Masukหัตถก็ไม่รู้จะทำยังไงให้แบงก์เลิกรู้สึกกับตัวเขาแบบนี้สักที ปฏิเสธไปตรง ๆ ก็แล้วหรือเขาต้องมีใครสักคนแล้วจริง ๆ แบงก์ถึงจะตัดใจได้ตอนที่หัตถคิดถึงใครสักคนที่จะเป็นแฟนจริง ๆ ภาพในหัวเขากลับมีแต่หน้ากร แล้วทำไมต้องคิดถึงหน้ามันด้วยเนี่ย เพียงแค่คิดแก้มใสของหัตถก็ขึ้นริ้วสี กรยื่นหลังมือไปแตะหน้าผากหัตถทันทีที่เห็นสีหน้าเปลี่ยน เขาแน่ใจว่าไม่ใช่เมาเพราะปริมาณที่ดื่มกันตอนนี้ยังไม่มากพอให้หัตถเมาได้ “เป็นอะไรหน้าแดง”“เปล่า กูแค่ร้อน” หัตถตอบ เขาเอียงหน้าหลบสายตากรเล็กน้อยไม่อยากออกอาการมากไปกว่านี้แล้วตลอดคืนมีแค่แบงก์ที่วอแวหัตถตลอดส่วนกรเพียงแค่นั่งมองอยู่ทุกการกระทำ พอเริ่มกรึ่ม ๆ หัตถก็หยิบมือถือขึ้นมาไลว์สด ไม่ลืมยกมือจุ๊ปากให้กรเงียบ ๆLIVE (สด)“สวัสดีครับ” หัตถเริ่มต้นด้วยการกล่าวทักทาย ก่อนจะเงียบแล้วเพ่งสายตาอานคอมเมนต์ที่วิ่งเร็วมาก“ทุกคนพิมพ์เก่งกันจังครับ อ่านไม่ทันเลย”“น้องหัตถดื่มเหรอ อุ๊ย ทุกคนรู้ได้ไงครับได้กลิ่นเหรอครับ” หลังจากนั้นคอมเมนต์ก็เต็มไปด้วยเลข 5 เต็มไปหมดตามด้วยคำว่าน่ารัก“ทำไมทุกคนบอกว่าผมน่ารัก ผมต้องหล่อสิครับ”“น้องหัตถเจอกับแบงก์หรือ
หัตถหันไปมองดูรอบ ๆ ให้แน่ใจว่าไม่มีอะไรที่ต้องจัดการก่อนมั้ยดีที่เตาย่างไฟมอดไปนานแล้ว เมื่อตรวจดูแน่ใจแล้วเขาจึงประคองเจ้าเด็กกลับห้อง“แล้วมึงก็งี้ทุกที เมาปุ๊บทิ้งตัวปั๊บ” หัตถบ่นเบา ๆ ให้เจ้าเด็กพอเดินผ่านห้องตัวเองเห็นไฟดับไปแล้วแบบนี้แปลว่าแบงก์คงหลับไปแล้ว จู่ ๆ คนเมาก็โวยวายขึ้นมาหัตถจึงต้องเอามือปิดปากไว้แล้วพาเข้าห้องกรไปพอเขาทิ้งตัวน้องลงเตียงมือของกรที่กอดคอเขาอยู่ก็ดึงตัวเขาลงไปนอนทับ “มีครั้งไหนมั้ยที่เมาแล้วมึงจะไม่ลวนลามกูเนี่ย ทั้งกอด ทั้งจูบ คราวทีแล้วก็ดูดนมกูคราวนี้มึงจะทำอะไรกูอีก หืม”คำบอกเล่าของหัตถทำเอาเลือดเจ้าเด็กสูบฉีดเร็วมาก ไม่น่าเชื่อว่าริมฝีปากที่เขาเฝ้ามองทุกวันเขาจะเคยลิ้มลองมาแล้ว นึกเสียดายที่เขาทำมันตอนเมาในหัวเขาจำอะไรไม่ได้เลยกรแลบลิ้นเลียปากตัวเองเองอย่างที่ชอบทำตอนลืมตัว“เลียปากอีกแล้ว อยากกินโมจิสตรอเบอรี่อีกหรือไง แต่ที่มึงกินทุกครั้งนั่นมันปากกูต่างหาก” เขาทำปากจู๋ยื่นใส่น้อง ตั้งใจจะยั่วเล่นสายตาปรือปรอยของกรฉายแววจริงจังขึ้นมา เขายื่นหน้าเข้าไปหาคนพี่ประกบริมฝีปากจูบแผ่วเบา พอละปากออกพวกเขามองหน้ากันครู่หนึ่งก่อนที่จูบดูดดื่มจากทั้งส
หัตถเลิ่กลั่กไม่น้อย เขาไม่รู้หรอกว่าแบงก์มองเห็นอะไรหรือรู้อะไรมา แต่การมาพูดแบบนี้คนที่จะเสียหายไม่ใช่เขา “พูดเหี้ยไรของมึง อย่าไปทำให้น้องมันแปดเปื้อน”“พี่คิดว่ามันเป็นน้อง แล้วพี่รู้มั้ยว่ามันคิดยังไงกับพี่” แบงก์เริ่มขึ้นเสียง เขาเฝ้าแอบชอบพี่มาไม่รู้กี่ปีแต่หัตถก็เคยมีทีท่าว่าจะชอบผู้ชายด้วยกันเลยแล้วไอ้หมอนี่มันมีอะไรที่ต่างจากเขาตรงไหน มันก็เป็นผู้ชายเหมือน ๆ กันกับเขา“เรียกเขาให้มันดี ๆ หน่อยไอ่แบงก์ ยังไงเขาก็มีชื่อเสียงไม่ต่างจากมึง อีกอย่างเขาโตกว่ามึงนะ” หัตถว่า“ปีเดียวไม่นับ” เขาเถียงพี่เสียงดังขึ้น น้ำเสียงออกไปทางหงุดหงิดเล็กน้อย ที่ผ่านมาแบงก์ไม่เคยทำท่าทางแบบนี้หรือใช้น้ำเสียงแบบนี้กับหัตถเลยพอเห็นว่าน้องเริ่มงอแงไปเรื่อยหัตถจึงคิดว่าเปลี่ยนเรื่องดีกว่า “เฮ้อออ แล้วนี่มึงมางานของอะไร งานเริ่มกี่โมงป่านนี้ยังไม่ไปเตรียมตัวอีก”“แค่อีเวนต์โชว์ตัวแล้วก็เล่นเกมกับแฟนคลับกับร้องเพลงนิด ๆ หน่อย ๆ งานมีพรุ่งนี้นู่น”“เอ้า! แล้วมึงจะรีบมาทำไม”“ก็กะว่าจะมาส่งพี่แล้วก็ค้างนี่สักคืน หาเวลาพักด้วย”หัตถถอนหายใจแรงรู้สึกได้ถึงความวุ่นวายที่จะเกิดขึ้น เขาสัมผัสได้จากสีหน้าท่
กรเห็นปากเล็กอ้าปากงับข้าวในช้อนแล้วเคี้ยวหงุบหงับก็นึกมันเขี้ยว “ครับ ๆ อ้าปากหน่อยนะ อ้ามมม” เขาเห็นเศษข้าวติดริมฝีปากคนพี่อยู่จึงยื่นหน้าเข้าไปใกล้อ้าปากงับริมฝีปากอิ่มไว้แล้วใช้ปลายลิ้นตวัดเลียเศษข้าวเข้าปากตัวเองหัตถยังคงตาโตนิ่งค้างอยู่แม้ว่ากรจะละริมฝีปากออกไปแล้ว ทั้งที่เมื่อคืนก็ทำเรื่องต่าง ๆ มากมายมาด้วยกันแต่ก็ไม่ช่วยให้เขาคลายความตื่นเต้นกับการกระทำแบบนี้เลย“มึงทำอะไรเนี่ย” เขาบ่นให้เจ้าเด็กที่ฉวยโอกาสขโมยจูบจากเขาอีกแล้ว“จริง ๆ อยากจูบแต่กลัวห้ามใจไม่ไหวเดี๋ยวเลยเถิด พอดีเห็นมีเศษข้าวติดอยู่เลยช่วยเอาออกให้แค่นั้นครับ” กรตอบอย่างจริงใจตรงไปตรงมาแต่นั่นยิ่งทำให้ใบหน้าหล่อแต่ดูสวยของคนพี่แดงก่ำขึ้นมาอีก “จูบไรเยอะแยะ เมื่อคืนมึงจูบไม่พอหรือไง”“อย่าว่าแต่จูบเลยครับ ทั้งหมดที่เราทำกันเมื่อคืนผมก็ยังอยากทำอีกอยู่นะ เพราะงั้นถ้าพี่ไม่อยากเจ็บตัวอีกก็อย่าเพิ่งมาทำหน้าตายั่วผมแบบนี้” กรย้ำ สีหน้าแววตาที่ใช้มองคนพี่บอกให้รู้ว่าพูดจริงหัตถเห็นสายตาแบบนั้นจำต้องยอมกินข้าวต้มไปเงียบ ๆ พอได้ก้มลงมองตัวเองถึงได้เห
กรพอใจในคำตอบที่ได้ยินไม่น้อย อดรู้สึกผิดไม่ได้ที่ตัวเองทั้งดุและตะคอกคนตัวเล็ก “ผมขอโทษนะ ทั้งที่ตั้งใจจะช่วยพิทักษ์น้ำตาพี่ไม่ให้ไหล แต่เกือบเป็นต้นเหตุที่ทำให้พี่เข้าโรงพยาบาลเองเสียแล้ว” “มึงต้องจดจำความผิดนี้ไปชั่วชีวิตเลยนะ ทำหน้าที่ผู้พิทักษ์น้ำตาให้ดีกว่านี้ด้วย” หัตถได้ทีชี้นิ้วคาดโทษ กรจับนิ้วคนพี่ไว้ “ได้ดิ ชั่วชีวิตผมหลังจากนี้เป็นของพี่คนเดียว” อีกแล้ว โรคหัวใจกูกำเริบอีกแล้ว หัตถกำมือน้อยทุบตรงหัวใจเบา ๆ แก้มแดงหูแดงเขารู้สึกร้อนขึ้นมาที่หน้า “กูง่วงแล้วอะ ขอไปนอนก่อนนะ” กรยกยิ้มพอใจ ท่าทีแบบนั้นเขารู้ดีว่าคนพี่กำลังเขินเขา “หน้าแดงขนาดนั้นสงสัยจะมีไข้พี่อย่าลืมกินยานะครับ” หัตถไม่ตอบอะไรได้แต่ยกมือโบกไปมารัว ๆ กลับให้เขา เขาปล่อยให้พี่ได้นอนพักไป ส่วนตัวเองก็เก็บกวาดทำความสะอาดบ้าน เสร็จพอดีกับผ้าที่เอาใส่เครื่องไว้ก่อนหน้านี้ เขาเอาเสื้อผ้าทั้งของตัวเองแล้วก็ของหัตถไปตาก บ้านของหัตถเหมือนจะไม่ใหญ่มากแต่ก็ไม่เล็กเลยสำหรับการทำความสะอาด เขาทำงานบ้านเพลินจนเย็น ความหิว
เด็กสาวสองคนที่มาขอถ่ายรูปก่อนหน้านี้ลุกมายืนประกบแก้มไว้ พวกเธอตามติ่งเฝ้าเลี้ยงศิลปินที่รักผ่านมือถือมาตั้งนาน ยุงไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ให้ตอมแล้วนังป้านี่เป็นใครกล้าดียังไงมายืนว่าศิลปินอันเป็นที่รักของพวกเธอ“ฟังมานานละ ตอนแรกก็ว่าจะไม่ยุ่งนะเห็นว่าเป็นเรื่องส่วนตัวป้ากับพี่หัตถ” เด็กสาวคนที่ 1“ใช่ แต่นี่ป้ามาลามถึงศิลปินที่หนูชอบอันนี้ยอมไม่ได้ละ” เด็กสาวคนที่ 2“ถ้าป้าคิดจะตามข่าวไหนควรตามให้สุดนะ ข่าวพี่เคตรวจสอบแล้วไม่เป็นความจริง แล้วพี่เขาก็ลาออกเองเพื่อแสดงความรับผิดชอบที่ทำให้วงพลอยเสียชื่อเสียง” เด็กสาวคนที่ 1“ใช่ พี่เรื่องนี้พี่เคไม่ผิด เขายังบอกอีกว่าถึงแม้ไม่ได้ทำผิดตามที่ถูกกล่าวหาแต่พี่เขาก็ผิดที่เอาตัวเองไปอยู่ตรงนั้น” เด็กสาวคนที่ 2“เขาแสนดีขนาดนี้ ยังต้องมาเจอคนไม่รู้อะไรเลยอย่างป้ากระแนะกระแหนอีกเหรอ” เด็กสาวคนที่ 1“ยัยเด็กพวกนี้นี่ วัน ๆ หนึ่งคงจะไม่เรียนหนังสือกันสินะเอาแต่ตามกรี๊ดผู้ชายไปเรื่อย” แก้มเบนเข็มหันไปแว๊ด ๆ ใส่สองสาวทันที“ไม่ต้องมาห่วงพวกหนูหรอก ถึงจะตามหวีดดาราแต่เกรดพวกหนูไม่เคยต่ำกว่าสามจุดห้านะ” เด็กสาวคนที่ 1“อ้อ พวกหนูถ่ายคลิปตอนที่ป้าชี้หน้า







