บทที่ 2

“ถ้าขอซื้อ แกคิดว่าเขาจะขายไหมชาร์ม” ดีแลนอยากได้ความคิดเห็นจากผู้ช่วยคนสนิทและยังเป็นคนในครอบครัว

หัวคิ้วของเขาขมวดมุ่นแทบจะชนกัน ถ้าซื้อคืนได้สำเร็จเท่ากับว่าเขาจะทำให้บริษัทมีกำไรเพิ่มขึ้นถึงสองพันสามร้อยล้านต่อปี และกับการลงทุนหมื่นห้าพันล้านบาทต่อปี เห็นได้ชัดว่าคุ้มเสียยิ่งกว่าคุ้ม

“ต้องเจรจาครับ แต่ผมว่างานนี้ลุงใหญ่ไม่น่าเห็นด้วย” ชาร์มนึกถึงหวังชางผู้เป็นลุงใหญ่ หรือคนที่ร่วมก่อตั้งบริษัทกับภาคี

“แล้วมึงจะบอกพ่อทำไม” ดีแลนทำเสียงขุ่นกับลูกพี่ลูกน้องของตนเอง ก็รู้อยู่ว่ารุ่นพ่อรุ่นแม่ของพวกเขามีสายสัมพันธ์แน่นแฟ้นขนาดไหน แต่ปัจจุบันอะไรต่อมิอะไรก็เปลี่ยนไปแล้ว

ผลประโยชน์ของหวังกรุ๊ปคือสิ่งที่ประธานอย่างเขาต้องคำนึงถึงมากที่สุด

“ตอนนี้หุ้นทั้งหมดของลุงคีย์ถูกโอนให้ลูกสาวทั้งหมดแล้วครับ ถ้าเฮียจะไปเจรจาก็คงต้องไปเจรจากับเจ้รัก”

“เจ้รัก?” ดีแลนนิ่วหน้ากับสรรพนามที่ลูกพี่ลูกน้องพูดถึง

“รักคุณ ไพศาลสกุลไงครับ ที่สวย ๆ” ชาร์มพูดแล้วก็ยิ้มตาม เมื่อนึกถึงความสวยของเจ้รัก

ใบหน้าของผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่ได้เจอกันหลายเดือนลอยเข้ามาในความคิด

“สวยตรงไหน ไม่ใช่สเป็ก” พ่อคนสเป็กสูงเสียงสูงตามไปด้วยเวลาพูดถึงใครคนนั้น

ณ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย

“แค่ก ๆ” ใบหน้างามปิดปากในขณะที่ไออย่างไม่ทราบสาเหตุ

“เป็นไรเจ้” คนที่นั่งข้างกันถามอย่างเป็นห่วง

“ต้องมีใครนินทาเจ้แน่เลยว่ะเพียงใจ” รักคุณที่จู่ ๆ ก็ไออย่างไม่มีสาเหตุบอกกับเจ้าของร้าน

เพียงใจ หวังเธอคือลูกสาวคนโตของพลอยใสกับประทีป พลอยใสคือน้องสาวร่วมบิดามารดากับชวี และเป็นน้องสาวต่างมารดากับหวังชาง

“ใครกล้านินทาเจ้รัก บอกพอใจมาเลยค่ะ เดี๋ยวพอใจจะจัดการ” เล่นใหญ่รัชดาลัยเธียเตอร์ก็คนนี้แหละ พอใจ หวัง น้องสาวเจ้าของร้าน เธอนั่งถัดจากพี่สาวอย่างเพียงใจห่างกันแค่สองฟุต

ถึงใบหน้าจะละม้ายคล้ายกับผู้เป็นพี่ แต่นิสัยต่างกันลิบลับ เพียงใจเป็นคนเงียบเรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ที่ถอดนิสัยมาจากผู้เป็นพ่อ หากแต่พอใจนั้นเธอคือลูกไม้ใต้ต้นของพลอยใส

แม่แสบอย่างไร ลูกสาวก็คูณสองเข้าไป

ทั้งสามสาวนั่งบนเก้าอี้สำหรับทำสปาเท้า ซึ่งเป็นบริการที่ได้รับความนิยมอย่างมากจากผู้มาใช้บริการ

รักคุณกำลังหลับสบาย อยู่ดี ๆ เธอก็ตื่นมาพร้อมกับอาการไอเพราะสำลักน้ำลายตัวเอง

“อย่าเวอร์ให้มากพอใจ” พี่สาวที่นั่งอยู่ตรงกลางต้องเบรกความเวอร์วังของน้องสาว

“แหม เจ้เพียงก็” คนเด็กสุดค้อนควักให้พี่สาว ไม่ลืมที่จะส่งยิ้มประจบรักคุณผู้เป็นพี่สาวของแฟนเธอ

“เจ้รักทำเล็บแล้วไปไหนต่อคะ” เพียงใจเอ่ยถาม

“คาเฟ ไปด้วยกันไหม เพื่อนเจ้เขาเปิดคาเฟใหม่” ได้ยินคำว่า ‘คาเฟ’ สองสาวสายขนมหวานก็หูผึ่งทันที

“ไปด้วย” พอใจรีบตอบ แต่คนที่ทำหน้ายุ่งคือเจ้าของร้าน วันนี้เพียงใจต้องคุยงานกับที่ปรึกษาคนสำคัญ ใจก็อยากไปคาเฟกับพี่สาวคนสนิทและน้องสาวในไส้

“เพียงมีคุยงานกับเฮียภามอะ” เพียงใจตอบเสียงเบา

“งั้นก็อยู่รอรับกรรมเลย” คำพูดของรักคุณเรียกเสียงหัวเราะให้ทั้งตัวเองและพอใจ ซึ่งทุกคนต่างรู้ถึงความดุและเจ้าระเบียบของภาม ไพศาลสกุลเป็นอย่างดี

ภาคีหรือพ่อของเธอ เป็นพี่ชายแท้ๆ ของภาคซึ่งเป็นพ่อของภาม แต่เพราะรักคุณซึ่งเป็นลูกผู้พี่แต่อายุน้อยกว่าภาม เธอจึงเรียกภามว่าเฮียเหมือนกับสองสาว

ภาคีมีลูกด้วยกันทั้งหมดสามคน รักคุณคือลูกสาวคนโต และมีน้องชายอีกสองคนคือนนท์และยอชต์ ทั้งสองหนุ่มช่วยภามบริหารงานของ PP&P กรุ๊ป บริษัทหลักของตระกูลไพศาลสกุล

ยอชต์ หรือภวัตรับผิดชอบบริษัทลิตาโกโก้ด้วยอีกแห่ง ลิตาโกโก้ทำธุรกิจการเกษตรปลูกพืชหลักคือโกโก้ส่งให้กับโอเค (OKKOKO) ตั้งแต่เริ่มธุรกิจ นอกจากนี้บริษัทลิตาโกโก้ยังเป็นพ่อค้าคนกลางรับซื้อผลผลิตจากเกษตรกรส่งให้กับทางโอเคโกโก้

ส่วนรักคุณนั้นเธอเรียนด้านจิตวิทยา แต่งานเป็นหลักแห่งนั้นไม่มี แค่บางครั้งบางคราวเท่านั้นที่จะเข้าบริษัท ส่วนมากงานของเธอเน้นออกงานเพื่อให้คนรู้จักว่าเธอคือเจ้าของโอเคโกโก้ (OKKOKO)  

งานที่ใคร ๆ คิดว่าง่าย แต่แท้จริงแล้วเราต้องวางตัวให้เหมาะสม ไม่ส่งผลกระทบต่อแบรนด์ และที่สำคัญต้องสร้างโรโยตี (Rollyote) ต่อแบรนด์

ในเมื่อบนโลกนี้มีโกโก้ตั้งมากมาย ทำไมลูกค้าต้องเลือกโอเคโกโก้ นั่นต่างหากคืองานของรักคุณ

เขาเลือกผลิตภัณฑ์ส่วนหนึ่งเพราะเจ้าของบวกกับคุณภาพของผลิตภัณฑ์ แน่นอนว่าทั้งสองอย่างต้องส่งเสริมกัน และนั่นก็ทำให้ ‘โอเคโกโก้’ เจริญเติบโตอย่างงดงาม

เสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์มือถือทำให้เจ้าของเครื่องมือสื่อสารต้องขมวดคิ้ว