All Chapters of รักผิดสเปค: Chapter 1 - Chapter 10

61 Chapters

EP.1 กระถิน 1/3

กระถิน..." ฮอดเดือนหกล่ะฝนตกฮอยฮ่อย ท่วมนาน้อยของน้องไหลโห่ง ได้เวลาลงนาลงท่ง แต่บ่มีควายสิไถนานำหมู่... ควายบักเฒ่าโตเก่าเขาเเล ปีนี้แย่เฮี่ยวแฮงบ่สู้ อยากได้ควายโตใหญ่ๆขู่หลู่ แพงปานใด๋กะสิสู้ ราคาค่าเซ่า ควายอ้ายใหญ่บ่ ๆ ขอเบิ่งได้บ่ล่ะขอเบิ่งควายเจ้า ควายอ้ายใหญ่บ่ๆ ขอจับได้บ่ ขอบายได้บ่ ถืกใจกะสิขอเซ่า บ่มักควายน้อยล่ะควายจ่อยควายเฒ่า มักควายโตดบ่าวที่เขายาวๆใหญ่ๆ น้องสิเอา สิเอา สิเอา เอา เอา เอา เอา...ไปไถนาซอยอี่แม่ ไผมีควายบักเถิกโตใหญ่ๆ เอามาให้น้องเซ่าไถนาแน ควายโตเก่าของน้องมันเฒ่ามันแก่ อยากได้ควายใหญ่เขาเเล มาซอยอีแม่เฮ็ดนา "หวัดดีนี่กระถินเอง!! ตอนนี้ถินกำลังซ้อมร้องเพลงอยู่ในห้องเรียนเพราะอีกไม่กี่วันแถวบ้านถินจะจัดงานวัด ถินจะไปลงประกวดเพราะว่าถ้าถินชนะถินจะได้ตังด้วยแหละอ้อที่ถินซ้อมร้องเพลงอยู่ตอนนี้ถินไม่ได้รบกวนใครนะเพราะเพื่อนๆที่เรียนห้องเดียวกันยังไม่ขึ้นมาตอนนี้อยู่ระหว่างช่วงพักเที่ยงเขาไปกินข้าวกันหมดแล้วส่วนถินอะห่อข้าวมากินก็เลยขึ้นมารอเพื่อนๆก่อนเพราะถินไม่ได้ไปนั่งกินที่โรงอาหาร เอาล่ะซ้อมต่อล่ะนะ >_ควายอ้ายใหญ่บ่ ๆ ขอเบิ่งได้บ่ล่ะขอเบิ่งควายเจ้า
last updateLast Updated : 2026-07-18
Read more

EP.2 กระถิน 2/3

กระถิน...“ กระถิน! กระถิน! ”ขณะที่ฉันกำลังเดินหิ้วถุงขนมไปส่งให้ลูกค้าตามที่ยายบอก เสียงของใครบางคนก็ดังขึ้นจากด้านหลัง พอมองดูแล้วก็คุ้นๆอยู่นะแต่ว่าเสียงแบบนี้…“ ป้าหนาว! ”ฉันรีบร้องทักกลับไปก่อนจะโบกไม้โบกมือให้ป้ารหัสสุดที่รักด้วยความดีใจเพราะไม่ได้เจอกันอีกเลยหลังจากที่ป้าเรียนจบไปถึงจะเป็นเวลาแค่ไม่กี่เดือนก็เถอะ“ ป้ามาทำอะไรแถวนี้อะ ”ฉันกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้าไปหาป้าด้วยรอยยิ้มแก้มปริก่อนจะเอ่ยถามพลางมองดูบริเวณรอบๆที่ป้ายืนอยู่เผื่อว่าป้าพาใครมาด้วยแต่ก็ไม่เห็นมีใคร“ แวะมาทำธุระน่ะ ว่าแต่เราเถอะมืดค่ำแล้วนะทำไมไม่กลับบ้าน ”ป้ารหัสถามพลางมองหน้าฉันอย่างจับผิด ฉันเลยได้แต่ส่งยิ้มแห้งๆกลับไปให้ป้า นอกจากยายแล้วฉันก็มีแค่ป้ารหัสนี่แหละที่ดีกับฉันและดูแลฉัน หลายครั้งที่ฉันมีปัญหาเรื่องค่าเทอมหรือแม้แต่ค่าบำรุงกิจกรรมต่างๆในมหาลัยป้ารหัสของฉันก็จะคอยช่วยเหลือตลอดถึงแม้ฉันกับยายจะปฎิเสธไปหลายครั้งแต่ป้าก็ยังคอยช่วยเหลือฉันอยู่ดี ไงล่ะป้ารหัสฉันนอกจากกจะสวย รวย ใจดีแล้วยังใจบุญอีกใช่มั้ยล่ะ“ ถินกำลังจะกลับแล้วค่ะป้าพอดีถินออกมาส่งขนมให้ลูกค้า ”“ งั้นไหนๆเราก็เจอกันแล้ว ถินไปกิน
last updateLast Updated : 2026-07-18
Read more

EP.3 กระถิน 3/3

กระถิน..." ถ้าเป็นแบบนี้งั้นถินก็ไม่ต้องไปประกวดร้องเพลงแล้วใช่ป่ะ "เสียงของอบเชยที่นั่งเคี้ยวขนมอยู่ตรงหน้าฉันถามขึ้น ตอนนี้เราสองคนนั่งอยู่ในสวนหย่อมของมหาลัยเพราะก่อนหน้านี้ฉันเล่าเรื่องที่ฉันต้องเริ่มทำงานวันนี้ให้อบเชยฟังแล้ว และดูเหมือนว่าอบเชยจะดีใจกว่าฉันซะอีกที่เห็นว่าฉันได้งานที่มีค่าจ้างเยอะๆ" ใช่ ถินเสียดายมากเลยอะเชย อุตส่าห์ตั้งใจซ้อมว่าจะไปคว้าเหรียญทองซะหน่อยคืนนี้ "ฉันตอบพลางถอนหายใจออกมายาวๆ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะอยากไปร้องเพลงที่งานวัดจนไม่อยากไปทำงานที่ป้าหนาวหามาให้หรอกนะ ฉันดีใจด้วยซ้ำที่ป้าหนาวไม่ได้ทิ้งฉันแถมยังใจดีหางานให้อีก แต่ที่ยังอาลัยอาวรณ์กับงานวัดคืนนี้อยู่ก็เพราะว่าอยากได้เงินหลายๆทางต่างหากแต่ก็ช่างเถอะฉันตัดใจแล้วล่ะ' ขออนุญาตอาจารย์ที่กำลังทำการสอนอยู่ในขณะนี้ทุกท่าน นี่คือเสียงจากห้องประชาสัมพันธ์มหาวิทยาลัย..... ขอเชิญนางสาวมินตรา เริงร่า ที่ห้องประชาสัมพันธ์เดี๋ยวนี้ด้วยค่ะ '" อ้าวนั่นชื่อถินนี่นามีอะไรอะ "หลังจากเสียงประชาสัมพันธ์ของทางมหาวิทยาลัยจบลง อบเชยที่นั่งกินขนมอยู่ก็เงยหน้ามาสบตากับฉันพลางถามขึ้น นั่นน่ะสิมีอะไรนะทำไมถึงเรียกฉ
last updateLast Updated : 2026-07-18
Read more

EP.4 เซ็น 1/2

เซ็น...ผมเดินเกาะแขนยัยตัวเล็กมาตามซอยมืดๆแคบๆเรื่อยๆ จากที่คิดว่าซอยแค่นี้ไม่น่าจะมีอะไรน่ากลัวผมกับคิดผิดแค่หมาวัดสิบกว่าตัวเห่าหอนตามรายทางไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกกลัวขึ้นมาเลยสักนิดนอกเสียจากว่าพื้นดินที่ผมเหยียบอยู่ตอนนี้ผู้คนเรียกมันว่าป่าช้าซึ่งเป็นพื้นที่แห่งหนึ่งในประเทศไทยที่มีเรื่องเล่ามากมายเกี่ยวกับภูติผีและวิญญาณ ผมเคยดูภาพยนต์สยองขวัญมาก็มากเรียกได้ว่าผมแทบจะรู้จักผีทุกชาติของทุกแผ่นดินในโลกใบนี้โดยเฉพาะผีในประเทศไทยที่เขาว่ากันว่าน่ากลัวสุดๆเนื่องจากเจ้านายของผมนั้นเป็นคนไทยและแน่นอนว่าทั้งเรื่องเล่า ตำนานและความเชื่อเกี่ยวกับผีและวิญญาญที่ถูกส่งต่อกันมารุ่นต่อรุ่นทำให้ผมได้ยินและได้ฟังเรื่องพวกนี้มาจากเจ้านายของผมอยู่มาก โดยเฉพาะคุณหนูพบรักคุณหนูใหญ่ของตระกูลที่ผมทำงานให้ เธอนั้นชอบมีเรื่องเล่าน่ากลัวๆและความเชื่อแปลกๆมาเล่าให้ผมฟังอยู่บ่อยๆจนความกลัวผีของผมนั้นมันฝังลึกลงไปอย่างไม่มีวันรักษาได้แม้ว่าผมจะไปพบจิตแพทย์มาแล้วก็ตาม ที่สำคัญเพราะผีไม่สามารถตายได้อีกครั้งและมันก็ไม่ได้กลัวลูกปืน ' ผี ' จึงเป็นสิ่งเดียวในชีวิตที่ผมกลัว และวัดไทยจึงกลายเป็นสถานที่ต้องห้ามสำหรับผ
last updateLast Updated : 2026-07-18
Read more

EP.5 เซ็น 2/2

เซ็น...ภารกิจของผมที่คุณหนูเล็กมอบหมายให้ทำคือการพายัยตัวเล็กนี่ไปเก็บของที่บ้านแล้วย้ายมาไว้ที่พักในผับนั้นผ่านไปได้ด้วยดีและจบลงด้วยการพายัยตัวเล็กไปเยี่ยมคุณยายที่นอนป่วยอยู่ที่โรงพยาบาล แต่เนื่องจากยัยตัวเล็กนี่ยังมีหน้าที่ต้องทำก็คือต้องกลับมาเรียนและกลับมาทำงาน คุณหนูเล็กจึงจ้างพยาบาลพิเศษมาช่วยดูแลคุณยาย แน่นอนว่าตอนนี้ผมก็ได้พายัยตัวเล็กนี่เดินทางกลับมาถึงผับเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แต่ดูเหมือนว่าการเดินทางแบบกระทันหันและกลับไปกลับมาในวันนี้จะทำให้คนข้างๆนั้นอ่อนเพลียและหลับไป" นี่ถึงแล้ว "ผมหันไปเรียกคนข้างๆที่นอนหลับคอพับอยู่ แต่ดูเหมือนว่าจะหลับลึกเพราะผมทั้งเขย่าทั้งส่งเสียงดังก็ไม่ยอมตื่น" เฮ้ เธอตื่นได้แล้ว "ผมเรียกอีกครั้งก่อนจะเขย่าตัวคนข้างๆแรงๆแต่ก็เหมือนเดิม ทำเหมือนไปกินยายนอนหลับมายังไงยังงั้นคนบ้าอะไรจะหลับลึกขนาดนี้" เฮ้อ!! ทำไมฉันต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยนะถ้าไม่ใช่เพราะคุณหนูล่ะก็... "ยิ่งคิดก็ยิ่งหงุดหงิด งานผมมีเยอะแยะในแต่ละวันต้องช่วยงานเจ้านายคนนั้นเจ้านายคนนี้แถมยังต้องมาดูแลกิจการที่นี่ที่ผมเป็นหุ้นส่วนอีกครึ่งหนึ่ง แล้วยังต้องมาดูแลยัยเด็กนี่อีก วุ่นวา
last updateLast Updated : 2026-07-18
Read more

EP.6 งานวัด 1/2

กระถิน..." เชยจะไม่ไปงานวัดกับถินจริงๆหรอ "ฉันถามอบเชยเพื่อนซี้ที่กำลังเดินลงมาจากตึกเรียนพร้อมกันเย็นวันนี้เป็นวันที่สองที่วัดแถวบ้านฉันจัดงานขึ้น ฉันตั้งใจว่าฉันจะแวะที่งานสักแป๊บก่อนกลับแต่เหมือนอบเชยจะไม่อยากไปกับฉันเลย" ไม่ไปหรอกถินก็รู้นี่ว่าเชยไม่ชอบไปเดินในที่ๆคนเยอะๆ แล้วงานวัดสมัยนี้มันไม่ได้ปลอดภัยเหมือนเมื่อก่อนแล้วนะถินเดี๋ยวพวกวัยรุ่นก็ยกพวกตีกันพาให้เราโดนลูกหลงไปด้วยหรอก "เห็นมั้ยฉันบอกแล้วว่าอบเชยอะไม่อยากไปเลยหาเหตุผลต่างๆนานามา เฮ้อ!! ฉันไปกับลุงสองคนก็ได้" ชิไม่ไปก็ไม่ไป "ฉันหันไปยู่หน้าใส่อบเชยก่อนจะออกมายืนหน้าตึกคณะเพื่อรอลุงหมี วันนี้เป็นวันที่สองที่ตาลุงหมียักษ์นั่นจะมารับฉันแล้ววันนี้ก็เป็นวันแรกที่ฉันจะเริ่มงานที่ผับนั่นด้วย" ว่าแต่ถินจะกลับยังไงอะแล้วนี่เริ่มงานที่ผับนั่นแล้วหรอ "ขณะที่ยืนรอลุงหมีมารับอบเชยก็ชวนคุยรอไปด้วยเพราะอบเชยเองก็ต้องรอคนมารับเหมือนกัน" เดี๋ยวมีคนมารับน่ะแค่วันนี้วันเดียวล่ะมั้งแล้วก็งานน่ะถินเริ่มวันนี้แหละเป็นวันแรกเลย "ฉํนหันไปตอบพลางเหลือบไปมองทางที่รถผ่านไปผ่านมาด้วยเพราะกลัวว่าลุงหมีจะมองไม่เห็น" อื้มงั้นก็ดีแล้ว งั้
last updateLast Updated : 2026-07-24
Read more

EP.7 งานวัด 2/2

กระถิน...ครึ่งชั่วโมงที่ลุงหมีอนุญาตให้ฉันเดินเล่นในงานวัดนั้นหมดไปอย่างรวดเร็วจากที่คิดว่าจะเดินหาของกินให้ทั่วงานกลับมาเสียเวลาปาลูกโป่งเอาตุ๊กตาแล้วก็ต่อแถวซื้อลูกชิ้นปิ้งซะนี่ เหลืออีกหลายอย่างที่ฉันอยากจะกินเพราะขนมบางอย่างต้องรองานวัดเท่านั้นถึงจะมีแต่ก็คงไม่ทันเพราะหมดเวลาแล้วไม่น่าปาลูกโป่งเลย ถ้ารู้ว่าลุงหมีปาแม่นฉันให้ลุงหมีปาไปตั้งนานแล้วจะได้มีเวลาไปทำอย่างอื่น" ทำไมทำหน้าแบบนั้น "เสียงลุงหมีที่เดินอุ้มตุ๊กตาให้ฉันอยู่ข้างๆถามขึ้น ตอนนี้ฉันกับลุงหมีกำลังเดินออกจากงานด้วยกันแต่ฉันยังไม่อยากกลับเลยนะยังเที่ยวไม่เต็มที่เลยแต่ก็ไม่ลืมหรอกว่าคืนนี้ฉันต้องทำงานเพราะฉะนั้นฉันตัดใจก็ได้" ไม่มีอะไรหรอกลุง ว่าแต่ถินต้องเริ่มงานกี่โมงอะ "ฉันหันไปถามลุงหมีที่ยังคงมองไปมองมารอบๆงานด้วยความสนใจเหมือนเด็กไม่เคยออกมาเที่ยวยังไงยังงั้น" อยากเที่ยวก็เที่ยวต่องานไว้ทำวันหลังก็ได้ แต่ให้แค่วันนี้วันเดียวนะ "คนข้างๆพูด" จริงหรอลุง!! "ฉันถามคนข้างๆอย่างตื่นเต้น ก็งานวันนี้วันสุดท้ายแล้วนี่นาแถมของกินยังเยอะแยะอีกด้วยไม่ได้เดินชิมของกินรอบงานก็พลาดน่ะสิของอร่อยๆทั้งเลย" จะไปทำอะไรก็ไป
last updateLast Updated : 2026-07-24
Read more

EP.8 เริ่มงานวันแรก

กระถิน...วันนี้เป็นวันที่ฉันตื่นเต้นที่สุดเพราะจะได้เริ่มงานวันแรกถึงจะทำแค่เก็บแก้วล้างจานแต่ฉันก็ตื่นเต้นอยู่ดี นี่มันเป็นครั้งแรกที่ฉันได้มาอยู่ท่ามกลางแสงสีในผับเลยนะเคยเห็นแต่ในทีวีในละครตอนนี้ฉันได้มาอยู่ตรงนี้จริงๆแล้วล่ะ ถึงแม้ว่าฉันจะพักที่นี่แต่ตอนกลางคืนลุงหมีก็ไม่ได้อนุญาตให้ฉันออกจากห้องมาเดินเล่นข้างนอกหรือเดินเพ่นพ่านในผับเพราะลุงหมีขู่จะกินหัวฉัน อีกอย่างแค่ก้าวขาออกจากห้องลุงหมีก็รู้แล้วเพราะว่าห้องนอนของฉันมันอยู่ในห้องนอนของลุงหมีอีกทีไงล่ะ" นี่โบ๊ทน่าจะรุ่นเดียวกันกับเธอนั่นแหละทำงานแผนกเดียวกันกับเธอเก็บแก้วล้างจาน "เสียงลุงหมีที่เดินพาฉันไปแนะนำตัวกับคนในร้านพูดเมื่อพาเดินมาหาผู้ชายตัวสูงน่าตาน่ารักซึ่งน่าจะเป็นรุ่นราวคราวเดียวกับฉันและฉันก็เดาถูก" หวัดดีโบ๊ทเราชื่อกระถินนะ "ฉันทักทายพร้อมกับส่งยิ้มให้คนตรงหน้าที่ยืนฉีกยิ้มให้ฉันอยู่ ดูๆแล้วโบ๊ทน่าจะเป็นผู้ชายอารมณ์ดีนะถ้าให้ฉันเดาต่างจากลุงหมีที่หน้านิ่งตลอดเวลานอกเสียจากว่าจะทำหน้าอารมณ์เสียใส่ฉันเวลาคุยกัน" อื้ม เราชื่อโบ๊ททำงานที่นี่ได้ปีกว่าแล้ว "คนตรงหน้าบอกยิ้มๆ" งั้นพวกเธอสองคนก็ช่วยกันตรงนี้ไปก่อ
last updateLast Updated : 2026-07-24
Read more

EP.9 รู้หน้าไม่รู้ใจ 1/2

กระถิน...เลิกเรียนวันนี้ฉันรีบแยกกับอบเชยเร็วกว่าทุกวันเพราะไม่อยากให้อบเชยรู้เรื่องนี้อีกอย่างฉันก็ตั้งใจไว้อยู่แล้วว่าจะหาทางปฏิเสธโบ๊ทไปในเร็วๆนี้แต่ตอนนี้ขอตั้งหลักก่อน ที่สำคัญถ้ายายกับป้าหนาวรู้ฉันต้องซวยแน่ๆเลยอีกทั้งเมื่อเช้าตอนลุงมาส่งฉันที่มหาลัยฉันก็ไม่ได้บอกลุงด้วยว่าไม่ต้องมารับเพราะอยู่ดีๆก็รู้สึกกลัวลุงขึ้นมา ว่าจะยืมโทรศัพท์อบเชยโทรไปบอกลุงหลังจากนั้นก็ลืม" กระถิน!! ทางนี้!! "เสียงทุ้มของใครบางคนโบกมือให้ฉันไกลๆเมื่อฉันเดินออกมาหน้ามหาลัย พอเห็นหน้าโบ๊ทที่ยืนยิ้มอยู่ฉันก็รู้สึกผิดกับลุงขึ้นมา จะว่าไปฉันก็เพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองไม่น่าให้โบ๊ทมารับเลยเราเพิ่งรู้จักกันแท้ๆ ถ้าเขาจะจีบฉันก็จีบที่ผับไปสิ จีบแล้วฉันไม่ชอบฉันก็ไม่เห็นต้องแคร์เลยถ้าทำงานร่วมกันไม่ได้ฉันก็ขอลุงทำแผนกอื่นก็ได้นี่นาไม่น่าเลยกระถินเอ๊ย นี่อะไรจะไปดูหนังกันอยู่แล้วแถมจะไปกินข้าวด้วยกันอีกฉันนี่ไว้ใจคนง่ายชะมัดเลย" กระถินมองหาใครอยู่หรอ "คนข้างๆถามขึ้น ฉันกำลังมองหาลุงน่ะเผื่อว่าลุงจะมารับแต่...ลุงจะมารับฉันหลังเลิกเรียนแล้วอีกยี่สิบนาทีของทุกวันและวันนี้ลุงก็คงมาไม่ทันฉันหรอกเพราะฉันกับโบ๊ทเราเดิน
last updateLast Updated : 2026-07-24
Read more

EP.10 รู้หน้าไม่รู้ใจ 2/2

กระถิน..." ไปไหนมา "น้ำเสียงนิ่งเรียบทว่าน่ากลัวพอๆกับสีหน้าของคนที่เอ่ยถามฉันดังขึ้นเมื่อฉันก้าวเข้าไปในห้อง ตอนนี้พวกพี่ๆการ์ดคนอื่นเขาคงไปทำงานกันหมดแล้วเพราะในห้องนั่งเล่นมีเพียงคนตัวสูงที่ทำสีหน้าไม่สบอารมณ์ยืนอยู่" ฉันถามว่าเธอไปไหนมา!! "คนที่เดินเข้ามาใกล้ฉันตะคอกเสียงดังลั่นจนฉันตัวสั่นไปหมด" คือถิน... "" ลับหลังคุณหนูเล็กเธอก็คงทำตัวแบบนี้สินะเห็นซื่อๆใสๆที่ไหนได้เธอมันก็แค่เด็กใจแตกคนหนึ่งที่เข้ามาปอกลอกคุณหนูของฉัน!! "คนตรงหน้าตะโกนใส่หน้าฉันรัวๆเมื่อฉันก้าวเข้าไปในห้องโดยไม่รอฟังอะไรหรือถามอะไรฉันสักคำ นี่สินะพวกผู้ใหญ่แค่เห็นแค่ได้ยินมาก็คิดเองเออเองเป็นเรื่องเป็นราวไปหมดไม่ฟังไม่ถามอะไรเพราะคิดว่าเด็กจะเป็นเหมือนที่พวกเขาคิด" มันไม่ใช่แบบนั้นนะลุง คือ... "ฉันบอกคนตรงหน้าเสียงสั่นเวลานี้ฉันอยากจะอ้าปากเถียงให้ได้เหมือนกับทุกครั้งแต่ก็พูดไม่ออก พอได้ยินแค่ประโยคที่ลุงว่าฉันเมื่อกี้เรี่ยวแรงที่มีของฉันก็แทบหมดแล้ว ฉันไม่ได้เป็นเด็กใจแตกสักหน่อยแล้วฉันก็ไม่เคยคิดจะหลอกหรือปอกลอกป้าหนาวเลยนะ ฉันสำนึกในบุญคุณของป้าหนาวตลอดเวลา" ถ้าไม่ใช่แบบนั้นแล้วแบบไหน!! ดูสภาพของเ
last updateLast Updated : 2026-07-24
Read more
PREV
1234567
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status