บทที่ 1

บทที่ 1 OKKOKO (โอเคโกโก้)

        หัวคิ้วของท่านประธานหวังกรุ๊ปคนใหม่ขมวดมุ่นกับรายงานเงินปันผลที่เขาต้องอนุมัติจ่าย

        “ชาร์ม มึงไม่ได้ทำผิดใช่ไหม” คำถามออกจากปากของท่านประธานคนใหม่อย่างดีแลน หวัง ชายหนุ่มผู้มีอายุเพียงแค่สามสิบสองปี แต่บัดนี้เขานั่งตำแหน่งประธานใหญ่ฝ่ายบริหารของหวังกรุ๊ป

หวังกรุ๊ปทำธุรกิจมากมายนับตั้งแต่รุ่นปู่จนขยายมาถึงรุ่นพ่อ และปัจจุบันคือรุ่นที่สามของตระกูล

ประธานหวังผู้ก่อตั้งมีลูกชายกับภรรยาคนแรกหนึ่งคน นั่นคือหวังชาง[1] และดีแลน หวังคือทายาทคนโตของหวังชางกับม่านฟ้าภรรยาชาวไทย

ดีแลน หวัง หลานชายคนโตของประธานหวังรุ่นปู่ เขาคือทายาทสายตรง การขึ้นบริหารงานต่อจากบิดาไม่มีใครกังขาเรื่องความเหมาะสม

ในเมื่อพวกเขาเป็นเจ้าของ แล้วใครล่ะจะกล้าแย้ง 

ดีแลน หวังนอกจากร่ำรวยมหาศาลแล้ว เขายังมีหน้าตาหล่อเหลา รูปร่างสูงใหญ่ กล้ามเนื้อชัดเจนแทบทุกส่วน ที่โดดเด่นคือแววตาคมอันดุดันน่าเกรงขาม

ริมฝีปากที่เวลายิ้มทำให้เขาดูเจ้าเล่ห์และกึ่งโรคจิตหน่อย ๆ ใช่ เขามันไม่ใช่พวกปกติ จะเรียกว่าพวกหลงตัวเองก็ได้ ทั้งยังคลั่งไคล้ความสำเร็จและช่างเลือกเพราะสเป็กสูง

ความเนื้อหอมของดีแลน หวังไม่ใช่แค่ในเกาะฮ่องกงเท่านั้นที่อยากได้เขาเป็นลูกเขย แม้แต่จีนแผ่นดินใหญ่ก็ไม่ต่างกัน

แต่ดีแลน หวังยังไม่คิดเรื่องมีครอบครัวหรือแฟน เวลานี้สิ่งที่เขาโหยหาคือกำไรที่มากขึ้นเมื่อมานั่งในตำแหน่งประธานหวังกรุ๊ป

ชาร์ม ผู้ช่วยคนสนิทของดีแลน หวัง คือลูกชายของชวีกับเจนิตา ผู้เป็นลูกชายคนรองของประธานหวังกับภรรยาคนที่สองซึ่งเป็นคนไทย

ชาร์มทำงานกับดีแลน หวังตั้งแต่เรียนจบ เรียกว่าตอนนี้กลุ่มของหวังกรุ๊ปถ่ายโอนอำนาจให้ทายาทรุ่นที่สามเกือบทั้งหมดแล้ว

        “ไม่ผิดครับเฮีย เราต้องจ่ายเงินค่าตำแหน่งประธานกรรมการให้กับทางไพศาลสกุลอยู่ที่ประมาณนี้ครับ ก็คือสองพันล้านบาทต่อปี มีส่วนแบ่งการตลาดจากยอดขายอีกหนึ่งเปอร์เซ็นต์”

        คำรายงานของผู้ช่วยอย่างชาร์มทำให้ประธานกรรมการหวังกรุ๊ปคนใหม่ถึงกับขมวดคิ้ว เพราะก่อนหน้านี้เรื่องการเซ็นงบจ่ายเงินระดับพันล้าน เขาไม่ได้ดูแล ต้องเป็นระดับประธานเท่านั้นถึงจะรู้เกี่ยวกับเงินจำนวนนี้

        “หนึ่งเปอร์เซ็นต์ของยอดขาย”

ดีแลนพลิกดูรายงานยอดขายของปีที่ผ่านมา สามหมื่นล้านเท่ากับว่าเขาต้องจ่ายสามร้อยล้าน หัวคิ้วของท่านประธานหวังกรุ๊ปคนใหม่ขมวดมุ่นหนักกว่าเดิม เรียกได้ว่าผูกโบเลยเวลานี้

‘ทำไมเยอะขนาดนี้วะ’

“ถ้าซื้อคืน เราจะประหยัดเงินได้ปีละสองพันสามร้อยล้านเลยนะชาร์ม” ดีแลนเคาะนิ้วมือกับโต๊ะทำงานอย่างใช้ความคิด

“ก็จริงครับ” ชาร์มพยักหน้าเห็นด้วยกับจำนวนที่จะประหยัดเงินได้ แต่คิ้วของชาร์มกลับผูกกันเป็นปมเพราะเรื่องความสัมพันธ์ของสองตระกูลมากกว่า

“ชาร์ม แกลองไปทำเรื่องซื้อคืนซิ มูลค่าหุ้นเท่าไหร่วะ”

“มูลค่าตอนนี้น่าจะไม่ต่ำกว่าหมื่นห้าพันล้านครับ” คำพูดของลูกพี่ลูกน้องทั้งยังเป็นผู้ช่วยคนสนิททำให้ดีแลนต้องใช้ความคิดอย่างหนัก

‘OKKOKO หรือชื่อภาษาไทย โอเคโกโก้’ เป็นแบรนด์ของโกโก้ที่อยู่คู่กับคนในเอเชียมาอย่างยาวนานเท่า ๆ กับอายุของเขา

ผลิตภัณฑ์ที่ทำจากโกโก้สายพันธุ์ดีที่ปลูกในประเทศไทย ไม่ว่าจะเป็นผงโกโก้ ผงคาเคา ช็อกโกแลตขึ้นชื่อที่อยู่ภายใต้แบรนด์ ‘โอเคโกโก้’ ล้วนได้รับความนิยม

ภาคี[2] ไพศาลสกุล ผู้มีโรงงานผลิตโกโก้และไร่โกโก้เพียงเล็กน้อยเวลานั้น แต่เขามองว่าโกโก้นอกจากอร่อยแล้ว ยังได้ชื่อว่าเป็นซูเปอร์ฟูด

โกโก้อุดมด้วยสารโพลีฟีนอล สารต้านอนุมูลอิสระลดการอักเสบในร่างกาย ทั้งยังช่วยให้การไหลเวียนของเลือดดีขึ้น ลดความดันโลหิต ลดคอเลสเตอรอล ลดระดับน้ำตาลในเลือด และมีสารต่อต้านโรคหืด ช่วยให้ปอดขยายออก ทำให้หายใจผ่อนคลาย

เมื่อภาคีได้ชักชวนหวังชางซึ่งมีโรงงานผลิตโกโก้ที่จีนอยู่แล้ว ทั้งยังมีเทคโนโลยีการผลิตซึ่งถือเป็นความลับที่ทางภาคีอยากได้มาพัฒนาเพื่อต่อยอดธุรกิจ

หวังชางเป็นพี่ชายแท้ ๆ ของชวี ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของภาคน้องชายของภาคี นอกจากธุรกิจแล้ว พวกเขายังถือเป็นเพื่อนสนิท เป็นญาติ เป็นพี่เป็นน้อง

ธุรกิจที่ไม่ต่างจากธุรกิจครอบครัว เริ่มแรกบริษัทได้จัดตั้งที่ทุนจดทะเบียนหนึ่งพันล้านบาท โดยสัดส่วนการถือหุ้นห้าสิบต่อห้าสิบเปอร์เซ็นต์

อำนาจการบริหารแน่นอนว่าตอนนี้อยู่ภายใต้ทีมงานของหวังกรุ๊ปทั้งหมด ส่วนทีมของไพศาลสกุลเพียงนั่งเป็นบอร์ดผู้บริหาร ออกงานสังคม ติดต่อกับราชการในประเทศเท่านั้น

งานเพียงหยิบมือ แต่เขาต้องจ่ายถึงสองพันสามร้อยล้านต่อปี ยิ่งคิดดีแลน หวังยิ่งไม่เห็นความจำเป็นที่จะต้องจ่าย

[1] หวังชาง พระเอกจากเรื่อง ประธานมาเฟียร้ายรัก

[2] ภาคี พระเอกจากเรื่อง ท่านประธานร้อนเร่า