EP.7 งานวัด 2/2

กระถิน...

ครึ่งชั่วโมงที่ลุงหมีอนุญาตให้ฉันเดินเล่นในงานวัดนั้นหมดไปอย่างรวดเร็วจากที่คิดว่าจะเดินหาของกินให้ทั่วงานกลับมาเสียเวลาปาลูกโป่งเอาตุ๊กตาแล้วก็ต่อแถวซื้อลูกชิ้นปิ้งซะนี่ เหลืออีกหลายอย่างที่ฉันอยากจะกินเพราะขนมบางอย่างต้องรองานวัดเท่านั้นถึงจะมีแต่ก็คงไม่ทันเพราะหมดเวลาแล้วไม่น่าปาลูกโป่งเลย ถ้ารู้ว่าลุงหมีปาแม่นฉันให้ลุงหมีปาไปตั้งนานแล้วจะได้มีเวลาไปทำอย่างอื่น

" ทำไมทำหน้าแบบนั้น "

เสียงลุงหมีที่เดินอุ้มตุ๊กตาให้ฉันอยู่ข้างๆถามขึ้น ตอนนี้ฉันกับลุงหมีกำลังเดินออกจากงานด้วยกันแต่ฉันยังไม่อยากกลับเลยนะยังเที่ยวไม่เต็มที่เลยแต่ก็ไม่ลืมหรอกว่าคืนนี้ฉันต้องทำงานเพราะฉะนั้นฉันตัดใจก็ได้

" ไม่มีอะไรหรอกลุง ว่าแต่ถินต้องเริ่มงานกี่โมงอะ "

ฉันหันไปถามลุงหมีที่ยังคงมองไปมองมารอบๆงานด้วยความสนใจเหมือนเด็กไม่เคยออกมาเที่ยวยังไงยังงั้น

" อยากเที่ยวก็เที่ยวต่องานไว้ทำวันหลังก็ได้ แต่ให้แค่วันนี้วันเดียวนะ "

คนข้างๆพูด

" จริงหรอลุง!! "

ฉันถามคนข้างๆอย่างตื่นเต้น ก็งานวันนี้วันสุดท้ายแล้วนี่นาแถมของกินยังเยอะแยะอีกด้วยไม่ได้เดินชิมของกินรอบงานก็พลาดน่ะสิของอร่อยๆทั้งเลย

" จะไปทำอะไรก็ไป "

คนข้างๆพูดง

" เอ่อ ว่าแต่เจ้านายลุงจะไม่ว่าถินหรอวันนี้ป้าหนาวบอกว่าให้ถินเริ่มงานวันแรกนะลุง แบบนี้ถินก็ทำป้าหนาวเสียหน้าน่ะสิ "

" เดี๋ยวฉันจัดการเองเธอจะไปเล่นที่ไหนก็ไป "

" งั้นลุงไปกับถินมั้ยล่ะตรงนั้นมีตักปลาแลกของรางวัลด้วยนะลุง "

ฉันบอกพลางดึงแขนคนข้างๆให้เดินตามไปด้วยโดยไม่รอคำตอบ ปาลูกโป่งแม่นแล้วถ้าตักปลาล่ะจะทำได้มั้ยนะอยากรู้จริงๆ

" ตักปลาง่ายๆแบบนี้มันจะสนุกตรงไหน ทำไมไม่ไปยิงปืนหรือเล่นอย่างอื่นแค่ตักปลาในตู้ปลาที่ผับก็มีไม่เห็นต้องมาตักที่วัดเลยเสียเวลา "

คนข้างๆหันมาพูดกับฉันเมื่อเราเดินมาหยุดอยู่ตรงซุ้มตักปลาแลกรางวัล โห่ตาลุงหมีนี่ไม่รู้อะไรซะแล้วเดี๋ยวถินก็จิ้มตาซะเลยนี่ ตักปลาโดยใช้กระชอนที่ทำจากทิชชู่มันง่ายซะที่ไหนล่ะลุงก็นะ

" อ๊ะลุง เอาไปตักให้ถินหน่อยซิถ้าลุงบอกว่ามันตักง่ายอะ "

ฉันเดินไปขอซื้อกระชอนจากแม่ค้าสองสามอันก่อนจะยื่นให้ลุงหมีที่ทำหน้างงอยู่ ก่อนที่จะรับกระชอนจากฉันไปแล้วไปนั่งตักปลาข้างๆเด็กน้อยทั้งหลายที่มาร่วมสนุกในวันนี้ด้วย

" โห่ลุงฮะทำไมห่วยแบบนี้ล่ะ เขารีบตักแล้วก็รีบยกแช่ไว้แบบนั้นมันก็เปื่อยหมดน่ะสิ "

เสียงเด็กผู้ชายที่นั่งลุ้นลุงหมีตักปลาอยู่พูดขึ้นด้วยท่าทางเซ็งๆ กลุ่มเด็กเล็กๆสองสามคนที่ยืนล้อมรอบลุงหมีไว้ก็ช่วยเชียร์ช่วยโห่จนเสียงดังยังกับเชียร์มวย ส่วนลุงหมีผู้ถูกกดดันก็กำลังหน้านิ่วคิ้วขมวดกับการตักปลาอยู่ จากที่คิดว่าจะเล่นแค่สองสามกระชอนตอนนี้กระชอนที่เปื่อนยุ่ยหลายสิบอันวางเกลื่อนเต็มไปหมด แพงนะน่ะเล่นเยอะขนาดนั้นแต่ช่างเถอะลุงหมีน่าจะมีตังเยอะแหละคงจ่ายไหวเพราะเป็นถึงบอดี้การ์ดของญาติป้าหนาว

" เฮ้อ!! ทำไมมันยากแบบนี้นะ "

คนแก่สีหน้าหงุดหงิดเดินออกมาจากร้านตักปลาหลังจากที่จ่ายเงินด้วยแบงค์สีเทาให้แม่ค้าไปแล้วหลายใบ ก็บอกแล้วไงว่ามันยาก

" กลับกันเถอะลุงถินหิวข้าวแล้วอะ "

ฉันบอกคนข้างๆที่ยังปรับอารมณ์ไม่ได้ แค่ตักปลาแพ้เด็กไม่รู้จะหงงุดหงิดอะไรนักหนาตาลุงนี่

" ไม่เล่นอย่างอื่นแล้วหรือไง ไหนจะของกินอีกกินแค่ลูกชิ้นไปอย่างเดียวเองไม่ใช่หรอ "

คนข้างๆถามขณะที่เดินตามฉันมาเรื่อยๆ จะเล่นอะไรอีกล่ะมาตั้งแต่ตอนเย็นจนตอนนี้ปาไปสามทุ่มแล้วใครจะเล่นไหว ไหนจะร้านของกินก็เริ่มเก็บกันแล้วด้วย งานวัดแถวนี้เขาไม่ตั้งถึงดึกดื่นเหมือนในผับหรอกนะ

" ไม่อะลุงเขาจะเก็บของกันแล้วจะให้ถินเล่นอะไรล่ะ ร้านของกินก็ทยอยปิดแล้วด้วย "

ฉันหันไปบอกคนข้างๆพลางยู่หน้าใส่ แอบหงุดหงิดเล็กน้อยนะที่ต้องเสียเวลายืนรอคนแก่เล่นตักปลากับเด็กแต่ฉันจะเดินไปตรงอื่นก็ไม่ได้อีกเพราะตอนนี้ไม่มีตังเหลือแล้วสักบาท ไหนคนในงานก็เยอะแยะถ้าหลงกันไปก็ไม่รู้จะตามหากันเจอได้ยังไงเพราะโทรศัพท์ฉันอยู่กับยายที่โรงพยาบาลนู่น

" โกรธหรอ "

หืม? ทำไมลุงหมีถามอะไรแบบนี้ล่ะ ถึงมันจะจริงแค่ศูนย์จุดหนึ่งเปอร์เซ็นก็เถอะ

" เปล่านี่ถินไม่ได้โกรธสักหน่อย ใครจะไปโกรธลุงกันล่ะ "

ฉันตอบแต่ก็ยังไม่วายเลิกหน้างอใส่คนข้างๆอยู่ดี นิสัยนี้ของฉันแก้ไม่หายเลยจริงๆนิสัยเก็บอาการไม่อยู่เนี่ย

" โกรธก็บอกโกรธสิจะได้ง้อถูก "

เดี๋ยวนะ!!

" ลุงเมาปลาหรือไงหรือว่าตักปลาจนเพี้ยนไปแล้วถึงได้พูดอะไรแปลกๆอะ "

" อ้าวก็เวลาผู้หญิงโกรธเขาก็ต้องรีบง้อไม่ใช่หรือไงเจ้านายฉันสอนมา "

โธ่ลุงยังจะมาเอียงคอถามเป็นเด็กไปได้มันไม่ได้เข้ากับเบ้าหน้าลุงเลยสักนิด

" ที่เขาให้รีบง้ออะใช่แต่ลุงเข้าใจไม่ผิด ที่ให้รีบง้ออะอันนั้นเขาให้คนเป็นแฟนกันทำนะลุง "

" หรอ? "

เฮ้อ!!

" เราเป็นแค่คนรู้จักกันไม่ต้องใส่ใจรายละเอียดขนาดนั้นก็ได้ ลุงนี่แก่ปูนนี้แล้วยังไม่รู้เรื่องอีก "

" แล้วมันไม่ดีหรือไงที่คนรู้จักกันง้อกันเวลาโกรธ "

ยังไม่จบ!!

" ไอ้ดีอะมันก็ดีนะลุงแต่ลุงจะไปพูดว่า ง้อ!! กับใครสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้ถ้าลุงจะใส่ใจเขาแบบคนปกติทั่วไปแค่ถามก็พอไม่ต้องง้อเข้าใจป่ะลุง "

" อ๋อต้องเป็นแฟนกันก่อนงี้หรอ "

" เฮ้อ!! "

" เก็บเอาคำว่าง้อไปพูดกับแฟนลุงโน่นไม่ใช่เอามาพูดกับถิน "

" มีแฟนที่ไหนล่ะ แล้วซ้อมง้อเธอก่อนไม่ได้หรือไงเวลามีแฟนไปแล้วฉันจะได้ไม่พลาดกับเขา "

อ๊ากกก!! ลุงเป็นบ้าไปแล้วหรือไง!!