Romane von Night Starry

“อืม...พอถอดปลั๊กออกรูก็โหว่จนเห็นด้านใน สีชมพู...โคตรสวย”“อ๊ะ!”ลิ้นสากค่อยๆไล้เลียไปที่ขอบของรูจีบจนคนด้านบนสยิวไปทั้งตัว เผลอขมิบไปหลายที ท่านี้ช่างน่าอายเหลือเกิน แต่ก็ทำให้รู้สึกหวาบหวามอย่างบอกไม่ถูกร่างบางกำลังเคลิบเคลิ้มจากลมหายใจอุ่นที่รดอยู่ตรงนั้น แต่ก็ต้องก้มลงไปดูเพราะมือใหญ่กำลังทาบางอย่างที่เหนียวเหนอะตรงหว่างขาตัวเอง“ยะ...ยุ ทำอะไร”“กินของหวาน”ใช่แล้ว สิ่งที่วายุกำลังละเลงจนทั่วหว่างขา รอบรูจีบ แก้มก้น และดุ้นของบุรินทร์ คือช็อกโกแลตนั่นเองเมื่อของหวานพร้อมแล้ว ก็สวาปามได้วายุทั้งเลีย ทั้งดูด ทั้งขบ ทั้งกัด อย่างเมามัน ใบหน้าของเขาเลอะเปรอะเปื้อนไปด้วยช็อกโกแลต ไม่ต่างจากหว่างขาของบุรินทร์ คนทั้งคู่มอมแมมอย่างที่สุดไม่ใช่แค่ช็อกโกแลตเท่านั้นที่ละลาย ตอนนี้ร่างบางก็อ่อนระทวยเพราะเสียวซ่านจนแทบละลายเหมือนกัน มือทั้งสองต้องจับแขนเก้าอี้ไว้ให้มั่น ไม่อย่างนั้นคงได้ไหลตกเตียงแน่นอนลิ้นสากถูกแทรกเข้ามาด้านในรูจีบ สร้างความเสียวให้กับบุรินทร์เป็นอย่

คนพี่ขยับเข้าไปใกล้ ใช้มือทั้งสองจับบ่าแกร่งแล้วเขย่งตัวขึ้นไปกระซิบที่ข้างหูเบาๆ ทำเอาอีกฝ่ายต้องขนลุกเกรียวไปทั้งตัว“บีหึง แล้วก็หวงยุมาก หวงที่สุด ไม่ยอมให้ใครมายุ่งกับยุทั้งนั้น”โอ้โห พอบทจะเอาใจ...คนพี่ก็สุดเหมือนกันนะเนี่ยประโยคนี้ทำเอาเจ้าลิงสุดทน อ้อมมือไปขย้ำแก้มก้มเด้งๆด้วยความมันเขี้ยวทันทีและนั่นทำให้รู้ว่าคนพี่ไม่ได้มีดีแค่แต่งตัวโป๊เท่านั้น แต่ยัง...มีของเล่นติดตัวมาด้วยระหว่างแก้มก้นขาวๆนั่น มีหัวปลั๊กสอดอยู่ วายุเอื้อมมือไปเขย่าจนอีกฝ่ายสะดุ้งโหยง“อ๊ะ!”“เมียขี้ยั่วขนาดนี้ แล้วผัวจะไปมีคนอื่นได้ไงล่ะคร้าบ”ร่างบางทำให้อีกฝ่ายใจเต้นโครมครามมากขึ้นไปอีกโดยการย่อตัวลงต่ำแล้วปลดเข็มขัด วายุรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังจะทำอะไร ในหัวก็แว่บความคิดหนึ่งเข้ามาชายหนุ่มวิ่งออกไปแล้วกลับมาพร้อมกับช็อกโกแลตมากมาย เขาหยิบกล่องใหญ่ที่สุดออกมา เป็นช็อกแลตมิลค์แท่งโตบุรินทร์รู้สึกขัดใจ คิดว่าอีกฝ่ายอยากกินช็อกโกแลตที่คนอื่นให้มาตอนนี้ทำไม แต่แล้วก็เข้าใจได้ทันที เมื่อเจ้าลิงหัวทองเ

วายุโพลไฟล์ดี ทั้งชาติตระกูล ฐานะ และการศึกษา รูปร่างหน้าตายิ่งไม่ต้องพูดถึง ไปไหนแต่ละทีโดดเด่นอย่าบอกใคร เขาย่อมเป็นที่หมายปองของใครหลายคนเป็นธรรมดาทว่าด้วยความที่เป็นคนช่างมีเหตุมีผลของบุรินทร์ แม้จะเสียใจ แต่ก็ไม่โยนความผิดไปให้อีกฝ่ายแต่เพียงผู้เดียว เพราะเขาเองก็ทำหน้าที่คนรักบกพร่องเหมือนกัน ไม่แปลกหากวายุจะหวั่นไหวไปกับคนอื่นร่างบางคิดแบบนั้น แล้วก็พลันน้ำตาไหลออกมาอย่างห้ามไม่ได้เมื่อรู้สึกถึงความอุ่นชื้นที่สัมผัสลงบนแก้ม ชายหนุ่มก็บ่ายหน้าหันหลังกลับทันที แต่ก็ไม่ทันที่วายุจะเห็นหยดน้ำตานั่นแล้วคนน้องตกใจไม่คิดว่าทำคนพี่น้ำตาตก รู้สึกปวดใจอย่างบอกไม่ถูก“บะ...บี ร้องไห้ทำไม”“ฉัน...อึก...ฉันเข้าใจถ้านายจะเบื่อกันแล้ว”“เบื่ออะไร ไม่เคยเบื่อเลย บี...อย่าร้องน้า”“ถ้านาย...นายจะไปมีคนอื่น ฉัน...”“โอ๊ย! ไปมีคนอื่นอะไร! ไม่มี๊! ไม่มีสักคน จริงจริ๊ง!”“ทำไม...อึก...ทำไมต้องเสียงสูงด้วยล่ะ นาย...นายโกหกฉันอยู่รึเปล่า”“ป๊

“บี...ทำอะไรอยู่”วายุส่งเสียงเรียกอีกฝ่าย แต่พอก้าวเข้ามาในห้องน้ำอันหรูหราอลังการแล้วก็ต้องตาลุกวาว ทั้งแสงจากเปลวเทียน ทั้งกลิ่นหอมอโรม่า ไวน์และดอกกุหลาบช่อโตที่ตั้งเตรียมไว้ แถมยังมีดนตรีคลอเบาๆอีก“โอ้โห บีทำเองเหรอ ว้าว! เกินคาด! ไม่อยากจะเชื่อ! ตกบันไดหัวฟาดพื้นรึเปล่าเนี่ย!”เจ้าลิงตัวโตทำเสียงตื่นตะลึงน่าหมั่นไส้กวนโอ๊ย ก็แหม...คนพี่เคยทำอะไรแบบนี้ให้ที่ไหนกันล่ะ เซอร์ไพร้ส์ก็จริง แต่อดที่จะแซวไม่ได้แต่กวนเขาแล้วก็ต้องเตรียมพร้อมรับแรงกระแทกความเขินของอีกฝ่าย ถ้าไม่ถูกดึงหู ก็คงถูกเบิ้ดกะโหลกแน่ๆทว่า...รีแอ็คชั่นจากคนพี่ไม่ใช่อย่างที่คิดบุรินทร์ที่ตาแดงๆ หันกลับมาตามเสียงเรียก ชายหนุ่มขยับเข้ามาใกล้ ช้อนตารื้นขึ้นมามอง ซึ่งนั่นยิ่งทำให้คนตัวโตใจหวิวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก“ยุ นาย...นายยังรู้สึกกับฉันเหมือนเดิมรึเปล่า”“ห้ะ? ก็ต้องเหมือนเดิมสิ”“นายเบื่อฉันแล้วใช่มั้ย”“เปล่าสักหน่อย บีคิดมากไปแล้ว”“จริงนะ”

ทว่า...บุรินทร์กับว่ายุไม่ได้จิ๊จ๊ะกันมาเดือนกว่าแล้วสิ่งนี้ทำให้บุรินทร์รู้สึกหวาดหวั่นอย่างไรบอกไม่ถูก ชายหนุ่มรู้ว่าตัวเองนั้นบกพร่องที่ไม่ใส่ใจอีกฝ่าย ไม่อยากให้ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับวายุจืดชืดมากไปกว่านี้ จึงขอใช้วันวาเลนไทน์ปีนี้เป็นโอกาสแก้ตัววาเลนไทน์สองปีที่ผ่านมาของพวกเขามีแต่วายุที่กระตือรือร้น บุรินทร์ที่ไม่อินเท่าไหร่ก็แค่หาช็อกโกแลตตามร้านสะดวกซื้อให้จบๆเท่านั้น แต่วาเลนไทน์ปีนี้จะพิเศษกว่าทุกครั้งดอกกุหลาบสีแดงช่อโต ไวน์อย่างดี เทียนหอม แล้วก็บาธบอมที่ฟูฟ่องเต็มอ่างอาบน้ำ ทั้งหมดนี้คงทำให้เจ้าลิงหัวทองเซอร์ไพร้น่าดูบุรินทร์จัดสถานที่ไปใจก็เต้นตึกตักไป กระทั่งได้ยินเสียงประตู นั่นเป็นสัญญาณว่าวายุมาถึงแล้ว เขาจึงหยุดมือแล้วออกไปต้อนรับเสียหน่อยวายุทิ้งสูทลงบนโซฟาอย่างไม่แยแส คลายปมเนคไทให้หายอึดอัด เบื้องหลังคือคนขับรถที่ช่วยหิ้วของมากมายขึ้นมา มีทั้งแฟ้มงานแล้วก็ถุงอะไรต่อมิอะไรเต็มไปหมดเมื่อคนขับรถกลับออกไป ชายหนุ่มจึงเห็นว่าคนพี่ยืนอยู่ตรงนั้นด้วย“อ้าวบี วันนี้กลับเร็วเหรอ”“ประชุมเส

“ผู้อำนวยการคะ รายงานงานไตรมาสที่เพิ่งสรุปเสร็จค่ะ”เลขาสาววางแฟ้มไว้บนโต๊ะพร้อมกับกาแฟร้อน บุรินทร์เอ่ยขอบคุณทั้งที่ตายังมองจอคอมพิวเตอร์ แต่ในที่สุดก็ต้องเงยหน้าขึ้นมา เพราะรู้สึกว่ากำลังมีสายตาจับจ้องอยู่“เอ่อ...มีแฟ้มให้เซ็นต์เพิ่มเหรอ”“เปล่าค่ะ เจนแค่จะมาเตือนความจำ”“หืม?”“โธ่! ผอ. ลืมจริงๆใช่มั้ยเนี่ยว่าวันนี้วันอะไร”บุรินทร์ขมวดคิ้วรีบหันไปดูปฏิทินตั้งโต๊ะ เมื่อเห็นสีหน้าของเจ้านาย เลขาสาวก็หัวเราะคิกคิก“สองวันก่อนเจนก็เพิ่งเตือนไปเอง วันนี้ลืมอีกแล้ว น้อยใจแทนท่านประธานเลยเนี่ย”“พูดซะผมรู้สึกผิดเลยอะ”บุรินทร์ถอนหายใจแรง พอพลิกข้อมือดูเวลาแล้วก็ยิ่งคิดหนัก อีกเดี๋ยวจะต้องประชุมคอนเฟอร์เร้นกับซัพพลายเออร์ต่างประเทศ ประเด็นที่คุยก็มีมาก คงกินเวลาไปอย่างน้อยสองชั่วโมงแย่แล้ว...ยังไม่ได้ซื้อของเลยเป็นเลขาสาวที่รู้ใจ รีบเสนอทางออกให้ทันที“เจนไปซื้อของให้ก่อนมั้ยคะ ประชุมเสร็จแล้ว ผอ. จะได้กลับเลย&rd

“ทุกอย่างล้วนผ่านไปแล้ว บัดนี้ปัญหากำลังคลี่คลาย ลูกดีใจเหลือเกินที่ได้กลับบ้าน ท่านพ่อกับหม่อมแม่โปรดอย่าได้เป็นทุกข์อีกเลย ต่อไป...วังชินภัทรจะต้องมีแต่เรื่องดีๆเป็นแน่เพคะ”หญิงก้อยยิ้มหวานแล้วเข้าไปสวมกอดคนทั้งสองอย่างคิดถึง เธอมิถือโทษโกรธเคืองพ่อแม่ แม้พวกเขาต้องการให้เธอแต่งงานกับคนมั่งมีเพื่อผลประโยชน์ แต่อย่างไรเสียพวกเขาก็หวังให้เธอมีความสุข ได้ใช้ชีวิตบนกองเงินกองทอง มิได้อยากให้เธอต้องพบเจอความทุกข์เสียเมื่อไหร่ พระยาแก่เจ้าเล่ห์มีแผนการณ์แต่แรก อีกทั้งยังเก่งเรื่องสร้างภาพปิดบัง ย่อมไม่แปลกหากจะถูกหลอกให้ตายใจ“น้องหญิงก้อย ซูบผอมลงไปมาก ดูซิ...มอมแมมเสียด้วย ไปเถอะ...พี่จะพาเธอขึ้นไปข้างบน จะได้อาบน้ำผลัดผ้า พี่ให้บ่าวเตรียมห้องของน้องไว้แล้ว”เป็นหญิงกุ้งที่ช่วยเปลี่ยนเรื่องคลายบรรยากาศ กลัวว่าทั้งหม่อมแม่และท่านพ่อจะพากันโศกจนเป็นลมไปอีก เรียกบ่าวเข้ามาดูแลท่านชายกรเดช แล้วจึงพยักเพยิดพาหญิงก้อยออกไป“แล้วพี่ชายใหญ่กับพี่ชายกฤต ไปไหนเสียล่ะคะ”หญิงก้อยชวนหญิงกุ้งพูดคุยขณะเดินไปยังห้องของเธอ

รุ่งสางหลังมื้อเช้านายเด่นออกไปรอคนที่ท่าน้ำ มีนายเรืองมาอยู่รอเป็นเพื่อน“ไหนเอ็งบอกว่าแถววังมีคนของไอ้พระยาอยู่ ออกไปเช่นนี้ก็มิเท่ากับว่าเข้าถ้าเสือหรอกรึ”“ฉันกำลังรอคนมายืนยันว่าได้จัดการไอ้พวกนั้นแล้ว ต้องแน่ใจว่าไม่มีอันตราย จึงค่อยพาคุณหญิงกลับไป”ชายกฤตตกลงกับนายเด่นว่าเขาจะนำหลักฐานที่รวบรวมเก็บไว้ในที่ปลอดภัยไปหาผู้ใหญ่ที่พอจะเชื่อในตัวเขาเพื่อยืนยันว่าตนนั้นบริสุทธิ์มิได้สมคบอั้งยี่ เป็นพระยาธนบดีพี่เขยต่างหากที่ค้าอาวุธ สมคบอั้งยี่ อีกทั้งใส่ร้ายตน เมื่อทุกอย่างกระจ่างแจ้งเพียงพอ ก็หวังว่าผู้ใหญ่ท่านนั้นจะเชื่อแล้วช่วยเจรจากับนครบาลให้ดำเนินการ และช่วยเก็บกวาดนักเลงหัวไม้ที่คอยรังควาน รวมทั้งคุ้มครองคนที่วังชินภัทรกับพยานปากเอกทุกคนด้วยรออีกพักใหญ่ ในที่สุดก็มีเรือตรงมายังท่าที่พวกเขาอยู่ เป็นเรือที่มีตรากำกับเสียด้วย เมื่อเรือจอดนิ่ง เจ้าหน้าที่คนหนึ่งในชุดสีกากีเอ่ยถาม“นายเด่นใช่หรือไม่”“ขอรับ กระผมเอง”“ท่านสารวัตรให้พวกฉันมาคุ้มครองคุณหญิงหม่อมราชวงศ์กชกรจรัสศรี

อีกแล้ว....ทั้งสัมผัส ทั้งความรู้สึก แปลกใหม่สำหรับหญิงก้อยอีกแล้ว ความเสียดเสียวทำให้ท้องน้อยของเธอต้องบิดเกร็งเป็นระยะ อยากจะขยับหนีไปเสียให้พ้น ทว่ามือหนาก็รั้งตรึงเอาไว้ไม่ให้ขยับไปไหนได้ตามอำเภอใจ“พอเถิด อื้อออ!”กระทั่งอารมณ์ไต่เกือบถึงขีดสุด อาการคล้ายมีกระแสไฟแล่นไปทั่วร่างผุดขึ้นมาอีกครา หญิงสาวจึงอ้อนวอนขอ ด้วยเพราะว่าสัมผัสนั้นทำให้เธอทั้งเกร็งทั้งกระตุกมิอาจจะบังคับตัวเองได้ ทว่าชายหนุ่มอยากจะเย้าหญิงสาวให้หนักขึ้น จากแผ่วเบา ก็เปลี่ยนมาระรัวถี่ยิบ“อ๊ะ! อย่าทำเช่นนั้น... นายเด่น... อ๊า!”สัมผัสทุกสิ่งผสานเคล้าจังหวะ หญิงสาวสุขสมปนทรมาน ตัวบิดกระเส่าเข่าแทบจะหนีบเข้าหากัน ทว่าชายหนุ่มก็คอยแต่จะแยกออกให้กว้างขึ้น มือของเธอปัดป้องพยายามจะดันหัวของเขาออกให้พ้นจากหว่างขา ทว่าเขากลับจะไสหน้าไสลิ้นเข้ามาให้หนักขึ้น เขาก็ช่างรู้ไปหมดว่าตรงไหนจุดไหนต้องทำอย่างไรที่จะทำให้เธอไปถึงจุดสุดยอดหญิงสาวต้านทานไม่ไหว กระตุกเกร็งตัวก่อนจะหายใจหอบ บัดนี้ผ้าถุงที่เจิ่งนองหาได้เพราะเป็นเพียงแต่น้ำจากโอ่งไม่ เมื่อเธอได้สุขสมดั

“แล้วนายเด่นเล่า... รักฉันหรือไม่”หญิงสาวถามกลับ สายตาจ้องมอง ชายหนุ่มเคยเอ่ยให้เธอฟังตอนหลับเพราะมิกล้าเอ่ยคำนั้นต่อหน้า ไม่คิดเลยว่า กลับเป็นเธอที่คาดคั้นให้เขาต้องพูดออกมาเสียนี่ นายเด่นยิ้มอ่อนให้แก่หญิงอันเป็นที่รัก เป็นครั้งแรกที่เขาแพ้ทางให้แก่เธอ“รักเสมอ รักมาโดยตลอด รักเสียยิ่งกว่าชีวิตของตนเอง”หญิงสาวได้ยินดังนั้นก็ยกยิ้มละมุน นำมือสวยไปประคองหน้าชายหนุ่ม แล้วขยับเอื้อมตัวขึ้นไปจุมพิตอย่างอ่อนหวานหญิงก้อยทำให้ชายหนุ่มใจเต้นระทึกนัก เธอช่างน่ารักช่างเอาใจอะไรเช่นนี้ นายเด่นกำลังจะโถมจูบกลับไป ทว่า....โครกกก... ครากกกเสียงท้องดังลั่นไปทั้งเรือน ทำเอาหญิงก้อยหัวเราะเสียงดัง นอกจากน้ำแล้วก็มิได้มีสิ่งใดตกถึงท้องตั้งแต่บ่าย ไหนจะต้องวิ่งหนีเตะต่อยใช้แรงไปอีกมากโข ถ้าไม่หิวก็คงแปลกยิ่งนักหญิงก้อยลุกขึ้นไปจัดแจงสำรับให้เขา ตนเองก็ยังไม่ได้กินเช่นกัน สำรับเย็นวันนั้นที่ประกอบไปด้วยแกงส้มผักบุ้งกับปลาย่าง จึงได้หมดลงไปอย่างรวดเร็วหญิงก้อยเก็บของแล้วก็คิดจะไปอาบน้ำ ผลัดผ้านุ่งกระโจมอกไปย

หญิงก้อยฟังแล้วก็ไม่รู้ว่าจะขำดีหรือจะกลัวดี นายเด่นคนทะเล้นเล่าเรื่องใดก็พาลให้เป็นเรื่องตลกไปเสียหมด ซึ่งก็เป็นจริงอย่างที่หญิงก้อยคิด เพราะอันที่จริงแล้วที่นายเด่นต้องหนีมิใช่กลัวเรื่องต่อยตี ทว่ามันมีอาวุธมีดสั้นมาด้วย เขาไม่ควรมุทะลุ หากถูกจ้วงแทงแล้วเจ็บตัวมีแต่จะทำให้เสียงาน อีกทั้งควรเบี่ยงเบนให้มันออกจากชายกฤตให้มากที่สุด ด้วยเหตุนี้จึงใช้วิธีเผ่นแน่บไปอีกทาง ให้มันวิ่งตามและไม่มีเวลาเรียกพวกพ้องมาเพิ่มเติมนายเด่นพยายามล่อมันให้ไกลจากทิศทางที่ชายกฤตจะไปมากที่สุด โชคร้ายหน่อยที่ดันไปเจอพวกมันอีกสองคน กว่าจะหลุดพ้นจนแน่ใจว่าไม่มีผู้ใดตามตัวแล้วก็เย็นย่ำจนป่านนี้ จึงกล้าที่จะกลับมาหาหญิงก้อยได้ในที่สุด“คุณหญิงเตรียมตัวเก็บข้าวของไว้เถิดขอรับ เวลานี้คุณชายกฤตรวบรวมหลักฐานทุกอย่างครบถ้วนแล้ว กำลังติดต่อกับผู้ใหญ่ที่ไว้ใจได้ เพื่อนำทุกสิ่งส่งมอบแก่นครบาลในวันพรุ่งนี้”ทางฝั่งพระยาธนบดีกลัวเรื่องนี้เป็นที่สุด จึงได้เฝ้าดักทุกทางที่คิดออก ไม่ว่าจะควานหาตัวหญิงก้อยด้วยกลัวว่าจะส่งหลักฐานเรื่องการซื้อขายอาวุธปืนให้แก่พี่ชาย ทั้งนายเด่นที่จะพาพยานมาแ

“คุณชายกฤต! เหตุใดจึงออกจากวังมาเช่นนี้เล่าขอรับ! หากพวกมันพบตัวเข้าจะเป็นอันตรายได้!”คนที่มาหานายเด่นกลับเป็นชายกฤตเสียเอง เขาแต่งตัวคล้ายกับชาวบ้านมิต่างอันใดกับนายเด่นเลย“ทันทีที่แม่แดงเอาจดหมายมาให้ก็นั่งแทบไม่ติด ฉันคิดว่านายเด่นจะเป็นอะไรไปเสียแล้ว แล้วไหนจะน้องหญิงอีก เป็นเพราะฉันแท้ๆ พวกนายถึงต้องลำบากเช่นนี้ ฉันต้องมาได้เห็นกับตาว่านายปลอดภัยดีและต้องมาขอโทษนายโดยตรง ถึงจะรู้สึกผิดต่อแม่แดงน้อยลง”คนทั้งคู่พากันหาที่หลบมุมห่างไกลผู้คนได้พูดคุย กว่าที่ชายกฤตจะออกมาได้มิใช่เรื่องง่าย มีนักเลงเดินว่อนอยู่รอบวังเต็มไปหมด จึงใช้เวลาอยู่มากโขกว่าจะมาถึงที่นี่ได้“ตอนที่บ่าวจิกจากบ้านพระยาธนบดีพาเด็กสร้อยมาพร้อมกับหลักฐานกองโต ฉันกับพี่ชายใหญ่ก็ร้อนใจนัก อุตส่าห์เตือนหญิงก้อยแล้วว่าอย่าได้ทำการใดสุ่มเสี่ยงก็หาฟังไม่ ลองสอบถามกับบ่าวจิกและเด็กสร้อยก็มิได้ความอันใด โชคดีนักที่บ่าวจิกอาสากลับไปสืบความที่บ้านของพระยาธนบดีให้“ตกเย็นจึงได้รู้ว่าหญิงก้อยหายตัวไปเสียแล้ว ฉันนี่แทบขาดใจ คิดหาทางกับพี่ชายใหญ่อยู

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา“สงกรานต์เป็นไงบ้าง สนุกมั้ย”ผู้ช่วยโค้ชที่เป็นคนไทยด้วยกันเอ่ยถามอิทตอนกำลังยืดเส้น“ก็ดีพี่ แต่ที่แฮปปี้สุดคือได้กินอาหารไทย แม่งโคตรคิดถึงต้มยำเผ็ดๆ เปรี้ยวๆ เลยอ่ะ พี่มาอยู่เป็นปีไม่คิดถึงรสจัดจ้านบ้างเหรอ”“คิดถึงดิ โชคดีวันหยุดที่ผ่านมาตอนเอ็งไม่อยู่ มีลาภปากได้กินอะไรแซ่บๆ ให้หายคิดถึงได้หน่อย”“มีร้านอาหารไทยมาเปิดแถวนี้เหรอ”“เปล่า ภรรยาของหัวหน้าโค้ชโทดะทำให้กิน”“โค้ชโทดะสุดโหดเนี่ยนะ เมียเขาใจดีจังทำข้าวให้กินด้วย”“เมียเขาเป็นคนไทย ช่วงสงกรานต์ก็เลยชวนคนไทยที่อยู่แถวนี้มาเลี้ยงสังสรรค์กันสักหน่อย”“โห...ไม่ยักรู้ว่าโค้ชโทดะมีเมียเป็นคนไทย สวยป่ะ อยากเห็น”“สวยมาก ยังดูสาวอยู่เลย โค้ชโทดะหวงมาก เลยไม่ค่อยพาเมียมาโชว์ตัวเท่าไหร่ อ้าว...นั่นไง พูดถึงก็มาพอดี”ทันทีที่คณะโค้ชเดินมา นักบอลทุกคนก็เข้ามายืนเรียงแถวแล้วโค้งคำนับทักทายด้วยเสียงอันดัง อิทอยู่แถวห

“อ่า...นามิจัง ถ้าผมแตกไวอย่าว่ากันนะ”จบประโยค เอวสอบก็ดันตัวเองเข้าไปให้ลึกขึ้น และลึกขึ้น ความใหญ่โตของอิททำให้นามิไม่ชินและจุกมาก เจ็บก็จริงแต่ไม่มากอย่างที่คิด“เจ็บรึเปล่า ถ้าไม่ไหวบอกผมนะ”“ไม่ค่ะ ไม่เจ็บเลย อิทซัง...ขอบคุณนะคะที่เป็นคนแรกของฉัน”นามิพูดพร้อมกับวาดมือไปคล้องคอแล้วขยับขึ้นไปจูบขอบคุณเบาๆการขยับตัวของนามิทำให้อิทต้องแอบซู้ดปากก็จริง แต่นอกจากความซาบซ่านแล้ว อิทก็รู้สึกว่าโมเม้นต์นี้ช่างโรแมนติกเหลือเกิน เหมือนคู่รักหวานแหววมากกว่าหนุ่มสาวที่แค่นึกสนุก เขาเคยมีอะไรกับผู้หญิงมาหลายคน แต่แทบไม่มีความรู้สึกนี้ผุดขึ้นมาเลย“ผมจะขยับเร็วขึ้นนะครับ”“อ๊ะ...ค่ะ อะ...อื้ม อิทซัง”ร่างของนามิโยกไปตามการเคลื่อนไหวของอิท ความเสียวแบบใหม่ที่ต่างจากเมื่อกี้เริ่มผุดขึ้นมา ของแข็งที่เสียดสีอยู่ภายในรูสวาทอันฉ่ำแฉะทำให้เธอเสียวซ่านอย่างบอกไม่ถูก“อึก...อิทซัง คิมูจิค่ะ ฮ้า เสียวรูค่ะ นามิเสียวรู! อะ...อื้มมม ตรงนั้น...ตรงนั้นของอิทซังรู้สึกดีไหมคะ&rd

“โอย...นามิจัง ทำไมน่ารักแบบนี้ ผมแทบจะเป็นบ้าอยู่แล้ว”“ฮึก...ฉันไม่เคย...ไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน ดีจัง อื้มมม...แต่หยุดสักครู่ได้มั้ยคะ ขอไปเข้าห้องน้ำก่อน”“ปวดฉี่?”“ค่ะ...อ๊ะ...หยุดมือก่อนค่ะ ขอ...ขอไปเข้าห้องน้ำ อะ...อิทซัง อึ๊! หยุดนะคะ...ฉันอยากเข้าห้องน้ำ!”“ไหนๆ ก็เปียกแล้ว ปล่อยตรงนี้เลย ไม่เป็นไรหรอก”“ไม่ได้นะคะ มันน่าอาย อ๊า! อิทซัง...หยุดค่ะ ฮื้ออออ ฉันอยากไปห้องน้ำ นามิเสียวรูไม่ไหวแล้ว อิทซัง! อะ...อ๊างงงงง”นามิตัวกระตุกหงึก น้ำตาปริ่ม หน้าท้องบิดเกร็ง กลางหอยพ่นน้ำออกมาอย่างกับฉี่แตกเจิ่งนองพื้นไปหมดอิทรู้ว่านามิไม่ได้ปวดฉี่ แต่กำลังจะเสร็จต่างหากเลยยิ่งเร่งเร้าให้เธอได้ไปถึงฝั่งฝันเธอเองก็ไม่ได้ใสซื่อเด็กน้อยขนาดที่จะไม่เคยดูหนังโป๊ แต่นึกไม่ถึงว่าเรื่องจริงตัวเองจะเหมือนกับนางเอกเอวีขนาดนี้ ยิ่งเห็นภาพตัวเองที่ปล่อยน้ำพุออกมาก็ยิ่งกระดาก ยกมือปิดหน้าด้วยความอับอาย“อิทซังใจร้าย”“ก็นามิจังน่าแกล้งนี่นา

“อะ...อืม อิทซัง”นามิเคลิบเคลิ้มกับรสจูบของอิทอย่างยิ่ง ปากหนาของเขาขยับไปมาด้วยความเร่าร้อนก็จริง แต่เพราะกลัวจะตกใจอิทจึงคอยเช็คความรู้สึกของเธออยู่ตลอดเวลาเขาเว้นจังหวะให้เธอได้หายใจก่อนจะก้มลงประกบจูบอีกครั้งทว่าเพิ่มดีกรีความตะกละตะกรามกว่าเดิม ไม่ใช่แค่ริมฝีปากที่เขาครอบครอง แต่ยังเป็นลิ้นของเธอด้วยสองมืออ้อมไปปลดสายบิกินี่ตัวจ้อยที่แสนเกะกะออกไป เผยให้เห็นเนินอกอวบอูมและปลายยอดสีสวยชวนเชิญให้มองอย่างยิ่งชายหนุ่มขยับไปนั่งพิงเตียงแล้วจับร่างบางให้มาพิงอกเขาอีกที เชยคางให้ใบหน้านวลหันกลับมาแล้วก้มลงจูบอย่างไม่รู้เบื่อปากด้านบนทำงาน สองมือด้านล่างก็ไม่เว้นว่าง ขยำเต้าสลับกับขยี้หัวนมจนทำให้สาวน้อยนามิต้องสะดุ้งไปหลายทีขณะที่จมูกของอิทกำลังไซร้อยู่ที่ซอกคอและซอกหูของเธอ มือหนาก็เปลี่ยนเป้าหมายเลื่อนลงต่ำ ดึงปมเชือกที่ข้างสะโพกออกจนผ้าสามเหลี่ยมสีเหลืองมะนาวที่ปกปิดไว้เลื่อนหลุดลงอิทถึงกับต้องร้องซู้ดเบาๆ เมื่อมองลงไปเห็นเนินโหนกที่ขาวจั๊วะเนียนสวยไร้ไรขน รำไรๆว่าจะเห็นรอยแยกที่อยู่กลางเนิน แบบนี้แล้วมีหรือจะอดใจไ

“อิทซังช่วยฟังเรื่องของฉันสักหน่อยจะได้มั้ยคะ”เป็นอีกครั้งที่อิทงงงวย ไม่รู้ว่าหญิงสาวคนนี้ต้องการอะไรกันแน่ หรือว่าเธอยังเมาไม่สร่างบวกกับเหงาที่ไม่มีเพื่อนอยู่ด้วย เลยอยากจะพร่ำเพ้อตามประสาอย่างนั้นเหรอแต่เพราะนามิทำหน้าขอร้องอย่างจริง แบบนั้นแล้วมีหรือที่อิทจะปัดคำขอได้ อยู่คุยกับเธออีกสักหน่อยคงจะไม่เป็นอะไรว่าแล้วก็นั่งลงกับพื้นที่เดิม นามิรีบยืดตัวตรงนั่งพับเพียบทับขาแบบคนญี่ปุ่น แล้วเริ่มต้นเล่าอย่างตั้งใจ“คุณพ่อของฉันเป็นคนที่เข้มงวดมาก มีระเบียบวินัยทั้งกับงานและคนในบ้าน ฉันเป็นลูกสาวคนเดียวซึ่งคุณพ่อค่อนข้างหวง หลังจบมหาวิทยาลัยฉันต้องไปทำงานกับคุณพ่อซึ่งฉันไม่ชอบและไม่อยากทำ เพราะฉันมีความฝันอยากเป็นอย่างอื่นมากกว่า และที่สำคัญ...ฉันคงไม่มีอิสระเสรีทำตามใจได้โดยง่ายอีกต่อไป แม้กระทั่งการออกไปเที่ยวกับเพื่อนๆ ก็ตาม”“ก็เลยมาเที่ยวทิ้งทวนที่เมืองไทยอย่างนั้นเหรอ”“ฉันขอให้เพื่อนพามาเอง โดยบอกว่าอยากสนุกสุดเหวี่ยงโดยไม่คิดถึงความเหมาะสมสักครั้งในชีวิต ทั้งการแต่งตัว กินเหล้า เที่ยวเตร่ แล

ในที่สุดอิทก็ได้เข้ามาอยู่ในห้องพักของนามิจนได้ทั้งคู่ตัวเปียกชื้นและเลอะแป้งเต็มไปหมด อิทคิดว่าจะอาบน้ำก่อนดีหรือเปล่า ทว่านามิที่ยืนหันหลังอยู่ห่างออกไป ก็ถอดเสื้อคอปกกะลาสีออก เผยให้เห็นบิกินี่สีเหลืองมะนาวที่อยู่ด้านใน แล้วปลายตาหันกลับมามองชายหนุ่มกลืนน้ำลาย ถ้าเธอจะอ่อยขนาดนี้ น้ำเนิ้มไม่ต้องอาบแล้ว เสียเวลา จัดเลยก็แล้วกันว่าแล้วอิทก็โผเข้ากอดนามิจากด้านหลัง แล้วก้มลงจูบซอกคอของเธอ พยายามยั้งตัวเองไม่ให้หื่นกระหายจนเกินไปเพราะกลัวว่าสาวจะตกใจทว่าอันที่จริงเขาก็กำลังอดทนอยู่ไม่น้อย ทั้งวันเห็นแต่สาวๆ ใส่เสื้อผ้าน้อยชิ้นเดินผ่านไปมา แถมยังขยิบตายิ้มหน้อยยิ้มใหญ่ให้ตลอด มีหรือเนื้อนมที่มาพร้อมกับความสดใสจะไม่ไปแหย่อารมณ์ของเขาเข้า“อ่า...นามิจัง น่ารักจังเลย”อิทไซร้คอไปเอ่ยเสียงกระเส่าไป ขณะที่ปากและจมูกของเขากำลังทำงาน มือหนาก็เลื่อนขึ้นมาจับหมับเข้าที่สองเต้าของเธอ นามิตัวเล็กแต่อวบอัดน่าฟัดไม่น้อยหญิงสาวได้ยินก็หน้าแดงจนถึงหูถึงคอ แต่ยังคงก้มหน้างุดไม่กล้าหันมาสบตากับคนที่แนบชิดติดด้านหลังของเธอนิ้วหนา