Mag-log inคุณหนูอย่าอ่อย… เดี๋ยวเดินไม่ไหวนะ เมื่อ “คุณหนู” สุดน่ารัก ไม่ได้ใสอย่างที่เห็น กับบอดี้การ์ดสองหนุ่มที่พร้อม “ดูแล” แบบถึงใจ 3P จัดเต็ม ไม่มีพัก ไม่มีแผ่ว
view moreบทที่ 6 อาหารเช้า🔥🔞เช้าวันต่อมา คฤหาสน์หลังโตเงียบสงัดกว่าปกติเมื่อรถของคุณท่านทั้งสองแล่นพ้นรั้วบ้านไปตั้งแต่รุ่งสาง โบวี่ที่ตื่นมาพร้อมความซ่านสยิวที่ยังตกค้างอยู่ในร่างกาย จัดการแจกซองโบนัสปึกใหญ่ให้เหล่าแม่บ้านและคนงานจนพากันยิ้มแก้มปริ รีบขึ้นรถตู้คฤหาสน์ออกไปช้อปปิ้งกันยกบ้านตามคำบัญชาของคุณหนูสายเปย์เมื่อทางสะดวก...วัวน้อยของเมื่อวานก็แปลงกายเป็นเมดสาวสุดร่านทันทีโบวี่สวมชุดคอสเพลย์เมดสีดำตัดขาวที่สั้นกุดจนแทบปิดแก้มก้นไม่มิด ผ้ากันเปื้อนผืนเล็กจิ๋วปักระบายฟูฟ่องตัดกับผิวขาวเนียนที่ยังมีรอยรักจางๆ ของสองหนุ่มประดับอยู่ประปราย ถุงน่องตาข่ายสีดำรัดโคนขาเนียนคู่กับรองเท้าส้นสูงสีแดงสดที่ส่งเสียง "กึก... กึก..." ยามเดินลงบันไดวนมายังห้องอาหารที่โต๊ะอาหารยาวเหยียด คมและเสกในชุดสูทบอดี้การ์ดสีดำสนิทนั่งรออยู่ก่อนแล้ว ทั้งคู่จ้องมองร่างเล็กที่เดินนวยนาดเข้ามาด้วยสายตาที่ลุกโชนไปด้วยไฟราคะ"กริ๊ง... กริ๊ง..." เสียงกระดิ่งที่ปลอกคอเมดยังคงทำหน้าที่ของมันได้ดี"อรุณสวัสดิ์ครับผัวจ๋า... วันนี้ไม่มีคนอยู่บ้านแล้ว โบวี่เตรียมอาหารเช้าชุดพิเศษมาเสิร์ฟให้ถึงที่เลยนะ" โบวี่เอ่ยเสียงหวานห
บทที่ 5 ทำความสะอาด🔥🔞ร่างที่อ่อนปรกเปียกของคุณหนูโบวี่ถูกประคองขึ้นมานั่งพิพิงกับอกแกร่งของเสก ขาเรียวสวยยังคงสั่นระริกและอ้าค้างอยู่อย่างนั้นเพราะความจุกเสียดที่ยังตราตรึง คมที่ผละออกมาจัดการตัวเองชั่วครู่ก็ขยับเข้ามานั่งคุกเข่าอยู่ตรงหว่างขาที่เต็มไปด้วยคราบรักสีขาวขุ่นที่ผสมปนเปกันจนแยกไม่ออก"รูมันแดงไปหมดเลยว่ะไอ้เสก... ตอดควยพวกเราจนบวมเป่งเลย" คมพึมพำพลางใช้นิ้วแกร่งแหวกแก้มก้นมนออกกว้าง เผยให้เห็นรอยจีบสีหวานที่อ้าเผยอและมีน้ำกามเอ่อล้นออกมาไม่หยุด"งั้นก็ช่วยกันทำความสะอาดให้คุณหนูหน่อยสิมึง... " เสกสั่งเสียงพร่าพลางก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาวทันใดนั้น ทั้งสองหนุ่มร่างยักษ์ก็ก้มลงประชันหน้ากันที่กึ่งกลางกายของคุณหนูโบวี่ ลิ้นร้อนระอุสองเส้นตวัดเลียลงบนรอยแยกที่แสนบอบช้ำพร้อมกัน!"อ๊างงงงง! พี่คม... พี่เสก! อื้อออออ! อย่าเลียตรงนั้น... มันเสียว... โบวี่เสียวรูไปหมดแล้ว!" ร่างเล็กสะดุ้งสุดตัว มือเรียวจิกเข้ากับกลุ่มผมของทั้งคู่แน่น ใบหน้าสวยเชิดขึ้นครางระงมเมื่อสัมผัสเปียกชื้นลากผ่านจุดอ่อนไหว"แผล็บ... จ๊วบ... ซี๊ดดด"คมห่อลิ้นแล้วแยงเข้าไปในรูอุ่นๆ ที่ยังขมิบตอบรับอัตโนมัติ เขาคว
บทที่ 4 คนดีของพี่🔥🔞เย็นวันนั้น แสงอาทิตย์อัสดงสาดส่องเข้ามายังหน้าตึกคณะการแสดง รถตู้สีดำขลับคันเดิมจอดสนิทรออยู่ที่เดิมไม่เขยิบไปไหน คมและเสกนั่งรออยู่ด้านหน้าด้วยใจระทึก สายตาของทั้งคู่จดจ้องไปยังประตูตึกอย่างไม่วางตา จนกระทั่งร่างเล็กของ คุณหนูโบวี่ เดินนวยนาดออกมาโบวี่เดินบิดสะโพกไปมาอย่างผิดปกติ ใบหน้าสวยแดงระเรื่อ ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่น ทุกจังหวะที่ก้าวเดิน จุกเพชรที่อุดรูก้นไว้บดเบียดกับผนังลำไส้ที่อัดแน่นไปด้วยน้ำกามของสองหนุ่มจนเจ้าตัวแทบจะสำลักความเสียวออกมากลางทางทันทีที่ก้าวขึ้นรถและประตูปิดสนิทลง โบวี่ก็ทิ้งตัวลงบนเบาะหอบหายใจถี่ "อื้อออ... พี่เสก พี่คม... โบวี่... โบวี่ไม่ไหวแล้ว มันจุก... มันจะหลุดออกมาแล้ว""ไหนมาดูซิ... อั้นไว้เก่งแค่ไหนเมียจ๋า" คมไม่พูดเปล่า เขารีบข้ามมาเบาะหลังทันที ส่วนเสกก็ดับเครื่องยนต์แล้วหันมาจ้องมองผลงานของพวกเขาเสกจับขาเรียวของโบวี่แยกออกกว้างจนกระโปรงถลกขึ้นมาถึงเอว เผยให้เห็นจุกเพชรเม็ดงามที่ยังคงปักหลักอยู่ที่ร่องก้นสีหวาน แสงจากไฟในรถสะท้อนกับเพชรดูระยิบระยับ แต่สิ่งที่น่าตื่นเต้นกว่าคือคราบน้ำกามสีขาวขุ่นที่ซึมออกมาตามขอบจุกจน
บทที่ 3 ไปเรียน🔥🔞หลังจากค่ำคืนที่แสนเร่าร้อนในศาลาไม้กลางสวน คุณหนูโบวี่คนสวยก็ดูเหมือนจะติดใจในรสสัมผัสของบอดี้การ์ดและคนขับรถคู่ใจจนแทบจะถอนตัวไม่ขึ้น ร่างเล็กโหยหาแรงกระแทกกระทั้นจนนอนกระสับกระส่ายทุกคืน และในเช้าวันจันทร์ที่แสนน่าเบื่อนี้เอง ความต้องการที่สะสมมาก็ปะทุขึ้นอีกครั้งภายในรถตู้ส่วนตัวที่กำลังมุ่งหน้าสู่มหาวิทยาลัย ท่ามกลางการจราจรที่ติดขัดในช่วงเช้า โบวี่ที่นั่งอยู่เบาะหลังในชุดนักศึกษาชายตัวสั้นจู๋เริ่มขยับกายไปมาด้วยความอึดอัด“พี่เสกครับ…โบวี่อยากได้ควยไปอยู่ในรูหีโบวี่จังเลยครับ มันคันไปหมดแล้ว อื้อ...” โบวี่เอ่ยกระซิบเสียงหวานพร่าขณะที่รถจอดสนิทเพราะสัญญาณไฟแดง มือเรียวเลิกชายกระโปรงพลีทขึ้นสูงจนเห็นขาอ่อนขาวผ่อง ก่อนจะแยกขาออกกว้างอวดช่องทางรักที่ขมิบรออย่างรู้งาน“ได้ครับคุณหนู... ผมก็ทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน” เสกไม่รอช้า เขาอาศัยจังหวะที่ไฟแดงยังเหลือเวลาอีกนาน ข้ามจากเบาะหน้าไปหาคนตัวเล็กที่ด้านหลังอย่างรวดเร็ว“กูขอเย็ดคุณหนูก่อนนะเพื่อน เดี๋ยวกูค่อยไปเปลี่ยนขับรถให้มึงมาเย็ดต่อ” เสกหันไปบอกคมที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัย“เออ ๆ จัดไป แต่อย่ารุนแรงจนช้ำนะโว๊ย เดี๋