Masuk“ฮ้า! พี่อิท...วีเสียว!”
“ต้องให้บอกอีกเหรอ พี่ชอบน้องไง พี่กำลังหึง ดูไม่ออกเลยเหรอ”กะทิหน้าแดงแปร๊ด ใช่ว่าจะไม่รู้สึก แต่ไม่กล้าคิดไปไกล เพราะอีกฝ่ายดันชอบทำท่าทางเจ้าชู้หมาหยอกไก่ พูดอะไรก็ดูเหมือนทีเล่นทีจริงไปหมดทว่าเมื่อกี้ สายตาและน้ำเสียงของนิวตอนที่บอกว่าหึงนั้นจริงจังจนใจของเธอเต้นแรง ยิ่งใบหน้าหล่ออยู่ใกล้ขนาดรู้สึกถึงลมหายใจ ก็ยิ่งทำให้เธอประหม่า“พี่หึงเพราะชอบน้องไงครับ ไม่อยากให้ใครเข้าใกล้ แค่คุยพี่ก็ไม่ชอบ เก็ทรึยังครับ”“อะ...อื้ม รู้แล้วๆ ถอย...ถอยไปไกลๆ หน่อย”“นี่...รู้ตัวมั้ยว่ากะทิทำหน้ายังไงอยู่ หนูน่าจูบมากเลยรู้มั้ย”“อย่ามาทำเสียงเจ้าชู้นะ ถอยไปเลย พะ...พี่นิว”ตัวเล็กขยับถอยไปจนชิดหัวเตียง ไม่มีที่ให้ถอยแล้ว“อยากจูบกะทิจัง พี่ไม่ฝืนใจหรอกนะ แค่อยากบอกว่าพี่อยากจูบหนูจริงๆ ก็หนูน่าจูบขนาดนี้ ใครจะไปอดใจไหว หื้ม”ตอนนี้นิวแน่ใจแล้วว่าตกหลุมรักยัยหมวยคนนี้จริงๆ เลยงัดวิชาคาสโนว่าออกมาใช้ ทั้งคำหวาน ทั้งสายตา ทุกอย่างที่เคยทำให้สาวต้องอ่อนระทวยจะงั
“นี่...เป็นแฟนกับพี่มั้ย”“ไม่เอา”“ทำไมไม่เอาล่ะ พี่เทคแคร์น้องดีจะตาย หล่อก็หล่อ ดีกรีอดีตเดือนคณะเลยนะค้าบ โพลไฟล์ดีขนาดนี้หาไม่ได้ง่ายๆ นะจะบอกให้”“พี่นิวเจ้าชู้ หนูไม่ชอบ”กะทิตอบกลับมาแบบไม่ต้องคิดข้อนี้ทำให้นิวต้องหยุดกึก เพราะสันดานตัวเองก็ดันเป็นแบบนั้นจริงๆ ถึงที่ผ่านมาจะดีขึ้นเยอะ แต่ก็ไม่มั่นใจว่าจะดีขนาดที่จะไม่ว่อกแว่กได้รึเปล่าเพราะยังลังเลจึงไม่กล้ายืนยัน นิวเลยต้องหยุดตัวเองเอาไว้แค่นี้ ยอมปล่อยให้กะทิเป็นอิสระแล้วชวนไปหาข้าวเย็นกินดีกว่านิวพาคนน้องไปเดินตลาดนัดที่มีของขายมากมาย ตอนรอข้าวก็มีกลุ่มเพื่อนเที่ยวของนิวเดินสวนมาพอดี“อ้าวไอ้นิว มากับเด็กใหม่อีกแล้วเหรอวะ ไม่เคยเห็นหน้า มออื่นเหรอ”เพื่อนแซวตามประสา แต่กะทิที่ยืนไกลออกไปได้ยินก็หน้าแดง แล้วแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน“น้องฝึกงานที่รู้จักน่ะ มาเที่ยวแถวนี้”เพื่อนคนนั้นเลิกคิ้วเป็นเชิงถามย้ำ เพราะไม่อยากเชื่อว่านิวจะคบสาวด้วยสถานะพี่น้อง แถมยังน่ารักขนาดนี้ แต่นิ
ใจคอยัยกะทิจะให้เขานอนพื้นจริงๆ สินะ ว่าแล้วก็เดินไปหาคนตัวเล็กที่กำลังตากผ้าอย่างอารมณ์ดี“ทำความสะอาดขนาดนี้ แล้วยังซื้อของมาเต็มตู้เย็น ตั้งใจจะอยู่เป็นเดือนเลยหรือไง”“ก็จนกว่าแผลจะจางลงหน่อย ไม่อยู่เปล่าน่า เดี๋ยวทำงานบ้านเป็นการตอบแทน”นิวแอบยกยิ้ม อยากจะทำอะไรก็ตามใจ ขอไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าให้สบายซักหน่อย พอออกมาก็ทิ้งตัวกลิ้งบนที่นอนอย่างสบายใจกะทิที่กำลังรื้อกระเป๋าตัวเองเห็นเตียงที่จัดไว้ดีๆ ยับย่นหมอนกระจัดกระจายก็ส่งสายตาทำหน้ายู่ประท้วง นิวไม่สนใจยักคิ้วท้าทายแล้วกลิ้งหนักกว่าเดิม“ไหนบอกจะนอนพื้นไงล่ะ”“โห่ ขอนอนแป๊บนึงไม่ได้เหรอไง ขี้งกจังอ่ะ”“ก็นอนดีๆสิ ยับหมดแล้วนะ”กะทิไม่พูดเปล่ายังจะเอาหมอนข้างฟาดคนพี่เพราะรำคาญที่เขาเอาแต่ทำหน้ายั่วโมโหอยู่ได้ แต่นิวหลบทัน กะทิฟาดอีก นิวก็หลบได้อีก แถมครั้งนี้นิวแลบลิ้นเยาะเย้ยด้วยตัวเล็กชักโมโห เงื้อหมอนขึ้นสูงเท่าที่จะทำได้แล้วฟาดลงมาเต็มแรง ทว่าดันลื่นเสียหลัก ล้มคะมำลงมา แต่แทนที่จะล้มลงบนที่นอนนุ่ม
“ที่นี้ก็มากราบขอโทษที่อกพี่งามๆ สักทีนะคะ”นิวยักคิ้วแหย่ คนจริงจังอย่างกะทิ ถึงจะไม่ค่อยพอใจ แต่ในเมื่อทำผิดก็ต้องขอโทษ เลยขยับเข้าไปไหว้ที่อกนิวอย่างเสียไม่ได้ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะยอมทำจริงๆ นิวนึกเอ็นดูยัยกะทิตัวจ้อยที่ไหว้ไปทำหน้ายู่ไป เลยเอามือไปขยี้หัวอย่างมันเขี้ยว“อ๊ะ...โอ๊ย!”แต่คงจะลูบแรงไปหน่อย หัวเลยทิ่มเข้ากับอกจนไปโดนรอยช้ำที่หน้า นิวตกใจรีบดันตัวเล็กออกมา กะทิเงยหน้าหยีตาส่งเสียงอ้อนงอแง“งื้อ...เจ็บนะ”ช็อตนี้ทำเอานิวใจเต้นตึกตัก รู้สึกว่ายัยหมวยกะทิน่ารักขึ้นอีกสามเท่ารอยช้ำที่หน้ากับตามตัวของเธอก็ชัดเหลือเกิน ว่าแล้วก็พากันไปซื้อยาทาแก้ฟกช้ำ กับซ่อมโทรศัพท์ให้พอใช้งานได้สักหน่อย แล้วค่อยกลับขึ้นรถกะทิเอากระจกขึ้นมาทายาให้ตัวเองแล้วสำรวจรอยแผลไป แล้วก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่“ไม่อยากกลับบ้านเลยอ่ะ”“ทำไมล่ะ”“ถ้าพ่อแม่เห็นคงต้องเค้นถามแน่ๆ กลัวพ่อไม่ยอม ไม่อยากให้เรื่องใหญ่เลย”“ให้พี่ไปส่งบ้านเพื่อนมั้ย&r
“เมื่อปีที่แล้ว อยู่ๆ พี่เขาก็มาบอกเลิกพี่ชายหนู ทั้งที่มีแพลนจะหมั้นกันแล้วด้วย พอเค้นถามก็บอกว่ามีคนใหม่แล้ว เปิดรูปพี่ให้ดู มีแชทที่คุยกับพี่ด้วย พี่ชายเสียใจมากหนีไปทำงานต่างประเทศ พอเจอพี่นิวที่โรงงาน หนูจำได้ทันที ก็เลย...”“ก็เลยอยากเอาคืนให้พี่ชายงั้นสิ ทำให้พี่ถูกทิ้งเหมือนที่พี่ชายโดน แล้วก็ปล่อยข่าวลือให้พี่เสียหายเพื่อเป็นการสั่งสอนคาสโนว่าอย่างพี่น่ะเหรอ”กะทิพยักหน้า ทว่าหน้าตาไม่ได้ท้าทายสะใจเท่าเมื่อคืน ดูสลดลงไปไม่น้อย“ทำกับพี่ก็เรื่องนึง แต่ไปหลอกคนอื่นที่ไม่เกี่ยวข้องได้ไง”“หนู...หนูไม่ได้ตั้งใจให้เรื่องใหญ่ แค่ไปพูดสองสามคำบอกว่าพี่นิวแอบมองแล้วชมให้ฟังบ่อยๆ ใช้แอคหลุมหลอกเป็นพี่ทักไปหา แต่แค่ทีเดียวเอง แค่จะให้คนเอาพี่ไปเม้าท์กันเฉยๆ”“โอ้โห นี่ขนาดไม่ได้ตั้งใจนะเนี่ย”“ก็ไม่คิดว่าจะบานปลายขนาดนี้นี่”“ช่างเถอะ แล้วทำไมมีแต่สองคนนั้นที่ดูจริงจังล่ะ”“เขาคงชอบพี่จริงๆมั้ง มีแค่พี่สองคนนั้นที่ตอบกลับรัวๆ หนูก็เลยตอบกลั
“ถ้ากลัวว่าเขายังอยู่ก็รอที่นี่ สายๆ พี่ก็กลับมาแล้วเดี๋ยวเดินไปส่งที่ตึกโน้น”นิวบอกกะทิก่อนจะออกไปประชุมงาน ใบหน้าของเธอมีรอยฝ่ามือชัดเจน ที่แขนก็เป็นรอยจ้ำ ยังไงก็ไปทำงานไม่ได้อยู่แล้วเมื่อคืนนิวนอนไม่ค่อยหลับ ไม่ใช่แค่ไม่สบายตัวเพราะพื้นแข็ง แต่เพราะคิดทบทวนเรื่องราว พยายามหาเหตุผลกับสิ่งที่กะทิทำลงไป ระหว่างประชุมจึงแอบหาวหวอดๆ จนต้องซัดกาแฟไปหลายแก้วเหมือนกันสายๆ ภารกิจตัวแทนอาจารย์มาร่วมประชุมของนิวก็จบลง พี่ๆจะพาไปเลี้ยงข้าวเที่ยง แต่นิวเลี่ยงบอกว่ามีธุระต้องไปต่อแล้วปลีกตัวออกมา รีบกลับไปที่ห้องแต่กะทิก็ไม่อยู่แล้วนิวเก็บสัมภาระของตัวเองเตรียมตัวกลับ ทว่าตอนเดินมาที่รถสายตาก็เห็นสาวฝ่ายผลิตเข้า แถมอยู่กับเพื่อนอีกสองคน นิวชักตงิดๆ เลยเอาเป้โยนใส่รถแล้วรีบไปตรงนั้นทันทีแล้วก็เป็นอย่างที่คิด พวกนั้นลากกะทิไปที่มุมอับไม่มีคนไม่มีกล้องวงจรปิด ล้อมไม่ให้เธอหนี ถามอะไรกันนิดหน่อยแล้วกะทิก็ยกมือไหว้ ทว่าสาวฝ่ายผลิตคนนั้นกลับเงื้อมือตั้งท่าจะฟาดลงมาเพี๊ยะ! เสียงเนื้อกระทบกันบ่งบอกถึงควา







