“ท่านแม่ นางเลือกท
“พะ พี่ลู่เหอ!” โจวเจียงหนิงปล่อยเสียงกรีดร้องออกมาพร้อมทั้งร้องเสียงหลงถามออกมาด้วยความหวาดกลัวในความตาย“เจ้าพูดความจริงออกมา! ในชาติภพก่อนของเจ้า เจ้าเป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลังการลอบสังหารบุตรสาวทั้งสองของข้าใช่หรือไม่!?” โจวลู่เหอจำได้ถึงแววตาที่แตกสลายของบุตรสาวของเขา แม้จะไม่ใช่สายเลือดเดียวกัน
“ท่านพ่อ ข้าหายไปเพียงไม่นาน ก็มีสตรีมาทอดสะพานให้ท่านถึงที่เลยหรือ?” สิ้นเสียงนั้นทุกผู้ที่อยู่ในเรือนหลักของผู้เป็นประมุขก็หันขวับมองหาเจ้าของเสียงนั้นทันทีอิงหลิวย่างเท้าเข้ามาภายในเรือนของผู้เป็นประมุขตระกูลโจว สายตาคู่โตจับจ้องไปยังสตรีเจ้าของประโยคที่นางได้ยินจากนอกเรือน และหากนางได้ยินไม่ผิด
“หลังจากคนผู้นั้นรักษาท่านพ่อจนหายดีจากอาคมต้องห้าม เขาก็ได้ขอให้ท่านพ่อช่วยดูแลบุตรสาวของเขาหรือเจ้าคะ?” โจวชิงไฉเอ่ยปากออกมาทันทีด้วยความสงสัย“ใช่แล้วล่ะ ในตอนนั้นหลังอาคมต้องห้ามถูกถอนไปบางส่วน คนผู้นั้นก็เอ่ยปากเล่าเรื่องราวของตัวเขาเองและบุตรสาว แต่พวกเขาไม่ได้บอกหรอกนะว่าพวกเขามาจากต่างมิติ พ
“ฮวาฮวา เป็นห่วงหลิวหลิวมากนะ ครานี้หลิวหลิวหลับไปนานมากเลย” เสียงของภูตตัวน้อยดังขึ้นด้วยสีหน้าที่เป็นกังวลอย่างเห็นได้ชัด“เจ้านาย การบรรลุขอบเขตการเป็นเซียนของเจ้านายค่อนข้างแตกต่างจากผู้อื่น เจ้านายลองเคลื่อนพลังดูก่อนว่ามีส่วนไหนที่ติดขัดหรือไม่?” สิ้นเสียงของปิงปิง อิงหลิวก็ลองเรียกใช้พลังของต
โจวลู่เหอมองดูบานประตูตรงหน้าที่ถูกเปิดอีกครั้งด้วยแววตาเหนื่อยใจ ยังไม่ทันที่ตัวเขาจะได้เอ่ยห้ามปรามบุตรชายและหลานชายของตน บุตรสาวทั้งสามของเขาก็เดินเข้ามาด้วยสีหน้าที่อัดแน่นไปด้วยความไม่พอใจ“ลูกทำความเคารพท่านพ่อเจ้าค่ะ” เสียงของบุตรสาวคนโต โจวเหมยเหม่ยดังขึ้นเป็นผู้แรก และตามด้วยบุตรสาวคนรอง แล
ภายใน มิติแยกส่วน ดินแดนรกร้างระดับ 2 ที่อิงหลิวอยู่ในตอนนี้เต็มไปด้วยบรรยากาศเงียบวังเวงหลังหยุนชิงหยุดพูดเมื่อเห็นกลุ่มคนที่ต่างขี่ม้าทะยานมาหยุดตรงหน้าเขา“มนุษย์พวกนี้ใช้เวลานานนัก กว่าจะมาถึงที่นี่ ทั้งที่ระยะทางก็ไม่ได้ไกลเท่าไร” เทียนคงมองดูกลุ่มมนุษย์ตรงหน้าที่ตัวมันและเสวี่ยเฟยเห็นก่อนหน้า.
“หลานก็สงสัยว่าทำไมท่านพ่อถึงได้รั้งรออยากรู้ทั้งหมดตอนนี้ ทั้งที่ควรจะรีบไปดูอาการท่านย่า ท่านลุง ท่านป้าสะใภ้ ท่านป้าเหมยหรง พวกท่านช่วยท่านพ่อของหลานด้วยนะเจ้าคะ” สิ้นเสียงของโจวเหมยฮวา สีหน้าของโจวลู่เหอก็อ่อนลงเล็กน้อย“ลุงของเจ้าต้องช่วยพ่อของเจ้าแน่นอน ตอนนี้พวกเจ้าทั้งหมดควรไปดูอาการของท่านย
“เทพเจ้า!?”แววตาของฟางหรูฉายชัดถึงความตกตะลึง“แต่ท่านประมุข ไม่ใช่ว่าเรื่องราวของเทพเจ้าเป็นเรื่องนอกรีตไม่ใช่เหรอ?”สีหน้าของผู้ติดตามทั้งสองซีดเผือดอย่างเห็นได้ชัด“หมายความว่าอย่างไรที่เรื่องราวของเทพเจ้าเป็นเรื่องนอกรีต?”อิงหลิวเปิดปากถามขึ้นด้วยความข้องใจเล็กน้อย จริงอยู่ที่ตั้งแต่นางเกิดมาและเ
“ในตอนนั้นข้าเป็นเพียงแพทย์โอสถธรรมดา ไหนเลยจะสามารถพบเจอแม่ทัพสูงศักดิ์ตรงหน้าได้เล่า!” หยุนชิงพูดขึ้นด้วยความรู้สึกที่ซุกซ่อนอยู่ภายในมานานจนเกือบตนหลงลืมไปแล้ว ความรู้สึกต่ำต้อยและไร้ค่าที่ตนเคยเผชิญซ้ำยังถูกมองข้ามครั้งแล้วครั้งเล่า มันควรจะรู้สึกเช่นไร?“แต่ตอนนี้เจ้าก็กลายเป็นเทพเจ้าแล้ว?” อิง







