Share

ความลับในรอยปัก

Author: Pink Jade*
last update publish date: 2026-10-12 20:45:07

กลิ่นหอมของกำยานไม้จันทน์ขาวลอยโชยอบอวล ผิดกับกลิ่นอับของลานซักล้างอย่างสิ้นเชิง หลิวเหมยสาวเท้าเข้ามาภายในห้องเก็บอาภรณ์ สำนักพัสตราภรณ์ สถานที่จัดเก็บอาภรณ์หรูหราและผ้าราคาแพงของเหล่าพระสนมและองค์จักรพรรดิ

เสาไม้ขนาดใหญ่เรียงรายโอบล้อมตู้ไม้นับสิบหลัง บนชั้นวางมีม้วนผ้าไหม ผ้าแพร และฉลองพระองค์ปักด้ายทองคำหลากสีสันส่องประกายวาววับ

 

หลิวเหมยยกถาดไม้บุนวมซึ่งวาง ชุดผ้าไหมปักด้ายทองคำที่เธอเพิ่งซักสะอาดมาส่งมอบตามคำสั่ง

แต่ทันทีที่เธอก้าวเข้ามาถึงโต๊ะตากผ้ากลางห้อง ร่างของเฟิ่งเซียน นางกำนัลรุ่นพี่แห่งสำนักพัสตราภรณ์ในชุดคลุมตัวยาวสีเขียวหยก ก็ก้าวออกมาขวางทางไว้ ยืนกอดอกพลางมองหลิวเหมยตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาเหยียดหยาม ราวกับกำลังมองสิ่งปฏิกูลที่หลุดเข้ามา

เฟิ่งเซียนยกยิ้มมีเลศนัย ขณะที่นางยื่นมือเรียวเนียนมาลูบผืนผ้าไหมในถาด

“เหอะ นังเด็กซักล้างชั้นต่ำอย่างเจ้า ทำให้ผ้าไหมของพระสนมสะอาดได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ กวนซืออีคงจะสั่งสอนเจ้ามาดีสินะ แต่ว่านะ สำนักพัสตราภรณ์ไม่ใช่สถานที่ที่เจ้าจะมาเพ่นพ่านได้ตามใจชอบ!”

หลิวเหมยไม่ได้แสดงท่าทีหวาดกลัวหรือขุ่นเคืองแต่อย่างใด ใบหน้าหมดจดคลี่ยิ้มบางอันทรงเสน่ห์ นัยน์ตาคู่สวยฉายแววรู้ทันถึงกลอุบายตื้นลึกหนาบางของนางกำนัลรุ่นพี่ตรงหน้า

'นึกว่าจะแน่แค่ไหน ที่แท้ก็แค่นางกำนัลตัวเล็ก ๆ ที่หวังจะขัดขาคนอื่นเพื่อประจบประแจงเจ้านาย'

 

 

ตึ้ง!

ทันใดนั้น เสียงสัญญาณอันคุ้นเคยก็ดังขึ้นพร้อมหน้าต่างโปร่งแสงสีทอง

 

[ตรวจพบสภาวะอันตรายซ่อนเร้น]

[ภารกิจไขปริศนา : จับผิดลายปัก]

[รางวัล : แต้มเสน่ห์ +20, ปลดล็อกทักษะ [เนตรดวงแก้วจับเท็จ ระดับ 1]]

[คำอธิบาย : มีการลักลอบวางยาพิษซ่อนไว้ในรอยปักฉลองพระองค์ของพระสนม จงค้นหาและเปิดเผยความจริงเพื่อรอดพ้นจากภัยที่กำลังจะเกิดขึ้น]

[จำกัดเวลา : 05:00 นาที]

[บทลงโทษหากล้มเหลว : ถูกดึงเข้าไปเอี่ยวกับคดีลอบสังหารพระสนม / ประหารชีวิต]

 

หลิวเหมยใจกระตุกวูบ

 

คดีลอบสังหารพระสนม!

 

นี่มันไม่ใช่เรื่องนางกำนัลขัดขากันธรรมดา ๆ แล้ว แต่มันคือศึกวังหลังที่พร้อมจะกระชากหัวทุกคนไปขึ้นลานประหาร

 

เวลานับถอยหลังเริ่มเดินทันที

 [04:58... 04:57...]

 

หลิวเหมยไม่รอช้า นิ้วเรียวตวัดเปิดใช้ทักษะสแกนของระบบมิติฉุกเฉิน ม่านตาของเธอเปล่งแสงสีทองจาง ๆ โดยที่ไม่มีใครเห็น

สายตาสแกนกวาดไปทั่วห้องเก็บผ้า ก่อนจะหยุดลงที่‘ชุดปักลายหงส์เหิน’ สีแดงชาดที่สวมอยู่บนหุ่นไม้ด้านหลังของเฟิ่งเซียน

 

[ระบบสแกนพบสิ่งผิดปกติ]

[วัตถุ : ด้ายปักลายหงส์บริเวณคอเสื้อ]

[รายละเอียด : ด้ายเส้นสีแดงบริเวณคอเสื้อถูกชุบด้วยชาดพิษไร้กลิ่น หากผิวหนังของพระสนมสัมผัสกับความร้อนและเหงื่อ พิษจะซึมเข้าสู่ชั้นผิว ทำให้เกิดผื่นคัน เน่าเปื่อยและเสียโฉมภายในสามวัน]

 

หลิวเหมยดวงตาเป็นประกายทันที

กลอุบายชั่วร้ายนัก หากชุดนี้ถูกส่งไปให้พระสนม คนที่นำผ้ามาส่งหรือสำนักตัดเย็บย่อมต้องกลายเป็นแพะรับบาปแน่นอน

 

 

 “หมดหน้าที่ของเจ้าแล้ว นำถาดกลับลานซักล้างไปซะ!” เฟิ่งเซียนเอ่ยปากไล่หลิวเหมยให้ออกไป

หลิวเหมยกลับไม่ยอมถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว เธอแสร้งทำเป็นอุทานด้วยความตกใจ ชี้มือไปที่ชุดปักลายหงส์เหินสีแดงชาดผืนนั้นทันที

“พี่เฟิ่งเซียนเจ้าขา นั่น... นั่นชุดปักลายหงส์ของพระสนมใช่มั้ยเจ้าคะ เหตุใด... เหตุใดด้ายปักบริเวณคอถึงมีสีดำคล้ำแปลก ๆ เช่นนั้นเล่าเจ้าคะ” 

หลิวเหมยแกล้งพูดด้วยความตื่นตระหนก เสียงนั้นดังพอที่จะก้องสะท้อนไปทั่วห้องเก็บอาภรณ์

เฟิ่งเซียนหน้าถอดสี ชะงักกึก “เจ้าพูดบ้าอะไรของเจ้า! ด้ายปักไหมชาดทองคำจะสีดำได้อย่างไร!”

“ไม่จริงนะเจ้าคะ ข้าอยู่ลานซักล้าง ต้องดมและสัมผัสน้ำด่างทุกวัน ด้ายตรงคอชุดนั้นส่งกลิ่นเหม็นเปรี้ยวอ่อน ๆ เจ้าค่ะ”

หลิวเหมยยังคงเล่นละครตระหนกตกใจอย่างแนบเนียน

 

เสียงโวยวายของหลิวเหมยส่งผลให้ประตูห้องด้านในถูกเปิดออกอย่างแรง

หญิงวัยกลางคนรูปร่างสูงโปร่ง สวมหมวกทรงสูง ใบหน้าเคร่งขรึม ก้าวฉับ ๆ ออกมาพร้อมนางกำนัลรับใช้ตามหลังนับสิบคน นางคือหัวหน้าผู้ควบคุมสำนักพัสตราภรณ์จ้าว หรือจ้าวซ่างฝู [1] ผู้ดูแลสำนักพัสตราภรณ์ทั้งหมด

“เอะอะโวยวายอะไรกัน!”หัวหน้าผู้ควบคุมจ้าวสำนักพัสตราภรณ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจ

“ลานเก็บผ้าอันทรงเกียรติ กลายเป็นตลาดสดตั้งแต่เมื่อใด!”

เฟิ่งเซียนรีบคุกเข่าลงทันที ตัวสั่นระริก

“จ้าวซ่างฝูเจ้าขา นังเด็กซักล้างผู้นี้มันมาส่งผ้าแล้วบังอาจเอ่ยวาจาก่อกวนความสงบเจ้าค่ะ!”

หลิวเหมยคุกเข่าลงอย่างนอบน้อม แต่กลับยืดอกขึ้นด้วยความมั่นใจ เอ่ยด้วยน้ำเสียงฉะฉาน

“เรียนหัวหน้าผู้ควบคุมสำนักพัสตราภรณ์จ้าว ผู้น้อยหลิวเหมยจากลานซักล้าง ไม่ได้มีเจตนาก่อกวนเจ้าค่ะ แต่ผู้น้อยสังเกตเห็นสิ่งผิดปกติบนชุดปักลายหงส์สีชาด ด้ายปักบริเวณคอเสื้อมีร่องรอยของการชุบชาดพิษไร้กลิ่น หากส่งฉลองพระองค์ผืนนี้ให้พระสนมทรงสวมใส่ ไม่เพียงแต่พระสนมจะเสียโฉม แต่สำนักพัสตราภรณ์ทั้งหมดอาจต้องโทษประหารเจ็ดชั่วโคตรนะเจ้าคะ”

 

หัวหน้าผู้ควบคุมสำนัพัสตราภรณ์จ้าวขมวดคิ้วแน่น ดวงตาฉายแววตระหนก 

“เจ้าว่าอย่างไรนะ ชาดพิษไร้กลิ่นงั้นหรือ”

“หากหัวหน้าผู้ควบคุมสำนักจ้าวไม่เชื่อ โปรดให้นางกำนัลนำเข็มเงินและน้ำอบถั่วเหลืองมาทดสอบตรงปกเสื้อดูได้เจ้าค่ะ หากมีพิษเข็มเงินจะเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำทันที”

หลิวเหมยเสนอตามความรู้ของระบบอย่างมั่นใจ

หัวหน้าผู้ควบคุมจ้าวหันไปมองเฟิ่งเซียนที่บัดนี้ใบหน้าซีดเผือด เหงื่อเม็ดโตผุดซึมเต็มหน้าผาก

หัวหน้าผู้ควบคุมจ้าวไม่รอช้า สั่งการเสียงเข้มทันที “ไปนำเข็มเงินและน้ำอบถั่วเหลืองมาเดี๋ยวนี้!”

เพียงไม่กี่อึดใจ นางกำนัลรับใช้ก็นำถาดทดสอบมาถึง หัวหน้าผู้ควบคุมจ้าวหยดน้ำอบถั่วเหลืองลงบนด้ายปักบริเวณปกเสื้อ แล้วแทงเข็มเงินลงไป

 

 

ซู่...

ควันสีขาวจาง ๆ พุ่งขึ้นมาจากเส้นด้าย พร้อมกับปลายเข็มเงินที่แปรเปลี่ยนกลายเป็นสีเขียวคล้ำ

“พิษ... พิษจริง ๆ ด้วย!” เหล่านางกำนัลในห้องเก็บผ้าต่างส่งเสียงฮือฮา

หัวหน้าผู้ควบคุมจ้าวตบโต๊ะดัง ปังอย่างมีโทสะ

“หุบปากให้หมด! จับตัวนังเฟิ่งเซียนไว้! ชุดนี้อยู่ในความดูแลของนางเพียงผู้เดียวตลอดทั้งเช้า! นำตัวนางไปขังไว้แล้วสอบสวนหาตัวผู้บงการอยู่เบื้องหลังเดี๋ยวนี้!”

“หัวหน้าผู้ควบคุมจ้าวโปรดเมตตา! ผู้น้อยถูกหลอกใช้ !”

เฟิ่งเซียนร้องไห้โฮ ถูกนางกำนัลร่างใหญ่สองคนลากตัวออกไปจากห้องอย่างหมดสภาพ

 

ความเงียบปกคลุมห้องเก็บผ้าอีกครั้ง หัวหน้าผู้ควบคุมจ้าวถอนหายใจยาว ก่อนจะหันมามองหลิวเหมยด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง จากความเหินห่างแปรเปลี่ยนเป็นความชื่นชมและซาบซึ้งใจอย่างลึกซึ้ง

“นางกำนัลน้อย หากไม่ได้การสังเกตของเจ้า วันนี้หัวของข้าและคนในสำนักพัสตราภรณ์คงได้หลุดจากบ่าเป็นแน่”

หัวหน้าผู้ควบคุมจ้าวเดินเข้ามาประคองหลิวเหมยให้ลุกขึ้น

“เจ้าชื่อหลิวเหมยใช่หรือไม่ ช่างเป็นเด็กที่มีสติปัญญาและไหวพริบยอดเยี่ยมยิ่งนัก”

 

 

ตึ้ง!

[ภารกิจไขปริศนา : จับผิดรอยปักปลอม สำเร็จแล้ว!]

[ประเมินผล : ระดับ SSS]

[ท่านได้รับ : แต้มเสน่ห์ +20, ปลดล็อกทักษะ [เนตรดวงแก้วจับเท็จ ระดับ 1], ความสัมพันธ์กับหัวหน้าผู้ควบคุมจ้าว : สนิทสนม]

 

หลิวเหมยยิ้มรับอย่างนอบน้อม “ผู้น้อยเพียงทำตามหน้าที่และปกป้องสำนักพัสตราภรณ์เจ้าค่ะ”

แต้มเสน่ห์ที่เพิ่มขึ้น +20 ส่งผลให้ผิวพรรณของหลิวเหมยดูผุดผ่องมีออร่าขึ้นมาฉับพลัน แววตาของเธอดูหวานซึ้ง แฝงด้วยความเฉียบแหลมจนหัวหน้าผู้ควบคุมจ้าวยังต้องแอบชื่นชมในใจ

 

สายลมยามบ่ายพัดเอาความเย็นสบายเข้ามาปะทะใบหน้า ขณะที่หลิวเหมยเดินออกจากสำนักพัสตราภรณ์กลับสู่ลานซักล้าง เธอเหลือบมองหน้าต่างระบบที่เพิ่มค่าสเตตัสเสน่ห์และความฉลาดให้เธออย่างต่อเนื่องด้วยรอยยิ้มมุมปาก 

 

 

 

 

 

เชิงอรรถ

^ซ่างฝู คือ ตำแหน่งหัวหน้าใหญ่ผู้สูงสุดของ กองงานเครื่องแต่งกายและสิ่งของเครื่องใช้ประจำตัว

 

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง   โจทก์เก่าตามราวี

    ควันหอมลอยอบอวลอยู่ภายในเรือนเตรียมผ้า เสียงเข็มกระทบผืนไหมดังแผ่วเบาสลับกับเสียงพูดคุยของเหล่านางกำนัลฝึกหัด บรรยากาศดูสงบเรียบร้อยดังเช่นทุกวันหลิวเหมยนั่งอยู่ริมหน้าต่างในชุดหรูฉวินสีฟ้าอ่อนสลับแพรขาว เรือนผมประดับปิ่นหยกสลักลายกิ่งหลิว มือเรียวกำลังปักลายดอกเหมยลงบนผืนผ้าอย่างตั้งใจ ปัง!เสียงฝ่ามือตบลงบนโต๊ะไม้ดังสนั่นจนถาดด้ายไหมสั่นสะเทือน เหล่านางกำนัลฝึกหัดสะดุ้งเฮือกพร้อมกัน ก่อนเสียงตวาดหยาบกระด้างจะดังขึ้นทั่วเรือน“หลิวเหมย! เจ้าคิดว่าตัวเองมีปีกงอกขึ้นมาแล้วหรือ ถึงได้ไม่ลงไปรายงานตัวที่ลานซักล้าง!”หลิวเหมยหยุดมือ วางเข็มลงบนถาดอย่างใจเย็น แล้วเงยหน้าขึ้นมองผู้มาเยือนหัวหน้านางกำนัลกวนยืนถมึงทึงอยู่หน้าโต๊ะ ด้านหลังมีนางกำนัลจากลานซักล้างอีกสองคนติดตามมาด้วย ใบหน้าอวบใหญ่ของนางเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองนับตั้งแต่หลิวเหมยย้ายออกจากลานซักล้าง กวนซืออีก็ขาดคนให้โขกสับ ยิ่งได้ยินข่าวว่าหลิวเหมยสร้างผลงานโดดเด่น นางก็ยิ่งรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า วันนี้นางจึงตั้งใจมาทวงอำนาจคืน

  • ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง   ผ้าเช็ดหน้าแทนคำขอบคุณ

    แสงแดดยามบ่ายลอดผ่านกิ่งหลิวลงมากระทบผิวน้ำ เกิดเป็นประกายระยิบระยับทั่วสระ บรรยากาศใต้ศาลาหินยังคงสงบร่มรื่น ทว่าหลิวเหมยกลับไม่ได้รู้สึกผ่อนคลายตามไปด้วยป้ายทองสลักลายมังกรลอยเมฆในมือของนางหนักอึ้งกว่าที่คิด ไม่ใช่เพราะน้ำหนักของมัน แต่เป็นเพราะความหมายที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังการได้รับความเอ็นดูจากชินอ๋องหยางเฉิงหยวนย่อมเป็นโอกาสอันหาได้ยาก แต่ในวังหลวงแห่งนี้ ไม่มีสิ่งใดได้มาโดยไร้เหตุผล หากเธอรับน้ำใจจากเขาโดยไม่แสดงความจริงใจตอบแทน ความสัมพันธ์ที่เพิ่งเริ่มต้นอาจเป็นเพียงความเมตตาชั่วครั้งชั่วคราวหลิวเหมยที่เดินไปได้ครึ่งทางตัดสินใจหันหลังแล้ววิ่งกลับไปอีกครั้ง พลางเอ่ยรั้งชายหนุ่มที่กำลังเดินกลับขึ้นศาลา “ชินอ๋องเพคะ โปรดทรงรอสักครู่”หยางเฉิงหยวนหันกลับมาเลิกคิ้วเล็กน้อย“ยังมีเรื่องใดอีกหรือ”หลิวเหมยสูดลมหายใจแล้วล้วงมือเข้าไปในแขนเสื้อ นำผ้าเช็ดหน้าผ้าไหมผืนหนึ่งออกมาวางบนถาดไม้ที่ประคองอยู่ผ้าเช็ดหน้าสีฟ้าอมเทาผืนนั้นมีเนื้อสัมผัสนุ่มละเอียด มุมผ้าปักลายกิ่งหลิวด้วยด้ายทองคำ กิ่งหลิวแต่ละก

  • ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง   ชายหนุ่มใต้ต้นหลิว

    ทางเดินหินสีเทาทอดยาวคดเคี้ยวผ่านพุ่มไม้ที่ตัดแต่งเป็นแนวสูง สระน้ำสะท้อนเงาเมฆขาวและกิ่งหลิวโบราณที่ห้อยระย้าลงเหนือผิวน้ำ สายลมยามบ่ายพัดพากลิ่นดอกไม้จาง ๆ ปะปนกับละอองน้ำเย็นฉ่ำ ชวนให้ผู้มาเยือนรู้สึกราวกับหลุดเข้ามาในภาพวาดน่าเสียดายที่หลิวเหมยไม่มีเวลาชื่นชมทิวทัศน์มากนักเธอได้รับมอบหมายให้นำถุงหอมปักลายมงคลไปส่งยังเรือนรับรองทางทิศตะวันออก แต่อุทยานหลวงแห่งนี้กว้างใหญ่เกินกว่าจะจดจำเส้นทางได้ในครั้งเดียว ยิ่งเธอมัวแต่ครุ่นคิดถึงแบบลายปักใหม่ที่เพิ่งนึกออก รู้ตัวอีกทีทางเดินเบื้องหน้าก็เปลี่ยนไปเสียแล้วหลิวเหมยหยุดยืน มองพุ่มไม้สูงใหญ่ทางซ้ายที ขวาที“แปลกจริง... เมื่อครู่ยังเห็นสะพานหินอยู่เลยนี่นา”เธอพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะตัดสินใจเดินต่อไปตามทางที่ดูคุ้นตาที่สุดแต่แทนที่จะพบเรือนรับรอง เธอกลับเดินมาถึงสระน้ำอันเงียบสงบซึ่งมีต้นหลิวอายุนับร้อยปียืนตระหง่านอยู่ริมฝั่งบริเวณนี้ไร้เงาผู้คน มีเพียงเสียงใบไม้เสียดสีกันเบา ๆ และเสียงน้ำกระทบฝั่งเป็นระยะ บรรยากาศสงบงามจนแทบไม่เหมือนส่วนหนึ่งของวังหลวงที่เต็มไปด้

  • ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง   ผ้าไหมเปื้อนโคลน

    หลังจากคว้าอันดับหนึ่งในการสอบประเมินช่างปัก หลิวเหมยก็ได้รับสิทธิ์เข้าถึงห้องเก็บผ้าชั้นใน พร้อมกับความไว้วางใจจากจ้าวซ่างฝูที่เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัดแต่ในวังหลวงแห่งนี้ ความสามารถที่โดดเด่นไม่ได้มีเพียงผู้ชื่นชมเท่านั้นที่มองเห็นยิ่งนางก้าวหน้าเร็วเท่าไร ก็ยิ่งมีคนอยากฉุดนางลงจากที่สูงมากเท่านั้นสายลมยามสายพัดผ่านสระบัวหลวงฝั่งตะวันตกของสำนักพัสตราภรณ์ ใบบัวเขียวชอุ่มไหวเอนตามแรงลม ดอกบัวสีชมพูบานสะพรั่งเหนือผิวน้ำ ทางเดินหินขัดทอดยาวเลียบสระ เงากิ่งหลิวทอดตัวลงบนพื้นเป็นลวดลายอ่อนช้อยหลิวเหมยเดินมาตามทางอย่างระมัดระวัง ในมือประคองถาดไม้บุนวมที่รองผ้าไหมสีขาวบริสุทธิ์ผืนหนึ่งเอาไว้ผืนนี้คือ ‘ผ้าไหมหิมะจุติ’ วัสดุล้ำค่าที่ทอด้วยกรรมวิธีโบราณ เนื้อผ้าบางเบาราวหิมะ แต่กลับมีความเหนียวแน่นและเป็นประกายเมื่อกระทบแสง ทั้งยังเป็นผ้าที่เตรียมไว้สำหรับตัดเย็บฉลองพระองค์ของพระสนมผู้หนึ่งก่อนออกจากสำนัก จ้าวซ่างฝูกำชับนางด้วยตนเองว่าให้พาผ้าไปผึ่งลมเพื่อขจัดความชื้น ห้ามให้เกิดรอยเปื้อนหรือความเสียหายแม้แต่น้อย

  • ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง   สอบประเมินการปักผ้า

    บรรยากาศยามเช้าบริเวณลานกว้างหน้าสำนักพัสตราภรณ์เงียบสงบ จนได้ยินเพียงเสียงสายลมพัดผ่านพุ่มไม้ โต๊ะปักผ้าหลายสิบตัวถูกจัดเรียงเป็นแถวอย่างมีระเบียบ บนโต๊ะแต่ละตัวมีเข็ม กรอบไม้ขึงผ้า และด้ายไหมสีสันต่าง ๆ วางไว้อย่างครบครันเหล่านางกำนัลฝึกหัดนั่งประจำที่ด้วยท่าทางสำรวม แต่ละคนล้วนมีสีหน้าเคร่งเครียด เพราะการทดสอบประเมินช่างปักประจำเดือนครั้งนี้ คือโอกาสสำคัญที่จะตัดสินอนาคตของพวกเธอในสำนักพัสตราภรณ์บนแท่นหินด้านหน้าลานมีจ้าวซ่างฝูนั่งสง่างามในชุดขุนนางฝ่ายในสีม่วงเข้ม ข้างกายมีคณะผู้ประเมินคอยสังเกตการณ์อย่างเข้มงวด สายตาคมกริบของหัวหน้าผู้ควบคุมฝ่ายพัสตราภรณ์กวาดมองเหล่านางกำนัลฝึกหัดทีละคน ก่อนจะหยุดลงที่หลิวเหมยซึ่งนั่งหลังตรงสง่างาม รองเท้าผ้าไหมเก้าเมฆาสะท้อนแสงแดดเบาๆ ขับเน้นรังสีความสูงส่งออกมาอย่างเด่นชัด“การทดสอบประเมินช่างปักประจำเดือน เริ่มได้!”จ้าวซ่างฝูประกาศก้องอย่างเป็นทางการหัวข้อการทดสอบในวันนี้คืองานปักลายมงคลบนผืนผ้าไหม ซึ่งต้องใช้ความประณีต การไล่โทนสีด้าย และความแม่นยำของฝีเข็มข

  • ระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง   รองเท้าที่ถูกซ่อน

    ตอนที่ 9รองเท้าที่ถูกซ่อนเสียงผ้าเสียดสีกันดังระงมไปทั่วหอนอนนางกำนัลฝึกหัด กลิ่นแป้งหอมจาง ๆ ปะปนกับเสียงพูดคุยที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นวันนี้คือวันสอบประเมินช่างปักประจำเดือน ผู้ที่ผ่านการคัดเลือกจะได้รับโอกาสเลื่อนขั้นและเข้าไปถวายงานปักฉลองพระองค์ในวังชั้นใน ส่วนผู้ที่สอบไม่ผ่านก็ต้องรอคอยโอกาสในเดือนถัดไปสำหรับบางคน นี่คือโอกาสเปลี่ยนชะตาชีวิต และสำหรับใครบางคน...นี่คือโอกาสกำจัดเสี้ยนหนามให้พ้นทางหลิวเหมยนั่งอยู่บนเตียงไม้ขัดเงาริมหน้าต่าง เธอสวมชุดนางกำนัลตัดเย็บฝึกหัดสีฟ้าอ่อนที่เพิ่งได้รับมาใหม่ เนื้อผ้าสะอาดสะอ้าน ลายปักกิ่งหลิวบนชายแขนเสื้อพลิ้วไหวอย่างประณีต เส้นผมดำขลับถูกรวบเป็นมวยต่ำ ประดับด้วยปิ่นไม้เรียบง่ายเมื่อจัดอาภรณ์เรียบร้อย เธอจึงก้มลงหยิบรองเท้าข้างเตียงแต่ปลายนิ้วกลับสัมผัสได้เพียงพื้นไม้เย็นเฉียบหลิวเหมยชะงักรองเท้าผ้าปักลายกิ่งเหมยที่หัวหน้าผู้ควบคุมฝ่ายจ้าวมอบให้หายไปแล้ว!เธอก้มมองใต้เตียง ก่อนจะสำรวจรอบห้องอย่างรวด

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status