LOGIN"แก...วันนี้ไปกินเลี้ยงที่ห้องฝุ่นกัน"ปรายฟ้าเอ่ยบอกเพื่อนรักที่กำลังแต่งตัวไปเรียน
"เอาดิ..."เพียงฝันตอบ พร้อมกับหยิบกระเป๋าสะพายเดินออกไปนอกห้อง วันนี้เธอไปรถคันเดียวกับปรายฟ้า เพราะถึงยังไงก็ต้องไปฉลองวันเกิดที่ห้องน้องชายอยู่แล้ว
"ทักไปบอกพี่ปราณด้วยให้ไปเจอกันห้องฝุ่น"ปรายฟ้าบอก
"อืม...ตอนนี้คงยังไม่ออกเวรมั้ง...แต่เดี๋ยวส่งโลเคชั่นคอนโดฝุ่นให้ก็ได้"มือเล็กเปิดเข้าไปในแอพไลน์พร้อมกับปักหมุดโลเคชั่นคอนโดไต้ฝุ่น จากนั้นก็เข้าไปเรียนปกติ
16.00 น.
กว่าจะเลิกเรียนก็ถึงกับเบลอเลย เพราะวันนี้ปรายฟ้าและเพียงฝันต้องเข้าแล็บทั้งเช้าและบ่าย กว่าจะเลิกก็ปาไปเกือบจะ4โมงเย็นแล้ว
"แทบอ้วกเลยวันนี้...ไปซื้อของไปทำกินกัน"ปรายฟ้ากล่าว
"ฝัน..."แต่ระหว่างที่ทั้งคู่เดินมาจนถึงรถยนต์ของปรายฟ้า เสียงของแดนเทพก็ดังขึ้น พร้อมกับวิ่งตรงมาทางเธอและเพื่อนสาว "สุขสันต์วันเกิดนะ..."แดนเทพยื่นกล่องที่ห่อหุ้มด้วยกระดาษสีเงินส่งให้เธอด้วยรอยยิ้ม แต่เพียงฝันอึกอักไม่ยอมรับมันมา เพราะนึกถึงคำพูดของปราณไม่ให้อยู่ใกล้ๆ ผู้ชายคนอื่น "รับไป
เอิงเอย2"นี่โทรศัพท์...ปลดล็อกแล้ว...รีบไปจัดการเรื่องของเธอให้เสร็จ...แล้วก็รีบไปบอกฝันก่อนที่มันจะยิ่งไปกันใหญ่"ปราณยื่นโทรศัพท์ให้เอิงเอย "อ้อ...วานชงกาแฟให้หน่อยนะ...เสร็จแล้วก็ออกไปเลย""ค่ะ"เอิงเอยพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ของอบเชยลงไปในกระเป๋าจากนั้นก็รีบไปชงกาแฟมาให้ปราณตามคำสั่งแต่ระหว่างที่เธอวางกาแฟลงก็เป็นจังหวะเดียวกันกับที่เพียงฝันมา ปราณมองหน้าเอิงเอยเชิงบอกให้ออกไป ซึ่งเธอก็เข้าใจและยอมเดินออกไปทันที"เจ...ว่างไหม..."เอิงเอยเดินเข้าไปหาเจไดในห้องตรวจ"อื้มพักเบรกอยู่...ได้โทรศัพท์มาแล้วเหรอ""ได้มาแล้ว...เมื่อกี้น้องฝันเข้ามาหาหมอปราณ...สีหน้าเครียดๆ ...เอยควรไปบอกความจริงกับน้องเลยดีไหม?""จัดการให้เสร็จเถอะ...แค่คำพูดมันเชื่ออะไรไม่ได้หรอก...ฝันจะคิดมากกว่าว่าเอยกับหมอปราณเตี๊ยมกันแล้วแอบมีสัมพันธ์ลับกัน...รอหลักฐานเอาไปยืนยันทีเดียวเถอะ...เจเชื่อว่าทั้งคู่จะกลับมาหากัน""เอยไม่สบายใจเลยเจ..."เอิงเอยหลุบตาลงต่ำอย่างรู้สึกผิดจริงๆ"ก็เจบอกแล้ว...เอยก็ไม่ฟัง...คงต้องรอเว
3วันต่อมา..."น้ำไหม...จะได้สดชื่น..."เสียงแดนเทพเอ่ยขึ้นพร้อมกับยื่นแก้วน้ำพั้นซ์ให้คนตัวเล็กที่ช่วงนี้ดูซึมๆ และเขาก็ใช้จังหวะนี้แหละที่จะเข้ามาดามใจ"พี่ฝัน...ไปกัน...ปรายรออยู่..."ไต้ฝุ่นเห็นท่าไม่ดี จึงรีบเข้ามาดึงเพียงฝันให้ลุกตามไป "น้ำนี่ผมขอนะพี่...พอดีวิ่งมาเมื่อกี้แล้วคอแห้งน่ะ"มือหนาคว้าหมับไปที่แก้วน้ำพั้นซ์ที่แดนเทพตั้งใจซื้อมาให้เพียงฝัน แต่ก็ถูกไต้ฝุ่นแย่งไปดื่มหน้าตาเฉย"กั๊กไว้ให้พี่แฟนว่างั้น?"แดนเทพเอ่ยขึ้นกับตัวเองเบาๆ หลังจากที่ทั้งคู่เดินออกไปจากตรงนั้นแล้ว"แก...ไปดูหนังกัน...วันนี้มีหนังเข้าใหม่"ปรายฟ้าเอ่ยชวน จริงๆ ก็ตั้งใจจะไปเดทกับแฟนสองคนนั้นแหละแต่บังเอิญช่วงนี้เพื่อนเฮิร์ท จะปล่อยไว้คนเดียวก็เป็นห่วง เลยต้องเอาเพื่อนไปด้วย"ไปกันเถอะ...เดี๋ยวฉันจะไปดูหอใหม่แล้ว...""หมายความว่ายังไง?""ฉันไม่อยากรบกวนแก...ฉันจะย้ายไปอยู่ใกล้มหาวิทยาลัย...จะได้เดินทางสะดวก"เพียงฝันกล่าว"แก...ไม่ต้องย้ายหรอก...อยู่นี่แหละ...ไม่รบกวนเลย"ปรายฟ้าขัดขึ้น"ไม่เอาแก...รบกวนแกเปล่าๆ ...""แกจะอ
เอิงเอย...ทันทีที่ฉันทำทุกอย่างสำเร็จ ฉันเห็นแววตาผิดหวัง และเจ็บปวดที่มองมายังคนรักของตัวเอง ที่เธอคิดว่าเขานอกใจนอกกายและทรยศหักหลังความรักของเธอ วินาทีแรกที่ฉันเห็นไอ้หมอนั่นมองหน้าแฟนสาวคนนั้น มันสะใจ ฉันทำสำเร็จแล้ว ฉันแก้แค้นให้น้องสำเร็จแล้ว ผู้ชายคนนั้นเจ็บปวดเพราะความรักเหมือนกับที่อบเชยน้องสาวของฉันเจอ แม้นี่จะไม่ได้เจ็บถึงครึ่งของน้องฉันที่ต้องเจอ แต่ตอนนี้ความรักของหมอนั่นกำลังจะจบลงแล้วแต่...ทำไมมันกลับรู้สึกว่างเปล่าแบบนี้ล่ะ...ฉันสะใจแค่ตอนนั้น แต่ก็รู้สึกผิดที่ไปทำลายความรักของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรด้วยเลย ฉันนั่งกอดเข่านั่งคิดทบทวนหลังจากที่ทุกคนแยกย้ายกันไปแล้ว ฉันกลับรู้สึกไม่ได้มีความสุขกับสิ่งที่ตัวเองทำลงไปเลยสักนิดแล้วคำถามคือ...เจไดมาหาฉันที่นี่ทำไม...แววตาของเขาดูผิดหวังไม่ต่างจากเพียงฝันเลย เขามองฉันด้วยแววตาแบบนั้น มันยิ่งทำให้ฉันยิ่งรู้สึกว่าสิ่งที่ตัวเองได้ทำลงไปนั้นทำไม่ถูกต้อง ฉันนั่งมองห้องที่ฉันเพิ่งทำการเช่าเพื่อแก้แค้นหมอปราณ เมื่อ1อาทิตย์ก่อน ฉันได้ยินน้องสาวของเขาพูดถึงแผนการงานวันเกิดของเพียงฝัน เพื่อ
อีกด้าน...เหตุการณ์ก่อนออกจากห้อง21.50น.ร่างสูงที่สลบไม่ได้สติไปตั้งแต่เมื่อคืน จนตอนนี้ เป็นเวลาเกือบจะ4ทุ่มแล้ว ด้วยเพราะดื่มกาแฟแก้วนั้นไปเยอะ บวกกับยาที่เอิงเอยผสมลงไปเยอะพอสมควร จึงทำให้เขาหลับลากยาวมาจนถึงตอนนี้"โอ๊ย..."ร่างสูงค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา มันหนักตาจนแทบจะลืมตาไม่ขึ้น แถมยังรู้สึกมึนหัวบวกกับความเพลียอีกด้วย"ตื่นได้เวลาพอดีเลยนะ...ออกไปได้แล้ว...ออกไปเจอกับความรักที่พังทลาย...ออกไปสิ"เอิงเอยกล่าว พร้อมกับเหยียดยิ้มเย้ยหยัน ปราณรีบลุกขึ้นจากโซฟา พร้อมกับสำรวจเสื้อผ้าของเธอและของเขา ที่มันยังอยู่ในสภาพที่ปกติทั้งคู่ "ไม่ต้องมองขนาดนั้นหรอก...ฉันไม่คิดโง่ๆ เอากับคุณหรอกนะ...""เธอคิดจะทำอะไรเอิงเอย..."ปราณยังคงถามด้วยความไม่เข้าใจ ถ้าเป็นในละคร เขาจะต้องโดนวางยา แล้วตื่นมาบนเตียงพร้อมกับข้างกายที่มีตัวร้ายไม่ใส่อะไรเลย แต่นี่ไม่...ทุกอย่างปกติ...เธอมีเสื้อผ้าครบทุกชิ้น เขาเองก็เช่นกัน มันเลยทำให้เขาเดาทางเธอไม่ออกว่าเธอจะทำอะไร แถมมองหาโทรศัพท์ที่ตอนนี้มันดังขึ้นมาไม่หยุด แถมมีข้อความแจ้งเตือนนับร้อยข้อความทั้งของน้องสาวและของแฟ
"อื้ม~"ลิ้นร้อนค่อยๆ สอดแทรกเข้าไปควานหาความหอมหวานในโพรงปากนุ่มลื่น จนพอใจ จากนั้นก็ค่อยๆ ขบเม้มไปตามซอกคอหอมจนเกิดรอยแดงจางๆ อกอวบอิ่มถูกเรียวลิ้นหนาโลมเลียจนร่างเล็กเสียวซ่านสะท้านทรวงไปจนเผลอแอ่นอกอวบนั่นสู้กับลิ้นหนาของเขา สองแขนค้ำยันไว้ที่ด้านหลังพร้อมกับเอนตัวกึ่งนั่งกึ่งนอน ส่วนปราณก็โน้มตัวไปเล้าโลมร่างเล็กจนหนำใจ"คนอะไรหอมไปทั้งตัว"ปราณยกยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะค่อยๆ ถอดปราการของตนออกจนเหลือไว้แค่ร่างกำยำเปลือยเปล่า ท่อนล่างที่มันแข็งขืนขึ้นมาจนร่างบางตาโตเพราะไม่เคยที่จะชินกับขนาดของมันเลยสักนิด "อีกไม่กี่วัน ยาคุมก็หมดแล้ว ไว้พี่จะป้องกันเองนะครับ พี่ไม่อยากให้ฝันฉีดแล้ว""พี่ปราณนี่หื่นกว่าที่ฝันคิดนะคะ...อื้ม..."ยังพูดไม่ทันจะจบประโยคร่างเล็กก็ครางออกมาเสียงดังเมื่อปากหนาดูดไปยังเต้าอวบเสียแรง"นี่ลดลงเยอะแล้วนะครับ"พูดจบก็ก้มลงฉกชิมเต้าอวบที่มียอดประทุมถันสีหวานชูชันแข็งเป็นไตอย่างหื่นกระหาย นิ้วเรียวก็สอดแทรกเข้าไปในร่องรักคับแคบ ชักเข้าชักออกจนสะโพกมนนั้นลอยเด้งรับสัมผัสสวาทที่ปราณกำลังปรนเปรอ"อ๊ะ...พะ...พี่ปราณ..."เสียงหวานครางออก
"แก...วันนี้ไปกินเลี้ยงที่ห้องฝุ่นกัน"ปรายฟ้าเอ่ยบอกเพื่อนรักที่กำลังแต่งตัวไปเรียน"เอาดิ..."เพียงฝันตอบ พร้อมกับหยิบกระเป๋าสะพายเดินออกไปนอกห้อง วันนี้เธอไปรถคันเดียวกับปรายฟ้า เพราะถึงยังไงก็ต้องไปฉลองวันเกิดที่ห้องน้องชายอยู่แล้ว"ทักไปบอกพี่ปราณด้วยให้ไปเจอกันห้องฝุ่น"ปรายฟ้าบอก"อืม...ตอนนี้คงยังไม่ออกเวรมั้ง...แต่เดี๋ยวส่งโลเคชั่นคอนโดฝุ่นให้ก็ได้"มือเล็กเปิดเข้าไปในแอพไลน์พร้อมกับปักหมุดโลเคชั่นคอนโดไต้ฝุ่น จากนั้นก็เข้าไปเรียนปกติ16.00 น.กว่าจะเลิกเรียนก็ถึงกับเบลอเลย เพราะวันนี้ปรายฟ้าและเพียงฝันต้องเข้าแล็บทั้งเช้าและบ่าย กว่าจะเลิกก็ปาไปเกือบจะ4โมงเย็นแล้ว"แทบอ้วกเลยวันนี้...ไปซื้อของไปทำกินกัน"ปรายฟ้ากล่าว"ฝัน..."แต่ระหว่างที่ทั้งคู่เดินมาจนถึงรถยนต์ของปรายฟ้า เสียงของแดนเทพก็ดังขึ้น พร้อมกับวิ่งตรงมาทางเธอและเพื่อนสาว "สุขสันต์วันเกิดนะ..."แดนเทพยื่นกล่องที่ห่อหุ้มด้วยกระดาษสีเงินส่งให้เธอด้วยรอยยิ้ม แต่เพียงฝันอึกอักไม่ยอมรับมันมา เพราะนึกถึงคำพูดของปราณไม่ให้อยู่ใกล้ๆ ผู้ชายคนอื่น "รับไป







