PWP/คุณหนูอย่าอ่อย เดี๋ยวเดินไม่ไหวนะ3P|ชช

PWP/คุณหนูอย่าอ่อย เดี๋ยวเดินไม่ไหวนะ3P|ชช

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-01
โดย:  มะลิซ้อน ซ่อนใจจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
6บท
618views
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

คุณหนูอย่าอ่อย… เดี๋ยวเดินไม่ไหวนะ เมื่อ “คุณหนู” สุดน่ารัก ไม่ได้ใสอย่างที่เห็น กับบอดี้การ์ดสองหนุ่มที่พร้อม “ดูแล” แบบถึงใจ 3P จัดเต็ม ไม่มีพัก ไม่มีแผ่ว

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

บทที่ 1 โบวี่น่ารักไหม🔥🔞

لقد أمضيتُ ثلاثة أيام وليالٍ أتعذب في الفراش بفعل شهاب أبو العزم.

كان في السابق صهرًا وضيعًا، لم أكن أسمح له بلمسي فحسب، بل كنت أدفعه تحت أقدامي وأهينه.

الآن أنا في حالة بؤس بينما هو في ازدهار، وكأنه ينتقم، لديه طاقة لا تنضب يستخدمها عليّ.

زوجي هو الرجل الذي انتقل للعيش في بيت عائلتي.

في الأصل كنت أحب شقيقه، ولكن بسبب حفل اجتماع الزملاء، استغل سكري وشاركني الفراش.

وانتشر الخبر بين الجميع.

لم يجد والدي بُدًّا من تزويجي منه، لكن بشرط أن ينتقل للعيش في منزل عائلتنا.

وهو ابن والده من زوجته السابقة، بعد طلاق والده وزواجه مرة أخرى، لم يعره والده اهتمامًا يذكر.

لكن ظروف عائلتي المالية جيدة جدًا، وأنا كنت دائمًا مدللة والديّ منذ طفولتي، فطلبنا منه أن يسكن في منزل عائلتنا كان أمرًا يرغب فيه والده بشدة.

وهكذا تزوجنا.

لكنني لم أكن راضية، فأنا أحب شقيقه.

وبسبب استيائي، كنت أهاجمه على جميع الأصعدة، أجبره على النوم على الأرض ليلًا، ولم أسمح له مطلقًا بأن يشاركني السرير.

أثناء تناول الطعام، كنت أنا وأخي نستهزئ به ونضطهده باستمرار، ولا نسمح له بتناول الطعام من الأطباق.

عندما ألتقي بأصدقائي وكانت تمطر، كان يأتي بلطف ليحضر لي المظلة، لكنني كنت أصرخ عليه.

باختصار، إذا لم أشتمه، فإن قلبي لا يهدأ.

لكنه كان شخصًا غريبًا بعض الشيء، وكأنه لا يملك أي غضب، فبغض النظر عن كيفية قمعي أنا وعائلتي له وإذلاله، لم يغضب أبدًا، وكان دائمًا هادئًا.

على الرغم من أنه كان وسيمًا، إلا أنه في أيام الدراسة كان انطوائيًا للغاية، وكانت نتائجه الدراسية متدنية، وكثيرًا ما كرر الصفوف، وكان وجوده في المدرسة شيئًا يثير الازدراء.

أما شقيقه فكان مختلفًا تمامًا، كان مشرقًا وسيمًا، ونتائجه الدراسية ممتازة، وكان شخصية بارزة في المدرسة.

عندما أتذكر أن شعلة الحب التي كانت قد بدأت تتقد بيني وبين شقيقه قد خمدها هو، استولى على قلبي مرة أخرى شعور بعدم الرضا.

في منتصف الليل، نزلت من السرير وركلته ليستيقظ من نومه العميق على الأرض، وقلت إنني عطشانة.

فاستيقظ على الفور وذهب ليحضر لي الماء.

كان شديد الرعاية، ففي فصل الخريف كان يتذكر دائمًا أن يحضر لي كوبًا من الماء الدافئ.

لكن عندما تذكرت كيف استغل ضعفي في تلك الليلة، ثار غضبي ورفعت يدي وسكبت الكوب كله على وجهه.

حتى بعد كل هذا لم يغضب، بل ذهب بهدوء إلى الحمام.

بينما أنظر إلى ظهره الطويل والصامت، شعرت ببعض الذنب في أعماقي، لكنني ما إن تذكرت كيف دمر سعادتي مدى الحياة، حتى تبخر ذلك الذنب دون أثر.

وهكذا، ظللت أقمعهُ وأذله لمدة ثلاث سنوات.

لكن ثلاث سنوات تكفي لحدوث الكثير: عائلتي أفلسَت، بدأت أُحبّه، والأهم... أنه طلب مني الطلاق.

عندما قدم لي اتفاقية الطلاق، قال إن حبيبته القديمة قد عادت.

أعترف، في تلك اللحظة، كنت أشعر بألم كبير، وكأن يدًا كبيرة قبضت على قلبي، وشعرت بضيق لا يحتمل.

لكنّي، ونظرًا لنشأتي المدللة وكبريائي، لم أظهر أمامه أي حزن أو أسى، بل وقّعت على وثيقة الطلاق بلا تردد.

بعد التوقيع، سمعت صوته الهادئ والبارد بجانبي فجأة: "هل تريدين أن أرسل السائق ليوصلكِ؟"

استغرقت وقتًا حتى أدركت ما قاله.

نعم، هذه الفيلا التي عشت فيها لأكثر من عشرين عامًا لم تعد ملكًا لعائلتي بعد الآن.

فقد أفلسَت عائلتي، وتم بيع جميع الأصول.

أما هو، ذلك الرجل الذي تزوجني بحيلة واحتقرته عائلتي بأكملها، فقد أسس شركة سرًا دون علمنا، والآن أصبحت أعماله ناجحة جدًا لدرجة أنه اشترى هذه الفيلا.

لكنني لا أملك الحق لألومه، ولا لأطالبه بتقسيم الممتلكات، لأن كل ما حصل عليه كان نتيجة صبره وتحمله لسنوات عديدة، وجاء بجهوده الخاصة، حتى أنه لم يستخدم فلسًا واحدًا من عائلتنا.

كان ينظر إلي بهدوء دون أن يستعجلني.

وهذا الهدوء الذي يتحلى به جعلني أتذكر كل ما فعلته معه في الماضي، وشعرت بالخجل.

ففي مثل هذه الظروف، بعد أن أصبحت أنا في حالة بؤس وهو في ازدهار، كان ينبغي عليه أن يرد إليّ الإهانات التي تعرض لها مضاعفة.

لكنه لم يفعل، بل حتى أنه كان هادئًا كالمعتاد.

فقلت على الفور: "لا حاجة، يمكنني العودة بنفسي."

وبعد أن قلت ذلك، هرعت إلى الخارج في ذعر.

وسمعت صوت استفساره الخافت من خلفي: "هل أتيتِ لرؤيتي لسبب ما هذا المساء؟"

"لا"، واندفعت خارج السور دون أن ألتفت.

كان المطر يتساقط في الخارج، فشددت قبضتي على الهدية في يدي.

اليوم هو ذكرى زواجنا الثالثة.

لم أكن أحسنُ معاملته في الماضي، ولكن عندما أدركتُ أنني بدأت أشعر بالإعجاب نحوه، أردت أن أحتفل معه بهذه المناسبة بشكل لائق.

لكن لم أكن أتوقع أن ما كان ينتظرني هو وثيقة الطلاق.

ابتسمت ابتسامة ساخرة وتركت المطر الغزير يهطل عليَّ، حتى أصبحت في حالة مُزرية.

وفي اليوم التالي، مرضت واضطررت إلى البقاء في الفراش دون القدرة على النهوض.

وفجأة سمعت ضجة وصياحًا من الخارج.

سحبت جسدي الضعيف إلى الخارج لأرى، فشاهدت والدي جالسًا على سور الجدار المقشر، يقول إنه لا يريد العيش بعد الآن.

نحن نعيش الآن في مبنى سكني قديم، بيئته قذرة وفوضوية، لكن الإيجار رخيص.

بكت أمي بحرقة أمام والدي، قائلة إذا قفز فهي ستقفز أيضًا، ولن يعيش أحد بعد ذلك.

ذهبت لأقنع والدي برأس يكاد ينفجر من الألم، وقلت له إنه مجرد إفلاس، طالما نحن أحياء، فالأمل لا يزال موجودًا.

لكن والدي حدق في فجأة بنظرة ثقيلة، تلك النظرة الحارقة جعلت قلبي يرتجف.

ثم قال: "اذهبي لتتوسلي إلى شهاب ليساعدني، هو صهر عائلتنا، سيساعدنا لا محالة."

وأسرعت أمي قائلة: "نعم، على الرغم من أننا لم نكن طيبين معه في الماضي، لكن نظرًا لمكانتكِ، سيساعدنا بالتأكيد، لذا توسلي إليه."

ابتسمت ابتسامة مريرة، فوالداي لا يزالان لا يعلمان أن شهاب قد طلقني.

رفضت التوسل إلى ذلك الرجل، لكن والدي هددني بالانتحار مرة أخرى.

بلا خيار، وافقت في النهاية.

قبل خروجي، أنفقت أمي القليل من المال المتبقي لشراء ملابس لي: فستان طويل بخط عنق عميق، وأحذية أنيقة مدببة.

حتى أن أمي استعانت بشخص ما ليضع لي مكياجًا جميلًا ويصفف شعري بإتقان.

نظرت إلى نفسي في المرآة، وارتسمت ابتسامة ساخرة على شفتي.

لا يبدو هذا كما لو أنني ذاهبة لأتوسل، بل كما لو أنني ذاهبة للإغواء.

لكن الآن، حتى لو وقفت عارية أمام ذلك الرجل، فلن يمنحني حتى نظرة.

حتى الآن لا أفهم، لماذا شاركني الفراش في ليلة لقاء الزملاء؟ هل كان هو أيضًا سكرانًا فظنني حبيبته القديمة؟

بعد أن طردت تلك الأفكار المزعجة، ومن أجل جعل والديّ ييأسان، قررت أن أتظاهر بالذهاب للتوسل إلى شهاب.

علمت أن شهاب موجود الآن في شركته، لذا ذهبت مباشرة إلى شركته بهذا المظهر.

كان والداي ينتظران "الأخبار السارة" عند مدخل الشركة.

عندما رأيت التعبير المتوقع على وجهي والديّ، لم أعرف ماذا أقول للحظة، شعرت فقط ببعض الحزن.

عندما وصلت إلى الطابق الذي يوجد فيه، ألقى الكثير من الناس عليّ نظرات غريبة، وانتشرت في الهواء مناقشات وتعليقات سيئة.

تظاهرت بعدم السماع، شددت ظهري، وذهبت مباشرة إلى مكتب شهاب.

لكن بمجرد أن رأيته، جُبِنت، وانحنى ظهري قليلًا.

في تلك اللحظة، كان يجلس على الكرسي، بأناقة ووقار، يبتسم وينظر إليّ...

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
6
บทที่ 1 โบวี่น่ารักไหม🔥🔞
บทที่ 1 โบวี่น่ารักไหม🔥🔞"คุณหนูโบวี่" ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของนักการเมืองชื่อดังกับคุณหญิงอรวรรณ คือนิยามของคำว่าสวยพิฆาตอย่างแท้จริง ด้วยความที่มารดาอยากได้ลูกสาวมาตลอด โบวี่จึงถูกฟูมฟักและจับแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าแสนหวานมาตั้งแต่จำความได้ จนกระทั่งเข้าสู่วัยมหาวิทยาลัย ร่างเล็กในชุดนักศึกษาชายที่สั่งตัดพิเศษเป็นกระโปรงพลีทสั้นเหนือเข่า ก็กลายเป็นภาพชินตาที่ทำให้หนุ่ม ๆ ทั้งมหาวิทยาลัยต้องเหลียวหลังเย็นวันนั้น รถตู้คันหรูจอดสนิทอยู่ที่จุดนัดพบเดิม คม คนขับรถร่างกำยำวัย 28 ปี นั่งอยู่หลังพวงมาลัยพลางปาดเหงื่อที่ซึมตามไรผม สายตาคมกริบเหลือบมองกระจกหลังด้วยความกระวนกระวาย ข้างกันนั้นคือเสกบอดี้การ์ดหนุ่มคู่ใจที่มีมัดกล้ามบึกบึนไม่แพ้กัน"มึงว่าพักนี้คุณหนูแต่งตัวยั่วขึ้นป่ะวะ" คมเอ่ยทำลายความเงียบ เสียงทุ้มต่ำพร่าลงเล็กน้อย"เออ... กูเห็นขาขาว ๆ ในกระโปรงนั่นแล้วแม่ง... ควยสั่นฉิบหาย" เสกตอบพลางสูดปาก ความร้อนรุ่มแล่นริ้วลงไปที่กลางกายจนกางเกงสแล็คตึงเปรี๊ยะ"น่าเย็ดชะมัด..." คมพึมพำเมื่อเห็นร่างระหงในชุดกระโปรงตัวสั้นกำลังเดินนวยนาดตรงมาที่รถ "กูละอยากจะจับกดหน้าลงแล้วกระแทกควยใส่หน้า
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-01
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2 หามานะ🔥🔞
บทที่ 2 หามานะ🔥🔞ภายในรถตู้เหลือเพียงเสียงหอบหายใจแผ่วเบา คมและเสกค่อย ๆ ถอนแก่นกายขนาดยักษ์ออกจากร่างเล็กพร้อมกัน เสียง "โบล๊ะ!" ดังสะท้อนในความเงียบ พร้อมกับหยาดน้ำรักสีขาวขุ่นที่อัดแน่นอยู่ภายในพวยพุ่งไหลย้อนออกมาตามง่ามขาเนียนราวกับเขื่อนแตก"น้ำเยอะฉิบหาย... รูคุณหนูตอดจนน้ำกามกูทะลักหมดแม็กเลย" คมพึมพำพลางมองดูผลงานของพวกเขาสองคนที่เลอะเปรอะเปื้อนเบาะหนังและเรียวขาขาว ทั้งคู่ช่วยกันใช้ทิชชู่เปียกเช็ดทำความสะอาดให้อย่างเบามือ ก่อนจะสวมกางเกงในลูกไม้และจัดแจงชุดนักศึกษาให้คุณหนูโบวี่ที่นอนสลบไสลไม่ได้สติกลับมาอยู่ในสภาพเรียบร้อย"คม... มึงไปขับรถ เดี๋ยวกูนั่งคู่กับคุณหนูเอง" เสกสั่งพลางขยับตัวไปประคองร่างบางมาไว้ในอ้อมกอด"เออๆ ปลุกคุณหนูด้วย นี่ก็เย็นมากแล้ว เดี๋ยวพวกคุณท่านจะสงสัย" คมพยักหน้า ก่อนจะปีนกลับไปทำหน้าที่สารถี สตาร์ทเครื่องยนต์มุ่งหน้ากลับสู่คฤหาสน์หลังใหญ่ระหว่างทางที่แสงไฟข้างทางส่องกระทบใบหน้าหวาน เสกใช้นิ้วหัวแม่มือลูบไล้ริมฝีปากที่เจ่อบวมของคุณหนูเบาๆ "คุณหนูครับ... คุณหนู ตื่นได้แล้วครับ" เขาเขย่าตัวเรียกเบาๆ"อือ... พี่เสก... พี่คม..." โบวี่ค่อยๆ ปรือตาขึ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-01
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 3 ไปเรียน🔥🔞
บทที่ 3 ไปเรียน🔥🔞หลังจากค่ำคืนที่แสนเร่าร้อนในศาลาไม้กลางสวน คุณหนูโบวี่คนสวยก็ดูเหมือนจะติดใจในรสสัมผัสของบอดี้การ์ดและคนขับรถคู่ใจจนแทบจะถอนตัวไม่ขึ้น ร่างเล็กโหยหาแรงกระแทกกระทั้นจนนอนกระสับกระส่ายทุกคืน และในเช้าวันจันทร์ที่แสนน่าเบื่อนี้เอง ความต้องการที่สะสมมาก็ปะทุขึ้นอีกครั้งภายในรถตู้ส่วนตัวที่กำลังมุ่งหน้าสู่มหาวิทยาลัย ท่ามกลางการจราจรที่ติดขัดในช่วงเช้า โบวี่ที่นั่งอยู่เบาะหลังในชุดนักศึกษาชายตัวสั้นจู๋เริ่มขยับกายไปมาด้วยความอึดอัด“พี่เสกครับ…โบวี่อยากได้ควยไปอยู่ในรูหีโบวี่จังเลยครับ มันคันไปหมดแล้ว อื้อ...” โบวี่เอ่ยกระซิบเสียงหวานพร่าขณะที่รถจอดสนิทเพราะสัญญาณไฟแดง มือเรียวเลิกชายกระโปรงพลีทขึ้นสูงจนเห็นขาอ่อนขาวผ่อง ก่อนจะแยกขาออกกว้างอวดช่องทางรักที่ขมิบรออย่างรู้งาน“ได้ครับคุณหนู... ผมก็ทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน” เสกไม่รอช้า เขาอาศัยจังหวะที่ไฟแดงยังเหลือเวลาอีกนาน ข้ามจากเบาะหน้าไปหาคนตัวเล็กที่ด้านหลังอย่างรวดเร็ว“กูขอเย็ดคุณหนูก่อนนะเพื่อน เดี๋ยวกูค่อยไปเปลี่ยนขับรถให้มึงมาเย็ดต่อ” เสกหันไปบอกคมที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัย“เออ ๆ จัดไป แต่อย่ารุนแรงจนช้ำนะโว๊ย เดี๋
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-01
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 4 คนดีของพี่🔥🔞
บทที่ 4 คนดีของพี่🔥🔞เย็นวันนั้น แสงอาทิตย์อัสดงสาดส่องเข้ามายังหน้าตึกคณะการแสดง รถตู้สีดำขลับคันเดิมจอดสนิทรออยู่ที่เดิมไม่เขยิบไปไหน คมและเสกนั่งรออยู่ด้านหน้าด้วยใจระทึก สายตาของทั้งคู่จดจ้องไปยังประตูตึกอย่างไม่วางตา จนกระทั่งร่างเล็กของ คุณหนูโบวี่ เดินนวยนาดออกมาโบวี่เดินบิดสะโพกไปมาอย่างผิดปกติ ใบหน้าสวยแดงระเรื่อ ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่น ทุกจังหวะที่ก้าวเดิน จุกเพชรที่อุดรูก้นไว้บดเบียดกับผนังลำไส้ที่อัดแน่นไปด้วยน้ำกามของสองหนุ่มจนเจ้าตัวแทบจะสำลักความเสียวออกมากลางทางทันทีที่ก้าวขึ้นรถและประตูปิดสนิทลง โบวี่ก็ทิ้งตัวลงบนเบาะหอบหายใจถี่ "อื้อออ... พี่เสก พี่คม... โบวี่... โบวี่ไม่ไหวแล้ว มันจุก... มันจะหลุดออกมาแล้ว""ไหนมาดูซิ... อั้นไว้เก่งแค่ไหนเมียจ๋า" คมไม่พูดเปล่า เขารีบข้ามมาเบาะหลังทันที ส่วนเสกก็ดับเครื่องยนต์แล้วหันมาจ้องมองผลงานของพวกเขาเสกจับขาเรียวของโบวี่แยกออกกว้างจนกระโปรงถลกขึ้นมาถึงเอว เผยให้เห็นจุกเพชรเม็ดงามที่ยังคงปักหลักอยู่ที่ร่องก้นสีหวาน แสงจากไฟในรถสะท้อนกับเพชรดูระยิบระยับ แต่สิ่งที่น่าตื่นเต้นกว่าคือคราบน้ำกามสีขาวขุ่นที่ซึมออกมาตามขอบจุกจน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-01
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 5 ทำความสะอาด🔥🔞
บทที่ 5 ทำความสะอาด🔥🔞ร่างที่อ่อนปรกเปียกของคุณหนูโบวี่ถูกประคองขึ้นมานั่งพิพิงกับอกแกร่งของเสก ขาเรียวสวยยังคงสั่นระริกและอ้าค้างอยู่อย่างนั้นเพราะความจุกเสียดที่ยังตราตรึง คมที่ผละออกมาจัดการตัวเองชั่วครู่ก็ขยับเข้ามานั่งคุกเข่าอยู่ตรงหว่างขาที่เต็มไปด้วยคราบรักสีขาวขุ่นที่ผสมปนเปกันจนแยกไม่ออก"รูมันแดงไปหมดเลยว่ะไอ้เสก... ตอดควยพวกเราจนบวมเป่งเลย" คมพึมพำพลางใช้นิ้วแกร่งแหวกแก้มก้นมนออกกว้าง เผยให้เห็นรอยจีบสีหวานที่อ้าเผยอและมีน้ำกามเอ่อล้นออกมาไม่หยุด"งั้นก็ช่วยกันทำความสะอาดให้คุณหนูหน่อยสิมึง... " เสกสั่งเสียงพร่าพลางก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาวทันใดนั้น ทั้งสองหนุ่มร่างยักษ์ก็ก้มลงประชันหน้ากันที่กึ่งกลางกายของคุณหนูโบวี่ ลิ้นร้อนระอุสองเส้นตวัดเลียลงบนรอยแยกที่แสนบอบช้ำพร้อมกัน!"อ๊างงงงง! พี่คม... พี่เสก! อื้อออออ! อย่าเลียตรงนั้น... มันเสียว... โบวี่เสียวรูไปหมดแล้ว!" ร่างเล็กสะดุ้งสุดตัว มือเรียวจิกเข้ากับกลุ่มผมของทั้งคู่แน่น ใบหน้าสวยเชิดขึ้นครางระงมเมื่อสัมผัสเปียกชื้นลากผ่านจุดอ่อนไหว"แผล็บ... จ๊วบ... ซี๊ดดด"คมห่อลิ้นแล้วแยงเข้าไปในรูอุ่นๆ ที่ยังขมิบตอบรับอัตโนมัติ เขาคว
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-01
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 6 อาหารเช้า🔥🔞
บทที่ 6 อาหารเช้า🔥🔞เช้าวันต่อมา คฤหาสน์หลังโตเงียบสงัดกว่าปกติเมื่อรถของคุณท่านทั้งสองแล่นพ้นรั้วบ้านไปตั้งแต่รุ่งสาง โบวี่ที่ตื่นมาพร้อมความซ่านสยิวที่ยังตกค้างอยู่ในร่างกาย จัดการแจกซองโบนัสปึกใหญ่ให้เหล่าแม่บ้านและคนงานจนพากันยิ้มแก้มปริ รีบขึ้นรถตู้คฤหาสน์ออกไปช้อปปิ้งกันยกบ้านตามคำบัญชาของคุณหนูสายเปย์เมื่อทางสะดวก...วัวน้อยของเมื่อวานก็แปลงกายเป็นเมดสาวสุดร่านทันทีโบวี่สวมชุดคอสเพลย์เมดสีดำตัดขาวที่สั้นกุดจนแทบปิดแก้มก้นไม่มิด ผ้ากันเปื้อนผืนเล็กจิ๋วปักระบายฟูฟ่องตัดกับผิวขาวเนียนที่ยังมีรอยรักจางๆ ของสองหนุ่มประดับอยู่ประปราย ถุงน่องตาข่ายสีดำรัดโคนขาเนียนคู่กับรองเท้าส้นสูงสีแดงสดที่ส่งเสียง "กึก... กึก..." ยามเดินลงบันไดวนมายังห้องอาหารที่โต๊ะอาหารยาวเหยียด คมและเสกในชุดสูทบอดี้การ์ดสีดำสนิทนั่งรออยู่ก่อนแล้ว ทั้งคู่จ้องมองร่างเล็กที่เดินนวยนาดเข้ามาด้วยสายตาที่ลุกโชนไปด้วยไฟราคะ"กริ๊ง... กริ๊ง..." เสียงกระดิ่งที่ปลอกคอเมดยังคงทำหน้าที่ของมันได้ดี"อรุณสวัสดิ์ครับผัวจ๋า... วันนี้ไม่มีคนอยู่บ้านแล้ว โบวี่เตรียมอาหารเช้าชุดพิเศษมาเสิร์ฟให้ถึงที่เลยนะ" โบวี่เอ่ยเสียงหวานห
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-01
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status