Novels by คาราเมลคัสตาร์ด

หลังจากที่พาปราณไปไหว้พ่อแม่ อยู่ๆ ก็ถูกขอแต่งงานซะงั้น ทั้งคู่อยู่พักผ่อนไม่นานก็กลับกรุงเทพกัน และวันนี้ปราณก็ได้พาเเฟนตัวเล็กของเขากลับบ้านมาเจอพ่อของเขาด้วย"คุณท่านรออยู่ด้านในแล้วค่ะคุณหนู"คุณป้าวัยกลางคนเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม และยังไม่ลืมระบายยิ้มให้แฟนของคุณหนูของบ้านด้วย"มากันแล้วเหรอ เข้าบ้านก่อนลูก"ปุริมเอ่ยทักทายว่าที่ลูกสะใภ้ด้วยรอยยิ้มอบอุ่น"สวัสดีค่ะคุณลุง"เพียงฝันยกมือไหว้พ่อของปราณพร้อมกับส่งยิ้มสดใสไปให้ท่าน ที่ยืนยิ้มมองด้วยความเอ็นดู"ลุงอะไรล่ะหนูฝัน เรียกพ่อได้แล้วมั้ง ได้ข่าวว่าเจ้าลูกชายของพ่อขอหนูแต่งงานแล้วด้วยนี่เนอะ เข้ามาก่อนมาคุยเรื่องสินสอดทองหมั้นข้างในก่อน"คำพูดของพ่อปราณทำเอาร่างเล็กถึงกับก้มหน้าหงุดด้วยความเขิน ใบหน้าใสแดงระเรื่อขึ้น"อยากกินเกี๊ยวน้ำฝีมือพ่อจังครับ วันนั้นผมทำให้ฝันกิน ฝันชมว่าอร่อยใหญ่เลย วันนี้เลยอยากให้มาชิมสูตรต้นตำรับ""พ่อทำไว้แล้ว เดี๋ยวมาคุยกันก่อนแล้วค่อยไปกิน หนูหิวไหมลูก?"ปรายประโยคปุริมเอ่ยถามร่างเล็ก"ยังค่ะคุณพ่อ""ได้แฟนน่ารักนะ เห็นแล้วคิดถึงแม่เราเลยไม่คิดว่าลู

@บ้านเพียงฝัน"บ้านน่าอยู่จัง"ปราณเอ่ยขึ้นเมื่อเข้ามาจอดรถที่ลานจอดรถข้างๆ ตัวบ้านของเพียงฝัน บรรยากาศรอบบ้านร่มรื่น มีสนามหญ้าเล็กๆ หน้าบ้าน หลังบ้านมีสวนผักเล็กหลังบ้านมีสวนผักเล็กๆ พื้นที่ไม่มากแต่ทุกตารางพื้นที่นั้นใช้สอยคุ้มค่า บ้านของเพียงฝันเป็นเพียงบ้านเดี่ยวแฝดที่ติดกับบ้านของไต้ฝุ่น มี3ห้องนอน2ห้องน้ำ 1ห้องครัว 1ห้องโถง"เอ้าฝัน กลับบ้านเหรอลูก"เสียงของหยาดฝนเอ่ยถามเพียงฝันอยู่ตรงรั้วกั้นระหว่างบ้านเธอและบ้านป้า"ค่ะป้าฝน""สวัสดีครับป้า"ปราณยกมือไหว้ป้าของเพียงฝันด้วยท่าทางนอบน้อม พร้อมกับส่งยิ้มบางๆ ไปให้หยาดฝน"สวัสดีลูก..."หยาดฝนรับไหว้พร้อมกับหันไปมองหน้าเพียงฝันเชิงถาม"นี่พี่ปราณ แฟนฝันเองค่ะป้าฝน ช่วงนี้พี่เขาพักร้อน เลยพาฝันกลับมาบ้าน"ร่างบางเอ่ยบอกผู้เป็นป้าด้วยรอยยิ้ม"อ้อ ตามสบายเลยจ้ะ งั้นป้าไม่กวนแล้ว ป้าว่าจะไปเก็บไข่ที่ฟาร์ม อยากได้อะไรก็บอกป้านะลูก"หยาดฝนเอ่ยบอกร่างเล็กด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน จากนั้นก็เดินไปที่รถกระบะแล้วขับออกจากบ้านไปทันที"เข้าบ้านก่อนค่ะพี่ปราณ เดี๋ยวฝันทำอาหารเที่ยงให้ทาน"เพียงฝันหันไ

"ภูมิใจจัง...มีแฟนหล่อ...แถมอบอุ่นอีกด้วย...รักจนโงหัวไม่ขึ้นเลยค่ะ"ร่างบางเอ่ยบอกคนตัวสูงที่อุ้มเธอลงมาในอ่างหลังจากแปรงฟันเสร็จ"โงหัวไม่ขึ้นก็ดีแล้วครับ จะได้ไม่ต้องไปมองใคร มองแค่พี่คนเดียว อาบน้ำเถอะครับ เดี๋ยวพี่ไปเตรียมอาหารเช้าให้"ปราณพูดแค่นั้น จากนั้นก็ปล่อยให้คนตัวเล็กอาบน้ำไป ส่วนเขาก็เข้าครัวไปเตรียมอาหารเช้าไว้ให้คนตัวเล็กอย่างอารมณ์ดีใช้เวลาไม่นานนัก เพียงฝันก็อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ วันนี้เธอใส่เสื้อครอปเอวลอยทรงหลวม กับกระโปรงยีนสั้นเพียงหน้าขา มันทำให้คนตัวเล็กแบบเธอดูน่ารักคาวาอี้เอามากๆดวงตากลมโตมองปราณที่กำลังตั้งใจทำอาหารให้เธออย่างหลงใหล ไม่คิดเลยว่าปราณจะยอมมาทำอะไรแบบนี้ให้คนอย่างเธอ ตั้งแต่คบกับเขา เขาดูแลเธอดีมากๆ มากจนเกินความคาดหมายหมับ!!แขนเล็กตวัดกอดไปที่เอวสอบของปราณ พร้อมกับใช้ใบหน้าใสแนบไปกับแผ่นหลังกว้างของปราณ กลิ่นกายหอมๆ ออกแนวผู้ชายอบอุ่น โชยเข้าจมูกของคนตัวเล็กจนเผลอสูดเข้าไปสุดปอด"สลับหน้าที่กันหรือเปล่าครับ ปกติฝันต้องทำอาหารแล้วพี่ต้องเข้ามากอดสิครับ""ขอบคุณนะคะ สำหรับความอ่อนโ

"อื้ม~"ลิ้นร้อนค่อยๆ สอดแทรกเข้าไปควานหาความหอมหวานในโพรงปากนุ่มลื่น จนพอใจ จากนั้นก็ค่อยๆ ขบเม้มไปตามซอกคอหอมจนเกิดรอยแดงจางๆ อกอวบอิ่มถูกเรียวลิ้นหนาโลมเลียจนร่างเล็กเสียวซ่านสะท้านทรวงไปจนเผลอแอ่นอกอวบนั่นสู้กับลิ้นหนาของเขา สองแขนค้ำยันไว้ที่ด้านหลังพร้อมกับเอนตัวกึ่งนั่งกึ่งนอน ส่วนปราณก็โน้มตัวไปเล้าโลมร่างเล็กจนหนำใจ"คนอะไรหอมไปทั้งตัว"ปราณยกยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะค่อยๆ ถอดปราการของตนออกจนเหลือไว้แค่ร่างกำยำเปลือยเปล่า ท่อนล่างที่มันแข็งขืนขึ้นมาจนร่างบางตาโตเพราะไม่เคยที่จะชินกับขนาดของมันเลยสักนิด "อีกไม่กี่วัน ยาคุมก็หมดแล้ว ไว้พี่จะป้องกันเองนะครับ พี่ไม่อยากให้ฝันฉีดแล้ว""พี่ปราณนี่หื่นกว่าที่ฝันคิดนะคะ...อื้ม..."ยังพูดไม่ทันจะจบประโยคร่างเล็กก็ครางออกมาเสียงดังเมื่อปากหนาดูดไปยังเต้าอวบเสียแรง"นี่ลดลงเยอะแล้วนะครับ"พูดจบก็ก้มลงฉกชิมเต้าอวบที่มียอดประทุมถันสีหวานชูชันแข็งเป็นไตอย่างหื่นกระหาย นิ้วเรียวก็สอดแทรกเข้าไปในร่องรักคับแคบ ชักเข้าชักออกจนสะโพกมนนั้นลอยเด้งรับสัมผัสสวาทที่ปราณกำลังปรนเปรอ"อ๊ะ...พะ...พี่ปราณ..."เสียงหวานครางออก

หลายวันต่อมา..."ซู่วว...โอ๊ย!!"เสียงคนตัวสูงดังลั่นมาจากในห้องน้ำ พร้อมกับเสียงน้ำซู่ซ่าดังขึ้นร่วมด้วย ทำให้เพียงฝันที่กำลังกวาดห้องอยู่นั้นรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำเพราะกลัวว่าคนด้านในจะเป็นอันตรายอะไรแกร๊ก...แอ๊ดดดด!!"พี่ปราณเป็นอะไรคะ?"ร่างเล็กเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง แต่เมื่อเห็นร่างสูงที่เปียกน้ำเพราะก๊อกน้ำแตก น้ำจากก๊อกกระเด็นใส่ร่างของเขาราวกับภาพสโลโมชั่น ก็ต้องตาเบิกกว้างทันที เพราะมันดูเซ็กซี่จนห้ามใจที่จะมองไม่ได้ เสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาวพับแขนเปียกและแนบไปกับเนื้อจนเห็นซิกแพคที่เป็นลอนสวย ผมเปียกลู่ไปตามน้ำ แต่ตอนนี้กลับถูกมือหนาเสยขึ้นลวกๆ อย่างไม่ได้ตั้งใจ ยิ่งเซ็กซี่และมีเสน่ห์น่ามองเอามากๆ"เปียกหมดเลยครับ...ก๊อกแตก...ทำไงดี?"ปราณเอ่ยถามร่างเล็กที่เอาแต่จ้องมองเขาให้ได้สติ"อ้อ...เอ่อ...อ้อ...งั้นสักครู่นะคะ..."ร่างบางรีบวิ่งไปปิดวาล์วน้ำเอาไว้ ก่อนจะเดินไปยังเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้าที่มีตู้ด้านล่าง แล้วก้มลงเปิดหาอุปกรณ์มาเปลี่ยนก๊อกน้ำอันให้ที่มันแตกออก"เอ่อ...พี่ปราณขา...ฝันทำไม่ถนัดเลย...ช่วยเอาหน้าออกไปไกลๆ

"ไปซื้อชุดสวยๆ กัน..."ปราณดึงมือคนตัวเล็กเข้าไปในร้านเสื้อผ้าแบรนด์ดัง"ไม่เอา...พี่ปราณพอแล้ว"ร่างเล็กขืนตัวเอาไว้ พร้อมกับส่ายหน้าไปมา"พี่อยากให้ครับ...แค่นี้เอง...จะให้ฝันใช้ทั้งชีวิตเงินพี่ก็ไม่หมดหรอก...เอาไปเถอะครับ"ปราณกล่าวพร้อมกับดึงคนตัวเล็กเข้าไป โดยมีพนักงานต้อนรับด้วยรอยยิ้มเดินตามมาด้วย"ไถให้หมดตัวดีไหมเนี้ย""ยอมให้ไถเลย...รักฝัน..."ไม่พูดเปล่ามือหนาดันศีรษะมนมาจูบกลางกระหม่อมอย่างเอ็นดู ทำเอามดเกือบจะขึ้นสรรพสินค้าชั้นนำเลยเพราะความหวานของเขาที่มอบให้เธอตลอดทาง เดี๋ยวก็โอบ เดี๋ยวก็หอม เดี๋ยวก็จุ๊บผม หอมผม ดมมือ ราวกับคนคลั่งรักจนบางทีก็คิดว่านี่เขาโดนเสน่ห์ยาแฝดจากเธอหรือเปล่า ทำไมถึงได้ลุ่มหลงอะไรขนาดนี้"ปากหวาน...""อย่างอื่นก็หวานนะครับ...ชิมแล้วไม่ใช่เหรอ...พูดแล้วก็แวะซื้อสับปะรดสัก10โลไปไว้กินดีกว่า""10โล...ซื้อไปขายเหรอคะ?""ซื้อไปกินครับ...พี่กินสับปะรด...ส่วนฝันก็กินพี่ต่อเลย...หืม...พูดแล้วอยากขึ้นเตียงเลย"ใบหน้าหล่อยิ้มด้วยความทะเล้น"เจ้าเล่ห์!!"มือเล็กตีเข้าไปที่แขนแกร่ง แต่ปราณกลับคว้าหม

หลังจากที่คิมหันต์พามิเกลไปฝากครรภ์ตามที่ปราณบอก และก็อย่างที่คาดเธอท้องได้2เดือนแล้ว ความฝันที่คิมหันต์จะมีลูกกับมิเกลกับกำลังจะเป็นจริงแล้ว ใบหน้าหล่อยิ้มแป้นออกมาจากโรงพยาบาลไม่ยอมหุบ แถมยังเอาอกเอาใจมิเกลแทบจะตลอดเวลา แต่เนื่องจากแค่เห็นหน้า ได้กลิ่นตัวก็ทำเอาร่างบางนั้นถึงกับอ้วกแตกอ้วกแตนทุกครั้ง จนเธอต้องไปนั่งข้างๆ จิมที่เป็นคนขับ ส่วนคิมหันต์ไปนั่งเบาะท้ายรถตู้"เวรกรรมอะไรของกูวะ...ที่ต้องมานั่งท้ายรถแบบนี้"คิมหันต์เอ่ยบอกตัวเอง ด้วยใบหน้าสุดเซ็ง7เดือนต่อมา...เสียงเด็กทารกร้องเสียงดังลั่นห้องคลอด ทำให้คิมหันต์ที่ยืนอยู่กับวสันต์ผู้เป็นพ่อ หัวใจพองโตขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงลูกของเขาที่กำลังจะลืมตาดูโลกแล้ว ด้วยมือที่สั่นเพราะความตื่นเต้น จนมันทำตัวไม่ถูก"พ่อ...ลูกผม...เสียงดังเลยพ่อ..."คิมหันต์เอ่ยบอกวสันต์น้ำตาซึมๆ ส่วนวสันต์เองก็เช่นกัน เดินไปเดินมาอยู่หน้าห้องคลอดตูดไม่ติดพื้นเลย เพราะความตื่นเต้นแท้ๆ"ได้ยินๆ ...พ่อได้ยินแล้ว"วสันต์ตอบลูกชายและเพียงไม่นาน ก็มีหมอเปิดประตูออกมาพร้อมกับอุ้มเด็กผู้หญิงหน้าตาสวยถอดแบบกับผู้เ

2ปีต่อมา..."วันนี้อยากกินอะไร...พี่จะได้ให้ป้าแม่บ้านทำให้"คิมหันต์เอ่ยถามภรรยาที่นอนเพิ่งตื่น ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน"อยากกิน...หมึกผัดไข่เค็มค่ะ"มิเกลกล่าวพร้อมกับลุกขึ้นจากที่นอน...แต่แล้วเมื่อเท้าเล็กแตะเข้ากับพื้นเย็นๆ ก็ทำเอาร่างเล็กหน้ามืดล้มลงไปนั่งอยู่บนเตียงดังเดิม"เกล...ไม่สบายเหรอ...ทำไมหน้าซีดขนาดนี้? "คิมหันต์เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง แล้วนั่งลงข้างๆ ร่างเล็ก"หืม...พี่คิมทำไมตัวเหม็นขนาดนี้...ออกไปเลยเกลจะอ้วก"มิเกลไม่พูดเปล่าแต่ดันตัวของคิมหันต์ให้ออกห่างจากตัวเอง ทำเอาคิมหันต์ที่เพิ่งจะอาบน้ำมาใหม่ๆ ยกแขนขึ้นดมอย่างงงๆ"ก็ไม่เหม็นนี่นา...เกลพี่เพิ่งอาบน้ำมานะ...จะเหม็นได้ยังไง? "คิมหันต์ตอบ"หืม...อย่าเข้ามานะ...จะอ้วกจริงๆนะ"พูดจบเธอก็รีบวิ่งเข้าไปอ้วกในห้องน้ำทันที พอคิมหันต์วิ่งตามเข้าไปดู พร้อมกับลูบหลังให้ ก็ยิ่งทำให้เธอยิ่งอ้วกเข้าไปใหญ่ "พี่คิมออกไปห่างๆได้ไหม...เกลเห็นหน้าพี่แล้วอ้วกไม่หยุดเลยเนี้ย"เธอบ่น"ฉิบหายแล้วกู...แล้วคือจะให้พี่ทำยังไงอะ...ก็พี่เป็นห่วง"คิมหันต์สบถกับตัวเอง แต่ก็ไม่วายถามเธอขึ้น"เ

หลังจากวันรับปริญญาจบ พ่อแม่ของมิเกลก็กลับเชียงใหม่ทันที เพราะต้องรีบไปดูแลสวนต่อเลยอยู่ด้วยนานไม่ได้แต่ผ่านไปประมาณอาทิตย์กว่าๆ วสันต์ก็ไปเชียงใหม่ เพื่อไปสู่ขอมิเกลตามสัญญา ด้วยสินสอดเงินสด888ล้านบาท ที่ดินรวม888ไร่ ทองคำแท่ง88แท่ง ทำเอาแม่ของมิเกลเป็นลมแล้วเป็นลมอีกกับสินสอด ทองหมั้นที่มันมหาศาล ทั้งชีวิตก็ยังหาไม่ได้ขนาดนั้น เนื่องจากครอบครัวของคิมหันต์มีเชื้อสายจีน เลข8เลยนับว่าเป็นมงคล5เดือนต่อมา...วันนี้เป็นวันที่คิมหันต์และมิเกลแต่งงานกัน โดยงานจัดขึ้นที่โรงแรมหรูในเครือของคิมหันต์ งานจัดสไตล์จีนๆหน่อย เพราะคิมหันต์มีเชื้อสายจีนผสมอยู่ด้วย ตามธรรมเนียมจีน เธอจึงได้ใส่ชุดเจ้าสาวสีแดง ขับผิวขาวๆ ของเธอวันนี้ ส่วนคิมหันต์สวมสูทสีขาว เนกไทสีแดงลายมังกรสีทองพิธีก็จะมีการไหว้ฟ้า ไหว้ดิน ไหว้บรรพบุรุษ เมื่อไหว้เสร็จก็จะทำการยกน้ำชาให้ฝั่งพ่อแม่ฝ่ายหญิง และตามด้วยยกน้ำชาให้พ่อของคิมหันต์ ตามลำดับขั้นตอนของจีน พิธีไม่มีอะไรมาก หลังจากทำพิธีจบแล้วก็ส่งตัวบ่าวสาวเข้าหอ"เหนื่อยไหม..."คิมหันต์เอ่ยถามภรรยาคนสวยเมื่อทั้งคู่นั่งอยู่บนเตียง

หลายวันต่อมา...วันนี้เป็นวันรับปริญญาของมิเกล ญาติสนิทมิตรสหายต่างพากันมาร่วมแสดงความยินดีกับเธอ วันนี้เธออยู่ในชุดนิสิตที่สวมทับด้วยชุดครุยสีขาวแถบทอง ใบหน้าสวยเฉี่ยว ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางโดยช่างแต่งหน้ามืออาชีพ ผมยาวสีแดงมะฮอกกานีถูกม้วนเป็นมวยต่ำ ปล่อยปอยผมดัดลอน ทำให้หน้าดูหวานขึ้น วันนี้เป็นวันที่เธอมีความสุขมากๆ ที่เห็นรอยยิ้มของพ่อแม่อันเป็นที่รักของเธอ ดีใจกับความสำเร็จครั้งนี้ของเธอ และความสำเร็จแรกกำลังจะก้าวเข้าสู่วัยผู้ใหญ่อย่างเต็มตัว"แม่ยินดีกั่บลูกเน้อมิเกล"น้ำตาแห่งความยินดีปรีดาไหลอาบแก้มของมีนา พร้อมกับโอบกอดร่างบางที่กำลังจะน้ำตาคลอไม่ต่างกัน"อย่าอู่จะอี้เน้อแม่...ลูกจะไค่ไห้ตามก๊ะ...มันจะบ่งามเน้อ (อย่าพูดอย่างนี้...ลูกจะอยากร้องไห้ตามนะ...มันจะไม่สวย) ""ลูกแม่งามปะล้ำปะเหลือขนาดนัก (ลูกแม่สวยมากสวยที่สุดเลย) ""ป้อดีใจ๋เน้อลูก...ตี้หันลูกประสบความสำเร็จ...ป้อฮักลูกเน้อ (พ่อดีใจนะลูก...ที่เห็นลูกประสบความสำเร็จ...พ่อรักลูกนะ) จากนั้นทั้งสามก็โผเข้ากอดกันมิเกลร่วมถ่ายรูปกับครอบครัว กับน้องๆ ในคณะ ต่างคณะ ต่างสาข

2อาทิตย์ต่อมาหลังจากเรื่องวุ่นๆจบลง สวนส้มของมิเกล ก็กลับมาพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส จากตอนแรกเหมือนว่าจะถูกลูกค้ารายใหญ่ตัดขาดธุรกิจกับสวนของเธอ แต่ความบังเอิญ นายทุนใหญ่ที่รับซื้อผลผลิตจากเธอ ดันเป็นเพื่อนของพ่อคิมหันต์ พ่อของคิมหันต์จึงคุยเรื่องนี้ให้ และทางนั้นก็เข้าใจปัญหาของสวนเธอที่ถูกกลั่นแกล้ง ทำให้ผลผลิตต้องเสียหาย แต่ถึงอย่างไรก็ยังคงจะรับส้มและส้มแปรรูปต่างๆ จากสวนเธอต่อพอวสันต์ออกมาจากโรงพยาบาล ร่างกายก็ฟื้นตัวดีมากๆ สภาพจิตใจก็ดีขึ้น จากที่เคยทำงานหนักๆ ตอนนี้คิมหันต์และเหมันต์ก็ให้พักเพิ่มขึ้น ธุรกิจต่างๆ คิมหันต์และเหมันต์ก็เป็นคนจัดการกันทั้งหมด ทำให้วสันต์ถึงกับเบาใจขึ้นมากๆ ตั้งแต่ทุกอย่างปลดล็อก วสันต์ก็มีสุขภาพที่ดีขึ้นแถมอารมณ์ดีขึ้น มีความสุขมากขึ้น"อีกไม่กี่วันก็จะรับปริญญาแล้ว...ตื่นเต้นไหม? "คิมหันต์เอ่ยถามมิเกลที่อยู่ในอ้อมกอดของเขา ด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล"ตื่นเต้นสิ...วันนี้แม่กับพ่อจะมา...เดี๋ยวเกลก็ว่าจะไปทำความสะอาดคอนโด...พ่อกับแม่จะได้เข้าพัก""จะไปคอนโดให้แออัดทำไม...ให้พ่อแม่ท่านพักในที่ที่สบายกว่านี้ไม่

"เรื่องนั้น..."คิมหันต์เปิดประเด็นขึ้นทันทีที่สองเท้าหยุดลง พร้อมกับหันหน้ามาประจันกับเพื่อนร่วมธุรกิจด้วยกัน ใบหน้าฉายแววจริงจัง ดวงตาคมกริบจ้องมองไปที่แสงเหนืออย่างต้องการคำตอบ"ไม่ต้องห่วง...กูชอบน้องมึงจริงๆ ...ขอโทษที่เกิดเรื่องนั้นก่อนเวลาอันสมควร...แต่มันห้ามไม่ได้จริงๆ ...ก็น้องมึงน่ารัก"แสงเหนือกล่าวตรงไปตรงมา และยังคงชัดเจนกับความรู้สึกตัวเองเสมอ"มึง...จะไม่ทำน้องกูเสียใจใช่ไหม? "แม้จะรู้ว่าเพื่อนของเขาคนนี้เป็นคนยังไง แต่ก็หวั่นกลัวอยู่หน่อยๆ เพราะน้องสาวของเขายังอ่อนหัดกับเรื่องความรักอยู่ เขากลัวว่าน้องจะเสียใจ แม้ว่าชิดตะวันจะเป็นคนสดใส ร่าเริง พูดเก่ง อ้อนเก่ง แสนซน แต่เวลาน้องสาวคนนี้เสียใจ มันเหมือนว่าเขาจะขาดใจไปด้วย เขาจำได้ดีวันที่แม่เสีย น้องสาวของเขาเข้าไปกอดศพแม่ร้องไห้อยู่ตั้งนานกว่าจะยอมให้มูลนิธิเอาร่างของแม่ไป มันเป็นภาพที่บีบหัวใจมากๆ และเขาไม่อยากให้น้องสาวร้องไห้ไม่ว่าจะเรื่องใดก็ตาม เคยได้ยินไหม คนที่ยิ้มเก่ง ยิ้มสดใสที่สุด คือคนที่ร้องไห้เสียใจได้น่าสงสารที่สุด และนั่นแหละคือชิดตะวัน"มึงรู้จักกูดี...มึงถึงได้กล้าเอาน้องสาวมา ทั้

"ทำอะไรกัน!!"เสียงเข้มดุดันของคิมหันต์เอ่ยขึ้น"อาคิม...ช่วยปลื้มด้วย...ยัยบ้านี่จะดึงหูปลื้มขาดแล้ว""กังหัน...ทำไมไม่ห้ามน้อง..."คิมหันต์ตวัดสายตาไปยังลูกสาวของตัวเองที่นั่งนิ่งมองเหตุการณ์ด้วยท่าทางชิวๆ ก่อนจะไหวไหล่ให้ผู้เป็นพ่อเบาๆ"ป๊า...ก็น้องแค่แหย่กันเล่นเอง...""อัญชัน...ปล่อยปลื้ม!"อัญชันได้ยินดังนั้นก็ปล่อยมือออกจากหูของปราบปลื้มทันที แต่ก็ส่งท้ายด้วยการบิดแรงๆก่อนปล่อย"โอ้ย!...นี่ยัยบ้า...มีส่งท้ายด้วยหรอ!!"ปราบปลื้มโวยวาย"ป๊า...อย่าไปดุน้องสิ!!""กังหัน...หนูเป็นพี่...จะปล่อยน้องตีกันแบบนี้ได้ยังไง?"คิมหันต์ดุลูกสาว ที่นับวันๆยิ่งทำตัวเหมือนเขาในเมื่อก่อนทุกที และเนื่องจากเป็นลูกสาวคนเดียว เลยทำให้เธอทำอะไรตามอำเภอใจ ไม่สนใจอะไร เหมือนกับเขาไม่มีผิด แต่แตกต่างกันคือคิมหันต์มีน้อง และถูกพ่อกดดันตั้งแต่เด็ก พอมีลูกเขารู้ว่าความกดดันมันคือผลร้าย มันไม่มีความสุขเขาจึงเลี้ยงลูกที่ค่อนข้างตามใจ และผลก็อย่างที่เห็น กังหันเป็นเด็กน่ารักก็จริง แต่เธอไม่ค่อยสนโลกเท่าไหร่ แถมการใช้ชีวิต การวางตัวต่างๆค่อนข้างที่จะห้าวหาญ ไม่อ่อนหวานเหมือนเด็กผ

"ป๊า...ไม่ไปได้ไหม...อชิไม่อยากไป...ป๊าจำไม่ได้หรอว่าเด็กนั่นน่ะชอบกัดหูผม...ต่อไปนี้ผมจะไม่เอาหูผมไปเสี่ยงอีกแล้ว"อชิหัวชนฝาเมื่อซันและเอวาบังคับให้ลูกไปกินข้าวบ้านเพื่อนรักของเขา ที่วันนี้มีนัดรวมแก๊งวายร้ายของซัน"ก็เพราะอชิไปหอมแก้มน้องไง...น้องถึงได้กัดแบบนั้น"ซันอ้างเหตุผลกับลูกชาย ไม่ว่าจะไปกี่ครั้งก็มักจะไปฉวยโอกาสหอมแก้มกังหันทุกที และรายนั้นก็ชอบกัดหูอชิตลอด แล้วนี่ผ่านมาเป็น10ปีแล้ว ก็คิดว่าลูกคงไม่ได้ฝังใจอะไร"ยังไงก็เถอะป๊า...ชิไม่ไป...ชินัดสาวไว้...ป๊าไปกับอัญชันและกัน...อัญชันฝากดีดหูยัยเด็กกังหันให้พี่ด้วยนะเข้าใจไหม"พูดจบอชิก็เดินไปควงกุญแจรถสปอร์ตออกจากบ้านไป"หัวรั้นได้ใครวะเนี่ย"ซันเอ่ยกับตัวเองพร้อมกับส่ายหัวเบาๆ อย่างระอากับลูกชายหัวดื้อคนนี้"ผลผลิตของตัวเองทั้งนั้น...อย่าบ่น!!"เอวาเสริมขึ้นก่อนจะจับมือลูกสาวแล้วเดินไปรอที่รถตู้@คฤหาสน์คิมหันต์"สวัสดีค่ะคุณอาคิม...สวัสดีค่ะอามิเกลคนสวยของหนู""อุ้ย...อัญชันของอาปากหวานจริงๆ"มิเกลเอ่ยทักหลานสาวคนสวย ก่อนจะหันไปหาลูกสาว "กังหัน...""เอ่อ...สวัสดีค่ะอาซัน อาเอวา.

ตกเย็น...หนุ่มหล่อหน้าทะเล้น นั่งมองสาวมัธยมปลายเดินออกมาจากโรงเรียนด้วยสายตาอย่างกับเสือที่จ้องจะตะครุบเหยื่อ"เฮ้อ...กระชุ่มกระชวยดีจริงๆ เลย...อื้อหืม...นมอย่างใหญ่...หน้าประถมนมมหาลัยสัส!!"อชิอุทานขึ้นกับตัวเอง ก่อนจะค่อยๆ ลดระดับกระจกรถสปอร์ตคันหรูลง ใบหน้าหล่อเหลาที่สวมใส่แว่นกันแดดแบรนด์ดังนั้น ทำเอาสาวๆ มองเหลียวลงกันไปตามๆ กัน หึ! แค่เช็ดเรทติ้ง เขาคิด ก่อนจะปิดกระจกขึ้นเมื่อเห็นว่าน้องสาวของเขากำลังวิ่งมาที่รถยนต์ของเขา"พี่ชาย~"เสียงใสเอ่ยขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มที่แต่งแต้มบนใบหน้าใส ที่ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็น่ารักและมีเสน่ห์น่ามองเอามากๆ"อย่ายิ้ม...เดี๋ยวผู้ชายชอบ!!"อชิดุน้องสาว "รีบขึ้นมาเลย...เร็วๆ"ก่อนจะเร่งให้เธอรีบขึ้นมาบนรถ เพราะดูเหมือนจะมีหนุ่มๆ รุ่นราวคราวเดียวกับน้องสาวเขาจับจ้องมองอยู่ไม่วางตา และสายตาพวกนั้น เขาย่อมรู้ดี เพราะเขาเองก็เป็นแบบนั้นเหมือนกัน"มองอะไรของพวกมึง...อย่ามายุ่งกับน้องกู...เข้าใจ๊?"อชิประกาศกร้าวเสียงดัง พร้อมกับส่งสายตาดุดันไปที่หนุ่มๆ จนไม่กล้าที่จะสบตากับเขาเลย"พี่อชิ...ไปพูดแบบนั้นทำไมเนี้ย...เขา

5ปีต่อมา..."อชิครับ...มาหามี้มา"เอวาเรียกลูกชายวัย4ขวบเศษให้วิ่งมาหา จากนั้นเด็กน้อยที่หน้าตาน่ารักถอดแบบผู้เป็นพ่อก็วิ่งมากอดเธอทันที"มี้...อชิอยากกินทุเรียนคร้าบบบบ"เสียงใสๆ เอ่ยบอกผู้เป็นแม่ แน่ล่ะตอนเธอท้องซันกินแต่ทุเรียนแต่พอเลิกแพ้ท้องแทนเธอทุเรียนก็ไม่คิดจะแตะอีกเลย ส่วนลูกชายสุดหล่อออกมาก็โปรดปราณทุเรียนเอามากๆ ด้วย"แต่วันนี้อชิทานไปเยอะแล้วนะครับ...ไว้วันหลังน้า...เดี๋ยวมี้ซื้อให้...วันนี้เราไปเยี่ยมน้องกังหันกันนะครับ""แต่อชิอยากมีน้องเป็นของตัวเองนะครับมี้""งั้น...อชิต้องไปบอกป่ะป๊าซันแล้วนะครับ...นู้นไงมาพอดีเลย"เอวาเอ่ยบอกลูกชายพร้อมกับพยักหน้าไปหาคุณพ่อสุดหล่อแม้จะเข้าเลขสามแล้วแต่ก็ยังคงความหล่อเหลาไม่สร่าง แถมยังฟิตทุกคืนไม่รู้ไปอดอยากปากแห้งมาจากไหนนักหนา"ไงครับตัวแสบของป๊า...วันนี้กวนมี้หรือเปล่าครับ"ซันสวมกอดลูกชายที่วิ่งเข้าไปกอดต้อนรับผู้เป็นพ่อที่พึ่งกลับมาจากที่ทำงาน แล้วหอมแก้มซ้ายขวาอย่างออดอ้อนอีก "อ้อนแบบนี้อยากได้อะไรครับหื้ม?""อชิอยากมีน้องครับป๊า"เสียงใสของเด็กชายเอ่ยขึ้น ทำเอาคุณพ่อตาลุกวาวเลย แบ

"อื้ม...พะ...พี่ซัน..."เสียงร่างเล็กเอ่ยด้วยน้ำเสียงกระเส่า"รอบเดียว...รอบเดียวจริงๆ ครับ"ร่างสูงตอบเสียงแหบพร่า มือหนากอดร่างเล็กแนบแน่น"เชื่อไม่ได้ค่ะ...อ๊าส์"ริมฝีปากหนาพรมจูบไปตามลำคอระหงของร่างบาง มือหนาค่อยๆ ปลดเปลื้องเสื้อผ้าของคนตัวเล็กออก จากนั้นก็ค่อยๆ เดินต้อนให้เธอเดินถอยหลังไปที่ปลายเตียงเอวาค่อยๆ นั่งลงที่ปลายเตียงขณะที่ปากของทั้งคู่ก็ยังคงจูบแลกลิ้นกันอย่างเร่าร้อน เพียงไม่นานร่างเล็กก็เปลือยเปล่า ส่วนซันเองก็ไม่ต่างกัน เขาไม่รอช้าจับขาเรียวตั้งขึ้นแล้วก้มหน้าลงไปใช้ลิ้นตวัดเลียกลีบกุหลาบของเธอ ทันทีที่ลิ้นร้อนค่อยๆ แตะลงไปสะโพกมนก็เด้งรับสัมผัสนั้นอย่างลืมอาย นิ้วหัวแม่มือบดบี้ลงบนติ่งสวาทเบาๆ"อ๊ะ...พี่ซัน~"เสียงหวานหูของร่างเล็กพร้อมกับร่างที่ดิ้นพล่านไปด้วยความเสียวนั้นสร้างความพึงพอใจให้ร่างสูงเป็นอย่างมาก ลิ้นของเขายังคงซอกซอนไปทุกซอกทุกมุมจนทั่วทั้งกลีบงาม ทำเอาร่างเล็บิดเร้าอย่างทรมาน"อื้ม..."เสียงครางของเธอยังคงดังขึ้นเรื่อยๆ และบิ้นร้อนก็รัวเร็วขึ้นราวกับกั่นแกล้งให้เธอขาดใจจากนั้นไม่นานร่างเล็กก็กระตุกเกร็งและปลดปล่อยน้ำหว

1เดือนต่อมา...งานรับปริญญาเอวา..."ยินดีด้วยน้าพี่รหัสคนสวยของหนู"หญิงสาวหน้าใสเอ่ยขึ้นพร้อมกับช่อดอกไม้ช่อโตยื่นให้บัณฑิตคนสวย ที่มีพวงมาลัยคล้องคออย่างกับนักการเมือง"ขอบใจจ้าน้องรหัสคนสวยของพี่"เอวาส่งยิ้มให้น้องรหัสของตัวเองแล้วถ่ายรูปตามซุ้มต่างๆ ที่ทางมหาลัยจัดไว้เพื่อถ่ายรูป"ยินดีด้วยนะครับบัณฑิตคนสวยของพี่"ซันเองก็ไม่น้อยหน้ายื่นร่มที่ทำจากแบงค์สีเทาให้ภรรยาคนสวย ดอกไม้ที่เป็นแบงค์สีเทาอีกช่อโต ยังไม่หมดแค่นั้นพวงมาลัยที่สั่งทำจากแบงค์สีเทายาวจนเกือบจะลากพื้นบดบังพวงมาลัยของคนอื่นจนน่าหมั่นไส้"สามีดีเด่น!! แบ่งให้ฉันบ้าง"มิเกลเอ่ยแซวความเว่อร์ของสามีเพื่อนที่ดูออกนอกหน้าสุดๆ"จะไปแบ่งของเขาทำไม วันนี้ขึ้นเตียงกับฉันสิเดี๋ยวให้เลย10ล้าน"คิมหันต์เอ่ยบอกมิเกลพร้อมกับโอบเอวเธอเบาๆ"ไม่ต้องมาอิจฉาฉันเลย ได้ข่าวของขวัญรับปริญญาแกนี่ได้เกาะส่วนตัวทางภูเก็ต เยอะกว่าฉันอีกมิเกล"เอวาแซวคืน"เอวาร้อนไหม"ซันเอ่ยถามภรรยาคนสวยที่เริ่มจะมีเหงื่อผุดขึ้นบนใบหน้าสวย จากนั้นก็หยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับเหงื่อให้เธออย่างอ่อนโยน ส่วนมืออีกข้างก็ถือร่มให้เธ

“เด็กบ้านี่...รู้ไหมว่าตอนฉี่มันแสบ”“เอ้า...ใครจะไปรู้ก็ตัวเองบอกให้เร่งเอง...หมอกก็เชื่อฟังซะด้วยสิ...แบบนี้มาโทษหมอกคนเดียวได้ไงครับ” สายหมอกที่ถูกแฟนสาวตำหนิในตอนเช้าตีมึนใส่ ไม่พอทำหน้าปริบๆ ราวกับเด็กน้อยโดนดุ คนอะไรน่าหยิกจริงๆ เลยแต่ก็ว่าเขาคนเดียวไม่ได้อย่างที่บอกและ เธอเองที่ร้องขอเขา ถามว่ารู้ไหมว่าเขาต้องการ รู้แหละ และเขาก็พยายามหักห้ามใจอยู่ แต่เชื้อไฟอย่างเธอดันไปปลุกปั่นให้กองไฟของเขามันลุกโชติขึ้นยิ่งกว่าเดิมก็เท่านั้น สภาพก็เลยอย่างที่เห็น ก็ต้องยอมรับผลที่จะตามมาแหละ แสบสิคะ รออะไร!!“วันนี้พี่คงไปเลือกของชำร่วยไม่ได้แล้ว...งั้นหมอกให้ทางร้านเอามาให้เลือกเองนะ...”“หูย...หมอก...ไม่เป็นไร...เกรงใจร้านเขา” ใบชารีบปฏิเสธ เมื่อสายหมอกเตรียมการทุกอย่างเอาไว้เพื่อเธอโดยเฉพาะ อำนวยความสะดวกทุกอย่างให้เธอ ราวกับเป็นเจ้าหญิงคนหนึ่ง แต่เรื่องบนเตียงบอกเลยว่า ต้องขอยอมตกเป็นทาสสวาทให้เขาแหละ“เกรงใจอะไร เดี๋ยวจ่ายค่าเสียเวลาเอง”“ไม่เห็นต้องทำขนาดนี้เลย

มือไม้สั่น วินาทีที่เห็นที่ตรวจครรภ์ซ่อนอยู่ในเค้ก และมีขีดแดงๆ ขึ้นสองขีด ซึ่งเธอไม่ได้ใช้ของจริงที่ตรวจเอาใส่ในเค้ก เธอเขียนมันขึ้นมาด้วยปากกาแดง แต่ที่อยากจะสื่อคือ เธอต้องการมอบมันเป็นของขวัญวันรับปริญญาเขา เพราะเขาตั้งหน้าตั้งตาตั้งใจทำมากๆ“ฮือ...ลูกพ่อ...มาเร็วทันใจจริงๆ ...” พูดจบก็โผลตัวเข้าไปกอดใบชาด้วยความปลาบปลื้มใจ ดีใจจนน้ำตาไหล ไม่คิดเลยว่าความสุขที่เขารอยคอยมันจะคุ้มค่าขนาดนี้“ชอบของขวัญที่พี่ให้ไหม”“ชอบครับ...ขอบคุณนะครับ...ที่พี่ร่วมมือร่วมใจกับหมอก...”“พูดอะไรเนี่ยหมอก...พี่อายนะ”“อายอะไรเล่า...ก็ถ้าเราไม่ร่วมมือกัน...ลูกจะมาเร็วแบบนี้เหรอ...รันเวย์รู้หรือยัง”“ยัง...พี่บอกหมอกคนแรก...พี่เพิ่งตรวจไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว...ตอนแรกว่าจะบอกวันนั้นแหละแต่คิดไปคิดมาบอกวันนี้มันดูพิเศษกว่า”“แบบนี้ค่าสินสอดจะแพงขึ้นไหมเนี่ย...มีลูกตั้งสองคนแล้ว...”“แน่นอนสิ...คูณสามอยู่แล้ว” ตอบกลับอย่างไม่จริงจังนัก“หมอก

จูบที่แสนหวาน จูบที่ทำให้หัวใจพองโต เป็นจูบที่ประกาศให้ทุกคนรู้ว่าผู้หญิงคนนี้มีเขาที่ได้ครอบครองหัวใจ นับตั้งแต่วันแรก จนวันนี้ ก่อนหน้านี้แม้ว่าทั้งคู่จะห่างกันนานแค่ไหน แต่ไม่ว่าจะระยะเวลา ระยะห่าง ก็ไม่ทำให้หัวใจของทั้งคู่แยกออกจากกันเลยสักนาทีเดียวต่อให้ตลอดเวลา6ปีเธอและเขาจะผ่านผู้คนมามากมาย ก็ไม่เคยมีผู้ใดที่ครอบครองหัวใจของเขาทั้งคู่ได้ เพราะหัวใจของเธอและเขามันผูกและเชื่อมกันเอาไว้อย่างหนาแน่นไม่มีเปลี่ยนแปลง เธอและเขายังมั่นคงในรักเสมอ“หมอกนึกว่าวันนี้พี่จะไม่มาซะแล้ว..รู้ไหมว่าหมอกเกือบจะถอดใจกลับบ้านแล้วนะ...ดีที่พี่ชามาซะก่อน” สายหมอกเอ่ยขึ้น ท่ามกลางบรรยากาศที่ระเบียงชมวิวในคอนโดของเขา โดยที่สวมกอดเธอจากทางด้านหลัง พร้อมกับเกยคางไปที่ไหล่มน จับจ้องมองดวงดาวนับล้านที่พร่างพราว ส่องแสงระยิบระยับ ราวกับกำลังเป็นสักขีพยานรัก ให้เธอและเขาทั้งคู่ในค่ำคืนที่แสนโรแมนติกนี้“แล้วทำไมหมอกไม่บอกว่างานแต่งน้องสาวอีกคน”“เรื่องงานแต่ง หมอกบอกพี่ไปชัดเจนแล้วนะว่าหมอกไม่ได้จะแต่งงาน”“มันคนละ

วันต่อมา...ภายในห้องจัดเลี้ยงขนาดใหญ่ของโรงแรมหรู8ดาวชื่อดังย่านในกลางเมือง มีงานมงคลที่มีบรรดาแขกเหรื่อมาร่วมงานอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง ทุกคนในงานล้วนมาแสดงความยินดีให้เจ้าของงานอย่างละอองฟ้าและฟร้องค์ ลูกสาวอีกคนของตระกูลบวรเวชาเวศน์ ตระกูลดังที่ประกอบธุรกิจด้านสายการบินครบวงจร และยังมีบริษัทจำหน่ายเครื่องบินควบคู่อีกด้วย ส่วนฟร้องค์ว่าที่สามีของละอองฟ้า ลูกชายเจ้าของร้านเพชรและร้านทองชื่อดังย่านธุรกิจ ที่มีร้านทองและร้านเพชรหลายสาขา ครอบคลุมทั่วทั้งจังหวัด เรียกได้ว่าทั้งคู่เป็นคู่ที่เหมาะสมดั่งสวรรค์สรรค์สร้าง ราวกับกิ่งทองกับใบหยกเลยก็ว่าได้แม้บรรยากาศภายในงานมงคลจะครึกครื้นและเต็มไปด้วยรอยยิ้มของคนทั้งงาน แต่จะมีหนึ่งคนที่ใจจดใจจ่อรอให้ใครบางคนมาปรากฏตัวในงานนี้ สายตาของสายหมอกจับจ้องไปที่หน้าประตูห้องจัดเลี้ยงเป็นพักๆ แต่ทว่ากลับไร้วี่แววของเธอ จากพิธีรดน้ำสังข์ จวบจนตัดเค้ก และร่วมจิบไวน์เพื่อเฉลิมฉลองแสดงความยินดีแก่น้องสาวอันเป็นที่รักของเขา ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะมา“พี่...จะไม่มาแล้วจริงๆ น่ะเหรอ” ร่างสูงพึมพำพูดกับตัวเองพร้อมกับลุกขึ้นเดินไปที

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!!ก๊อก ก๊อก ก๊อก!!เสียงรัวเคาะประตูดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง และแรงขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งเขากลัวมากเท่าไหร่ แรงในการเคาะก็ยิ่งเพิ่มขึ้นมากเท่านั้นหลายเท่า หัวใจของเขาตอนนี้มันเต้นแทบไม่เป็นจังหวะ ดวงตาแดงก่ำ เพราะกำลังจะถูกม่านน้ำตาบดบังทัศนียภาพเบื้องหน้า ในหัวตีกันมั่ว และภาวนาขอให้เธอยังอยู่ ขอให้ทุกอย่างที่เขาคิดมันเป็นแค่เรื่องปรุงแต่งเท่านั้น“พี่ชา...อึก...”แกร๊ก แอ๊ด!!และวินาทีที่ได้ยินเสียงเปิดประตู พร้อมกับร่างเล็กที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ก็ทำให้คนที่ใจหายเมื่อครู่รู้สึกโล่งใจขึ้นมาทันทีหมับ!!“อึก...พี่ชา...หมอกใจหายหมดเลย...หมอกนึกว่าพี่จะทิ้งหมอกไปอีก...” สายหมอกพุ่งตัวเข้าไปรวบร่างเล็กเข้ามากอดเอาไว้ด้วยกอดที่แน่น ราวกับว่ากำลังกลัวว่าเธอจะหายไปจากเขาอีก“หมอก...เข้ามาคุยกันหน่อยได้ไหม” ใบชาเอ่ยขึ้น หลังจากที่ถูกสวมกอดจากคนตัวโต“อื้ม...” ถอนกอดออก แล้วเช็ดคราบน้ำตาออกลวกๆ จากนั้นก็เดินตามเธอเข้าไปในห้อง แต่แล้วก็รู้สึกหน้าเสียขึ้นมาเพราะห้องของเธอมันดู

“อ๊ะ...อื้ม...มะ...หมอก...” เสียงกระท่อนกระแท่นของเธอดังขึ้น ในขณะที่เขากำลังเร้าเธอด้วยปากและลิ้น ร่างเล็กก็ดิ้นเร่าๆ ไปด้วยความทรมานเขาค่อยๆ เลื่อนจูบที่ละเลียดละไมสัมผัสเธอด้วยปากของเขา จนมาถึงหน้าท้องแบนราบ ก่อนที่จะฝากร่องรอยสีแดงช้ำเอาไว้ทั่วทุกตารางผิว และเลื่อนลงมาอีกเรื่อยๆ จนถึงเนินสวาทของเธอ“อื้ม”จ๊วฟ!สายหมอกจูบไปเบาๆ ที่ติ่งสวาท จากนั้นก็ค่อยๆ ใช้เรียวลิ้นลากมันเบาๆ จากล่างขึ้นบนด้วยสัมผัสที่แผ่วเบา ทว่ากลับวาบหวามจนคนถูกกระทำนั้นอยู่แทบไม่สุก เผลอเด้งสะโพกตอบรับเรียวลิ้นอันทรงพลังของเขาอย่างหลงลืมอายลิ้นร้อนตวัดขึ้นลงเนิบๆ แต่หนักหน่วงจนร่างเล็กที่ถูกความเสียวเล่นงานนั้นเด้งรับจนสะโพกลอยเหนือจากที่นอน มันวูบวาบ รัญจวนจนสติของเธอหลุดลอยไปไหนต่อไหนแล้วก็ไม่รู้เมื่อทำรักด้วยปากและลิ้นจนเธอเสร็จ เขาก็รีบถอดเสื้อผ้าของตนออกอย่างรวดเร็ว ตามด้วยจับท่อนลำที่พร้อมเฉิดฉายถูไถไปตามรอยแยกฉ่ำแฉะนั้น และสอดมันจนหายเข้าในร่องแคบๆ นั้นทันทีพรวด!!“อ๊ะ...”“อ๊าส์...” ร่า