คอดูโล่งๆนะครับ

~ ฉันข้ามเวลาเพื่อมาพบเธอ ข้ามเวลาเพื่อมารักกัน ข้ามคืนวันที่มีแต่ขวากหนามมาเพื่อเธอ ~

เสียงหวานใสฮัมเพลงอยู่ในครัวยามเช้า พร้อมกับกลิ่นหอมของโจ๊กเห็ดหอมที่ลอยตลบอบอวลไปทั่วห้อง และไม่รู้ตัวเลยว่าทุกการกระทำของเธอนั้นถูกคนตัวสูงจับจ้องมองอยู่ทุกอิริยาบถของเธอที่มันดึงดูดสายตาของเขาจริงๆ

หมับ!

ฟ่อด!

มือหนาสวมกอดร่างเล็กจากทางด้านหลัง พร้อมกับก้มลงไปหอมแก้มนวลเสียฟอดใหญ่

"คนอะไรสวย แล้วยังเสียงเพราะอีก...นี่กะจะให้พี่หลงหัวปักหัวปำเลยใช่ไหมครับหืม..."ปราณกล่าว และไม่วายจะหอมแก้มอีกข้างของเธอ

"อื้อ...พี่ปราณ...เดี๋ยวโจ๊กจะไหม้เอานะคะ...ไปนั่งรอเลยค่ะ...จะได้กินกัน"ร่างบางเอ่ยบอกเสียงใสพร้อมกับรอยยิ้มหวานๆ

"กินกัน? ...เมื่อคืนยังไม่พอเหรอครับ...ได้นะ...พี่ไม่ขัด"น้ำเสียงกวนๆ กล่าวขึ้น

"ฝันหมายถึงกินข้าวเช้ากันค่ะ...คิดลึกนะคะ..."

"เอ้า...ก็ไม่พูดให้เคลียร์...ไอ้เราก็คิดไปไกลเลยสิทีนี้"ปราณพูดด้วยความทะเล้น ทำเอาร่างเล็กถึงกับส่ายหัวกับความคิดของเขา

"หนัก...อาการหนักแล้วนะคะ"เธอพูดพร้อมกับยกถ้วยโจ๊กมาวางไว้ตรงหน้า